Önce özete göz atDersin sonundaki özet, okumaya başlamadan önce yol haritası olarak.
Kalça altı ayrı yönde hareket ediyor ve "kalça açma" ifadesi bunlardan ikisini kastediyor.
Yönler bağımsız: bir yöndeki aralık bir başkasını öngörmüyor. "Esnek kalçalı" bir yön bilgisi taşımıyor.
Yogada iki yön sistematik olarak eksik: iç rotasyon ve addüksiyon. İkisi de gündelik hayatta işe yarıyor ve hiç yüklenmeyen bir aralık daralabiliyor.
Altı yönü ölçmek altı dakika sürüyor ve kesin derece gerektirmiyor — tekrarlanabilir bir sabitleme ve üç kademe yeterli.
Ve bir dizinin yön dağılımı bir kez denetlenebiliyor: bir aylık planı al, her çalışmayı bir yöne yaz, hangi yönün boş kaldığına bak.
Açılış sahnesi
Bir sınıfta en sık kullanılan kalça cümlesi şudur: "kalça açma."
Şimdi o cümleye tek bir soru soralım: hangi yönde?
Cevap yok. Çünkü cümle bir yön içermiyor.
Kalça altı ayrı yönde hareket ediyor. Ve bir kişi bir yönde bol aralığa sahip olup zıt yönde çok az aralığa sahip olabiliyor — hatta bu, istisna değil kural.
"Kalça açma" ifadesi bu altı yönü tek bir kelimeye sıkıştırıyor. Sonucu şu: bir öğretmen "kalça açma" dizisi veriyor ve o dizi altı yönden ikisini çalıştırıyor. Kalan dördü hiç dokunulmuyor ve kimse fark etmiyor.
Bu ders o altı yönü ayırıyor. Bölüm çıktısı doğrudan bu — kalça hareketini altı yönde analiz edip genellemeyi düzeltmek.
Ve bir şey daha yapıyor: hangi yönün yogada bol çalıştığını, hangisinin neredeyse hiç çalışmadığını gösteriyor.
Bu derste ne olacak
Önce altı yönü tanımlayacağız ve her birinin hangi pozlarda çalıştığını söyleyeceğiz. Sonra "kalça açma" ifadesinin hangi yönleri kapsayıp hangilerini atladığını göstereceğiz — liste rahatsız edici. Ardından yönler arasındaki bağımsızlığı kuracağız: bir yöndeki aralık bir başkasını öngörmüyor. Sonra yogada sistematik olarak eksik kalan yönleri ele alacağız. Ardından altı yönü ölçmenin basit bir yolunu vereceğiz. Usta katmanında bir dizinin altı yön açısından nasıl denetlendiğini konuşacağız. On altı örnekle çalışacağız. Ders bittiğinde "kalça açma" demeyi bırakıp bir yön söylüyor olacaksın.
Sıfır noktası
Y1.11 fleksiyon ve ekstansiyonu tanımladı. Y1.12 abdüksiyon, addüksiyon, iç ve dış rotasyonu tanımladı. Altı yönün adları zaten elimizde ve bu ders onları kalçada tek tek yerleştiriyor.
Y2.40'ın ayrımı da her yönde geçerli: her yön iki uçtan biriyle üretilebiliyor.
Altı yön ve yogadaki karşılıkları şöyle.
Fleksiyon — uyluğun gövdeye yaklaşması. Oturuşlar, öne katlanmalar, dizi göğse çekmek. Yogada en bol çalışan yön.
Ekstansiyon — uyluğun geriye gitmesi. Hamlelerin arka bacağı, köprü, arkaya eğilmeler. Orta düzeyde çalışıyor.
Abdüksiyon — uyluğun yana açılması. Geniş duruşlar, yan açılmalar. Orta düzeyde.
Addüksiyon — uyluğun orta hatta yaklaşması ve ötesine geçmesi. Bacakları çaprazlayan pozlar. Az çalışıyor.
Dış rotasyon — uyluğun dışa dönmesi. Bağdaş oturuşlar, güvercin, lotus ailesi, ikinci savaşçı. Yogada bol çalışıyor.
İç rotasyon — uyluğun içe dönmesi. Çok az poz. Yogada en az çalışan yön.
Mekanizma
"Kalça açma" ne kapsıyor
İfadeyi sökelim.
Yogada "kalça açma" dendiğinde neredeyse her zaman iki yön kastediliyor: dış rotasyon ve abdüksiyon. Bağdaş oturuşlar, güvercin, kelebek, geniş duruşlar — hepsi bu ikisinde.
Kapsamadığı dört yön: fleksiyon, ekstansiyon, addüksiyon ve iç rotasyon.
Fleksiyon aslında bol çalışıyor ama "açma" diye anılmıyor; öne katlanmalar bir esneklik çalışması sayılıyor ve kalça hareketi olarak adlandırılmıyor.
Ekstansiyon orta düzeyde çalışıyor ve genellikle bir arkaya eğilme çalışması sayılıyor.
Addüksiyon ve iç rotasyon ise neredeyse hiç anılmıyor.
Yönler bağımsız
Bu, bölümün en pratik bilgisi.
Sebebi Y2.04'ün görünmeyen geometrisi. Yuvanın yönü ve uyluk kemiğinin açısı bir yönde bol yer verirken bir başkasında sınır kuruyor.
Bunun pratikteki sonucu şu: "esnek kalçalı" ve "sıkı kalçalı" gibi ifadeler hiçbir şey söylemiyor. Bir kişi ikisi birden olabiliyor — yön yön.
Yogada eksik kalan yönler
İki yön sistematik olarak eksik ve ikisi de gündelik hayatta işe yarıyor.
İç rotasyon en eksik olan. Yürürken dönmek, oturarak bir yana uzanmak, arabaya binmek — hepsinde bir miktar iç rotasyon var. Yogada neredeyse hiç istenmiyor.
Addüksiyon ikinci sırada. Tek bacak üstünde durmanın kontrolü büyük ölçüde bu yönle ilgili ve Y2.30'un denge çalışmaları dolaylı olarak dokunuyor; ama doğrudan çalışılmıyor.
Bu eksikliğin bir sonucu var ve Y2.10'un ikinci yönü geçerli: hiç yüklenmeyen bir aralık kapasitesini yükseltmiyor ve zamanla daralabiliyor.
Altı yönü ölçmek
Altı yönü ölçmek karmaşık görünüyor ve altı dakika sürüyor. Hepsi sırtüstü yaparak ve Y2.40'ın sabitleme kuralıyla.
Fleksiyon: dizi göğse doğru çekmek, pelvis zeminden kalkmadan.
Ekstansiyon: yatağın kenarında bir bacağı aşağı sarkıtmak, öteki diz göğse çekili ve pelvis sabit.
Abdüksiyon: bacağı yana açmak, pelvis yana yatmadan.
Addüksiyon: bir bacağı ötekinin üstünden karşı yana geçirmek, pelvis dönmeden.
Dış ve iç rotasyon: dizler bükülü ve ayaklar havada, kaval kemiklerini içe ve dışa çevirmek — pelvis sabit.
Her yön için kesin derece gerekmiyor. Y1'in birinci ilkesi için gereken şey tekrarlanabilirlik: aynı konum, aynı sabitleme, kabaca üç kademe — dar, orta, bol.
Bir uyarı daha var ve Y2.25'ten geliyor. Bu ölçümlerin hepsi yüksüz — sırtüstü, ağırlık taşımadan. Y2.25'in ayrımı kalçada da geçerli: yüklü aralık farklı çıkabiliyor ve pozlarda geçerli olan yüklü aralık.
Yüksüzü ölçmenin nedeni pratik: sabitleme yalnız yatarak güvenilir biçimde sağlanıyor. Ama harita bir poz tahmini vermiyor; bir başlangıç kaydı veriyor. Bir pozda ne olduğunu görmek için o poza bakmak gerekiyor.
Örneklerden okuma
Örneklerin tamamında aynı yapı var: tek bir kelime altı bilgiyi birden siliyor.
"Kalça açma" iki yönü kastediyor ve dördünü görünmez kılıyor. "Esnek kalçalı" bir yön bilgisi taşımıyor. "Kalçam kapalı" altı ölçümü birden siliyor.
İkinci örüntü: yönler bağımsız olduğu için aynı dizi iki kişide iki ayrı sonuç veriyor. Ve fark bir çaba farkı sanılıyor.
Üçüncüsü ve en somut olanı: eksik yönler gündelik hayatta işe yarıyor. On yıl yoga yapmış bir kişinin arabaya binerken zorlanması bir çelişki değil; hiç çalışılmamış bir yönün sonucu.
Usta katmanı
Ustanın burada yaptığı ilk iş kendi dizisini denetlemek.
Denetim basit ve bir kez yapılıyor: bir aylık ders planını al ve her çalışmayı altı yönden birine yaz. Bir yön hiç işaretlenmemişse o yön o ay hiç çalışılmamış.
Bu denetim neredeyse her zaman aynı sonucu veriyor: dış rotasyon ve fleksiyon bol, iç rotasyon ve addüksiyon yok.
Ustanın ikinci inceliği bir dil kararı: "kalça açma" ifadesini hiç kullanmıyor. Yerine yön söylüyor — "dış rotasyon çalışacağız", "bu ekstansiyon için". Öğrenciler ilk haftalarda yabancılıyor ve iki ay sonra kendileri yön söylemeye başlıyor.
Ustanın üçüncü inceliği bir sıra: altı yön haritasını yeni öğrencide ilk iki hafta içinde çıkarıyor ve altı ayda bir tekrarlıyor. Altı dakika, altı bilgi ve sonraki ayların pek çok sorusunun cevabı.
Ve son bir sınır: harita bir teşhis değil. Bir yönde dar bir aralık görmek, o darlığın kemikten mi yumuşak dokudan mı geldiğini söylemiyor. Y2.42 tam bu ayrımı ele alıyor ve Y2.36'nın notu geçerli — ikisini dışarıdan ayırmak güvenilir değil.
Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler
Yaygın yanlış"Kalça açma tek bir çalışma türüdür."
İfade iki yönü kastediyor — dış rotasyon ve abdüksiyon — ve dört yönü görünmez kılıyor.
Yaygın yanlış"Esnek kalçalı bir kişi her yönde esnektir."
Yönler bağımsız. Bir kişi bir yönde sınıfın en bolu, zıt yönde en darı olabiliyor ve bu bir çelişki değil.
Yaygın yanlış"Aynı dizi herkeste benzer sonuç verir."
Yön bağımsızlığı gereği aynı dizi iki kişide iki ayrı sonuç veriyor ve fark bir çaba farkı sanılıyor.
Yaygın yanlış"Yogada bütün kalça yönleri çalışır."
İç rotasyon ve addüksiyon sistematik olarak eksik. İkisi de gündelik hayatta işe yarıyor.
Yaygın yanlış"Altı yönü ölçmek karmaşıktır."
Altı dakika sürüyor ve kesin derece gerekmiyor. Gereken şey tekrarlanabilir bir sabitleme ve üç kademe.
Uygulama
Aklında kalsın
Kalça altı ayrı yönde hareket ediyor ve "kalça açma" ifadesi bunlardan ikisini kastediyor.
Yönler bağımsız: bir yöndeki aralık bir başkasını öngörmüyor. "Esnek kalçalı" bir yön bilgisi taşımıyor.
Yogada iki yön sistematik olarak eksik: iç rotasyon ve addüksiyon. İkisi de gündelik hayatta işe yarıyor ve hiç yüklenmeyen bir aralık daralabiliyor.
Altı yönü ölçmek altı dakika sürüyor ve kesin derece gerektirmiyor — tekrarlanabilir bir sabitleme ve üç kademe yeterli.
Ve bir dizinin yön dağılımı bir kez denetlenebiliyor: bir aylık planı al, her çalışmayı bir yöne yaz, hangi yönün boş kaldığına bak.
Sonraki derse köprü
Bu derste altı yönü ölçtük ve bir soruyu askıda bıraktım: bir yönde dar bir aralık gördüğümüzde o darlık nereden geliyor?
İki olasılık var ve ikisine verilecek cevap birbirinin tersi. Kemikten geliyorsa çalışma onu değiştirmiyor ve iş uyarlamaya kalıyor. Yumuşak dokudan geliyorsa bir miktar değişebiliyor.
Y2.36 bu ayrımın dışarıdan güvenilir biçimde yapılamadığını söylemişti. Sonraki ders o cümlenin arkasındaki geometriyi kuruyor — ve bir öğretmenin ne kadar yaklaşabileceğini söylüyor.