Femur ve asetabulum varyasyonları

Açılış sahnesi

Y2.41 altı yönü ölçtü ve bir soruyu askıda bıraktı.

Bir öğrencinin dış rotasyonu belirgin biçimde dar. Bu darlık nereden geliyor?

İki olasılık var ve ikisine verilecek cevap birbirinin tersi.

Kemikten geliyorsa çalışma onu değiştirmiyor. O kişide sekiz yıllık bir dış rotasyon programı hiçbir şey açmaz ve geçen sekiz yıl bir kayıp olur.

Yumuşak dokudan geliyorsa bir miktar değişebiliyor. O kişide aynı program işe yarar ve vazgeçmek bir kayıp olur.

Aynı gözlem, iki zıt karar. Ve Y2.36 bir cümle bırakmıştı: ikisini dışarıdan ayırmak güvenilir değil.

Bu ders o cümlenin arkasındaki geometriyi kuruyor. Ve bir şey daha yapıyor — bir öğretmenin ne kadar yaklaşabileceğini söylüyor. Cevap "hiç" değil; cevap "bir hipoteze kadar".

Bu derste ne olacak

Önce iki değişken geometriyi tanıtacağız: uyluk kemiğinin ve yuvanın kendi varyasyonları. Sonra ikisinin birleşip hangi yönde ne kadar yer verdiğini kuracağız. Ardından bu bölümün en açıklayıcı tek fikrine geleceğiz — dönüş bütçesi. Sonra bir öğretmenin ne bilebileceğini ve ne bilemeyeceğini net çizeceğiz. Ardından bir örüntünün geometriyle tutarlı olup olmadığını değerlendirmenin üç ölçütünü vereceğiz. Sonra en zor kararı ele alacağız: bir yönü açmayı bırakma kararı. Usta katmanında bu bilginin öğrenciye nasıl söylendiğini konuşacağız. On sekiz örnekle çalışacağız. Ders bittiğinde bir aralık farkını bir kusur olarak okumayı tamamen bırakmış olacaksın.

Sıfır noktası

Y2.01 yapısal varyasyonu tanımlamıştı. Y2.04 görünmeyen geometriyi kurdu ve uyluk boynunun açısından söz etti. Bu ders o geometrinin ikinci ve daha belirleyici boyutuna giriyor.

İki kemikte iki ayrı varyasyon var.

Y2.04'ün andığı uyluk boynu açısı bir üçüncü değişken ve üçü birlikte çalışıyor.

Üçünün ortak sonucu şu: uyluk başı ile yuva arasındaki ilişki her insanda başka bir yönde bol, başka bir yönde dar yer veriyor.

Mekanizma

Dönüş bütçesi

Bu bölümün en açıklayıcı tek fikri burada ve bir kez anlaşıldığında altı yön haritası yerine oturuyor.

Bunun anlamı şu: bir kişinin toplam dönüş aralığı görece belirli. Değişen şey o toplamın nasıl bölündüğü.

Ve bu, Y2.41'in yön bağımsızlığını bir adım ileri taşıyor. Yönler bağımsız değil — zıt yön çiftleri bir bütçeyi paylaşıyor ve biri arttığında öteki azalıyor.

Bütçe fikrinin pratikte iki sonucu var.

Birinci sonuç: bir yönü ölçtüğünde zıt yönü de ölç. Tek bir yön ölçümü bir bilgi vermiyor; iki yönün dağılımı veriyor.

İkinci sonuç: bir yönde dar olan bir kişinin zıt yönde bol olması bir çelişki değil, tam beklenen şey. Ve bol olan yön çoğu zaman hiç kullanılmıyor.

Öğretmen ne biliyor, ne bilmiyor

Sınırı net çizelim.

Bilmediği şey: bir kişinin geometrisinin ne olduğu. Uyluk burulmasının derecesi, yuvanın yönü ve derinliği — hiçbiri gözle ya da elle ölçülemiyor.

Bildiği şey: aralık dağılımı. Y2.41'in altı yön haritası bir ölçüm ve o ölçüm gerçek.

Aradaki boşluk bir hipotezle dolduruluyor ve hipotez bir tanı değil.

Örüntü geometriyle tutarlı mı: üç ölçüt

Bir hipotezi güçlendiren ya da zayıflatan üç ölçüt var ve üçü de bu kursta zaten kurulu.

Birinci ölçüt kalıcılık. Y2.04'ün kalıcı örüntüsü: dağılım ısınmayla, günün saatiyle ve haftalarca çalışmayla değişmiyorsa hipotez güçleniyor.

İkinci ölçüt son his. Y2.02'nin son hissi: aralığın sonunda ani ve sert bir durma varsa kemiksi bir sınır daha olası. Ve Y2.02'nin uyarısı geçerli — bu ölçüt tek başına karar verdirmiyor.

Üçüncü ölçüt bütçe tutarlılığı. Bir yönde dar olan kişi zıt yönde bol ise dağılım bir yerleşimle tutarlı. İki yönde birden dar ise başka bir açıklama gerekiyor ve o açıklama genellikle yumuşak doku ya da kontrol.

Üçü birlikte olduğunda hipotez güçlü. Biri eksikse hipotez zayıf ve çalışmayı denemek doğru.

En zor karar: bir yönü bırakmak

Bu kararın adı var ve verilmesi zor.

Kararın zorluğu iki taraftan geliyor. Bir öğretmen için erken vermek bir kayıp — açılabilecek bir aralık açılmamış oluyor. Geç vermek de bir kayıp — yıllar bir yöne asılmakla geçiyor.

Kararı kolaylaştıran şey üç ölçüt ve bir süre. Üç ölçüt karşılanıyorsa ve on iki hafta hiçbir değişim yoksa karar verilir.

Ve karar bir bitiş değil: altı ayda bir yeniden sınanıyor. Y2.28'in yükselti sınaması burada bir yön kararına uyguluyor.

Vazgeçildikten sonra ne yapılıyor

Karar verildikten sonra üç şey yapılıyor ve hiçbiri "o pozu bırakmak" değil.

Birincisi taşıyıcı eylemi korumak. Y1'in ikinci ilkesi: pozun amacı o yönde bir açı değil. Y2.36'nın notu geçerli — bir oturuşun taşıyıcı eylemi sabit ve rahat oturmak.

İkincisi bol olan yönü kullanmak. Dönüş bütçesi gereği zıt yön bol ve o yön çoğu zaman hiç çalışılmamış. Aynı pozun bol yöne dayanan bir sürümü genellikle bulunuyor.

Üçüncüsü o yönde kapasite çalışmak, aralık değil. Bir yön dar olsa bile o dar aralığın içinde kuvvet ve kontrol çalışılabiliyor ve bu Y2.12'nin ayrımı — aralık ve kapasite ayrı nitelikler.

Örneklerden okuma

Örneklerin tamamında aynı iki uç var: erken vazgeçmek ve hiç vazgeçmemek.

Erken vazgeçmek açılabilecek bir aralığı kapatıyor ve genellikle üç haftada oluyor. Hiç vazgeçmemek yılları bir yöne asılmakla harcıyor ve genellikle bir öğretmenin "yeterince çalışırsan" cümlesinden geliyor.

İkisini de çözen şey aynı: üç ölçüt ve on iki hafta.

İkinci örüntü: tek bir yönü ölçmek bir bilgi vermiyor. Dönüş bütçesi gereği bilgi dağılımda ve dağılımı görmek için iki yönü birden ölçmek gerekiyor. Bir yönü ölçüp program yazan öğretmen, bol yönün boş durduğunu hiç görmüyor.

Üçüncüsü: vazgeçmek bir pozu bırakmak değil. Taşıyıcı eylem korunuyor, bol yön kullanılıyor ve dar aralığın içinde kapasite çalışılıyor.

Usta katmanı

Ustanın burada en çok özen gösterdiği şey bu bilgiyi öğrenciye söyleme biçimi.

Bilgi iki yönde de kötü söylenebiliyor.

Kötü biçim bir: kesin bir geometri adı vermek. Y2.22'nin dört katlı iddiası ve bir kimlik cümlesi üretiyor.

Kötü biçim iki: hiç söylememek. Öğrenci yıllarca kendini yetersiz sanıyor ve Y2.04'ün notu geçerli — bilgi verilmediğinde kişi eksikliği kendinde arıyor.

Ustanın kullandığı biçim üç parçalı: bir gözlem, bir olasılık ve bir plan. "Bu yönde aralığın dar ve zıt yönde bol. Bu kalıcı bir yerleşimden geliyor olabilir. O yüzden bu yönü zorlamak yerine bol yönü kullanacağız ve bu yönde kuvvet çalışacağız."

Üç parça birlikte söylendiğinde ne bir kimlik kuruluyor ne bir yetersizlik.

Ustanın ikinci inceliği bir kayıt: aralık dağılımını iki yönü birlikte kaydediyor ve hipotezi ayrı bir satıra yazıyor. Gözlem ve hipotez aynı satırda olduğunda bir yıl sonra ikisi karışıyor ve hipotez bir bulgu gibi okunuyor.

Ustanın üçüncü inceliği bir sınır: iki taraf ayrı değerlendiriliyor. Aynı bedende iki ayrı geometri olabiliyor ve tek bir program iki tarafa uygulandığında biri boşa gidiyor.

Ve son bir sınır: kalçada ilerleyen bir ağrı, kasıkta belirgin bir sıkışma ya da hareketle ortaya çıkan bir takılma hissi Y2.19'un listesine giriyor. Bu bölümün geometrisi bir kapsam genişlemesi değil.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Uyluk burulması, yuva yönü ve uyluk boynu açısı birlikte hangi yönde ne kadar yer olduğunu belirliyor.

Dönüş bütçesi bu bölümün en açıklayıcı fikri: toplam dönüş görece sabit ve geometri onu iki yön arasında paylaştırıyor. Bir yönde dar olmak, zıt yönde bol olmayı getiriyor.

Bu yüzden tek bir yön ölçümü bir bilgi vermiyor. İki yön birden ölçülüyor.

Öğretmen geometriyi bilemiyor; bir aralık dağılımı ve bir hipotez biliyor. Hipotez üç ölçütle güçleniyor: kalıcılık, son his ve bütçe tutarlılığı.

Ve vazgeçmek bir pozu bırakmak değil: taşıyıcı eylem korunuyor, bol yön kullanılıyor ve dar aralığın içinde kapasite çalışılıyor.

Sonraki derse köprü

Bu derste kalçayı bir dönüş eklemi olarak ele aldım. Sıradaki ders onu bir menteşe olarak ele alıyor ve Y1.30'a geri dönüyor.

Y1.30 kalça menteşesini tanımlamıştı. Y2.40 o hareketin bir pelvis hareketi olduğunu adlandırdı. Şimdi üçüncü katman: o menteşenin nereye kadar gittiği, nerede bittiği ve bittikten sonra hareketin nereye kaydığı.

Ve orada bir şey görünecek: bu kursun en çok kullanılan tek ölçüsü o menteşenin bitiş noktası.