Bağlam, beklenti ve önceki deneyim

Açılış sahnesi

Aynı öğretmen, aynı öğrenci, aynı hareket, aynı hafta. İki ders arası üç gün.

Birinci derste öğretmen hareketi gösterirken şunu söylüyor: "Burada dikkatli olun, bu hareket beli zorlar."

O ders altı kişi rahatsızlık bildiriyor.

İkinci derste aynı öğretmen aynı hareketi gösterirken şunu söylüyor: "Bu hareket beli çalıştırıyor; kendine uyan aralığı bul."

O ders bir kişi rahatsızlık bildiriyor.

Hareket aynı. Bedenler aynı. Değişen şey tek bir cümle.

Şimdi zor kısım: o altı kişinin bildirdiği rahatsızlık gerçek miydi? Evet. Gerçekti. Y2.15 bunu kurdu — ağrı her zaman gerçek.

Ama o gerçek deneyimin girdilerinden biri bir cümleydi. Ve o cümleyi öğretmen söyledi.

Bu ders, ağrının girdilerinin en çok elinde olan üçünü ele alıyor: bağlam, beklenti ve önceki deneyim. Üçü de doku değil. Üçü de ağrıyı gerçekten değiştiriyor. Ve üçü de bir öğretmenin her ders farkında olmadan ayarladığı şeyler.

Bu derste ne olacak

Önce üç girdiyi ayrı ayrı tanımlayacağız ve her birinin nasıl çalıştığını göreceğiz. Sonra üçünün ortak mekanizmasını kuracağız — üçü de aynı ayara dokunuyor. Ardından bir öğretmenin sınıfta bu üçünü ayarlayan somut davranışlarını sayacağız; liste rahatsız edici çünkü çoğu farkında olmadan yapılıyor. Sonra ters yöne bakacağız: aynı üç girdi ağrıyı azaltmak için de kullanılabiliyor ve bu bir manipülasyon değil. Ardından sınırı çizeceğiz — bu bilgi bir ikna aracı değil. Usta katmanında bir öğrencinin taşıdığı eski deneyimle nasıl çalışıldığını göreceğiz. On beş örnekle çalışacağız. Ders bittiğinde kendi cümlelerinin bir girdi olduğunu duyabiliyor olacaksın.

Sıfır noktası

Y2.16 kazanç ayarını kurmuştu ve o ayarı etkileyen girdileri saymıştı. Üçünü adlandırıp geçmişti. Bu ders o üçünü açıyor.

Üçünün ortak yanı şu: hiçbiri dokuda değil ve hepsi tehdit değerlendirmesinin girdisi. Yani ağrıyı gerçekten değiştiriyorlar ve değiştirdikleri şey hayalî değil.

Mekanizma

Üçünün ortak yolu

Üç girdinin de yaptığı şey aynı: tehdit değerlendirmesini yukarı ya da aşağı çekiyorlar.

Değerlendirme şu soruya cevap arıyor — bu durum tehlikeli mi? Cevabı ararken dokudan gelen sinyale bakıyor, ama yalnız ona bakmıyor. Geçmişte bu hareket ne yapmıştı? Şimdi ne bekleniyor? Ortam güvenli mi, aceleli mi, gözlenen bir yerde miyim?

Bütün bu bilgi tek bir çıktı üretiyor. Ve çıktı ağrı.

Bu terimin kurduğu şey rahatsız edici ve bu dersin merkezinde: bir öğretmen her ders, farkında olmadan, öğrencilerinin tehdit girdilerini ayarlıyor.

Öğretmenin farkında olmadan ayarladıkları

Şimdi listeye bakıyoruz ve liste rahatsız edici.

Kelime seçimi. "Zorlar", "riskli", "dikkat", "sakın" gibi kelimeler bir tehdit girdisi. Y2.21 bu dili ayrıca ele alıyor.

Ses tonu ve yüz. Bir uyarının içeriği değil tonu duyuluyor. Kaygılı bir yüzle söylenen tarafsız bir cümle, kaygılı bir cümle.

Zamanlama. Bir düzeltmenin pozun içinde mi sonunda mı yapıldığı fark ediyor. Pozun içinde gelen bir düzeltme, o pozda bir şeyin yanlış olduğunu bildiriyor.

Acele. Sıranın hızlı akması, kişinin kendi ölçüsünü kullanmasını engelliyor ve tehdit girdisini yükseltiyor.

Gözlenme hissi. Sınıfın önünde tek başına düzeltilen bir kişi, aynı düzeltmeyi sessizce alan bir kişiden farklı bir deneyim yaşıyor.

Ters yön: aynı girdiler aşağı da çekiyor

Buraya kadar üç girdinin ağrıyı artırdığını gördük. Aynı üçü azaltmak için de kullanılıyor ve bunun bir adı var.

Bağlamı güvenli kurmak: acelesiz bir ortam, seçenek verilmiş bir sıra, gözlenme baskısının azaltılması.

Beklentiyi doğru kurmak: bir hareketin ne yapacağını dürüst ve tehditsiz söylemek. "Bu bölgede çalışma hissi olacak, bu beklenen" cümlesi bir beklenti kuruyor ve o beklenti tehdit içermiyor.

Önceki deneyimi yeniden yazmak: bir kişinin kötü bir deneyim taşıdığı bir hareketi, o deneyimi üretmeyen bir sürümde birkaç kez yaşatmak. Yeni deneyim eskisinin üstüne yazılıyor.

Sınır: bu bir ikna aracı değil

Şimdi bu dersin en dikkat gerektiren yeri.

Bu bilgi bir manipülasyon aracına dönüştürülebilir ve dönüştürülmemeli. "Beklentiyi düşür, ağrı azalır" cümlesi kolayca "ağrısını görmezden gelmesini sağla" hâline geliyor.

Ayrım şu: bağlamı güvenli kurmak dürüst bir işlem — gerçekten güvenli bir ortam kuruyorsun. Bir kişiyi ağrısı olmadığına ikna etmek dürüst değil ve zaten işe yaramıyor; Y2.15'in inkârı burada geri geliyor.

İkinci sınır: bu üç girdiden söz etmek, ağrının sorumluluğunu kişiye yüklemek için kullanılamaz. "Beklentin yüzünden ağrıyor" cümlesi yanlış ve zalim. Beklenti bir girdi, tek girdi değil ve kişinin denetiminde değil.

Örneklerden okuma

Örneklerin tamamında aynı yapı var: değişen şey doku değil, dokunun etrafındaki her şey.

Bu, bir öğretmen için hem büyük bir güç hem büyük bir sorumluluk. Güç, çünkü elindeki en etkili araçların bir kısmı bedenle hiç ilgili değil. Sorumluluk, çünkü aynı araçlar farkında olmadan ters yönde de çalışıyor.

İkinci örüntü: en çok zarar veren müdahaleler en iyi niyetli olanlardı. Kaygılı bir "iyi misin", sınıf önünde bir düzeltme, ayrıntılı bir uyarı. Hiçbiri kötü niyetli değil ve hepsi bir tehdit girdisi.

Üçüncüsü: ters yönde çalışmak neredeyse hiç konuşma gerektirmiyor. Örneklerin çoğunda öğretmen bir şey söylemeyi bırakarak, yavaşlatarak ya da seçenek vererek sonuç aldı. Girdiyi düşürmek genellikle bir eylem eklemek değil, bir eylem çıkarmak.

Usta katmanı

Ustanın burada yaptığı iş bir öğrencinin taşıdığı geçmişle çalışmak ve bunun bir yöntemi var.

Önce öğrenip öğrenmemek gerekiyor mu sorusu. Bir öğrencinin bir hareketle ilgili kötü bir geçmişi olup olmadığını sormak yararlı; ama nasıl sorulduğu önemli. "Bu pozla ilgili bir geçmişin var mı?" tarafsız bir soru. "Bu poz sana zarar verdi mi?" bir tehdit girdisi.

Sonra o geçmişle ne yapılacağı. Usta geçmişi tartışmıyor ve düzeltmeye çalışmıyor; onun yerine yeni deneyim üretiyor. Bir kişiye "o poz sana zarar vermez" demek bir tartışma; aynı kişiye o pozun sorunsuz bir sürümünü sekiz hafta yaşatmak bir kanıt.

Ustanın ikinci inceliği kendi kaygısını yönetmek. Bir öğretmen bir öğrenci için kaygılandığında o kaygı yüzünden ve tonundan geçiyor. Kaygıyı gizlemek çözüm değil çünkü gizlenen kaygı da geçiyor; çözüm kaygıyı bir plana çevirmek. Ne yapacağını bilen bir öğretmen kaygılı görünmüyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Üç girdi: bağlam, beklenti ve önceki deneyim. Üçü de dokuda değil ve üçü de ağrıyı gerçekten değiştiriyor.

Üçünün ortak yolu tehdit değerlendirmesi. Bir cümle, bir yüz, bir acele, bir hatıra — hepsi aynı ayara dokunuyor.

Bir öğretmen bu girdileri her ders ayarlıyor ve çoğunu farkında olmadan. En çok zarar veren müdahaleler genellikle en iyi niyetli olanlar.

Ters yön de var ve genellikle bir şey çıkarmakla oluyor: yavaşlatmak, seçenek vermek, sessiz kalmak.

Ve bir sınır: bu bilgi bir ikna aracı değil ve ağrının sorumluluğunu kişiye yüklemek için kullanılamaz.

Sonraki derse köprü

Bu derste ağrının girdilerini konuştum ve zamanı hep sabit tuttum. Oysa bir ağrının kaç zamandır sürdüğü, ona nasıl yaklaşılacağını belirleyen en güçlü bilgilerden biri.

İki gün önce başlayan bir ağrı ile iki yıldır süren bir ağrı aynı şey değil ve aynı biçimde ele alınmıyor. Üstelik uzun süren ağrılar düz bir çizgi izlemiyor; iyi ve kötü dönemler halinde geliyor ve o dalgalanma yanlış okunduğunda hem umut hem plan bozuluyor.

Sonraki ders zamanı devreye sokuyor.