Diz osteoartriti ve boyun ağrısı

Açılış sahnesi

Bir mahalle stüdyosunun sabah grubunda iki öğrenci aynı hafta öğretmene birer röntgen raporu gösteriyor. Altmış iki yaşındaki emekli bir öğretmen, dizinde "eklem aralığında daralma ve kemik çıkıntıları" yazan raporu uzatıyor ve soruyor: "Yoga kıkırdağımı geri getirir mi? Arkadaşım öyle dedi."

Otuz beş yaşında bir grafik tasarımcı ise boynunun iki aydır ağrıdığını, hekiminin ciddi bir şey bulmadığını ve egzersiz önerdiğini anlatıyor. Bir videoda "boyun ağrısına iyi gelen" diye önerilen, başı geriye atıp boynu döndüren bir akışı evde denediğini, sonra biraz başının döndüğünü söylüyor.

Öğretmen iki durumun da kas ve iskelet ağrısı olduğunu, ama kanıt bakımından çok farklı yerlerde durduğunu biliyor. Birinde eklemde görünür bir değişiklik var ve iddia bu değişikliği geri çevirmekle ilgili; ötekinde neden çoğu zaman belirsiz ve iddia bir akışın boyna iyi geleceğiyle ilgili. Ve ikincisinde, iyi niyetli bir önerinin bir risk taşıyıp taşımadığını sorması gerektiğini fark ediyor.

Bu derste ne olacak

Haritanın bu dersteki durakları, dizdeki eklem ve boyun. Önce diz osteoartritini tanıyacağız: eklemde ne değiştiğini, bunun nasıl derecelendiğini ve araştırmaların hangi sonuçları ölçtüğünü. Sonra osteoartritte egzersizin kanıtını ve yoganın o kanıta ne kadar yaslanabileceğini tartacağız. Ardından boyun ağrısına geçeceğiz: bu alanda yogaya dair kanıtın ne söylediğini ve boynu zorlayan hareketlerin taşıdığı riskin bir iddianın etiketini nasıl değiştirdiğini göreceğiz. En sonda açılıştaki iki öğrencinin sorularını haritaya yerleştireceğiz; ten tonu burada, osteoartritin kimlerde daha sık ve daha ağır görüldüğünü ve bir yönetim planının kimin hayatına uyacak biçimde kurulduğunu soracak.

Sıfır noktası

Bel ağrısı dersinde, Y5.89'da, yoganın küçük bir yarar sağlayabildiğini ve egzersiz türleri arasında bir kazanan bulunmadığını gördük. Denge dersinde, Y5.88'de ise egzersiz ya da tai chi için bulunmuş bir sonucu yogaya uygulamanın adını koymuştuk: kanıt aktarımı; ve bu aktarımın programın ne içerdiğine bağlı olduğunu.

Dizdeki osteoartrit ile boyundaki ağrı, bu iki fikri farklı yönlerden sınıyor. Osteoartritte egzersizin kanıtı güçlü, yogaya özgü kanıt ise daha az; boyun ağrısında yogaya özgü bir miktar kanıt var, ama boynu zorlayan hareketler ayrı bir güvenlik sorusu doğuruyor. Y2.117'de boyun pozisyonunu ve bakışı, Y5.85'te de olumsuz olayların nasıl kaydedildiğini görmüştük; bu ders o iki çizgiyi bir sağlık iddiası üzerinde buluşturuyor.

Mekanizma

Osteoartrit: eklemde ne değişir, ne ölçülür

Osteoartrit maddesi, bu durumun eklemdeki mekanik stres ve düşük düzeyli iltihabi süreçler sonucu geliştiğine inanıldığını, kıkırdağın kaybolup altındaki kemiğin etkilenmesiyle ilerlediğini yazıyor. Tanının çoğunlukla öykü ve muayeneye dayandığını, röntgenin tanıyı doğrulayabileceğini; röntgende tipik olarak eklem aralığında daralma, eklem çevresinde kemik yoğunlaşması, kistler ve kemik çıkıntıları görüldüğünü aktarıyor. Madde, iki bin yirmi beş itibarıyla hastalığın seyrini değiştiren bir ilaç bulunmadığını da ekliyor.

Osteoartrit araştırmalarında iki tür ölçüm yan yana durur. Madde, derecelendirme sistemleri arasında diz için yalnızca röntgen bulgularını kullanan Kellgren–Lawrence derecelemesini ve ağrıyı, sertliği ve işlev kısıtlılığını hesaba katan WOMAC ölçeğini sayıyor. WOMAC maddesi, bu ölçeğin diz ve kalça osteoartritinde ağrıyı, sertliği ve eklemlerin fiziksel işlevini değerlendiren, yaygın kullanılan ve tescilli bir anket takımı olduğunu, bin dokuz yüz seksen ikide geliştirildiğini, ağrı için beş, sertlik için iki, işlev kısıtlılığı için on yedi madde içerdiğini yazıyor.

Bu ayrım bir yoga iddiasını okurken belirleyicidir. Bir çalışma WOMAC puanında bir iyileşme bulduysa, katılımcıların ağrısı, sertliği ya da gündelik işlevi değişmiştir; eklemin röntgendeki görünümü değil. "Yoga kıkırdağı onarır" gibi bir cümle, eklemin yapısı hakkında bir iddiadır ve bunu sınamak için bambaşka ölçümler gerekir.

Osteoartritte egzersiz ve yoga

Osteoartrit maddesi, yönetimde yaşam tarzı değişikliklerinin, kilo kaybının ve egzersizin, ağrı ilaçlarıyla birlikte temel dayanaklar olduğunu yazıyor. Fazla kilolu kişilerde kilo kaybının ve egzersizin uzun dönemli yarar sağladığını ve bütün osteoartrit hastalarına önerildiğini, bunların en güvenli ve etkili uzun dönemli tedaviler olduğunu aktarıyor. Madde, yüksek etkili egzersizin eklem yaralanması riskini artırabileceğini, yürüyüş ya da yüzme gibi düşük ya da orta etkili egzersizin ise osteoartrit olan kişiler için daha güvenli olduğunu; dizde denetimli egzersizin en iyi sonuçları gösterdiğini ve açık öneriler vermenin, egzersizi keyifli kılmanın ve kişiyi egzersizin önemi konusunda güvenceye almanın daha büyük yarar ve daha çok katılım sağlayabileceğini ekliyor.

Bu kanıt egzersize aittir. Madde yogayı ayrıca anmıyor; dolayısıyla bir yoga programının diz osteoartritinde aynı yararı sağlaması, Y5.88'deki gibi bir kanıt aktarımıdır ve programın içeriğine bağlıdır. Düşük etkili, dizi zorlamadan güçlendiren, denetimli ve düzenli bir yoga programı bu kanıtın kapsadığı egzersizlere yakın durur; derin diz bükülmelerini ya da sıçramalı geçişleri öne çıkaran bir akış ise ondan uzaklaşabilir.

Boyun ağrısı: kanıt ve risk

Boyun ağrısı maddesi, nüfusun üçte ikisinin hayatının bir döneminde boyun ağrısı yaşadığını, ama evrensel olarak kabul görmüş bir sınıflama olmadığı için farklı türlerin incelenmesinin zor olduğunu yazıyor. Madde, çoğu kişide boyun ağrısının koruyucu yöntemlerle tedavi edilebildiğini, egzersizle birlikte eklem manipülasyonunun akut ve kronik mekanik boyun sorunlarında yararlı bulunduğunu, özellikle güçlendirme egzersizinin işlevi ve ağrıyı iyileştirebileceğini aktarıyor. Yogaya özgü kanıt için egzersiz olarak yoga maddesine dönmek gerekiyor: madde, altı çalışmanın sistematik bir derlemesinin Iyengar yogasının boyun ağrısında ve bel ağrısında en azından kısa vadede etkili olduğunu bulduğunu yazıyor.

Boyun ağrısının öbür yüzü risktir. Boyun ağrısı maddesi, ciddi ve ağır nedenler arasında karotis atardamarının yırtılmasını ilk sıralarda sayıyor. Boyun atardamarı yırtılması maddesi, bu durumun boyundaki karotis ya da vertebral atardamar duvarının katmanlarından birinin ayrılması olduğunu, genç erişkinlerde inmenin önemli bir nedeni sayıldığını ve belirtilerinin çoğu zaman özgül olmadığını yazıyor. Olumsuz olay dersinde, Y5.85'te, boynu zorlayan geriye bükülme ve döndürmelerin bu yırtılmayla ilişkilendirildiğini gösteren kaynağı zaten okumuştuk; burada o bağlantı bir iddianın etiketine dönüşüyor.

Kimde daha sık, kimin hayatına uyuyor

Ten tonu burada, osteoartritin kimlerde daha sık ve daha ağır görüldüğünü ve bir yönetim planının kimin hayatına uyacak biçimde kurulduğunu sorar. Osteoartrit maddesi, hastalığın menopoz sonrası kadınlarda aynı yaştaki erkeklere göre daha yaygın olduğunu, kadınların kalça ve diz osteoartritinde daha ağır belirtiler ve görüntüleme bulguları taşıdığını; Afrikalı Amerikalılar ile beyazlar arasındaki farklara dair kanıtın ise çelişkili olduğunu yazıyor. Madde, yük kaldıran, fiziksel olarak zorlu işlerde çalışan ya da işinde merdiven çıkan kişilerde diz ve kalça osteoartriti riskinin arttığını ve sosyoekonomik dezavantaj yaşayan diz ya da kalça osteoartriti olan kişilerde uzaktan akran rehberliğinin öz yönetimi iyileştirebileceğini gösteren araştırmaları da aktarıyor.

Bu, bir yoga öğretmeni için iki şey söyler. Çelişkili kanıt bir varsayıma dönüştürülmemelidir: bir öğrencinin tenine ya da kökenine bakarak osteoartritinin ne kadar ağır olacağını tahmin etmek, kaynağın desteklemediği bir çıkarımdır. Ama bir programın kimin hayatına uyduğu sorusu gerçektir: ağır bir işte çalışan, derse ancak akşam gelebilen ya da ulaşım ve ücret engeliyle karşılaşan bir öğrenci için, en iyi tasarlanmış program bile ulaşamadığı sürece işe yaramaz.

Örneklerden okuma

Usta katmanı

Diz osteoartriti ile boyun ağrısı, bir iddianın yalnızca kanıtıyla değil, neyi ölçtüğüyle ve taşıdığı riskle de okunması gerektiğini gösterir. Osteoartritte çalışmalar çoğu zaman ağrıyı, sertliği ve gündelik işlevi ölçer; eklemin yapısını değil. Bu yüzden "ağrıyı azaltabilir" ile "eklemi onarır" iki ayrı iddiadır ve kanıt haritasının iki ayrı ucunda durur.

Usta öğretmen, osteoartritte egzersizin güçlü kanıtını bilir ve yogayı bu kanıtın kapsadığı düşük etkili, denetimli, düzenli egzersize yakın kurar. Yogaya özgü bir iddiayı bu kanıttan ayırır ve aktarımı açıkça söyler.

Usta öğretmen boyun ağrısında umut verici bulgularla nadir ama ciddi bir riski birlikte tutar. Boynu zorlayan hareketleri yavaş ve destekli seçeneklerle değiştirir, baş dönmesi ya da ani şiddetli ağrı gibi işaretlerde dersi bırakıp yönlendirme yapar. Ve bir programı, öğrencisinin görünüşüne göre değil, iş yüküne, zamanına ve erişimine göre kurar.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Osteoartritte çalışmalar çoğu zaman ağrıyı, sertliği ve işlevi ölçer; "ağrıyı azaltabilir" ile "eklemi onarır" ayrı iddialardır.

Egzersiz ve kilo kaybı osteoartritte en güvenli ve etkili uzun dönemli tedaviler arasındadır; düşük etkili ve denetimli egzersiz öne çıkar.

Yogaya özgü iddialar bu egzersiz kanıtından bir aktarımdır ve programın içeriğine bağlıdır.

Boyun ağrısında yogaya dair bulgular umut vericidir, ama boynu zorlayan hareketler nadir de olsa ciddi bir riskle ilişkilendirilir.

Bir program, öğrencinin görünüşüne göre değil, iş yüküne, zamanına ve erişimine göre kurulur.

Sonraki derse köprü

Diz ve boyun, bir iddianın neyi ölçtüğüyle ve ne kadar risk taşıdığıyla birlikte tartılması gerektiğini gösterdi. Sıradaki ders haritayı zihinsel sağlığa taşıyor; burada iddiaların dili, bir öğrencinin tedavisini etkileyebileceği için özellikle dikkat istiyor.

Sıradaki dersin konusu depresyon ve kaygı belirtilerinde yardımcı bir yaklaşım olarak yoga.

Soru şu: yoganın depresyon ve kaygı belirtileri üzerindeki etkisi hangi karşılaştırmalarla sınanmış, "yardımcı yaklaşım" ifadesi bir tedavinin yerine geçmekten nasıl ayrılır, ve bir öğretmen bu belirtileri taşıyan bir öğrenciyle konuşurken hangi sınırı gözetir?