Dışsal odağa geri dönmek

Açılış sahnesi

Bir kişi rotanın ortasında, göğsüne geldiğinde, hiç beklemediği bir sıkışma hissetti. Y3.04'te aylar önce öğrendiği gibi dikkatini dışarıya, odadaki bir sese, sakince yöneltti. Sıkışma birkaç saniye içinde hafifledi.

Sonra bir soru geldi: şimdi ne yapmalı? Göğse geri mi dönmeli, bir sonraki bölgeye mi geçmeli, yoksa tamamen mi bırakmalı? Üç seçenek de mantıklı görünüyordu, ama hangisinin doğru olduğuna dair hiçbir fikri yoktu.

Y3.04 bu soruyu hiç sormamıştı; yalnızca dışarı çıkmayı öğretmişti. İçeri, ya da başka bir yere, nasıl dönüleceğini değil.

Bu boşluk, o dersin bir eksikliği değildi. Y3.04 nefes çalışması bağlamında yazılmıştı ve orada asıl mesele hızlı, güvenli bir çıkıştı; dönüş sorusu o bağlamda daha az kritikti, çünkü nefes teknikleri genellikle kısa sürüyordu ve seans kolayca yeniden başlatılabiliyordu. Beden taraması ve açık izleme gibi daha uzun, daha yapılandırılmış uygulamalarda ise dönüş sorusu çok daha sık karşımıza çıkıyor.

Bu ders tam olarak bu boşluğu dolduruyor.

Bu derste ne olacak

Y3.04 dışsal odağı, bir belirti geldiğinde dikkati içeriden dışarıya taşıyan bir araç olarak tanıtmıştı. O ders "çıkış"ı öğretti. Bu ders "dönüş"ü, dışsal odaktan sonra ne yapılacağını, ele alıyor. Önce dönüşün zorunlu olmadığını göstereceğiz. Sonra bir dönüşün nasıl kademeli, denenerek yapılabileceğini kuracağız. Ardından beden taramasına özgü bir seçeneği, tetikleyici bölgeyi atlayıp rotaya devam etmeyi, tanıtacağız. Kapanışa doğru bu üç seçeneğin, dönmek, atlamak, bırakmak, aralarında nasıl karar verileceğini bir araya getireceğiz. Örnekler bu karar noktasının çevresinde dengeli biçimde dağılıyor. Bu dersin sonunda, dışsal odağa geçtikten sonra kendini artık kararsız hissetmeyeceksin.

Sıfır noktası

Y3.04 üç kavram vermişti: bırakma sırası, tekniği bırak, doğal solunuma dön, dikkati dışsal bir noktaya ver; dışsal odak, dikkatin içeriden dışarıya taşınması; süren belirti, bırakma sırasından sonra da devam eden his, uygulamanın tümüyle sonlandırılması gerektiğinin işareti.

Y3.44 beden taramasının sabit bir rotası olduğunu, Y3.45 ise bazı bölgelerin, yüklü bölgelerin, diğerlerinden daha yoğun tepki üretebildiğini, bunun bir kusur değil bir çeşitlilik olduğunu göstermişti.

Bu ders bu parçaları birleştiriyor: bir yüklü bölgede dışsal odağa geçildikten sonra, o bölgeye ya da rotanın geri kalanına nasıl devam edileceğini.

Mekanizma

Dönüş zorunlu değil

İlk ve en önemli nokta: dışsal odaktan sonra bir yere dönmek zorunlu değil.

Y3.04'ün süren belirti kavramı burada da geçerli. His dışsal odakla hafiflemişse, dönüş bir seçenek. Hafiflemiyor ya da geri geliyorsa, uygulama tümüyle bırakılıyor; bu, Y3.04'te zaten kurulmuş bir kural, burada tekrar edilmiyor, yalnızca hatırlatılıyor.

Bu noktada sık görülen bir yanlış anlama var. Bir kişi dışsal odağı yalnızca geçici bir mola, mutlaka geri dönülmesi gereken bir ara olarak görebiliyor. Oysa dışsal odak kendi başına tamamlanmış bir seçenek; bir kişi bir pratiğe dışsal odakla başlayıp dışsal odakla bitirebilir, hiç içeri dönmeden. Bu, pratiğin eksik kaldığı anlamına gelmiyor; yalnızca o gün pratiğin böyle şekillendiği anlamına geliyor.

Kademeli dönüş

Dönüş seçilirse, tek seferde, kesin bir adım olmak zorunda değil.

Bir kişi dışsal odaktan sonra doğrudan aynı yoğunlukla geri dönmek yerine, kısa bir süre dener, nasıl hissettiğine bakar, gerekirse tekrar dışsal odağa döner. Bu gidiş geliş bir kararsızlık değil, güvenli bir sınama.

Bu sınama, bir kapıyı aralamaya benziyor. Kapı tam açılmadan önce bir aralıktan bakmak, ne olduğunu görmeden içeri dalmaktan daha güvenli. Kademeli dönüşte de kişi, bölgeye tam dikkatle dalmadan önce, kısa bir bakışla neyle karşılaşacağını sınıyor. Bu bakış rahatsa, dikkat biraz daha uzun kalabiliyor; rahatsızsa, tekrar dışarı çekiliyor.

Beden taramasına özgü bir seçenek: bölgeyi atlamak

Beden taramasında üçüncü bir seçenek daha var, çünkü rota sabit.

Y3.44'te rotanın sabit olduğu, bir bölgede uzun süre kalınmadığı öğrenilmişti. Bu ilke, yüklü bir bölgeyle karşılaşıldığında da geçerli: o bölge atlanabiliyor, rota bir sonraki bölgeden devam edebiliyor.

Bu seçenek, Y3.44'te öğrenilen kuralın doğrudan bir uzantısı, ama önemli bir farkla, dikkatle görülmesi gereken bir farkla. Orada rota, yoğun bir his fark edilse bile durmadan ilerliyordu; burada ise bölgenin kendisi, bir sonraki adıma geçmeden önce, kısaca atlanıyor. İkisi de aynı ilkeye dayanıyor: rotanın akışını korumak, tek bir noktada takılıp kalmamak. Fark, bir durumda dikkatin bölgeden hızla geçmesi, öbüründe bölgeye hiç girmeden atlanması; ikisi de aynı amaca, rotanın bütünlüğünü korumaya, hizmet ediyor.

Üç seçenek arasında karar

Dönmek, atlamak, bırakmak; üçü de geçerli, hangisinin seçileceği o anki duruma bağlı, önceden belirli değil.

His dışsal odakla hafifliyorsa ve kişi hazır hissediyorsa, kademeli dönüş denenebiliyor. His hafifliyor ama kişi o bölgeye dönmek istemiyorsa, bölge atlanıp rotaya devam edilebiliyor. His hafiflemiyor ya da büyüyorsa, Y3.04'ün süren belirti kuralı devreye giriyor ve uygulama tümüyle bırakılıyor.

Bu üç seçenek arasında bir öncelik sırası yok; kişi doğrudan üçüncü seçeneği, bırakmayı, seçebilir, ilk ikisini denemek zorunda değil. Bazı günler bir kişi hiçbir deneme yapmadan, dışsal odaktan doğrudan pratiği sonlandırmayı tercih edebiliyor ve bu, öbür iki seçeneği atlamış olmak anlamına gelmiyor; yalnızca o günkü ihtiyacın, o an için, böyle olduğu anlamına geliyor.

Örneklerden okuma

Usta katmanı

Birincisi, dönüş zorunlu değil; Y3.04'ün süren belirti kuralı burada da geçerli ve uygulamayı tümüyle bırakmak her zaman elde bir seçenek.

İkincisi, kademeli dönüş, tek seferlik kesin bir kararı, birkaç kısa denemeye bölüyor; bu, riski azaltan bir yöntem.

Üçüncüsü, beden taramasına özgü üçüncü bir seçenek var: bölgeyi atlayıp rotaya devam etmek; bu, çıkış özgürlüğünün somut bir uygulaması.

Dördüncüsü, üç seçenek, dönmek, atlamak, bırakmak, bir hiyerarşi oluşturmuyor; hangisinin seçileceği o anki duruma bağlı, sabit bir sıra değil. Bir kişi bunları belirli bir sırayla denemek zorunda değil; doğrudan bırakmayı seçmek de, ilk iki seçeneği hiç denememek de, eşit derecede geçerli.

Beşincisi, bu ders Y3.04'ün "çıkış" öğretisini "dönüş" ile tamamlıyor; ikisi birlikte, bir belirtiyle karşılaşıldığında baştan sona ne yapılacağını veren tam bir çerçeve oluşturuyor.

Altıncısı, bu çerçeve yalnızca beden taraması ve açık izlemeyle sınırlı değil; herhangi bir içsel uygulamada, dikkat içe döndüğünde ve bir rahatsızlık üretiğinde, aynı üç seçenek, dönmek, atlamak (uygulanabilirse), bırakmak, geçerli bir yol haritası sunuyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Dönüş kararı, dışsal odakla bir belirti hafifledikten sonra, orijinal pratiğe dönüp dönmeme kararı; önceden belirlenmiş değil, o anki duruma göre veriliyor.

Kademeli dönüş, dışsal odaktan orijinal pratiğe kısa denemelerle, gerekirse tekrar dışsal odağa dönerek, adım adım geçme biçimi.

Bölgeyi atlama hakkı, beden taramasında bir bölge güçlü bir tepki ürettiğinde, o bölgeyi atlayıp rotanın bir sonraki bölgesine geçme hakkı.

Dönmek, atlamak, bırakmak; üçü de eşit derecede geçerli, hangisinin seçileceği o anki duruma bağlı.

His dışsal odaktan sonra da sürüyor ya da büyüyorsa, Y3.04'ün süren belirti kuralı geçerli: uygulama tümüyle bırakılıyor.

Sonraki derse köprü

Bu iki ders, Y3.45 ve bu ders, art arda gelerek, bu bölümün güvenlik katmanını tamamlamış oldu.

Sıradaki ders bu bölümün kapanışına, çok daha uzun kayıtlara, doğru dönüyor.

10, 15 ve 20 dakikalık kayıtlar, açık izleme ve beden taramasını, bugüne kadar öğrenilen her araçla birlikte, uzun soluklu bir pratiğe dönüştürüyor.

Bugün bir belirti anında ne yapılacağını öğrendik; sırada, hiçbir belirti gelmese bile, uzun bir pratiğin nasıl sürdürüleceğini öğreneceğiz.

Bu iki soru birbirinden bağımsız değil. Bir kişi dönmek, atlamak, bırakmak seçeneklerini önceden bildiğinde, uzun bir kayda daha rahat başlayabiliyor; çünkü bir şey ters giderse ne yapacağını zaten biliyor. Bugünkü ders, bir sonraki dersin güvenli bir zemin üzerine kurulmasını sağlıyor.