Glenohumeral eklem ve skapulotorasik hareket

Açılış sahnesi

Bir öğrenciden kollarını yukarı kaldırmasını istiyoruz.

Kollar yukarı çıkıyor ve kulakların yanına geliyor. Öğretmen memnun.

Şimdi aynı öğrenciye bir şey daha soralım: kaburgalarının ön alt kenarını yerinde tut ve tekrar kaldır.

Kollar yolun üçte birinde duruyor.

Aradaki fark omuzdan gelmiyordu. Kaburgalar dışarı çıkmış, bel eğrisi derinleşmiş ve gövde kollara yol açmıştı.

Şimdi ikinci bir soru. Bu kolun gövdeye kaç yerden bağlı olduğunu düşünüyorsun?

Cevap çoğu kişiyi şaşırtıyor: kemik olarak tek bir yerden, göğsün ortasındaki küçük bir eklemden. Gerisi kas.

Bu ders o kuruluşu ve sonuçlarını veriyor.

Bu derste ne olacak

Önce omuzun kaç ilişkiden oluştuğunu ayıracağız — biri kemik-kemik eklemi bile değil. Sonra kolun gövdeye tek bir kemik bağıyla tutunduğunu ve bunun ne anlama geldiğini göstereceğiz. Ardından kol yükseltmenin defterini çıkaracağız; dört katkı var. Sonra yaygın bir oranın neden bir kural olmadığını söyleyeceğiz. Ardından ölçümün nasıl kaçtığını göstereceğiz — kaburgalar ve bel sessizce katılıyor. Sonra küreği gözle okumanın işaretlerini vereceğiz. Usta katmanında kürek hareketindeki farklılığın bir kusur sayılmasına bakacağız. On yedi örnekle çalışacağız. Ders bittiğinde bir kol yükseltmesine bakıp "bu kaç yerden geliyor?" diye soruyor olacaksın.

Sıfır noktası

Y1.37 omuz eklemini ve kürek kemiğini kurmuş, kürek kemiğinin göğüs kafesi üstünde kaydığını söylemişti. Bu ders o kaymayı adlandırıyor ve yanına üç ilişki daha koyuyor.

Dört ilişki var.

Birincisi kol kemiğinin kürek kemiğiyle yaptığı eklem — kelimenin olağan anlamıyla bir eklem, kapsülü ve yüzeyleri olan.

İkincisi kürek kemiğinin göğüs kafesiyle olan ilişkisi.

Üçüncüsü kürek kemiğinin köprücük kemiğiyle omuz ucunda yaptığı küçük eklem.

Dördüncüsü köprücük kemiğinin göğüs kemiğiyle yaptığı eklem.

Ve burada dersin ilk çarpıcı maddesi var.

Kalçada durum tam tersiydi: uyluk kemiği pelvisin içindeki derin bir yuvaya oturuyordu ve Y2.42 o yuvanın yönünün her şeyi belirlediğini göstermişti.

Omuzda yuva yok denecek kadar sığ ve gövdeye bağlanma neredeyse tamamen kasla.

Bunun iki sonucu var ve ikisi de bu bölümün tamamını açıklıyor. Birincisi hareket açıklığı büyük. İkincisi kontrol talebi büyük — tutan şey kemik değilse tutan şey çalışıyor demektir.

Üçüncü bir sonuç da öğretmeni doğrudan ilgilendiriyor. Kürek kemiğinin oturacağı bir yuva yok; elle bir yere "yerleştirilmiyor". Bir öğretmenin kürek kemiğini iterek bir konuma getirmesi, o konumu bir an için üretiyor ve kişi bırakıldığında konum geri gidiyor. Değişecek olan şey bir yerleşim değil, bir kas işi.

Mekanizma

Kol yükseltme defteri

Y2.53'ün ekstansiyon defteriyle aynı mantık ve dördüncü satır yine sorun çıkarıyor.

Görünen "kollar kulakların yanında" görüntüsü bu dördünün toplamı. Bir kişide üçüncü satır cömert, başka birinde dördüncü satır bütün açığı kapatıyor.

Bir oran, bir kural değil

Kol yükseltmede kol kemiği ile kürek kemiğinin katkı oranı için sık sık bir sayı veriliyor: ikiye bir.

Y2.52'nin model sıçraması burada bir ortalamayla çalışıyor. Bir ortalama, bir dağılımın orta noktası; kimsenin uyması gereken bir değer değil.

Ölçüm nereye kaçıyor

Kol yükseltmede ölçüm iki yerden kaçıyor ve ikisi de gövdede.

Birincisi kaburgalar. Y1.25'in kaburga taşması burada devreye giriyor: ön alt kaburgalar öne çıkıyor ve göğüs kafesi yukarı bakıyor. Kol daha yukarı gitmiş görünüyor.

İkincisi bel. Kaburgalar taştığında bel eğrisi derinleşiyor — Y2.51'in zincirli nötrü. İki bölge birlikte kollara yol açıyor.

Sabitleme koşulu tek ve basit: ön alt kaburgaların yeri değişmiyor. Bir el oraya konarak ya da bir duvara sırt vererek kontrol edilebiliyor.

Bir de daha katı bir kurulum var: sırtüstü yatarak ölçmek. Bel ile yer arasındaki boşluk sabit tutuluyor ve kolların ulaştığı yer yazılıyor.

Küreği gözle okumak

Kürek kemiği bir kas ve yağ katmanının altında ve doğrudan görülmüyor. Ama iki kenarı okunabiliyor.

Kol yukarı giderken alt açı dışa ve yukarı doğru dolaşıyor. İç kenar gövdeden uzaklaşıyor ya da yakın kalıyor.

Öğretmen için üç gözlem yeterli. Birincisi kürek hiç hareket ediyor mu? İkincisi ne zaman başlıyor — kolun ilk anında mı, sonuna doğru mu? Üçüncüsü iki taraf birbirine benziyor mu?

Üçü de bir sayı üretmiyor ve üçü de bir bilgi veriyor. Y2.57'nin sıra okuması burada kürek için tekrar ediyor.

Ses çıkarsa

Omuz bu bölgede en çok ses çıkaran yer ve bu ses sınıflarda en çok soru üreten şeylerden biri.

Kürek kemiği göğüs kafesi üzerinde kayarken, kol kemiği hareket ederken ya da bir tendon bir kemik çıkıntısının üstünden geçerken sesler olabiliyor. Yaygın ve çoğu zaman bir şey bildirmiyor.

Ayıran ölçüt Y2.07'nin ölçütüyle aynı: sesin yanında ne var? Ağrı yoksa, güç kaybı yoksa, takılma ya da boşalma hissi yoksa, ses tek başına bir işaret değil.

Yanında bunlardan biri varsa o zaman konuşulan şey ses değil, o belirti — ve Y0.02'nin yolu devrede.

Fark bir kusur mu

Kürek hareketindeki farklılıklar sınıflarda hızlıca bir kusur adı alıyor: kanat gibi duran kürek, geç kalan kürek, asimetrik kürek.

Y2.51'in eğri derinliği ile aynı yapı. Bir görünüm var, adı var ve şikâyetle bağı zayıf.

Öğretmen için sonuç iki maddede. Birincisi: bir kürek farkı görüldüğünde bir ad söylenmiyor. İkincisi: fark bir hedefe bağlanmıyorsa hiç söylenmiyor — Y2.22'nin notu.

Örneklerden okuma

Bu derste iki örüntü tekrar etti.

Birinci örüntü: gövdenin kola yol açması ve bunun kol sanılması. Üç örnekte de ölçüm gövdeyi ölçtü. Sabitleme koşulu konduğunda sayılar küçüldü ve doğrulandı.

İkinci örüntü: bir ortalamanın ya da bir görünümün kişiye kural olarak uygulanması. Bir oran ve bir kürek adı — ikisi de dışarıdan geldi ve ikisi de kişiye ait değildi.

Usta katmanı

Omuzun kuruluşundan çıkan bir öğretim ilkesi var ve bu bölümün tamamına yayılıyor.

Kalçada kemik geometrisi sınırı belirliyordu ve Y2.42 bunun karşısında bir vazgeçme kararı vermeyi öğretmişti. Omuzda kemik geometrisi çok daha az söz sahibi; tutan ve yönlendiren şey büyük ölçüde kas.

Bunun iki sonucu var.

Birincisi iyimser: omuzda değişim daha mümkün. Bir kürek hareketi çalışılabiliyor ve çalışıldığında değişebiliyor.

İkincisi uyarıcı: omuzda yük kemikle karşılanmıyor. Bir kol dengesinde ya da uzun bir kol desteğinde işi yapan şey kas ve o kas yoruluyor. Y2.56'nın süre–sertlik ilişkisi burada bir güvenlik konusu hâline geliyor.

Yani omuz bölümünde asıl değişken süre. Aralık değil, derinlik değil — kolun ne kadar süreyle yük taşıdığı.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Omuzda dört ilişki var ve biri klasik anlamda bir eklem değil: kürek göğüs kafesi üstünde kayıyor.

Kol gövde iskeletine tek bir kemik bağıyla tutunuyor. Gerisi kas — bu yüzden hareket geniş, bu yüzden kontrol talebi yüksek.

Kol yükseltmenin dört katkısı var ve dördüncüsü omurga. Sabitleme koşulu olmadan ölçülen şey gövde.

Dolaşımdaki katkı oranı bir ortalama; bir kural ya da bir hedef değil.

Kürek iki işaretten okunuyor: iç kenar ve alt açı. Sorular üç tane — hareket ediyor mu, ne zaman başlıyor, iki taraf benziyor mu?

Kürek görünümündeki farklılık şikâyeti olmayan kişilerde de yaygın. Bir ad söylenmiyor.

Ve omuzda asıl değişken süre. Yükü kemik karşılamıyor.

Sonraki derse köprü

Kol yukarı giderken kürek kemiğinin yaptığı harekete bu derste yalnız "dönme" dedik ve geçtik.

Oysa o dönme bu bölümün merkezindeki tek hareket. Kolun başın üstüne çıkabilmesi ona bağlı; bir kol desteğinde omzun yerleşmesi ona bağlı; sınıflarda en çok verilen omuz yönergesinin ne yaptığı da ona bağlı.

Sıradaki ders o tek hareketi ayrı ayrı ele alıyor: nasıl görülür, nasıl ölçülür, ne zaman gelmez ve gelmediğinde ne olur.