Pelvisin öne/arkaya eğimi

Açılış sahnesi

Üç yönerge, aynı sınıf, aynı hafta.

"Pelvisini nötrle."

"Kuyruk kemiğini içe al."

"Oturma kemiklerini geriye uzat."

Üçü de bir eğim istiyor ve üçü aynı eğimi istemiyor. İkincisi pelvisi arkaya devirmeyi söylüyor, üçüncüsü öne. Ve birincisi hangi yönü istediğini hiç söylemiyor.

Şimdi bir öğrenci üçünü aynı hafta duyuyor. Ne yapıyor?

Genellikle üçünü birden yapmaya çalışıyor ve pelvisini kilitliyor. Bir hareket ekleminin sabitlenmesi bir çözüm değil; Y2.40'ın notu geçerli — pelvis hareket etmesi gereken bir yer.

Bu ders eğimi bir ölçü hâline getiriyor. Ve bir soruyu doğrudan cevaplıyor: bir nötr var mı?

Cevap ilginç. Bir nötr var ama sanıldığı gibi bir nokta değil. Ve o nötr kişiden kişiye değişiyor.

Bu derste ne olacak

Önce eğimi tanımlayacağız ve iki yönünü ayıracağız. Sonra "nötr" kavramını ele alacağız — bir nokta değil bir aralık ve nedenini kuracağız. Ardından nötrün kişiden kişiye değişmesinin sebebini vereceğiz; sebep Y2.42'nin geometrisi değil, pelvisin kendi biçimi. Sonra üç yönergenin neden çeliştiğini ve hangisinin ne zaman doğru olduğunu göstereceğiz. Ardından eğimin bir kusur olarak okunmasını ele alacağız — buradaki kanıt tablosu Y2.22'nin duruş bahsiyle aynı. Sonra eğimi bir düğme olarak kuracağız. Usta katmanında eğim yönergelerinin nasıl verildiğini konuşacağız. On yedi örnekle çalışacağız. Ders bittiğinde "nötrle" demeyi bırakıp bir yön ve bir aralık söylüyor olacaksın.

Sıfır noktası

Y2.40 pelvis hareketini tanımladı. Y2.43 o hareketin öne yönünü bir ölçüye çevirdi — devir noktası. Bu ders aynı hareketi duruşta, hareketsizken ele alıyor.

İki yönü var.

Öne eğim: pelvisin üst ön kenarı aşağı ve öne gidiyor, oturma kemikleri geriye. Bel eğrisi derinleşiyor.

Arkaya eğim: tersi. Kuyruk kemiği öne ve aşağı geliyor, bel eğrisi düzleşiyor.

Ve kritik bağ şu: pelvis eğimi kalça açısını değiştiriyor. Öne eğim kalçayı fleksiyona götürüyor, arkaya eğim ekstansiyona. Yani bir eğim yönergesi aynı zamanda bir kalça yönergesi.

Mekanizma

"Nötr" bir nokta mı

Kavramı sınayalım.

Nötr genellikle bir nokta gibi öğretiliyor: pelvisin belirli bir açıda olduğu tek bir konum.

Ama iki sebepten bir nokta değil.

Birinci sebep: hareket sırasında pelvis sürekli küçük bir aralıkta gezinmek zorunda. Y2.34'ün hat aralığı mantığı burada da geçerli — bir eklem sabit bir noktada durmuyor.

İkinci sebep ve daha belirleyici: nötrün yeri kişiden kişiye değişiyor.

Bu etiket iki şeyi birden söylüyor: nötrün yeri değişiyor ve eğim farkı bir kusur değil.

Nötr nerede: pelvisin kendi biçimi

Nötrün kişiden kişiye değişmesinin sebebi Y2.42'nin dönüş geometrisi değil. Başka bir şey: pelvisin kendi biçimi ve omurganın ona oturma açısı.

Pelvisin üst kenarı ile alt kenarı arasındaki ilişki ve sakrumun pelvise oturma açısı kişiden kişiye değişiyor. Aynı "eğim" görüntüsü iki kişide iki ayrı kalça açısı ve iki ayrı bel eğrisi demek olabiliyor.

Bunun pratik sonucu şu: dışarıdan bakarak bir kişinin nötrünü tarif etmek güvenilir değil. Nötr, bir tarifle değil bir aramayla bulunuyor.

Yapılışı otuz saniye: dört ayak konumunda ya da otururken pelvisi belirgin biçimde öne devir, sonra belirgin biçimde arkaya devir, sonra hareketi küçülterek ortada bir yerde dur. Durduğun yer senin nötr aralığın.

Ve bu, öğrencinin kendi bulduğu bir şey — Y2.03'ün doğrulanabilirlik ölçütü karşılanıyor.

Üç yönerge neden çelişiyor

Şimdi açılış sahnesindeki üç cümleye dönelim.

"Kuyruk kemiğini içe al" arkaya devirmeyi istiyor. Doğru olduğu yer var: pelvisi belirgin biçimde öne eğilmiş bir kişide ve belirli pozlarda — arkaya eğilmelerde bel eğrisinin aşırı derinleşmesini sınırlamak için.

"Oturma kemiklerini geriye uzat" öne devirmeyi istiyor. Doğru olduğu yer var: oturarak öne eğilmelerde ve pelvisi arkaya devrilmiş oturan bir kişide.

"Pelvisini nötrle" hiçbir yön söylemiyor ve bu yüzden en zayıf olan. Bir kişiye ne yapacağını söylemiyor.

Yani üç yönerge çelişmiyor; üçünün kapsamı farklı ve kapsam söylenmediğinde çelişiyor gibi duruyor. Y2.34'ün ipucu kapsamı mantığı burada da geçerli.

Eğim bir kusur olarak okunduğunda

Buradaki tablo Y2.22'nin duruş bahsiyle aynı ve tekrar edilmesi gerekiyor çünkü kalçada çok sık kullanılıyor.

Belirgin bir öne eğim ya da arkaya eğim bir kusur olarak adlandırılıyor ve o adlandırma bir kimlik cümlesine dönüşüyor. Y2.22'nin sıfat tuzağı devrede.

Oysa ölçüm ile şikâyet arasındaki ilişki zayıf ve pek çok kişide eğim belirgin, şikâyet yok.

Ve daha önemlisi: eğim bir davranış, bir yapı değil. Aynı kişi gün içinde çeşitli eğimlerde duruyor ve tek bir ölçüm o çeşitliliği görmüyor.

Eğim bir düğme

Bölümün araçlarına eklenen düğme burada.

İki yönde çalışıyor.

Kalça fleksiyonundan daha çok istemek gerekiyorsa — oturarak öne eğilmelerde — pelvis öne devriliyor ve Y1.34'ün yükseltisi bunu kolaylaştırıyor.

Kalça ekstansiyonundan daha çok istemek gerekiyorsa — hamlelerde, köprüde — pelvis arkaya devriliyor ve Y1'in kalça kaçağı böylece sınırlanıyor.

Ve bir üçüncü kullanım var: bir aralığı korumak. Pelvis bir yöne devrildiğinde o yöndeki kalça aralığının bir kısmı harcanıyor; nötr aralıkta durmak o payı geri veriyor.

Örneklerden okuma

Örneklerin tamamında aynı yapı var: yönü söylenmeyen bir yönerge, bir pelvis kilidi üretiyor.

Kilit en pahalı sonuç çünkü pelvis hareket etmesi gereken bir yer. Y2.40'ın bütün dersi bunun üzerine kuruluydu ve bir kilit o hareketi ortadan kaldırıyor.

İkinci örüntü: aynı yönerge iki kişide zıt sonuç veriyor. "Kuyruk kemiğini içe al" öne eğilmiş bir kişide işe yarıyor, arkaya eğilmiş bir kişide durumu kötüleştiriyor. Kapsam söylenmediğinde her yönerge yarım isabet ediyor.

Üçüncüsü: nötr tarif edilemiyor, aratılıyor. Bir tarif sınıfın bir kısmını kendi olağan konumundan uzaklaştırıyor; bir arama herkesi kendi yerine götürüyor ve otuz saniye sürüyor.

Usta katmanı

Ustanın burada verdiği ilk karar bir kelime kararı: "nötr" kelimesini tek başına kullanmıyor.

Kullandığı biçim iki parçalı: bir arama ve bir ad. "Pelvisini öne devir, arkaya devir, sonra arada durabildiğin yeri bul — orası senin nötrün." Kelime bir tarif değil bir sonuç oluyor.

Ustanın ikinci inceliği bir yön kararı: her eğim yönergesinde bir yön söylüyor ve o yönü poza bağlıyor. "Bu pozda pelvisini biraz arkaya" — poz adı ve yön birlikte.

Ustanın üçüncü inceliği bir gözlem sırası: eğimi bir kez değil iki kez okuyor. Bir kez duruşta, bir kez hareketin içinde. Duruştaki eğim bir alışkanlık; hareketin içindeki eğim bir kapasite bilgisi ve ikincisi daha çok işe yarıyor.

Ve son bir sınır: eğim bir tanı değil. Y2.05'in iddia ayarı geçerli — "pelvisi öne eğik" bir gözlem, "kalça önü kısa, o yüzden öne eğik" bir mekanizma iddiası ve ikincisi bir denemeyle doğrulanmadan söylenmiyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Pelvis eğimi aynı zamanda bir kalça açısı: öne eğim fleksiyona, arkaya eğim ekstansiyona götürüyor. Yani her eğim yönergesi bir kalça yönergesi.

Nötr bir nokta değil bir aralık ve yeri kişiden kişiye değişiyor. Bu yüzden tarif edilmiyor, aratılıyor — otuz saniye.

Üç yaygın yönerge çelişmiyor; kapsamları farklı. Yönü söylenmeyen yönerge en zayıf olan ve genellikle bir pelvis kilidi üretiyor.

Eğim ölçümleriyle şikâyet arasındaki ilişki zayıf. Bir hedefe bağlanmayan eğim gözlemi söylenmiyor.

Ve eğim bir düğme: bir pozdaki kalça açısını doğrudan ayarlıyor ve hangi yönün işe yaradığı poz poz değişiyor.

Sonraki derse köprü

Bu derste pelvisi öne ve arkaya devirdim — iki yön. Ama pelvisin bir üçüncü hareketi var ve o hareket yalnız tek ayak üstünde görünüyor.

Bir bacak yerden kalktığında pelvis o tarafa doğru düşme eğiliminde ve düşmemesi bir çalışma gerektiriyor. Y2.41'in en az çalışan yönü — addüksiyon — tam burada devrede.

Sonraki ders o kontrolü kuruyor. Ve bir şey görünecek: tek ayak dengesi bir ayak sorunu değil, bir pelvis sorunu.