Kronik bel ağrısı

Açılış sahnesi

Kırk sekiz yaşında bir muhasebeci, iki yıldır süren bel ağrısı yüzünden yoga dersine geliyor. Hekimi ona düzenli egzersiz önermiş, bir tanıdığı da yogayı. İlk derste öğretmene üç soru soruyor.

"Yoga belimi iyileştirir mi?" "Pilatese mi gitsem, yogaya mı? Hangisi daha iyi?" "Bir arkadaşım belindeki kaymayı yoga ile düzelttiğini söyledi; bende de olur mu?"

Öğretmen kronik bel ağrısının yoga araştırmasında en çok çalışılmış konulardan biri olduğunu biliyor. Ama bu üç sorunun her biri başka bir iddiaya dokunuyor ve öğretmen, her birine ayrı bir cevap vermesi gerektiğini seziyor: birine temkinli bir evet, birine dürüst bir "bilmiyoruz, ama önemli olmayabilir", birine ise açık bir hayır.

Bu derste ne olacak

Bu derste kanıt haritasını, yoga araştırmasının en yoğun olduğu alanlardan birine uyguluyoruz. Önce bel ağrısının kendisini tanıyacağız: nasıl sınıflandığını, çoğunun neden belirli bir nedene bağlanamadığını ve hangi işaretlerin bir öğretmenin dersi bırakıp yönlendirme yapmasını gerektirdiğini. Sonra kronik bel ağrısında egzersiz ve yoga hakkındaki kanıta geçeceğiz ve bulunan etkinin büyüklüğünü soracağız. Ardından yoganın öbür egzersizlerle karşılaştırılmasına ve korkunun ağrıyı nasıl sürdürebildiğine bakacağız. En sonda açılıştaki üç soruyu haritaya yerleştireceğiz; ten tonu burada, bir kişinin ağrısının kim tarafından ve ne kadar ciddiye alındığını soracak.

Sıfır noktası

Y2.15'te ağrıyı gerçek ve hoş olmayan bir deneyim olarak, bedenin bir tehdit değerlendirmesi olarak ele almıştık. Y5.80'de bir değişikliğin kişi için anlam taşımaya başladığı eşiği, en küçük önemli farkı; Y5.77'de ise aktif kontrolü, girişimin özgül bileşenlerini içermeyen bir karşılaştırma etkinliğini görmüştük.

Kronik bel ağrısı bu üç kavramı aynı anda sınar. Bir yoga çalışması ağrıda bir azalma bulduğunda iki soru ayrılmaz biçimde gelir: bu azalma kişinin gündelik hayatında hissedeceği kadar büyük mü, ve başka bir egzersizin sağlayacağından farklı mı?

Mekanizma

Bel ağrısını tanımak

Bel ağrısı maddesi, bel ağrısını süresine göre sınıflandırıyor: altı haftadan kısa sürene akut, altı ile on iki hafta arasına yarı akut, on iki haftadan uzun sürene kronik deniyor. Madde, belirtilerin çoğu zaman başladıktan sonraki birkaç hafta içinde düzeldiğini, akut bel ağrısının büyük çoğunluğunun özgül olmadığını, yani belirli bir altta yatan nedene bağlanamadığını ve ciddi olmayan kas ya da iskelet sorunlarından kaynaklandığının düşünüldüğünü yazıyor. Kronik bel ağrısında ise tablo farklı: madde, bir yılın sonunda kronik bel ağrısı olan kişilerin genellikle orta düzeyde ağrı ve işlev kısıtlılığı yaşamaya devam ettiğini aktarıyor.

Madde, bazı işaretlere ayrı bir yer veriyor. Açıklanamayan kilo kaybı, ateş ya da hissetme ve hareket etmede belirgin sorunlar gibi "kırmızı bayrak" denen belirtiler, daha ciddi bir altta yatan sorunu aramak için ek incelemeye ihtiyaç olduğunu gösterebilir. Madde, bir kırmızı bayrağın varlığının önemli bir sorun bulunduğu anlamına gelmediğini, kırmızı bayrakları olan kişilerin çoğunda ciddi bir sorun bulunmadığını da vurguluyor.

Kanıt ne diyor, ne kadar büyük

Bel ağrısı maddesi, kronik bel ağrısında ilk basamakta ilaç dışı tedavilerin önerildiğini yazıyor ve bunlar arasında egzersizi, çok disiplinli rehabilitasyonu, akupunkturu, farkındalığa dayalı stres azaltmayı, tai chi'yi, yogayı, motor kontrol egzersizini ve aşamalı gevşemeyi sayıyor. Madde, yoga ve tai chi'nin akut ya da yarı akut bel ağrısı için önerilmediğini, ama kronik bel ağrısı için önerildiğini ayrıca belirtiyor. Kronik bel ağrısının tedavisini anlattığı bölümde ise yoganın kullanımından küçük yararları destekleyen bir miktar kanıt bulunduğunu aktarıyor.

Etkinin büyüklüğü de bir o kadar önemli. Madde, egzersizi hiç tedavi almamakla, olağan bakımla ya da plaseboyla karşılaştıran çalışmalarda ağrının iyileştiğini, ama bu kanıtın düşük kesinlikte olduğunu; işlev kısıtlılığındaki iyileşmenin ise küçük kaldığını ve bunun orta kesinlikte kanıta dayandığını yazıyor. Y5.84'te de yoga tedavi olarak maddesinin bel ağrısındaki iyileşmeyi klinik olarak önemsiz bulduğunu görmüştük.

İşlev kısıtlılığı çoğu zaman bir ölçekle ölçülür. Oswestry İşlev Kısıtlılığı İndeksi maddesi, bu indeksin bel ağrısında işlev kısıtlılığını ve yaşam kalitesini nicelemek için kullanıldığını, ağrının şiddeti, kaldırma, kendine bakma, yürüme, oturma, ayakta durma, uyku, sosyal hayat ve seyahat gibi on konuyu kapsadığını ve sıfırdan yüze kadar bir puan verdiğini yazıyor.

Yoga mı, başka bir egzersiz mi

Açılıştaki ikinci soru, pilates mi yoga mı, bir karşılaştırma sorusudur. Bel ağrısı maddesi bu soruya açık bir yanıt veriyor: bir egzersiz terapisi türünün bir diğerinden daha etkili olduğuna dair kanıt yok; bu yüzden egzersizin biçimi tercihe, erişilebilirliğe ve maliyete göre seçilebilir. Madde, pilatesin bel ağrısında ağrıyı ve işlev kısıtlılığını azaltmasını destekleyen düşük ile orta nitelikte kanıt bulunduğunu, ama pilatesin başka bir egzersiz biçiminden daha iyi olduğuna dair kesin bir kanıt olmadığını da ekliyor.

Bu, kronik bel ağrısı olan bir kişi için değerli bir bilgidir: sürdürebileceği, sevdiği ve erişebildiği bir egzersiz seçmek, "en iyi" egzersizi aramaktan daha önemli olabilir. Y5.83'teki katılımcı bağlılığını hatırlarsak, bir kişinin bir programa ne kadar devam edebildiği, programın kendisi kadar sonucu belirleyebilir.

Bel ağrısı maddesi uzun dönemli sonucu etkileyen etkenleri de sayıyor ve etkinlik korkusu taşıyan kişilerin bir yıl sonra kötü sonuç yaşama olasılığının iki buçuk kat daha yüksek olduğunu aktarıyor. Korku-kaçınma modeli maddesi bu korkunun nasıl işlediğini anlatıyor: bin dokuz yüz seksen üçte Lethem ve arkadaşlarının ortaya koyduğu bu model, bazı kişilerin ağrıyla ilgili korkuya dayanan kaçınma davranışı nedeniyle süreğen kas ve iskelet ağrısı geliştirip sürdürdüğünü açıklıyor; kişi ağrıyı tehdit edici olmayan ya da geçici bir şey olarak algıladığında daha az kaygı duyuyor ve ağrıyla ilgili durumla yüzleşebiliyor.

Kimin ağrısı ciddiye alınıyor

Ten tonu burada, bir kişinin ağrısının kim tarafından ve ne kadar ciddiye alındığını sorar. Süreğen ağrı maddesi, azınlıkların ağrı tanısından ve ağrı ilaçlarından mahrum bırakılabildiğini, madde bağımlılığı değerlendirmesinden geçirilme olasılıklarının daha yüksek, ağrı uzmanına yönlendirilme olasılıklarının ise daha düşük olduğunu yazıyor. Madde, iki bin on tarihli bir çalışmanın ağrı kliniklerindeki siyah hastaların beyaz hastaların aldığı ilaç miktarının yüzde ellisini aldığını bulduğunu ve ön araştırmaların sağlık çalışanlarının siyah hastalara daha az empati gösterebildiğini ve ağrı düzeylerini olduğundan düşük tahmin edebildiğini gösterdiğini aktarıyor. Oswestry İşlev Kısıtlılığı İndeksi maddesi de, indeksin başka dillere uyarlanmış sürümlerinin İngilizce konuşulan ülkeler için geliştirilen özgün sürüm kadar güvenilir olup olmadığının belirsiz olduğunu belirtiyor.

Bir yoga öğretmeni için bu, iki biçimde önem taşır. Bir öğrencinin ağrısını onun anlattığı gibi ciddiye almak, ağrının ne kadar "gerçek" olduğunu dışarıdan tartmamak bir öğretim ilkesidir. Bir çalışmayı okurken de katılımcıların nasıl bulunduğunu, hangi dilde ölçüldüğünü sormak gerekir: ağrı uzmanına daha az yönlendirilen gruplar, ağrı kliniklerinden katılımcı toplayan çalışmalarda da daha az temsil edilebilir.

Örneklerden okuma

Usta katmanı

Kronik bel ağrısı, yoga araştırmasının en iyi çalışılmış alanlarından biridir ve bu yüzden kanıt haritasının en net okunabildiği yerlerden biridir. Yoga burada önerilen ilaç dışı seçeneklerden biridir ve küçük bir yarar sağlayabilir; ama bu yarar çoğu zaman öbür egzersizlerinkine benzer, işlevdeki iyileşme de küçük kalabilir.

Usta öğretmen bu dengeyi bir öğrenciye dürüstçe aktarır: umut verir, ama vaat etmez. Ağrı ile işlevi ayrı sonuçlar olarak konuşur, kırmızı bayraklarda dersi bırakıp yönlendirme yapar ve "hangi egzersiz daha iyi" sorusuna, kişinin sürdürebileceği egzersizi öne çıkaran bir yanıt verir.

Usta öğretmen korkunun ağrıyı nasıl sürdürebildiğini bilir; tehdit dili yerine seçenek dili kullanır. Ve bir öğrencinin ağrısını onun anlattığı gibi ciddiye alır: ağrısı başkaları tarafından sık sık az tahmin edilen öğrenciler için bu, derste güvenle kalabilmenin koşuludur.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Bel ağrısı süresine göre akut, yarı akut ve kronik diye ayrılır; çoğu belirli bir nedene bağlanamaz, kırmızı bayraklar ise yönlendirme gerektirir.

Yoga kronik bel ağrısında önerilen ilaç dışı seçeneklerden biridir; küçük yararlarını destekleyen kanıt vardır, akut ağrı için önerilmez.

Ağrıdaki bir azalma ile işlevdeki bir iyileşme ayrı sonuçlardır; bir etkinin değeri, kişinin fark edeceği eşiğe göre tartılır.

Bir egzersiz türünün ötekinden üstün olduğuna dair kanıt yoktur; kişinin sürdürebileceği egzersiz öne çıkar.

Korku ağrıyı sürdürebilir; seçenek dili ve ağrıyı ciddiye almak, özellikle ağrısı az tahmin edilen öğrenciler için güvenli bir alan açar.

Sonraki derse köprü

Bu derste kanıt haritasını, iddiaların etkinin büyüklüğü ve öbür egzersizlerle karşılaştırma üzerinden okunduğu bir alana uyguladık. Sıradaki ders, aynı soruyu iki başka kas ve iskelet ağrısı alanına taşıyor.

Sıradaki dersin konusu diz osteoartriti ve boyun ağrısı.

Soru şu: eklemde yapısal bir değişikliğin görüldüğü diz osteoartriti ile nedeni çoğu zaman belirsiz kalan boyun ağrısında yoga iddiaları hangi sonuçlarla sınanmış, ve boynu zorlayan duruşların taşıdığı risk bu iddiaların etiketini nasıl etkiler?