Fleksiyon/ekstansiyon ve rotasyon nüansları

Açılış sahnesi

Üç kaynak, üç cümle, üçü de kısmen doğru ve üçü birden yanlış bir tablo veriyor.

Birinci kaynak: "diz bir menteşedir, yalnız bükülüp açılır."

İkinci kaynak: "dizde rotasyon vardır ve tehlikelidir; asla dizden dönmeyin."

Üçüncü kaynak: "dizde rotasyon vardır ve çalıştırılmalıdır."

Şimdi bir deneme yap. Oturur hâlde dizini doksan derece bük ve ayağını içe ve dışa çevir. Ayağın dönüyor ve o dönüşün bir kısmı dizden geliyor. Yani birinci kaynak eksik.

Sonra aynı dizi tamamen düzelt ve ayağını yine çevirmeyi dene. Neredeyse hiç dönmüyor. Yani rotasyonun varlığı bükülme açısına bağlı.

Bu tek gözlem üç kaynağı birden düzeltiyor. Dizde rotasyon var, miktarı bükülme açısıyla değişiyor ve bir tehlike ya da bir hedef olmaktan önce bir mekanizma.

Bu ders o mekanizmayı ölçüyor. Ve sonunda bir kural veriyor: hangi konumda dönüşe izin verilir, hangi konumda verilmez.

Bu derste ne olacak

Önce bükülme ve açılmanın sınırlarını kuracağız — ikisinin de sonunda ne olduğu belirleyici. Sonra rotasyona geçeceğiz ve açıya bağımlılığını göstereceğiz; bu, dersin taşıyıcı bilgisi. Ardından bir mekanizma daha kuracağız: dizin açılırken kendiliğinden yaptığı bir dönüş var ve o dönüş bir hata değil. Sonra rotasyonun ne zaman bir sorun olduğunu ayıracağız — cevap miktarda değil koşulda. Ardından bu bilgiyi pozlara uygulayacağız ve iki poz ailesinde tek bir kural vereceğiz. Usta katmanında bu konudaki üç kaynağın neden çeliştiğini konuşacağız. On beş örnekle çalışacağız. Ders bittiğinde "dizden dönme" yönergesini bir koşul cümlesine çevirmiş olacaksın.

Sıfır noktası

Y1.11 fleksiyon ve ekstansiyonu tanımlamıştı. Y1.12 rotasyonu tanımlamıştı. Y2.31 dizin iki eklemini ayırdı. Bu ders üç hareketi dizde ölçüyor.

Bükülmenin sonunda ne olduğu önemli. Diz tam bükülünce baldır uyluğa değiyor ve hareket yumuşak bir dokuyla duruyor. Bu, kişiye göre değişen bir sınır ve Y2.09'un son hissi burada yumuşak tarafta.

Açılmanın sonunda ise farklı bir şey oluyor: eklem yüzeyleri ve bağlar birlikte bir durak kuruyor ve durak daha ani.

Kilit konumun bir kullanımı ve bir maliyeti var. Kullanımı ayakta uzun süre durmayı ucuza getirmesi. Maliyeti, o konumda kas kontrolünün azalması ve dış bir kuvvet geldiğinde tepki verecek payın küçülmesi.

Mekanizma

Rotasyon açıya bağlı

Dersin taşıyıcı bilgisi burada.

Bu bilginin pratikteki karşılığı doğrudan bir kural veriyor ve kural iki cümle.

Diz bükülüyken bir miktar dönüş olağan ve pozlarda kaçınılmaz. Diz açıkken dönüş yok ve o konumda dönüş zorlanırsa yükü alan şey pasif yapılar oluyor.

Açılırken kendiliğinden olan dönüş

İkinci bir mekanizma var ve bilinmediğinde bir hata sanılıyor.

Diz son bölümünde açılırken kaval kemiği bir miktar dışa dönüyor. Bu kendiliğinden oluyor ve hareketin bir parçası.

Bunun öğretmene söylediği şey şu: dizi tam açtırdığın bir pozda ayağın konumunda küçük bir değişim görüyorsan, o değişimin bir kısmı bu mekanizmadan geliyor olabilir ve bir düzeltme gerektirmiyor.

Rotasyon ne zaman bir sorun

Cevap miktarda değil koşulda. Üç koşul birlikte olduğunda risk yükseliyor.

Birinci koşul: ayak yerde sabit ve dönemiyor. Y2.26'nın zinciri normalde dönüşü ayakla paylaşıyor; ayak sabitse pay dize kalıyor.

İkinci koşul: diz yük altında. Yüksüz bir dönüş ile beden ağırlığı altındaki bir dönüş aynı şey değil.

Üçüncü koşul: dönüş dizin kendisinden isteniyor, kalçadan gelmiyor. Kalça dönebiliyorsa gövde dönüşünü kalça karşılıyor; kalça kısıtlıysa pay dize iniyor.

Bu kural bir yönerge yerine bir kurulum kararı üretiyor: ayağın dönmesine izin vermek, yükü azaltmak ya da kalça dönüşünü açmak.

Üçünün maliyeti eşit değil ve bir öğretmenin sırası bu. Ayağı serbest bırakmak en ucuz — bir saniye sürüyor, hiçbir malzeme istemiyor ve pozu değiştirmiyor. Yükü azaltmak ikinci sırada; bir yükselti ya da bir destek gerektiriyor. Kalça dönüşünü açmak en pahalısı çünkü haftalar alıyor ve Y2.27'nin kapı testinden geçmesi gerekiyor. Yani üç koşulun ilk ikisi kurulumla, üçüncüsü zamanla kaldırılıyor.

İki poz ailesinde tek kural

Bu bilgiyi iki yere uyguluyoruz.

Birinci aile: bükülü dizle oturulan pozlar. Burada dönüş olağan ve kural şu — dönüş isteniyorsa ayak serbest bırakılıyor ve yük düşürülüyor. Y2.36 bunu ayrıntısıyla ele alacak.

İkinci aile: ayakta yapılan dönüş ve yana açılan pozlar. Burada diz genellikle daha açık ve kural tersine dönüyor — dönüş dizden istenmiyor, kalçadan isteniyor ve ayak konumu buna göre kurulur.

Örneklerden okuma

Örneklerin tamamında aynı yapı var: mutlak bir yönerge, koşullu bir gerçeği kaplıyor.

"Dizden dönme" cümlesi bükülü dizli pozlarda uygulanamaz ve açık dizli pozlarda zaten gereksiz — çünkü orada dönüş neredeyse yok. Cümlenin işe yaradığı tek yer, üç koşulun bir araya geldiği durum ve o durum bir kurulum kararıyla çözülüyor, bir yönergeyle değil.

İkinci örüntü: kendiliğinden olan hareketleri düzeltmeye çalışmak bir kayıp üretiyor. Dizin son açılma dönüşünü engellemek dizin tam açılmasını engelliyor.

Üçüncüsü: risk koşullarından biri neredeyse her zaman öğretmenin kendi kurulumundan geliyor. Ayağı sabitlemek, yükü tek bacağa vermek, dönüşü gövdeden istemek. Üç koşulun ikisi kurulumla ortadan kaldırılabiliyor.

Usta katmanı

Ustanın burada yaptığı ilk iş üç kaynağın neden çeliştiğini bilmek.

"Diz bir menteşedir" cümlesi bir öğretim basitleştirmesi ve Y2.01'in modeli. Başlangıç düzeyinde işe yarıyor, ileri düzeyde eksik.

"Dizden dönmek tehlikelidir" cümlesi üç koşullu bir gerçeğin koşulları düşmüş hâli. Bir güvenlik kaygısından doğuyor ve Y2.21'in mutlaklık kalıbına giriyor.

"Dizde rotasyon çalıştırılmalıdır" cümlesi ise bir aralığı bir hedef sanıyor. Dizde dönüş bir işlev; hedef olarak çalışıldığında Y2.12'nin dört niteliği karışıyor.

Ustanın söylediği şey üçünden hiçbiri değil: bir koşul cümlesi.

Ustanın ikinci inceliği bir kurulum alışkanlığı: dönüş içeren her pozda ayağın ne kadar serbest olduğunu bilerek kuruyor. Serbest bir ayak dönüşü paylaşıyor; sabit bir ayak payı dize bırakıyor. Bu tek karar, diz şikâyetlerinin önemli bir kısmını baştan engelliyor.

Ve son inceliği bir sınır: dizde bir dönüş sırasında keskin bir his, takılma ya da sonrasında şişlik varsa Y2.19'un listesi devreye giriyor. Y2.37 bu sınırı ayrıca kuruyor ve bu ders o sınırın içinde çalışıyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Dizde dönüş var ve miktarı bükülme açısıyla değişiyor. Tam açıkken neredeyse yok, büküldükçe artıyor.

Kilit konumun bir kullanımı ve bir maliyeti var; mutlak bir yasak bir yorgunluk üretiyor.

Dizin son açılma bölümünde kendiliğinden bir dış dönüş oluyor. Bir hata değil ve engellemek tam açılmayı engelliyor.

Risk miktarda değil koşulda: ayak sabit, diz yük altında ve dönüş kalça yerine dizden isteniyor. Üçü birlikteyse ayar yapılıyor.

Ve o ayar bir yönerge değil bir kurulum kararı — ayağı serbest bırakmak, yükü düşürmek ya da kalça dönüşünü açmak.

Sonraki derse köprü

Bu derste bir mutlak yönergeyi koşula bağladım. Sıradaki ders dizle ilgili en yaygın mutlak yönergeyi ele alıyor.

"Dizin ayak parmaklarını geçmesin."

Y1.28 bu kuralın kapsamını daraltmıştı ve gerekçesini vermemişti. Bu bölümde artık gerekçeyi verecek araçlar var: Y2.31'in iki eklemi ve açıya bağlı basınç. Kural bir yerde doğru, bir yerde yanlış ve ikisini ayıran şey hangi eklemden söz ettiğin.

Sonraki ders o ayrımı kuruyor.