İhlal bildirim sistemi

Açılış sahnesi

Bir şehir stüdyosunda sabah dersinin ardından bir öğrenci, resepsiyondaki görevliye alçak sesle bir şey söylemek istiyor. Öğretmenlerden birinin düzeltme yaparken elini uzun süre belinde tuttuğunu, bunun onu rahatsız ettiğini anlatmaya çalışıyor. Görevli dinliyor, sonra gülümseyerek şunu söylüyor: "O çok sevilen bir hocamızdır, eminim yanlış anlamışsındır. İstersen kendisiyle konuş."

Öğrenci o öğretmenle konuşmuyor. Stüdyoya da bir daha gelmiyor. Stüdyonun kayıtlarında bu olay hiçbir yerde görünmüyor; bir üyelik iptali olarak geçiyor. Aylar sonra başka bir öğrenci aynı öğretmen hakkında benzer bir şey anlattığında, stüdyo yöneticisi bunun ilk kez olduğunu sanıyor.

Kimse kötü niyetli davranmadı. Ama bildirimin gideceği bir yer yoktu; o yüzden bildirim, söylendiği anda kayboldu.

Bu derste ne olacak

Önceki derste güç farkının bir öğrencinin öğretmenine itiraz etmesini nasıl zorlaştırdığını gördük. Bu ders o farkın kurumsal sonucuna bakıyor: bir öğrenci bir ihlali öğretmenin kendisine söyleyemiyorsa, kime söyleyecek? Önce bir kurumun bir bildirime verdiği kötü tepkinin kendi başına bir zarar olabileceğini, Jennifer Freyd'ın kurumsal ihanet kavramıyla göreceğiz. Sonra bir şikâyetin şikâyet edilen birimin dışında incelenmesinin neden önemli olduğunu, ombudsman kurumundan ödünç alarak konuşacağız. Ardından bildirim yapan kişinin karşılaştığı misillemeye ve bir kişinin kendisine yöneltilen bir suçlamaya verebileceği tanınmış bir tepki biçimine, DARVO'ya bakacağız. En sonda küçük bir stüdyonun bile kurabileceği basit bir bildirim yolunu adım adım kuracağız.

Sıfır noktası

Bu birimdeki dersler tek bir öğrenci ile tek bir öğretmen arasındaki an üzerine kuruluydu: bir dokunuş, bir onay, bir geri çekilme. Bu ders ilk kez sınıfın dışına çıkıyor. Bir sınır aşıldığında olanlar yalnızca o iki kişi arasında kalmaz; stüdyonun, programın ya da derneğin o anı nasıl karşıladığı, öğrencinin yaşadığını hafifletebilir ya da ağırlaştırabilir.

Y4.120'de sessizlik kültürünü ve toplu ayrılmayı konuşmuştuk: bazı topluluklarda ihlaller yıllarca konuşulmamış, sonunda bir grup öğrenci birlikte ayrılmıştı. O sessizliğin bir nedeni bireylerin korkusuysa, bir başka nedeni de söyleyecek bir yerin olmamasıydı.

Burada bir sınır da çizelim. Bir yoga öğretmeni ya da stüdyo yöneticisi bir suçu soruşturan bir makam değildir. Bir bildirim bir suç içeriyorsa, yasal yollar ve yetkili kurumlar devreye girer; her ülkenin kuralı ayrıdır. Bu ders stüdyonun kendi sorumluluk alanını konuşuyor: bildirimi almak, kaydetmek, bildiren kişiyi korumak ve adil bir süreç yürütmek.

Mekanizma

Kurumun tepkisi de bir zarardır

Kurumsal ihanet maddesi bu kavramı, bir kuruma bağımlı kişilere o kurum tarafından yapılan haksızlıklar olarak tanımlıyor ve buna, kurum içinde bireylerin yaptığı haksızlıkları önlemede ya da onlara destekleyici bir karşılık vermede başarısız olmayı da katıyor. Madde, kavramı psikolog Jennifer Freyd'ın ihanet travması kuramının bir uzantısı olarak geliştirdiğini yazıyor.

Madde, Carly Smith ile Freyd'ın iki bin on üçte yayımladığı bir çalışmayı aktarıyor: kurumlar cinsel saldırı gibi ihlalleri örtbas ettiğinde, bu ihanetin mağdurların iyileşmesini baltaladığı yönünde bir bulgu. Açılış sahnesindeki görevli hiçbir şeyi örtbas etmek istemedi; ama öğrencinin sözünü "yanlış anlamışsındır" diyerek kapattığında, stüdyo adına bir karşılık vermiş oldu.

Madde, kurumsal ihanetin karşısına kurumsal cesaret kavramını koyuyor: bir kurumun, kendi içinde zarar gören kişilere karşı hesap verebilirlik, şeffaflık ve destek göstermesi.

Şikâyet, şikâyet edilenin dışında incelenir

Açılış sahnesindeki görevlinin önerisi, "kendisiyle konuş", bir öğrenciyi güç farkının tam ortasına geri gönderiyordu. Bir bildirim yolunun ilk koşulu, öğrencinin ihlali yapan kişiye gitmek zorunda kalmamasıdır.

Ombudsman maddesi bu kurumu, şikâyetleri inceleyen ve genellikle öneriler ya da arabuluculuk yoluyla çözmeye çalışan bir kamu görevlisi olarak tanımlıyor. Madde, modern kavramın İsveç'te, bin sekiz yüz dokuzda yürütmeden bağımsız bir denetim kurumu olarak kurulan parlamento ombudsmanıyla başladığını, sözcüğün kökünün ise eski İskandinav dilinde temsilci anlamına gelen bir sözcüğe dayandığını yazıyor. Madde, ombudsmanın önemli bir üstünlüğünün şikâyetleri şikâyet edilen kurumun dışından incelemesi olduğunu ve böylece kendi kendini denetlemenin doğasında bulunan çıkar çatışmasından kaçındığını söylüyor.

Bildirenin bedeli

Bildirim yolu bağımsız olsa bile, bir öğrenci bir bedel ödeyeceğini düşünüyorsa konuşmaz. Muhbir maddesi, kurum içindeki yanlışları bildiren kişilerin işten çıkarma, iş yükünün makul olmayan biçimde artırılması, yıldırma ve zorbalık gibi misillemelerle karşılaşabildiğini yazıyor. Madde, pek çok kişinin bildirimi düşünmemesinin yalnızca misilleme korkusundan değil, iş yerinde ve dışında ilişkilerini kaybetme korkusundan da kaynaklanabileceğini not ediyor ve anonim bildirim yollarının, kişilerin misilleme korkusu olmadan bildirim yapabileceği bir ortamı desteklediğini söylüyor.

Y5.35'te örtük cezayı konuşmuştuk: bir öğrencinin hayırının ardından gelen küçük bir soğukluk. Misilleme, aynı şeyin bir bildirimden sonra, çoğu zaman bir topluluğun eliyle yapılan biçimidir. Bir yoga topluluğu bir öğrencinin arkadaş çevresi, bazen işi, bazen bir inanç çevresidir; bu yüzden ilişkileri kaybetme korkusu burada özellikle ağır basabilir.

Suçlanan kişinin tepkisi

Bir bildirim ilgili öğretmene ulaştığında, öğretmenin tepkisi süreci yönlendirebilir. DARVO maddesi, yanlış bir davranışta bulunan kişilerin bu davranıştan sorumlu tutulduklarında gösterebildiği bir tepki biçimini tanımlıyor. Madde, kavramı psikolog Jennifer Freyd'ın bin dokuz yüz doksan yedide yayımladığını ve harflerin inkâr etmek, saldırmak, mağdur ile faili ters çevirmek anlamına geldiğini yazıyor: kişi önce zararın olduğunu inkâr eder, sonra bildireni ya da çevresini hedef alır, en sonda asıl mağdurun kendisi olduğunu ileri sürer.

Madde, bu tepki biçiminin gözlemcilerin sorumluluk ve suç algısını faillerden mağdurlara kaydırabildiğini, ama DARVO'yu önceden öğrenmiş gözlemcilerin bundan daha az etkilendiğini, mağduru daha az suçladığını gösteren araştırmalar olduğunu aktarıyor. Bir stüdyo yöneticisinin bu kavramı bilmesinin nedeni budur.

Burada dikkatli olmak gerekir. Suçlanan her öğretmen suçlu değildir; bir bildirime öfkeyle karşılık vermek de kendi başına bir kanıt değildir. DARVO bir tanı değil, bir yöneticinin bir süreç sırasında kendi yargısının nereye kaydırılabileceğini fark etmesine yarayan bir adlandırmadır.

Basit bir bildirim yolu

Büyük kurumların ayrıntılı prosedürleri olabilir; ama tek salonlu bir stüdyo da birkaç adımla bir yol kurabilir. Yoga Alliance maddesi, kuruluşun etik taahhüdündeki davranış kurallarının öğretmen ile öğrenci arasındaki uygun ilişkileri ve yalnızca rızayla dokunmayı kapsadığını, ama zarar veren öğretmenleri ve okulları kayıttan uzak tutan sistemlerin zayıf olduğunu, cinsel istismar gibi ihlallere karışmış okulların ve öğretmenlerin kayıtta yer aldığını yazıyor. Bir kural yazmak ile o kuralın ihlalini karşılayacak bir yol kurmak ayrı işlerdir.

Bir yolun asgari parçaları şunlar olabilir: bildirimin nereye yapılacağını gösteren, sınıfta ve internette görünen bir adres; bildirilen kişinin dışında bir alıcı; bildirimin alındığının kısa sürede yazılı olarak doğrulanması; kimin neyi göreceğinin önceden yazılması; bildirene sürecin nerede olduğunun haber verilmesi; yasal bir suç içeren bildirimlerde yetkili kurumlara yönlendirme.

Örneklerden okuma

Usta katmanı

Bir bildirim sistemi kâğıt üzerinde değil, ilk cümlede sınanır. Bir öğrencinin bir ihlali ilk kez söylediği kişi çoğu zaman bir yönetici değil, bir resepsiyon görevlisi, bir asistan ya da başka bir öğretmendir. O kişinin ilk tepkisi, Freyd'ın kavramlarıyla, bir kurumsal ihanete ya da bir kurumsal cesarete dönüşebilir.

Olgun bir stüdyo üç şeyi ayırır. Bildirimi almak ile hüküm vermek ayrıdır: bir bildirim dinlenir ve kaydedilir, ama bir suçlama henüz bir kanıt değildir. Bildirileni korumak ile suçlananın hakkını korumak ayrıdır: ikisi de aynı süreçte gözetilir. Stüdyonun sorumluluğu ile yasal süreç ayrıdır: bir stüdyo kendi kapısının içindeki ilişkiyi düzenler, bir suçu yargılamaz.

Ve bir öğretmen, kendisi hakkında bir bildirim yapılabileceğini bilerek ders verir. Bu bir tehdit değil, güç farkının dengelenmesidir: öğrencinin sesinin, öğretmenin sesinden bağımsız bir yere ulaşabilmesi.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Bir bildirimin gideceği bir yer yoksa, bildirim söylendiği anda kaybolur.

Kurumun bir bildirime verdiği karşılık, bildirilen olaydan ayrı bir zarar ya da bir onarım olabilir.

Şikâyet, şikâyet edilen kişinin dışında biri tarafından alınır.

Bildiren kişi misillemeden korunmazsa, sonraki öğrenci konuşmaz.

Bir bildirimi almak, bir hüküm vermek değildir.

Sonraki derse köprü

Bu derste bir ihlalin ardından bir kurumun ne yapabileceğini konuştuk ve bir sınır çizdik: stüdyo bir suçu soruşturmaz, kendi kapısının içindeki ilişkiyi düzenler. Bir sonraki birim benzer bir sınırı öğretmenin kendi işine taşıyor.

Sıradaki ders travma bilgili olmak ile terapi yapmak arasındaki farkı ele alıyor.

Soru şu: bir yoga öğretmeni, sınıfını ağır deneyimler taşıyan öğrencileri gözeterek kurarken, ne zaman öğretmenliğin sınırında durur ve ne zaman farkında olmadan bir terapistin işine girmeye başlar?