Kalça menteşesi

Açılış sahnesi

Bir öğrenci öne eğiliyor ve öğretmen tek bir şey arıyor: sırt düz mü?

Sırt düz. Öğretmen memnun.

Şimdi aynı hareketi yandan izleyelim ve başka bir şeye bakalım: pelvis ne yaptı?

Pelvis neredeyse hiç kımıldamadı. Öğrenci gövdesini dizlerini bükerek aşağı indirdi ve sırtını dümdüz tuttu. Görüntüde bir menteşe var; harekette yok.

Şimdi ikinci bir öğrenci. Onun sırtı bir noktadan sonra yuvarlanıyor ve öğretmen onu düzeltiyor.

Oysa o öğrencinin pelvisi belirgin biçimde öne devrildi ve durduğu yerde durdu. Menteşe sonuna kadar kullanıldı ve sonrası omurgadan geldi.

Birinci öğrenci düz sırtla menteşe yapmadı. İkincisi yuvarlanan sırtla menteşeyi tamamladı.

Yani "sırt düz mü" sorusu bu hareketin ölçütü değil. Ölçüt başka bir yerde ve Y1.30 onu zaten adlandırmıştı: devir noktası.

Bu ders o noktayı ölçüyor. Ve bu kursun en çok kullanılan tek ölçüsü o.

Bu derste ne olacak

Önce menteşeyi Y2.40'ın diliyle yeniden kuracağız — bir pelvis hareketi ve bu, ölçüm biçimini belirliyor. Sonra devir noktasını tanımlayıp nasıl bulunduğunu vereceğiz; bulmak bir dakika sürüyor. Ardından o noktanın neden bu kursun en çok kullanılan ölçüsü olduğunu göstereceğiz — beş ayrı poz ailesinde aynı nokta belirleyici. Sonra "sırt düz" ölçütünün neden yanıltıcı olduğunu ve yerine ne konacağını kuracağız. Ardından devir noktasının neyle sınırlandığını ele alacağız; üç aday var ve ikisi çalışılabiliyor. Usta katmanında bu ölçümün sınıfta nasıl alındığını konuşacağız. On sekiz örnekle çalışacağız. Ders bittiğinde bir öne eğilmeye bakıp menteşenin nerede bittiğini görüyor olacaksın.

Sıfır noktası

Y1.30 dört terim vermişti: kalça menteşesi, segmental katlanma, karşı ağırlık ve devir noktası. Y2.40 menteşenin bir pelvis hareketi olduğunu adlandırdı. Bu ders devir noktasını bir ölçüye çeviriyor.

Menteşe şöyle çalışıyor: ayaklar yerde sabit, uyluk sabit ve pelvis uyluk üzerinde öne devriliyor. Gövde pelvisle birlikte gidiyor ve omurga kendi içindeki ilişkiyi koruyor.

Bu hareketin bir sonu var ve son, kalça ekleminin fleksiyon aralığının bitmesiyle geliyor.

Ve o aralık bittiğinde hareket durmuyor. Y2.36'nın açık kalan payı burada da geçerli: aradaki fark başka bir yerden alınıyor ve o yer omurga.

Mekanizma

Devir noktasını bulmak

Bir dakika sürüyor ve bir el yeterli.

Ölçünün kendisi bir açı değil, bir konum: gövde o anda nerede? Kabaca üç kademe yeterli — neredeyse dik, yarı yolda, neredeyse yatay.

Y1'in birinci ilkesi için gereken şey tekrarlanabilirlik: aynı ayak mesafesi, aynı diz durumu, aynı hız.

Neden bu kursun en çok kullanılan ölçüsü

Bu nokta beş ayrı poz ailesinde belirleyici ve tek bir ölçüm beşini birden bilgilendiriyor.

Birinci aile: ayakta öne katlanmalar. Y1.30'un doğrudan konusu.

İkinci aile: oturarak öne eğilmeler. Aynı nokta ama başlangıç açısı farklı — oturuşta pelvis zaten bir miktar arkaya devrilmiş durumda ve bu, aralığın bir kısmını baştan harcıyor. Y1.34'ün oturma yükseltisi tam bunun için var.

Üçüncü aile: kalçadan öne eğilerek yapılan bütün ayakta pozlar — savaşçı üç, yarım ay, uzatılmış yan açı.

Dördüncü aile: çömelme ve sandalye pozu. Y2.04'ün segment oranları gövde açısını belirliyor ve o açının bir kısmı devir noktasına bağlı.

Beşinci aile: yerden bir şey kaldırma — pratiğin dışında ama en çok kullanılan hareket.

"Sırt düz" ölçütü neden yanıltıcı

Şimdi en yaygın ölçütü sökelim.

"Sırtın düz kalsın" yönergesi iki ayrı şeyi ödüllendiriyor ve ikisi zıt.

Birinci ödül: menteşeyi kullanmak. Doğru olan bu.

İkinci ödül: hareketi kısaltmak ya da dizleri bükerek gövdeyi indirmek. Yanlış olan bu ve daha kolay.

Bir öğrenci sırtını düz tutmakla ödüllendiriliyorsa en kolay yolu seçiyor ve o yol genellikle ikincisi.

Yerine konan ölçüt devir noktası: "pelvisin döndüğü kadar dön, orada dur." Bu ölçüt hareketi kısaltmayı ödüllendirmiyor çünkü ölçü sırt değil pelvis.

Ve bir not: sırtın yuvarlanması bir yasak değil. Y2.52 omurga fleksiyonunu ayrıca ele alacak; şimdilik yeterli olan şu — devir noktasından sonra gelen yuvarlanma bir hata değil, hareketin ikinci evresi.

Devir noktasını sınırlayan üç aday

Bir kişinin devir noktası neden erken? Üç aday var ve ikisi çalışılabiliyor.

Birinci aday bacak arkası gerginliği. Çalışılabiliyor ve en çok bilinen aday. Y2.25'in diz bükme testinin kalçadaki karşılığı burada: dizi bükmek bacak arkasının gerginliğini azaltıyor ve devir noktası ileri kayıyorsa aday doğrulanıyor.

İkinci aday kalça fleksiyon aralığının kendisi. Y2.42'nin geometrisi devrede ve bir kısmı çalışılmıyor.

Üçüncü aday kontrol. Kişi pelvisini devirmeyi hiç öğrenmemiş olabiliyor ve bu en hızlı düzelen aday — Y2.02'nin işlev ekseni.

Ayırt etme sırası Y2.27'nin maliyet sırası: en ucuz deneme önce.

Birinci deneme: dizi bükmek. On saniye. Devir noktası ileri kayıyorsa bacak arkası devrede.

İkinci deneme: bir yükseltiye oturarak aynı hareketi yapmak. Otuz saniye. Oturuşta pelvis serbestleşiyor ve kontrol daha kolay öğreniliyor; nokta ileri kayıyorsa kontrol devrede.

Üçüncü deneme yok: ikisi de kaydırmıyorsa aday kalça aralığı ve Y2.42'nin üç ölçütü uygulanıyor.

Oturuşta ne değişiyor

Bir ayrım daha var ve pratikte sık karışıyor.

Oturarak öne eğilmede pelvis zaten bir miktar arkaya devrilmiş durumda başlıyor. Bu, menteşe aralığının bir kısmını baştan harcıyor.

Sonucu şu: aynı kişide oturarak yapılan öne eğilmenin devir noktası, ayakta yapılanınkinden daha erken geliyor. İki ölçüm karşılaştırılamıyor.

Ve çözümü Y1.34'te zaten var: bir oturma yükseltisi pelvisi öne getiriyor ve harcanan aralığı geri kazandırıyor.

Örneklerden okuma

Örneklerin tamamında aynı yapı var: yanlış ölçüt yanlış davranışı ödüllendiriyor.

"Sırt düz" ölçütü hareketi kısaltmayı ödüllendiriyor ve öğretmen bunu görmüyor çünkü baktığı şey sırt. Ölçüt pelvise çevrildiğinde ödüllendirilen şey menteşenin kendisi oluyor.

İkinci örüntü: bir kez alınan ölçüm beş poz ailesinde çalışıyor. Devir noktası bu kursun en güçlü ortak ölçüsü ve her poz için yeniden tahmin yapmak çelişkili açıklamalar üretiyor.

Üçüncüsü: üç adaydan hangisinin devrede olduğu iki ucuz denemeyle daraltılıyor. Aylarca bacak arkası germesi veren öğretmen, on saniyelik bir diz bükme denemesini atlamış oluyor.

Usta katmanı

Ustanın burada kullandığı ilk araç bir temas ve bir sözcük.

Elini öğrencinin pelvisinin arka üst kenarına koyuyor ve tek bir cümle söylüyor: "elimin altındaki kemik durduğunda sen de dur." Öğrenci noktayı kendi buluyor ve bir daha öğretmene ihtiyaç duymuyor.

Bu, Y2.03'ün doğrulanabilirlik ölçütünü karşılıyor — öğrenci yaptığını bir temas hissiyle anlıyor.

Ustanın ikinci inceliği bir kayıt kuralı: devir noktasını üç koşulla birlikte yazıyor — hangi konumda alındı, dizler nasıldı, hangi yükselti kullanıldı. Y2.40'ın sabitleme koşulu kuralı burada üçe çıkıyor.

Ustanın üçüncü inceliği bir öğretim sırası: menteşeyi ayakta değil, dört ayak ya da oturarak öğretiyor. O konumlarda pelvisin hareketi daha kolay hissediliyor ve karşı ağırlık sorunu yok — Y1.30'un karşı ağırlığı ayakta bir ek yük.

Ve son bir sınır: devir noktası bir güvenlik sınırı değil bir ölçü. Y2.52 omurga fleksiyonunu ayrıca ele alacak ve o dersten önce şunu söylemek gerekiyor — noktadan sonra devam etmek bir yasak ihlali değil; yalnız hareketin ikinci evresine geçmek.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Menteşe bir pelvis hareketi ve bir sonu var: pelvisin uyluk üzerinde devrilmesinin durduğu an.

O noktayı bulmak bir dakika sürüyor ve bir el yeterli. Ölçü bir açı değil bir konum.

Bu, kursun en güçlü ortak ölçüsü: beş poz ailesinde aynı nokta belirleyici ve bir kez ölçülüp taşınıyor.

"Sırt düz" ölçütü yanıltıcı çünkü hareketi kısaltmayı da ödüllendiriyor. Noktadan sonra gelen yuvarlanma bir hata değil, ikinci evre.

Ve noktayı sınırlayan üç aday var; iki ucuz deneme hangisinin devrede olduğunu daraltıyor.

Sonraki derse köprü

Bu derste pelvisin öne devrilmesini bir hareket olarak ölçtüm. Ama pelvisin bir de duruşta, hareketsizken bir eğimi var ve o eğim yogada en çok tartışılan ölçülerden biri.

"Pelvisini nötrle." "Kuyruk kemiğini içe al." "Oturma kemiklerini geriye uzat." Üç yönerge, üç ayrı yön ve üçü de bir eğim iddiası taşıyor.

Sonraki ders o eğimi ele alıyor ve bir soruyu cevaplıyor: bir nötr var mı, varsa nasıl bulunuyor?