Vīrabhadrāsana I

Açılış sahnesi

Bir öğretmen tahtaya bu pozun beş satırını yazıyor.

Destek tabanı: uzun, biraz geniş, arka ayak dışa dönük ve topuk yerde. Büküm: ön kalça ve ön diz bükülü, arka kalça açık. Kollar: yukarıda. Simetri: iki taraf ayrı işte.

Dönme satırına geliyor ve kalem duruyor.

Bir öğrenci yardım ediyor: gövde karşıya bakıyor, dönme yok, sıfır yaz.

Öğretmen sıfır yazıyor. Ve tam o sırada matın üzerindeki üç öğrenci aynı anda arka dizini tarif ediyor. Bir çekilme, bir zorlanma, bir "tam hatta duramıyorum".

Ayaklara bak. Ayak çizgisi bir açıyla dönmüş; gövde o çizgiye göre dönmüş durumda. Öğrenciye göre gövdesi hiç dönmedi. Ayak çizgisine göre gövdesi epey döndü.

Sıfır yazılan satır, tahtadaki en dolu satır. Yalnız yazdığı şey bir konum değil.

Bu derste ne olacak

Önce yedi derstir boş duran dönme satırının bu pozda neden ilk kez dolduğunu ve dolarken neden sıfır gibi göründüğünü açacağız; satırın yazdığı şey öbür dört satırınkinden başka bir cinste. Sonra o değerin nerede ödendiğine bakacağız ve serideki telafi adresi kuralının burada neden olduğu gibi çalışmadığını göstereceğiz. Ardından satırın kendi düğmesinin olmadığını, düğmelerinin iki satır aşağıda durduğunu kuracağız; Y1.48'in üç çözümü tabloda tam oraya oturuyor. Sonra topuğun yere inmesiyle bir talep türünün çıkıp başka birinin girdiğini izleyeceğiz. Kapanışa doğru bu pozda hangi türün durdurduğunu bir önceki dersin aracıyla sayacağız. Yol boyunca on dokuz sınıf kaydı var. Ders bittiğinde bu satırı bir konum gibi değil bir fark gibi okuyabiliyor ve farkın nereye dağıldığını üç yoklamayla bulabiliyor olacaksın.

Sıfır noktası

Y1.48 bu pozun kalça tarafını çoktan sökmüştü. Leğen dönüşü bir hedef açı değil kişiye göre değişen bir aralıktı; aralık yetmediğinde telafi bel ve arka dizden geliyordu. Üç gerçek çözüm de oradan: arka ayak açısı, duruş genişliği ve kısmi dönüşü kabul etmek. Y2.38 ise arka dizdeki payı arka diz sorusu diye adlandırmıştı.

Bu ders onları yeniden anlatmayacak. Onların tabloya nasıl yazıldığına bakacak.

Yüksek hamleden buraya iki satır değişiyor. Destek tabanı satırında arka topuk yere iniyor, ayak dışa dönüyor ve taban yana doğru biraz genişliyor. Dönme satırı ilk kez bir değer alıyor.

Akrabalık mesafesi iki.

Sıfır ayardan bakıldığında ise beş satırın beşi de dolu. Bu bölümde sıraya giren pozlar arasında ilk kez mesafe beş.

Ve dolan o beşinci satır, öbür dördünün hiç yapmadığı bir şey yapıyor. Öğrenciye "burada dur" diyor ve tam o durduğu yerde bir değer yazıyor.

Mekanizma

Satır bir konum değil bir fark yazıyor

Büküm satırına bakıyorsun: ön diz şu kadar bükülü. Kol satırına bakıyorsun: kollar yukarıda. Her satır bir bölgenin nerede durduğunu yazıyor.

Dönme satırı bu pozda öyle çalışmıyor.

Alt uç ayaklar; arka ayak dışa döndüğü için ayak çizgisi bir açıya dönmüş. Üst uç gövde; yönerge onu karşıya sabitliyor. Aradaki fark, satırın değeri.

Y1.48'in leğen dönüşü bu farkın bir parçası: kalçada ödenen kısmı. Fark ondan büyük; çünkü kalçanın ödemediği kısım da bir yerde ödeniyor.

Gövde hiç dönmemiş gibi görünüyor ve satır dolu. İkisi aynı anda doğru, çünkü satır gövdenin konumunu değil iki uç arasındaki mesafeyi yazıyor.

Adres bir yer değil bir dağılım

Y2.72 bir kural vermişti: bir eksen zorlandığında bedelin nereye yazılacağı o eksene bağlı ve önceden biliniyor.

Dönme satırı bu kuralın istisnası.

Zincir uzun. Arka ayak bileği, arka diz, arka kalça, bel, göğüs kafesi. Fark bu beşin toplamından çıkıyor ve her bedende başka bir dağılımla.

En iyi dağılım kalçanın büyük payı aldığı dağılım; çünkü dönüş için yapılmış eklem o. Kalça payı yetmediğinde kalan komşulara iniyor: Y1.48'in bel telafisi, Y2.38'in arka diz sorusu.

Tablo bunların hiçbirini ayıramıyor. İki öğrencinin satırı aynı sayıyı taşıyor ve biri kalçayla, öteki diziyle ödüyor.

Bu yüzden bu satır iki kez okunuyor. Önce farkın büyüklüğü, sonra dağılımı. İkincisi tabloda yok; zincire bakan gözde var.

Düğme bu satırda değil

Öbür satırların düğmesi kendi üzerinde. Kolları indir, kol satırı değişir. Dizi bük, büküm satırı değişir.

Dönme satırının bu pozda kendi düğmesi yok.

Farkın alt ucu ayak çizgisi; onu belirleyen iki ayar var ve ikisi de destek tabanı satırında. Arka ayağın açısı ve duruş genişliği.

Ayak öne döndükçe ayak çizgisi gövdeye yaklaşıyor ve fark küçülüyor. Duruş yana genişledikçe geometri değişiyor ve aynı ayak açısında kalçadan istenen dönüş azalıyor.

Y1.48'in üç çözümü şimdi tabloda yerini buluyor. İlk ikisi destek tabanı düğmeleri. Üçüncüsü, kısmi dönüşü kabul etmek, üst ucun hedefini geri çekiyor; farkı taban değil gövde tarafından küçültüyor.

Dönme satırına verilen doğrudan bir yönerge ise başka bir satırda ödeniyor. Y2.71 buna sessiz eksen demişti. "Gövdeni karşıya al" deniyor, arka topuk yerden kalkıyor; yönerge dönme satırına gidiyor, değişiklik destek tabanında oluyor.

Topuk inince ne değişti

Yüksek hamleden bu poza gelirken topuk yere iniyor. Bir önceki ders denge türünün nerede girdiğini saymıştı: bir temas noktası kalkınca, taban bir yönde daralınca. Burada ikisi tersine dönüyor; temas artıyor, taban yana genişliyor.

Denge tarafı burada büyük ölçüde boşalıyor.

Ama ayak yere inip dışa döndüğü anda fark doğuyor ve arka kalçadan istenen şey karakter değiştiriyor. Yüksek hamlede arka kalça yalnız açılıyordu. Burada açık hâlde bir de içe dönmesi isteniyor; Y1.48'in söylediği gibi, dönüş aralığının en dar olduğu yerde.

Y2.77 temiz düğme olmadığını söylemişti. Bu, o cümlenin bir kademe üstü: düğme yalnız büyüklükleri değil türleri de değiştiriyor.

Sonuç şu: bu poz yüksek hamlenin ne kolayı ne zoru. Bir tür eksik, bir tür fazla. Hangisinin daha zor olduğu, kişinin hangi türde çalışması olduğuna bağlı.

Bu pozda kim durduruyor

Y2.77'nin aracı burada da çalışıyor: sınırlayan talep hangi tür?

Denge nadiren durduruyor. Taban geniş ve uzun, iki ayak tam tabanıyla yerde.

Aralık sık durduruyor. Arka kalçanın açık hâlde içe dönüş payı bittiğinde öğrenci ya gövdesini serbest bırakıyor ya da farkı bele ve dize yazdırıyor. Ve dikkat: arka dizdeki zorlanma yeni bir tür değil, aralık türünün dağıtık ödemesi.

Tutma da sık durduruyor. Ön bacak bükülü ve yük altında, kollar yukarıda; titreme ve yavaş bozulma buradan geliyor.

Örneklerden okuma

Usta katmanı

Birincisi, dönme satırının burada bir fark yazması, satırın her pozda böyle olduğu anlamına gelmiyor. Bir sonraki pozda aynı satır bir konum yazacak; gövdenin kendisi dönecek. Satırı okurken ilk soru şu: bu pozda satır bir konum mu, bir fark mı? Cevap değiştikçe satırın nasıl ödendiği de değişiyor.

İkincisi, dağıtık ödemenin bir sırası var ve en görünür ödeyen en büyük ödeyen değil. Arka diz dışarıdan görünüyor, kalça görünmüyor. Bu yüzden dize bakıp diz sorunu yazmak kolay; oysa diz zincirin en sondaki, en az payı olması gereken halkası. Y2.72'nin ödeme sırası burada da geçerli: görünen telafi, sırada en sona kalan katkıdan geliyor.

Üçüncüsü, türetilmiş satırın iki düğmesi aynı farkı iki ayrı bedelle küçültüyor. Ayak açısı bedeli ayak bileğine yazıyor; genişlik bedeli taban biçimine ve denge tarafına yazıyor. Hangisinin önce çevrileceği kişinin ayak bileği payına ve denge durumuna göre seçiliyor; sabit bir sıra yok, yalnız bedeli bilinen iki düğme var.

Dördüncüsü, tür takası bir kolaylaştırma aracı ve iki yönde çalışıyor. Dengesi zayıf öğrenci için topuk yere iniyor; kalça dönüşü dar öğrenci için topuk havada kalıyor. Aynı sekansta iki öğrenci iki ayrı destek tabanında duruyor ve ikisi de aynı pozu çalışıyor sayılıyor. Tablo bunu ayrı ayrı yazabiliyor; sınıf çoğu zaman tek resim gösteriyor.

Beşincisi, bu derste fark "gövde tam karşıya" hedefine göre yazıldı. Gerçek hedef Y1.48'in sınır talimatı: dönebildiği kadar. O talimata geçildiğinde fark sabit bir sayı olmaktan çıkıyor; kişinin kalça payıyla belirleniyor. Yani türetilmiş satırın üçüncü girdisi kişinin kendisi. Tablo bunu yazamıyor; kayıt yazıyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Dönme satırı bu pozda bir konum değil bir fark yazıyor: ayak çizgisi ile gövdenin yönü arasındaki mesafe. Gövde dönmemiş görünürken satır dolu.

Fark tek bir adrese değil ayak bileğinden göğüs kafesine uzanan zincire dağılıyor; tablo büyüklüğü yazıyor, dağılımı zincire bakan göz görüyor.

Satırın kendi düğmesi yok; düğmeleri destek tabanında duruyor, arka ayak açısı ve duruş genişliği. Dönme yönergesi sessiz eksende ödeniyor.

Topuk inince denge çıkıyor, dönme giriyor; bu poz yüksek hamlenin ne kolayı ne zoru, bir tür eksik bir tür fazla.

Bu satırda ilerleme farkın küçülmesi değil, ödemenin kalçaya taşınması; kayıt dönüş miktarını değil dağılımı izliyor.

Sonraki derse köprü

Bu derste gövde karşıya sabitlendi ve dönme satırı bir fark olarak doldu.

Sıradaki derste gövde serbest bırakılıyor.

Vīrabhadrāsana II'de ayaklar geniş açılıyor, ön ayak yana dönüyor ve gövde ayaklarla birlikte yana bakıyor. Uçlar anlaşıyor; fark küçülüyor ve satır ilk kez bir konum yazıyor: gövde şu kadar döndü.

Dönüş sorunu çıkarken bedel yer değiştiriyor. Y1.49 o pozda iki yönergenin aynı anda yerine getirilemediğini göstermişti: ön diz ayak bileğinin üzerinde ve uyluk yere paralel. İkisi yalnız tek bir duruş uzunluğunda birlikte doğru.

Yani satır bir konum yazmaya başladığında ödeme dönme zincirinden çıkıp ön dize ve duruş uzunluğuna iniyor. Bir sonraki ders o yer değiştirmeyi izliyor.