Sırtüstü dört varyasyonu

Açılış sahnesi

Bir sınıfta güvercin hazırlığı veriliyor. Bir öğrenci diziyle zorlanıyor ve öğretmen ona sırtüstü sürümü gösteriyor.

Öğrenci sırtüstü yatıyor, bir ayak bileğini karşı uyluğun üstüne koyuyor ve bacaklar dört rakamını andıran bir şekil alıyor.

Poz iyi gidiyor. Ama öğrenci yerde yatarken sınıfın geri kalanı ayakta ve öğrenci kendini geride hissediyor.

Öğretmen de aynı şeyi düşünüyor: bu bir uyarlama, asıl poz o değil.

İkisi de yanılıyor.

Sırtüstü sürüm bir alt basamak değil. Aynı bileşimi çok daha az bedelle isteyen ayrı bir araç ve bazı işleri güvercin hazırlığının hiç yapamayacağı kadar iyi yapıyor.

Bu ders o aracı ve varyasyonlarını kuruyor. Bir de sonunda ters soruyu soruyor: madem ucuz sürüm var, pahalı sürümü ne zaman seçiyoruz?

Bu derste ne olacak

Önce pozu ve neden ucuz olduğunu kuracağız — ucuzluğun üç ayrı kaynağı var. Sonra varyasyonları ayıracağız ve her birinin neyi ölçtüğünü söyleyeceğiz. Ardından bu pozun sessiz kusurunu göstereceğiz: kurulum kaydıkça ölçülen şey değişiyor ve fark edilmiyor. Sonra bu poza yapıştırılan iddiaları ayıklayacağız — tek bir kasın adı ve bir sinir tablosu. Ardından yüksüz kazanımın yüklü poza ne kadar geçtiğini soracağız. Usta katmanında pahalı sürümün ne zaman seçildiğine karar vereceğiz. On yedi örnekle çalışacağız. Ders bittiğinde bu pozu "başlangıç sürümü" diye vermiyor olacaksın.

Sıfır noktası

Y2.46 üç pozu talep bileşimleriyle ayırdı ve birindeki kapasitenin ötekini söylemediğini gösterdi. Bu ders o üçlüye dördüncü bir kurulum ekliyor ve bu kurulumun farkı bileşiminde değil bedelinde.

Ucuzluğun üç kaynağı var ve üçü ayrı ayrı sayılmayı hak ediyor.

Birincisi pelvis. Sırtüstü yatarken pelvis yerde ve Y2.44'ün eğimi büyük ölçüde sabitlenmiş oluyor. Oturuşta pelvis kaçabiliyor; burada kaçacak yeri az.

İkincisi ağırlık. Gövde ağırlığı dizin üstünde değil. Y2.46'nın ortak bedeli — açık kalan payın dizden alınması — burada da olabiliyor ama yüksüz olarak oluyor ve Y2.32'nin üç koşulundan biri düşüyor.

Üçüncüsü kontrol.

Bu üçüncüsü çoğu zaman gözden kaçıyor ve aslında en değerlisi. Ayakta ya da oturarak yapılan pozlarda dozu değiştirmek için kurulumu değiştirmek gerekiyor. Burada el biraz çekiyor ya da biraz bırakıyor ve doz o anda değişiyor.

Mekanizma

Varyasyonlar ve ne ölçtükleri

Bu tek bir poz değil, bir kurulum ailesi. Ayıran değişken alt bacağın ne yaptığı.

Birinci varyasyon: alt ayak yerde, diz bükülü. En düşük bükülme, en düşük talep. Pelvisi nötr aralıkta tutmak en kolay burada.

İkinci varyasyon: alt uyluk ellerle gövdeye doğru çekiliyor. Bükülme artıyor, talep artıyor. Ama bir bedeli var ve o bedeli birazdan ayrı ayıracağız.

Üçüncü varyasyon: alt ayak bir duvara ya da bir sandalyeye basıyor. Bükülme açısı dışarıdan sabitlenmiş oluyor ve seanstan seansa aynı kalıyor. Ölçüm almak isteyen kurulum bu.

Dördüncü varyasyon aktif. Üstteki diz elle itiliyor ve el o itmeye karşı duruyor; ya da tersi, el dizi iterken diz karşı koyuyor. Y2.46'nın iki işi burada ayrılıyor: ilk üçü aralık çalışıyor, dördüncüsü o aralıkta kapasite kuruyor.

Beşinci varyasyon oturarak. Sandalyede aynı çapraz kuruluyor ve gövde öne eğiliyor. Yere inemeyen ya da sırtüstü yatmakta zorlanan kişiler için aynı bileşim ayakta kalıyor.

Bir de merdivenin altında kalan bir sorun var ve sınıflarda çoğu zaman çözülmeden geçiliyor: çapraz hiç kurulamıyor. Ayak bileği karşı uyluğa ulaşmıyor, ulaşsa da kayıp düşüyor. Bu bir varyasyon eksikliği değil, bir giriş eksikliği ve iki çıkışı var. Birincisi çaprazı daha aşağıda kurmak — ayak bileğini uyluğun değil kavalın üstüne koymak; talep düşüyor ve bileşim korunuyor. İkincisi çaprazı hiç kurmadan aynı yönü istemek: bir bacak bükülü, ayak yerde ve o diz dışarı doğru bırakılıyor, öteki bacak uzun. Kalça yine bükülü ve dışa dönmüş, yalnız yana açılma azalmış oluyor.

Kaçan ölçüm

Bu pozun sessiz kusuru burada.

Alt uyluk gövdeye doğru çekildikçe pelvis geriye yuvarlanıyor. Y2.44'ün eğim düğmesi burada istenmeden çevrilmiş oluyor. Ve pelvis geriye yuvarlandığında çalıştırılan kalçanın gerçek bükülme açısı, dışarıdan göründüğünden farklı hâle geliyor.

Sonucu şu: iki seansta aynı "diz göğse ne kadar yaklaştı" gözlemi yapılıyor ve iki seansta iki ayrı şey ölçülmüş oluyor.

Bunun genel karşılığı bu bölümün dışına taşıyor. Y2.34'ün hat kayması, Y2.44'ün nötr araması ve buradaki kaçan ölçüm aynı ailedendir: ölçümün geçerliliği kurulumun sabitliğine bağlı. Sabitleme koşulu yazılmamış bir ölçüm bir sayı üretiyor ve o sayı karşılaştırılamıyor.

Poza yapıştırılan iddialar

Bu poz sınıflarda sık sık tek bir kasın adıyla veriliyor ve bazen bir şikâyetin çözümü olarak sunuluyor.

Birincisi bir doku tahmini. Y2.07 bunu kurmuştu: hissin yerinden yapının adı çıkmıyor. Kalçanın derin bölgesinde birbirine yakın duran çok sayıda yapı var ve bir gerilme hissi onlardan hangisinin gerildiğini söylemiyor.

İkincisi daha ciddi.

Ucuz olan ne kadar geçiyor

Şimdi dersin başındaki soruya dönüyoruz.

Y2.46 bunu bileşimler arasında söylemişti. Aynı şey yük için de geçerli: yüksüz kazanım yüklü bileşimin tamamını karşılamıyor.

Öyleyse pahalı sürüm ne zaman seçiliyor? İki koşulda.

Birincisi hedefin kendisi yüklü olduğunda. Uzun süre bağdaş kurmak, dizüstü çalışmak, yerde oturarak bir iş yapmak — bunlar yüklü bileşimler ve yüksüz çalışma onları tam karşılamıyor.

İkincisi ön eleme geçildiğinde. Y2.36'nın ön elemesi kalça payını yüksüz sınıyor; pay yeterliyse yüklü sürüm zaten pahalı değil.

Bunun dışında ucuz sürüm bir eksik seçenek değil. Çoğu hedef için doğru seçenek.

Örneklerden okuma

Bu derste iki örüntü tekrar etti.

Birinci örüntü: bir kurulumun bedelini onun değeri sanmak. Yerde yatmak, sınıfın geri kalanından farklı görünmek, daha az zorlanmak — üçü de bir düşüklük işareti sayıldı ve hiçbiri değildi. Y2.46'da güvercin hazırlığının pahalı olması onu ileri yapmamıştı; burada sırtüstü sürümün ucuz olması onu geri yapmıyor.

İkinci örüntü: ölçümün kurulum kaydıkça sessizce başka bir şeyi ölçmesi. Sekiz haftalık bir ilerleme kaydı, pelvisin sekiz haftalık yuvarlanma kaydı çıktı. Sabitleme koşulu bir ayrıntı değil, ölçümün kendisi.

Usta katmanı

Bir öğretmen kararı var ve dil düzeyinde veriliyor.

Bu pozu "yapamayanlar için" diye vermek ile "bu iş için bu araç" diye vermek arasında hiçbir mekanik fark yok. İki cümle de aynı kurulumu üretiyor. Ama birincisi bir sıralama kuruyor ve öğrenci o sıralamada nerede durduğunu duyuyor.

Bir usta ayrımı daha: bu poz bir seansın hangi yerinde duruyor? Aralık amaçlı kullanılıyorsa seans sonunda ya da ayrı bir zamanda duruyor; uzun bir bekleme pozu, ardından gelen kuvvet işinin göreve özgü hazırlığı değil ve Y2.13 o ikisini birbirinden ayırmıştı. Kapasite amaçlı kullanılıyorsa — dördüncü varyasyon — seans içinde ve yorgunluk birikmeden önce.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Sırtüstü dört bir uyarlama değil, ayrı bir araç.

Ucuzluğu üç yerden geliyor: pelvis sabit, ağırlık dizde değil ve doz elle kademesiz ayarlanıyor. Üçüncüsü bu ailede başka hiçbir pozda yok.

Varyasyonları ayıran şey alt bacak. Alt bacak bükülme açısını belirliyor ve bükülme açısı talebi belirliyor.

Alt uyluk çekildikçe pelvis yuvarlanıyor ve ölçüm kaçıyor. Sabitleme koşulu yazılmamış bir ölçüm karşılaştırılamıyor.

Hissin yeri kasın adını vermiyor. Bacağa yayılan his bir gerilme değil ve poz orada duruyor.

Yüksüz kazanım yüklü bileşime kendiliğinden geçmiyor. Pahalı sürüm hedef yüklüyse seçiliyor; onun dışında ucuz sürüm zaten doğru seçim.

Sonraki derse köprü

Bu bölüm boyunca kalçayı yön yön, poz poz ve bileşim bileşim söktük. Yönler Y2.41'de, geometri Y2.42'de, menteşe Y2.43'te, pelvis eğimi ve tek ayak kontrolü Y2.44 ile Y2.45'te, üç dış dönüş pozu Y2.46'da ve ucuz kurulum burada.

Bir konu bu bölümde iki kez kıyısından geçildi ve hiç açılmadı: kalçanın duyguları depoladığı iddiası. Bu iddia yoga dünyasında çok yaygın ve bir dersi hak ediyor — çünkü hem gözden çıkarılamayacak bir gözlem içeriyor hem de olduğu gibi kabul edilemeyecek bir açıklama.

Sıradaki ders o iddiayı Y2.06'nın iki harita ayrımıyla ele alıyor. Ve bir şeyi baştan söylemek gerekiyor: gözlemi reddetmiyoruz. Sorgulanan şey gözlem değil, gözleme yapıştırılan mekanizma.