Göz, kalp-damar, boyun, kemik ve nörolojik durumlar

Açılış sahnesi

Bir öğretmen bu aile için bir uygunluk kâğıdı hazırlıyor. Kaynağın saydığı başlıkları alt alta yazıyor ve her birinin yanına bir kutucuk koyuyor.

Kâğıt düzgün görünüyor. Beş satır, beş kutucuk, ve hepsi aynı boyda.

Sonra kutucukları kim dolduracak diye düşünüyor ve kâğıt dağılıyor.

Bir satırı kendisi dolduruyor; o satırın karşılığını derste ölçüyor ve ölçümü nasıl alacağını biliyor.

Bir satır yalnız uygulama sırasında doluyor; kişi bir şey bildiriyor ve o bildirim gelene kadar kutucuk boş kalıyor.

Bir satırı hiç kimse dolduramıyor. Odada o satırın karşılığı yok; ne ölçülüyor ne bildiriliyor.

Beş satır aynı boyda yazılmıştı ve üçü birbirinden bambaşka işler istiyordu.

Öğretmen kâğıda bakıp doğru soruyu soruyor: bu bir liste mi, yoksa yan yana yazılmış birkaç ayrı şey mi?

Bu derste ne olacak

Bu ders o listeyi açmayacak.

Başlıkların tek tek ne olduğu bir sağlık konusu ve bu kursun masasında değil; burada yazılacak olan şey onların nasıl bir küme oluşturduğu.

Önce kaynağın bir cümlesine bakacağız. Kaynak bu başlıkları sayarken bir şey söylüyor ve bir şeyi söylemiyor; ayrı ayrı değerlendirildiklerini yazıyor, aralarında bir sıra vermiyor. Sıranın yokluğunun bir eksiklik mi yoksa bir bilgi mi olduğunu soracağız.

Sonra bir ayrım kuracağız: bir sınırın odada nasıl karşılık bulduğu. Üç ayrı yol var ve bu yolların başlıkları değil sınırları ayırdığını göreceğiz; aynı başlık iki ayrı yoldan girebiliyor.

Üçüncü adımda bu bölümün kendi aletlerini bu kümeye tutacağız ve çoğunun tutmadığını göreceğiz. Bir desteğin bir ekseni indirmesi burada ne işe yarıyor, ve hangi sınır hiçbir ayara cevap vermiyor.

Dersin sonunda uygunluk kâğıdın tek sütunlu olmayacak.

Sıfır noktası

Bir önceki adım poz düzeyindeydi. Y2.136'da bir pozun kendi satırı kararı odanın dışına taşıyordu ve açığı doğuran şey kurulumun kendisiydi; karşısındaki kişi kim olursa olsun açık aynı yerde duruyordu.

Burada yön tersine dönüyor. Sınır kurulumdan değil kişiden geliyor ve kişiyle birlikte geziyor.

İki düzeyin karıştırılması yaygın ve sonucu belli. Kurulum sınırı bir ayarla hareket ediyor; taşınan sınır etmiyor. İkisi aynı kâğıda aynı biçimde yazıldığında, ayar değiştirildiğinde ikisinin birden hafiflediği sanılıyor.

Bu kursun elinde bu konu için hazır bir takım var ve hiçbiri yeniden kurulmayacak. Y2.128 odada toplanabilen bilgi ile bir kararın dayandığı bilgi arasındaki farkı bilgi açığı diye adlandırdı, öğretmenin işini gözlem payı diye yazdı ve bir sağlık durumuyla bir poz grubu arasında, o durumu taşıyanın kendisine hiç bakılmadan kurulan bağa toplu cümle dedi; yasaklayanı da serbest bırakanı da aynı boşluktan doğuyor. Y2.19 bir belirtiyi bir tanı değil bir kapı olarak kurdu. Y0.07 belirti geldiğinde uygulanacak sırayı yazdı ve o sıra sebebi bilmeden çalışıyor. Y2.88 ise bir şeyi açıkça kaydetti: bu kursun göremeyeceği yerler var ve orada duran kalemler bir risk değerlendirmesine ait.

Y2.21'in çizdiği dil sınırı da burada geçerli. Bir bölgeyi sürekli korunması gereken bir şey gibi sunan dil ve ne yapılacağını söylemeyen uyarı bu derste kullanılmıyor; ikisi de tetikte olma üretiyor ve eylem üretmiyor.

Açık kalan yer tek bir soru: bu beş başlık neden yan yana yazılmış ve neden aralarına bir sıra konmamış.

Mekanizma

Sıra vermemek bir eksiklik mi

Kaynağın cümlesi iki şey yapıyor. Bu konumların tek bir sınıra indirgenemeyeceğini söylüyor ve başlıkların ayrı ayrı değerlendirildiğini yazıyor.

Bir sıra vermiyor. Hangisinin önce sorulacağı, hangisinin daha ağır bastığı, hangisinin ötekini gereksiz kıldığı yazılı değil.

Bir liste sıralanmamışsa iki ihtimal var. Ya sıra biliniyor ve yazılmamış, ya da sıralanacak bir şey yok.

Y2.130 bu bölümün başında benzer bir hatayı adlandırmıştı; birbirinden bağımsız artan eksenleri olan bir poz grubunu hafiften ağıra dizmek, hangi eksenin dizildiği söylenmediğinde bir gözlem kılığında iddia üretiyor. Orada eksenler bir kurulumun taleplerine aitti. Burada dizilmesi istenen şey talep değil sınır, ve sınırların ortak bir ölçeği olup olmadığı henüz sorulmadı.

Sorunun cevabı bir sonraki adımda çıkıyor ve cevap çıktığında sıranın yokluğu bir eksiklik olmaktan çıkıyor.

Bir sınır odada nasıl karşılık buluyor

Şimdi asıl ayrımı kuruyoruz ve bunu başlıkların içeriğine hiç girmeden yapabiliyoruz.

Bir sınırın bu odada bir karşılığı olması demek, o sınıra dair bir şeyin burada görünmesi demek. Üç ayrı yol var.

Birinci yol kurulumdan okunuyor. Bir yük yolu var, o yol ölçülebiliyor ve kurulum değiştiğinde ölçüm değişiyor. Bu bölüm bunun bir örneğini uzun uzun işledi; bir bölgeden geçen payın kökeni, büyüklüğü ve düştüğü yer kurulumdan okundu.

İkinci yol uygulama sırasında kendini bildiriyor. Bir şey oluyor, kişi onu fark ediyor ve bildiriyor. Bu kursun bu yol için hazır bir düzeni var ve düzenin işlemesi sebebi bilmeyi gerektirmiyor; belirti geliyor, uygulama duruyor, güvenli konuma geçiliyor ve gerekiyorsa yönlendirme yapılıyor.

Üçüncü yol hiçbir şey vermiyor. Odada o sınıra dair bir ölçüm yok, bir bildirim de yok. Y2.88 bunu açıkça yazdı; bu kursun göremeyeceği yerler var ve orada duran kalemler başka bir masada duruyor.

Şimdi dikkat edilecek yer burası, çünkü ilk bakışta bu üç yol beş başlığı bölüyormuş gibi duruyor. Öyle değil.

Aynı başlık iki ayrı yoldan girebiliyor. Bunun örneği bu kursta zaten var ve Y0.07 ile Y1.22'de duruyor: bir belirti geldiğinde uygulanan sıra belirtiyi okuyor, arkasındaki durumu hiç okumuyor ve okumadan da çalışıyor. Yani aynı başlığın bir bölümü ikinci yoldan, belirti olarak giriyor; arkasında duran bölümü ise üçüncü yolda kalıyor, çünkü onu bu odada arayacak bir araç yok.

Bir başlıkta üç yolun üçü birden bulunabiliyor. Bu bölümün uzun uzun ölçtüğü bölge buna örnek; yük yolu kurulumdan okundu, bir his uygulama sırasında bildirilebiliyor, ve o bölgeyle ilgili taşınan bir sınır odada hiçbir karşılık bulmuyor.

Demek ki üç yol başlıkları değil, sınırları ayırıyor. Bir başlık bir sınır değil, bir sınır kümesinin adı.

Burada bir aktarımı bilerek yarıda kesiyoruz. Kapasite tarafında bağımsız eşiğin yanında bir kural daha vardı; bütünün kalitesi en düşük sonuçtan fazlasını vermiyordu. O kural buraya gelmiyor ve gelmemeli. Başlıklar arasında en zayıf olanı bulup kararı ona bağlamak, bir uygunluk hükmü kurmak olur ve o hüküm bu kursun masasında değil. Taşınan şey yalnız olumsuz yarısı: telafi yok, dolayısıyla bekleme yok, dolayısıyla toplama da yok.

Ve sıranın yokluğu burada açıklanıyor. Üyeleri üç ayrı yoldan giren ve üstelik her üyesi kendi içinde birden çok yola dağılan bir kümeyi tek bir sıraya dizmek için ortak bir ölçek gerekiyor. Böyle bir ölçek yok. Kaynağın sıra vermemesi bir ihmal değil, kümenin biçimiyle ilgili bir bilgi.

Bu bölümün aletleri buraya tutuyor mu

Bu bölüm boyunca bir kurulumu hafifletmenin yolları yazıldı. Bir destek bir talep eksenini indiriyor, bir yükselti bir eşiği yaklaştırıyor, bir seçenek bir bölgeyi zincirden çıkarıyor.

Hepsi kurulumun taleplerine çalışıyor.

Taşınan bir sınır bunların hiçbirine cevap vermiyor ve sebebi basit: bu ayarların değiştirdiği şey kurulum, taşınan sınırın bağlı olduğu şey kişi.

Cümle burada kesilmeli; devamını yazmadan bırakılırsa yanlış bir şey söylemiş olur. Bir ayarın taşınan bir sınırı yerinden oynatmaması, o ayarın işe yaramadığı anlamına gelmiyor. Ayar kendi işini yapıyor; talebi indiriyor ve indirdiği talep gerçek. Değişmeyen şey, o talebin altında duran sınırın nerede olduğu. Talep inince sınıra olan mesafe büyüyor ve sınırın kendisi yerinde duruyor.

Bu ayrım iki ayrı cümle üretiyor ve ikisi karıştırılmamalı. Birincisi, bir ayar bir talebi indirdiğinde kurulum hafifliyor. İkincisi, bir ayar bir taşınan sınırı kaldırmıyor ve bu yüzden hafifleyen bir kurulum uygunluk hakkında bir şey söylemiyor.

Ölçüt buradan çıkıyor. Bir ayarın bir sınırla ilgili bilgi verip vermediğini anlamak için tek bir soru yetiyor: bu ayar değiştiğinde sınır da değişiyor mu, yoksa yalnız sınıra olan mesafe mi değişiyor.

Bu soru bir şeyi haritadan siliyor: bir kurulumu hafifleterek bir uygunluk cümlesi kurmayı. Destekli sürüm herkese uygundur türünden her cümle bu testten kalıyor, çünkü destek mesafeyi değiştiriyor ve sınırı değiştirmiyor.

Silmediği bir şey de var ve ölçütün sınırını o çiziyor. Sınıra olan mesafenin büyümesi anlamsız değil; taşınan bir sınırla birlikte yaşayan bir kişi için mesafe, çalışılabilecek alanın kendisi. Ölçüt bir uygunluk cümlesi kurmayı eliyor ve bir çalışma alanı kurmayı elemiyor.

Ölçütün beni aldatabileceği bir durum da var. Bir ayar değiştiğinde kişinin bildirimi de değişebiliyor; bir belirti bir kurulumda çıkıp ötekinde çıkmayabiliyor. Bu, sınırın hareket ettiği anlamına gelmiyor ve tam olarak öyle görünüyor. Ölçütüm burada yanlış bir evet verebilir ve bunu ayıran şey, değişen şeyin sınır mı yoksa o sınıra ne kadar yaklaşıldığı mı olduğunu ayrıca sormaktan geçiyor.

Usta katmanı

Bu bölümde bir kurulum hakkında konuşmanın üç ayrı yeri olduğunu gördük; kaynağın satırı, komşu bir hücre ve bir aile paragrafı. Burada bir dördüncü yer eklenmiyor; eklenen şey, bir kurulum hakkında konuşurken kurulumla ilgili olmayan bir şeyin de masada olabilmesi.

Birinci sonuç kâğıdın biçimiyle ilgili. Beş başlığı aynı boyda kutucuklarla yazmak, beşinin aynı işlemle doldurulabileceğini söylüyor ve söylediği şey yanlış. Bir kâğıdın biçimi bir iddia taşıyor ve biçim hiç tartışılmadığı için iddia da hiç tartışılmıyor.

İkinci sonuç sorunun yönüyle ilgili. Odada karşılığı bulunmayan bir satır için doğru soru neyi bilmediğim değil, kimin bildiği. Bu kurs bunu bir kez yazdı ve bir sorunun yetkili masaya kendi ayrıntısıyla gitmesi gerektiğini de oraya ekledi. Burada aynı iş, bir satır için değil üç ayrı yol için yapılıyor ve her yolun kendi muhatabı var.

Üçüncü sonuç daha geniş ve bu bölümün dışına taşıyor. Bir sınırın hangi yoldan karşılık bulduğunu yazmak, o sınır hakkında konuşmanın ön koşulu. Yolu yazılmamış bir sınır, ona uygun olmayan bir soruyla aranıyor ve bulunamadığında yok sayılıyor. Yokluğu bir bilgi değil; yalnız yanlış yerde arandığının kaydı.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Bir önceki adımda sınır kurulumdan geliyordu; burada kişiyle birlikte geliyor ve kurulumdaki bir ayar onu yerinden oynatmıyor.

Kaynak bu başlıkları ayrı ayrı değerlendirilen şeyler olarak sayıyor ve aralarına bir sıra koymuyor; sıranın yokluğu bir ihmal değil.

Bir sınır bu odada üç yoldan karşılık buluyor: kurulumdan ölçülerek, uygulama sırasında bildirilerek ya da hiçbir karşılık bulmayarak.

Bu üç yol başlıkları değil sınırları ayırıyor; aynı başlık iki ayrı yoldan girebiliyor ve bir başlık tek bir sınır değil, bir sınır kümesinin adı.

Ortak bir ölçek paylaşmayan bir küme sıralanamıyor; sıra vermek, olmayan bir ölçeği iddia etmek oluyor.

Bir ayar bir talebi indirdiğinde kurulum hafifliyor ve taşınan sınır yerinde duruyor; değişen şey sınıra olan mesafe, ve mesafe bir uygunluk cevabı değil.

Odada karşılığı bulunmayan bir satır için doğru soru neyi bilmediğim değil, kimin bildiği; ve o masaya gidecek gözlem bu odada üretiliyor.

Sonraki derse köprü

Bu bölüm boyunca sorulan şey hep aynı kalemdi: bu kurulumu kim, hangi koşulda, neye bakarak çalışır.

Sıradaki ders o soruyu bırakıyor.

Kaynak bu ailenin iki üyesi için bir cümle yazmış ve cümle bir kurulum tarif etmiyor: bunlar ileri uygulamalar ve herkesin varması beklenen bir hedef diye sunulmuyor.

Bir hedef olmaktan çıkarılan bir pozun yerine ne konuyor? Bu bölümde bir kez, kaynağın bir satırın yerine önerdiği üyenin kendi hedefinin bambaşka bir şey yazdığını görmüştük; öneri talebi düşürüyordu ve hedefi taşımıyordu.

Yerine konan şey aynı hedefin küçük bir sürümü değilse, ustalık neye göre ölçülüyor?