Lotus ve dizde rotasyon riski

Açılış sahnesi

Bir öğrenci lotus pozuna girmeye çalışıyor. Ayağını eliyle tutup karşı uyluğun üstüne yerleştiriyor ve dizini yere doğru bastırıyor.

Ve dizinde bir his oluyor.

O hissin adı çoğu sınıfta şudur: "kalça açılıyor."

Değil. Kalça açılıyorsa his kalçada olur.

His dizdeyse, dizde bir şey oluyor demektir. Ve dizde ne olduğunu Y2.32 zaten kurdu: o poz, üç koşulun ikisini birden sağlıyor. Ayak sabit — elle tutuluyor ve uyluğa dayanıyor. Dönüş dizin kendisinden isteniyor — çünkü kalça yeterince dönmüyor.

Üçüncü koşul, yük, kısmen var: bacağın kendi ağırlığı ve elin bastırdığı kadarı.

Bu ders o pozu söküyor. Ve baştan bir şey söylüyor: bu ders pozu yasaklamıyor. Pozun nasıl kurulduğunu ve kimde kurulmadığını anlatıyor.

Çünkü bu poz bazı bedenlerde rahatça kuruluyor, bazılarında hiç kurulmuyor ve ikisinin arasındaki fark bir çaba farkı değil.

Bu derste ne olacak

Önce pozun kalçadan ne istediğini kuracağız ve o talebi ölçeceğiz. Sonra kalçanın karşılayamadığı payın nereye indiğini göstereceğiz — bu, dersin taşıyıcı mekanizması. Ardından elin ve ayağın oluşturduğu kaldıracı ele alacağız; en çok zarar veren şey burada. Sonra pozun nasıl kurulduğunu vereceğiz — sıra ayaktan değil kalçadan başlıyor. Ardından bir ön elemeyi kuracağız: poz kurulmadan önce sorulacak tek bir soru. Sonra kimde bu pozun hiç kurulmadığını dürüstçe söyleyeceğiz. Usta katmanında bu pozun sınıfta nasıl verildiğini konuşacağız. On altı örnekle çalışacağız. Ders bittiğinde bu pozu bir hedef olmaktan çıkarıp bir sonuç hâline getirmiş olacaksın.

Sıfır noktası

Y2.04 görünmeyen geometriyi kurmuştu: kalça yuvasının yönü ve uyluk kemiğinin açısı dışarıdan okunmuyor ve kişiler arasında geniş bir aralıkta değişiyor. Y2.32 dizde dönüş riskinin üç koşulunu verdi. Bu ders ikisini bir pozda birleştiriyor.

Poz ne istiyor? Büyük bir kalça dış dönüşü, bükülü bir dizle birlikte.

Bu etiket dersin çerçevesini kuruyor: kalça payı kişiden kişiye değişiyor ve bir kısmı hiç değişmiyor.

Mekanizma

Açık kalan pay nereye iniyor

Dersin taşıyıcı mekanizması burada ve tek bir cümleye sığıyor.

Poz belirli bir dönüş istiyor. Kalça payı o kadarını karşılıyorsa poz kalçada kuruluyor. Karşılamıyorsa aradaki fark kaybolmuyor — başka bir yere iniyor.

Bunun anlamı şu: aynı poz, kalça payı yeterli olan kişide dizden hiçbir şey istemiyor; yetersiz olan kişide diz açık payı karşılamaya çalışıyor.

Yani poz iki kişide iki ayrı poz. Görüntü aynı, yük dağılımı bambaşka.

Elin ve ayağın kaldıracı

En çok zarar veren şey burada ve genellikle yardım niyetiyle yapılıyor.

Y1'in kaldıraç kolu tanımı burada doğrudan uygulanıyor: kuvvetin dönüş noktasına dik uzaklığı büyüdükçe aynı kuvvet daha çok zorlama üretiyor. Ayak, dizden en uzak nokta.

Bunun pratikteki sonucu şu: ayağı elle çekmek, dizi yere bastırmaktan çok daha büyük bir zorlama üretiyor ve genellikle fark edilmiyor.

Poz nereden kurulur

Kurulum sırası bu dersin en kullanışlı parçası.

Ters sıra — önce ayağı tutup yerleştirmek — açık kalan payı doğrudan dize bindiriyor çünkü kalçanın ne kadar verdiği hiç sorulmamış oluyor.

Doğru sıra bir şey daha yapıyor: pozun nerede durduğunu kendiliğinden gösteriyor. Kalça döndüğü kadar dönüyor ve ayak oraya kadar geliyor. Poz o noktada kuruluyor; zorlanacak bir şey kalmıyor.

Ön eleme

Poz kurulmadan önce sorulacak tek bir soru var ve otuz saniye sürüyor.

Yapılışı basit: sırtüstü yat, bir dizi büküp ayak tabanını karşı uyluğun içine getir ve o dizin kendi ağırlığıyla ne kadar yana açıldığına bak. Zorlama yok, el yok.

Diz belirgin biçimde yana açılıyorsa kalça payı var. Neredeyse hiç açılmıyorsa poz o gün kurulmuyor ve çalışılacak yer kalça.

Kimde bu poz kurulmuyor

Dürüst olmak gereken yer.

Bazı kişilerde bu poz hiç kurulmuyor ve bu bir eksiklik değil. Kalça payı kemik kaynaklıysa çalışma onu değiştirmiyor — Y2.02'nin yapı ekseni ve en yavaş değişen eksen.

O kişide yapılacak şey pozun taşıyıcı eylemini başka bir biçimde üretmek. Bu pozun taşıyıcı eylemi sabit ve rahat bir oturuş; şekli değil.

Y1'in ikinci ilkesi burada tam olarak uygulanıyor ve Y1.34'ün oturma yükseltisi ana araç.

Örneklerden okuma

Örneklerin tamamında aynı yapı var: pozun bir hedef sayılması, kurulum sırasını bozuyor.

Hedef olduğunda ayaktan kuruluyor, elle çekiliyor ve diz açık payı ödüyor. Sonuç olduğunda kalçadan kuruluyor, ayak kendiliğinden gittiği yere gidiyor ve diz hiçbir şey ödemiyor.

İkinci örüntü: hissin yeri her şeyi söylüyor. Kalçada his varsa poz kalçada çalışıyor; dizde his varsa açık pay dize inmiş. Ve bu ayrım tek bir soruyla toplanıyor — Y2.31'in işaret yeri burada da geçerli.

Üçüncüsü: dışarıdan uygulanan kuvvet iki kez zarar veriyor. Bir kez kaldıraç olarak, bir kez kişinin kendi geri bildirimini bastırarak.

Usta katmanı

Ustanın bu pozu sınıfta verme biçiminde üç karar var.

Birinci karar: pozu sınıfa toplu bir hedef olarak vermiyor. Ön eleme yapılmamış bir sınıfa bu poz verildiğinde kalça payı yetersiz olanlar dizden ödüyor ve kimse bunu göremiyor.

İkinci karar: elle yardım etmiyor ve öğrencilere de ayağı çekmemelerini söylüyor. Bunun gerekçesini de veriyor — kaldıraç. Gerekçesi söylenmeyen bir yasak Y2.21'in mutlaklık kalıbına giriyor; gerekçesi söylenen bir sınır bir bilgi.

Üçüncü karar: pozu bir sonuç olarak konumlandırıyor. "Kalçan yeterince dönerse ayak kendiliğinden oraya gider" cümlesi hem doğru hem hedefi kalçaya taşıyor.

Ustanın dördüncü inceliği bir dil kararı: bu pozun adını bir seviye göstergesi olarak kullanmıyor. "İleri seviye" ya da "tam poz" gibi ifadeler pozu bir başarı hâline getiriyor ve kalça payı yeterli olan kişiyi hak etmediği bir yere, yetersiz olanı da hak etmediği bir yere koyuyor.

Ve son bir sınır: bu pozlarda dizde ortaya çıkan bir his bir esneme değil bir durak. Y2.09'un nitelik ölçütü geçerli ve keskin ya da eklem çizgisinde bir his varsa Y2.19'un listesi devreye giriyor. Y2.37 bu sınırı ayrıca kuruyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Bu poz kalçadan büyük bir dış dönüş istiyor ve kişide o payın ne kadar olduğu büyük ölçüde geometriyle belirleniyor.

Kalça karşılamadığında açık kalan pay kaybolmuyor; diz ve ayak bileği karşılıyor. Aynı poz iki kişide iki ayrı yük dağılımı.

Ayağı elle çekmek en çok zarar veren hareket çünkü ayak dizden en uzak nokta — küçük bir kuvvet, büyük bir zorlama.

Poz ayaktan değil kalçadan kuruluyor. Ayak bir sonuç ve nereye giderse poz orada.

Ve bazı bedenlerde bu poz hiç kurulmuyor. Taşıyıcı eylem sabit ve rahat bir oturuş; şekil değil.

Sonraki derse köprü

Bu bölümde birkaç kez aynı cümleyi kurdum: "Y2.19'un listesi devreye giriyor ve Y2.37 sınırı ayrıca kuruyor."

Şimdi o dersin sırası. Dizde iki yapı var ki bir yaralanma öyküsü taşıdıklarında bu bölümün bütün araçları geçerliliğini yitiriyor: menisküs ve bağlar.

Sonraki ders o sınırı çiziyor. Neyi tanıyorsun, neyi tanımıyorsun, ne yapıyorsun ve ne yapmıyorsun.