“Diz tam ikinci parmak üzerinde” ipucunun bağlamı

Açılış sahnesi

Bir önceki ders bir kuralı bıraktı. Bu ders bir ipucunu koruyor — ama bağlamını ekliyor.

Fark önemli. Önceki kural bir yaralanma iddiasına dayanıyordu ve iddia gösterilmemişti. Bu ipucu ise gözlenebilir bir ilişkiyi tarif ediyor ve tarif doğru.

Ama ipucu bir yönergeye çevrildiğinde üç yerde bozuluyor.

Birinci yer: bir öğrenci onu her pozda uyguluyor. Oysa bazı pozlarda diz ile ayak arasındaki hat, pozun kendisi gereği başka bir yerde olmak zorunda.

İkinci yer: ipucu bir hedef sanılıyor. Oysa diz oraya kendi başına gitmiyor; Y1.28'in ilkesi gereği konumu kalça ve ayak belirliyor. Dize verilen bir yönerge, karar veren yere gitmiyor.

Üçüncü yer: ipucu sabit bir nokta gibi duyuluyor. Oysa "ikinci parmak" bir yaklaşık ifade ve pozun içinde bir aralık olarak çalışıyor.

Bu ders üç bozulmayı tek tek onarıyor. Sonunda ipucu elimizde kalıyor ve bir bağlam kazanıyor.

Bu derste ne olacak

Önce ipucunun neyi tarif ettiğini kuracağız — bir açı değil bir ilişki ve Y1.28 bunu zaten söylemişti. Sonra ipucunun geçerli olduğu poz ailesini ayıracağız ve geçerli olmadığı iki aileyi göstereceğiz. Ardından ipucunun neden dize verilmemesi gerektiğini kuracağız; yönerge karar veren yere gidiyor. Sonra ipucunun bir aralık olduğunu göstereceğiz ve o aralığın nasıl bulunduğunu vereceğiz. Ardından ipucunun bir kapasite göstergesi olarak kullanılmasını ele alacağız — en kullanışlı hâli bu. Usta katmanında ipucunun ne zaman söylenmediğini konuşacağız. On altı örnekle çalışacağız. Ders bittiğinde ipucunu üç ayrı biçimde kullanabiliyor olacaksın.

Sıfır noktası

Y1.28 diz–ayak hattını tanımlamıştı: diz kapağının ayağın uzun eksenine göre konumu — bir açı değeri değil bir ilişki. Ve dinamik valgusu tanımlamıştı: yük altında dizin orta hatta doğru içe kayması. Y2.26 o kaymanın zincirini kurdu. Bu ders ipucunun kendisine bakıyor.

Bu etiket ipucunun konumunu belirliyor. İpucu bir uydurma değil; bir eşik iddiası değil.

Mekanizma

Geçerli olduğu ve olmadığı yerler

İpucu bir poz ailesinde geçerli ve iki ailede geçerli değil.

Geçerli olduğu aile: yük tek bacağa ya da ağırlıklı olarak bir bacağa binen, dizin bükülü olduğu ve ayağın yerde sabit olduğu pozlar. Hamleler, savaşçılar, tek ayak çalışmaları, çömelme.

Geçerli olmadığı birinci aile: dizin bükülü olduğu ama yükün olmadığı pozlar. Oturarak ya da yatarak yapılan bükülü dizli pozlar. Orada dizin konumu bir yük sorusu değil ve Y2.32'nin ikinci koşulu yok.

Geçerli olmadığı ikinci aile: pozun kendisi dizi hattın dışına çıkarmayı gerektiren pozlar. Bazı oturuşlarda ve bazı yana açılan pozlarda diz, ayağın uzun ekseninin dışında olmak zorunda ve bu pozun geometrisi.

Bir ara durum var ve karışıyor: iki bacağa birden yük binen pozlar — çömelme ve sandalye pozu. Orada ipucu geçerli çünkü üç koşul da var: yük, bükülü diz, sabit ayak. Ama okuma biçimi değişiyor. İki bacak aynı anda görüldüğü için en verimli bilgi hattın nerede olduğu değil, iki taraf arasındaki fark.

Y2.25'in taraf farkı okuması burada dize uyguluyor: hat bir norma göre değil kişinin kendi öteki tarafına göre okunuyor. İki bacaklı pozların üstünlüğü de bu — iki taraf aynı bedende, aynı yükte ve aynı anda ölçülüyor. Y1'in birinci ilkesi için ideal bir karşılaştırma ve tek bir bakışta toplanıyor.

Yönerge nereye gidiyor

İpucunun ikinci bozulması hedefinde.

Y1.28'in ilkesi şunu söylüyor: dizin konumunu kalça ve ayak belirliyor. Y2.26 zinciri iki yönde kurdu. Bu iki bilgi birlikte şunu veriyor — dize verilen bir konum yönergesi, karar veren yere gitmiyor.

Bunun pratik sonucu şu: ipucu bir gözlem olarak dizde kalıyor, yönerge olarak kalçaya ya da ayağa gidiyor.

İpucu bir nokta değil bir aralık

Üçüncü bozulma ifadenin kesinliğinde.

"Tam ikinci parmak üzerinde" ifadesi bir nokta gibi duyuluyor. Oysa hareket sırasında diz o hattın çevresinde küçük bir aralıkta gezinmek zorunda; bir eklem sabit bir noktada durmuyor.

Aralık kavramı bir ölçüt veriyor ve ölçüt miktardan çok yön: diz aralığın içinde gezinip geri dönüyor mu, yoksa tek yönde ilerleyip orada kalıyor mu?

En kullanışlı hâli: kapasite göstergesi

İpucunun en verimli kullanımı bir hizalanma hedefi değil.

Kullanımı şu: poza girildiğinde hat iyi, on beş tekrar sonra bozuluyorsa aralık ya da hizalanma sorunu yok — kapasite sorunu var. Ve kapasite sorununun çözümü bir hizalanma yönergesi değil, bir doz ayarı.

Örneklerden okuma

Örneklerin tamamında aynı yapı var: doğru bir gözlem, kapsamı ve hedefi söylenmediğinde bir yönergeye dönüşüp bozuluyor.

Kapsam söylenmediğinde ipucu yük olmayan pozlara taşınıyor ve orada pozun işini bozuyor. Hedef söylenmediğinde yönerge dize gidiyor ve öğrenci görüntüyü düzeltip yükü bozuyor. Kesinlik söylenmediğinde küçük bir gezinme bir hata sanılıyor.

İkinci örüntü: en verimli kullanım bir hizalanma hedefi değil bir kapasite göstergesi. Hattın ne zaman bozulduğu, hattın nerede olduğundan çok daha çok bilgi veriyor ve doğrudan bir doz kararı üretiyor.

Üçüncüsü: yönün miktardan üstün olması. Aralığın içinde gezinip dönen bir diz bir kontrol göstergesi; tek yönde ilerleyip kalan bir diz bir müdahale göstergesi. İkisi aynı miktarda kayabiliyor.

Usta katmanı

Ustanın burada verdiği ilk karar ipucunu ne zaman hiç söylemeyeceği.

Söylemediği üç durum var. Bir: yük yoksa. İki: bir şikâyete ya da bir hedefe bağlanmıyorsa — Y2.22'nin notu. Üç: hat kayması bir kapasite bilgisi olarak okunmuşsa; orada söylenecek şey bir doz cümlesi.

Söylediği tek durum: yük var, hat tek yönde ilerliyor ve bir şikâyet ya da bir hedef var. O zaman da dize değil kalçaya ya da ayağa söylüyor.

Ustanın ikinci inceliği bir gözlem alışkanlığı: hattı bir kez değil iki kez okuyor. Y2.29'un iki okuma yöntemi burada da geçerli ve ikinci okuma kapasite bilgisini veriyor.

Ustanın üçüncü inceliği bir ölçüt: hattı bir görüntü olarak değil bir sayı olarak kaydediyor. "Hat kaçıncı tekrarda bozuluyor" sorusu tekrarlanabilir bir ölçü veriyor ve Y1'in birinci ilkesini karşılıyor.

Ve son bir sınır: hat kayması bir tanı değil. Y2.05'in iddia ayarı geçerli — "onuncu tekrarda hat bozuluyor" bir gözlem, "kalça kaslarınız zayıf" bir mekanizma iddiası ve ikincisi Y2.12'nin dört soru testini istiyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Bu ipucu bir uydurma değil; yük altında dizin belirgin içe kayması anlamlı bir gözlem. Ama bir eşiği yok.

Üç yerde bozuluyor. Kapsamı söylenmediğinde yük olmayan pozlara taşınıyor. Hedefi söylenmediğinde dize veriliyor ve karar veren yer kalça ile ayak. Kesinliği söylenmediğinde bir nokta sanılıyor, oysa bir aralık.

Yön miktardan üstün: aralığın içinde gezinip dönen diz bir kontrol göstergesi, tek yönde ilerleyip kalan diz bir müdahale göstergesi.

En verimli kullanımı bir hizalanma hedefi değil: hattın kaçıncı tekrarda bozulduğu bir kapasite ölçüsü ve doğrudan bir doz kararı veriyor.

Ve söylenmediği üç durum var: yük yoksa, bir hedefe bağlanmıyorsa ve bir kapasite bilgisi olarak okunmuşsa.

Sonraki derse köprü

Bu derste ipucunu tek bacağa yük binen pozlara sınırladım ve o ailenin içinde bir şeyi hiç ayarlamadım: duruşun uzunluğu.

Oysa bir hamlede ya da savaşçıda ayaklar arasındaki mesafe, dizin ne kadar büküleceğini, yükün nasıl dağılacağını ve arka bacağın ne yapacağını birden belirliyor. Y1.46 iki sayıyı zaten vermişti — genişlik ve uzunluk.

Sonraki ders o uzunluğu bir düğme olarak kuruyor ve dizde ne yaptığını ölçüyor.