Denge ve uyku

Açılış sahnesi

Bir belediyenin yaşlılar merkezi, yetmiş yaş üstü katılımcılar için haftada iki gün sandalye destekli bir yoga dersi açmak istiyor. Merkezin müdürü öğretmenden, bütçe toplantısında kullanmak üzere iki cümle istiyor: "Yoga düşmeleri önler" ve "Yoga uyku ilacı ihtiyacını azaltır."

Öğretmen merkezin kayıtlarına bakınca iki şey görüyor. Geçen yıl merkezin üyelerinden birkaçı evde düşmüş, bir kısmı kalça kırığıyla hastaneye yatmış. Üyelerin önemli bir kısmı da uyku ilacı kullandığını söylemiş. Konuşmalarda bir kadın, düştükten sonra evden çıkmaya korktuğunu ve bu yüzden artık yürüyüş grubuna da katılmadığını anlatıyor.

Öğretmen iki cümlenin de doğru olmasını istiyor; derslerin bu insanlara iyi geleceğine inanıyor. Ama "düşmeleri önler" ile "denge testinde puanı artırır" arasında, "ilaç ihtiyacını azaltır" ile "daha iyi uyuduğunu söyler" arasında bir fark olduğunu seziyor. Toplantıdan önce bu farkı adlandırabilmek istiyor.

Bu derste ne olacak

Bu derste kanıt haritasını, beden üzerinde ölçülebilen iki alana uyguluyoruz: denge ve uyku. Önce dengenin nasıl ölçüldüğüne, performansa dayalı testlere ve bu testlerin düşme gibi asıl önemli sonuçla ilişkisine bakacağız. Sonra düşme iddiasının kendisine geçeceğiz: egzersiz hakkında ne bildiğimize, bunun yogaya ne kadar aktarılabileceğine ve düşme korkusunun neden ayrı bir sonuç olduğuna. Ardından uykunun nasıl ölçüldüğünü göreceğiz: anket, bilek cihazı ve uyku laboratuvarı. En sonda uyku iddialarını haritaya yerleştireceğiz; ten tonu burada, kişinin bildirdiği uyku ile ölçülen uykunun farklı gruplarda farklı biçimde ayrışabildiğini gösterecek.

Sıfır noktası

Beş etiketli harita Y5.87'de stres ve iyi oluş iddialarıyla sınandı. O iddiaların çoğu öz bildirimle ölçülüyordu. Y5.75'te ise ara sonlanımı, asıl klinik sonucun yerine ölçülen ve onunla ilişkili sanılan ölçümü görmüştük; onu iyileştirmenin asıl sonucu iyileştirmeyebileceğini söylemiştik.

Denge ve uyku, bu iki fikri bir araya getiriyor. Her iki alanda da bir öz bildirim, bir beden ölçümü ve bir asıl sonuç var: dengede bir kişinin kendini ne kadar sağlam hissettiği, bir testteki puanı ve düşüp düşmediği; uykuda nasıl uyuduğunu söylediği, bir cihazın kaydettiği ve gündüz hayatının nasıl etkilendiği. Bir iddianın etiketi, bunlardan hangisinin ölçüldüğüne bağlı.

Mekanizma

Denge nasıl ölçülür

Denge araştırmalarında sık kullanılan iki test var. Berg Denge Ölçeği maddesi, bu ölçeği bir kişinin durağan ve devingen denge becerilerinin yaygın kullanılan bir klinik testi olarak tanımlıyor ve işlevsel denge testleri arasında genellikle altın standart kabul edildiğini yazıyor. Test on beş ile yirmi dakika sürüyor ve oturur durumdan kalkmaktan tek ayak üstünde durmaya kadar on dört basit görevden oluşuyor; her görev sıfırdan dörde kadar puanlanıyor ve puanlar toplanıyor. Madde, ölçeğin inme sonrası hastalarda ayakta dengenin geçerli bir ölçüsü olduğunu, ama yalnızca bağımsız yürüyebilenler için, çünkü görevler bunu gerektiriyor, diye ekliyor.

Zamanlı Kalk ve Yürü testi maddesi daha kısa bir testi anlatıyor: kişinin bir sandalyeden kalkması, üç metre yürümesi, geri dönmesi, sandalyeye yürüyüp oturması için geçen süre. Madde, testin yaşlı nüfusta sık kullanıldığını, uygulanmasının kolay olduğunu ve bir kaynağa göre otuz saniye ve üstü bir sürenin kişinin düşmeye eğilimli olabileceğine işaret ettiğini aktarıyor.

Bu testler değerlidir, ama bir yoga iddiası açısından çoğu zaman ara sonlanımdır. Asıl önemli sonuç, bir kişinin gerçek hayatta düşüp düşmediği ve düştüğünde yaralanıp yaralanmadığıdır. Bir programın denge testindeki puanı artırması, düşmeleri azalttığı anlamına kendiliğinden gelmez; bu, düşme sayısının kendisi izlenerek ayrıca sınanmalıdır.

Düşme iddiası

Yaşlı yetişkinlerde düşmeler maddesi, egzersizi içeren çabaların düşme riskini azalttığını gösteren geniş bir kanıt birikimi bulunduğunu yazıyor. Tai chi maddesi de, sistematik derlemelerin bir genel değerlendirmesinin tai chi'yi yaşlı insanlara önerdiğini ve düşmeleri önlemede olumlu sonuçlar bulduğunu aktarıyor. Bu kanıt egzersize ve tai chi'ye aittir; yoga programlarına ne kadar aktarılabileceği, Y5.84'te gördüğümüz gibi, programın içeriğine bağlıdır. Denge görevlerini düzenli ve giderek zorlaşan biçimde içeren bir program ile oturarak yapılan bir nefes ve gevşeme dersi aynı "yoga" adını taşısa da düşme riski bakımından aynı girişim değildir.

Aynı madde bir gerilime de dikkat çekiyor: düşme korkusu fiziksel egzersize katılımın azalmasına yol açabiliyor. Madde, yaşlı yetişkinlere düşmelerini ya da düşme korkularını soran öznel tarama sorularının her zaman doğru bir risk taraması sağlamadığını, ama bir konuşmayı başlatmak için bir yer açabildiğini de ekliyor.

Uyku nasıl ölçülür

Uyku da üç düzeyde ölçülür. Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi maddesi, bu aracı bir aylık dönemde uyku kalitesini değerlendiren bir öz bildirim anketi olarak tanımlıyor: on dokuz madde, yedi bileşen ve tek bir genel puan. Anket bin dokuz yüz seksen dokuzda Buysse ve arkadaşları tarafından geliştirilmiş. Madde, klinik çalışmaların anketi uyku sorunlarının değerlendirilmesinde bir ölçüde güvenilir ve geçerli bulduğunu, ama bunun öz bildirimli uyku sorunları ve depresyonla ilişkili belirtilerle, bilek cihazıyla yapılan ölçümlerden daha güçlü olduğunu yazıyor.

Aktigrafi maddesi, bilekte bir saat gibi takılan ve bir hafta ya da daha uzun süre hareketi kaydeden küçük bir cihazı anlatıyor. Kişi kendi yatağında, olağan düzeninde ölçülebildiği için veriler daha genellenebilir olabiliyor ve cihaz ucuz olduğu için büyük saha çalışmalarında avantaj sağlıyor. Ama madde, aktigrafinin polisomnografinin yerini tutamayacağını, beyin etkinliğini ölçmediğini vurguluyor. Polisomnografi maddesi de bunu, uyku sırasında pek çok fizyolojik kanalın bir teknisyen gözetiminde gece boyu kaydedildiği çok parametreli bir uyku çalışması olarak tanımlıyor.

Uyku iddiaları ve kimin uykusu

Uykusuzluk maddesi, süreğen uykusuzlukta ilaç dışı yaklaşımlar arasında uyku hijyenini, uyaran kontrolünü, uyku kısıtlama terapisini ve gevşeme terapisini sayıyor ve düzenli egzersizi uyku hijyeninin bir parçası olarak anıyor. Madde, uykusuzluk için bilişsel davranışçı terapinin etkilerinin tedavi bittikten sonra da uzun süre devam ettiğini, uyku ilaçlarının ise kısa vadede eşit etkili olup zamanla toleransla etkisini yitirdiğini yazıyor. Madde, bazı uyku ilaçlarının düşmelerle ilişkili olduğunu da ekliyor; bu, açılış sahnesindeki iki iddiayı birbirine bağlayan bir ayrıntı.

Ten tonu burada, kişinin bildirdiği uyku ile ölçülen uykunun farklı gruplarda farklı biçimde ayrışabildiğini gösterir. Uykusuzluk maddesi, uykusuzluğun nasıl sınıflandırıldığının ve yorumlandığının onun yaygınlığını ve tanısını etkileyebileceğini tartışırken bir çalışmayı aktarıyor: beyaz bireylerin önerilen uyku saatlerine ulaşma olasılığı daha yüksekken, gece uykusuzluk belirtileri bildirme olasılıklarının da daha yüksek olduğu bulunmuş. Bu, bir yoga ve uyku çalışmasının yalnızca anket kullanması ya da yalnızca cihaz kullanmasının, farklı gruplarda farklı bir tablo çizebileceği anlamına gelir. Katılımcıları çoğunlukla bir gruptan gelen bir çalışmanın öz bildirimli sonucu, başka bir grubun uykusu hakkında aynı şeyi söylemeyebilir.

Örneklerden okuma

Usta katmanı

Denge ve uyku iddialarının her birinde üç düzey vardır: kişinin söylediği, bir test ya da cihazın ölçtüğü ve asıl sonuç. Denge testindeki bir puan artışı ile düşme sayısındaki bir azalma, bir uyku anketindeki iyileşme ile uykunun süresi ya da yapısı aynı şey değildir; her biri kanıt haritasında ayrı bir satırdır.

Usta öğretmen, başka bir girişimin kanıtını yogaya taşırken bunu açıkça söyler. Egzersizin ve tai chi'nin düşme riskini azalttığını bilir, ama bir yoga programının aynı etkiyi göstermesinin, programın dengeyi gerçekten zorlamasına bağlı olduğunu da bilir. Düşme korkusunu ayrı ve değerli bir sonuç olarak görür.

Usta öğretmen, uyku iddialarında bir öğrencinin ilacını ya da tedavisini hiçbir zaman kendi dersine bağlamaz. Uykusuzluk için kanıtlanmış bir terapinin bulunduğunu bilir ve öğrencisini oraya yönlendirir. Ve bir uyku sonucunun hangi ölçümle alındığını, o ölçümün kimin uykusunu ne kadar doğru yansıttığını sorar.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Denge ve uykuda üç düzey vardır: kişinin söylediği, test ya da cihazın ölçtüğü ve asıl sonuç.

Denge testi puanı çoğu zaman bir ara sonlanımdır; düşmelerin azaldığı ayrıca gösterilmelidir.

Egzersizin düşme riskini azalttığına dair kanıt güçlüdür; yogaya aktarılabilmesi programın dengeyi gerçekten çalıştırmasına bağlıdır.

Uyku anketi, bilek cihazı ve uyku laboratuvarı farklı şeyleri ölçer; bildirilen ile ölçülen uyku gruplar arasında farklı biçimde ayrışabilir.

Uyku ilacı ya da tedavi kararı hekimindir; yoga bir gevşeme alanı sunar, kanıtlanmış bir tedavinin yerine geçmez.

Sonraki derse köprü

Bu derste kanıt haritasını, bir testin puanı ile asıl sonucun ayrıştığı iki alana uyguladık. Sıradaki alan, yoga araştırmasının en çok çalışıldığı konulardan biri ve iddiaların en sık abartıldığı yerlerden biri.

Sıradaki dersin konusu kronik bel ağrısı.

Soru şu: yoganın kronik bel ağrısında ağrıyı ve işlevi ne kadar değiştirdiği hangi kontrol gruplarına karşı sınanmış, bulunan fark bel ağrısı olan birinin gündelik hayatında fark edeceği ölçüde mi, ve bu iddia beş etiketten hangisini hak ediyor?