Yunus pozu

Açılış sahnesi

İki öğretmen bir eğitim arasında tartışıyor ve tartışma kısa bir soruyla başlıyor: Yunus pozu Pincha Mayūrāsana'nın hazırlığı mı?

Birincisi evet diyor. Gerekçesi elle tutulur: ön kollar yerde, omuz aynı yerden yükleniyor ve bu yükü taşıyamayan biri hedef pozda hiç duramıyor.

İkincisi hayır diyor. Gerekçesi de elle tutulur: hedef pozda ayaklar yerden ayrılıyor, beden ön kolların üstüne dikiliyor ve Yunus'ta bunların hiçbiri olmuyor. Ayaklar yerde duran bir kurulum, ayakların yerde olmamasını çalıştırmıyor.

İkisi de aynı kurulumu tarif ediyor. İkisi de yanlış bir şey söylemiyor.

Tartışma poz düzeyinde sürdüğü sürece bitmiyor, çünkü sorulan soru orada cevaplanamıyor.

Bu derste ne olacak

Bu ders o tartışmayı poz düzeyinden indiriyor.

Önce bu kurulumun katalogda nerede yazılı olduğuna bakacağız; kendi satırı yok ve bunun okumaya bir bedeli var. Ardından hedef pozun öğrenme hedefini iki kaleme ayırıp Yunus'un hangisini gerçekten yüklediğini soracağız — cevap ikisi de ya da hiçbiri değil. Üçüncü adımda bu kurulumun kendine ait ölçümüne geleceğiz: bilek zincirden çıkarıldığında komşu kurulumla arasındaki fark ne okuyor, ve bu kurulumu bitiren şey ne.

Ders bittiğinde bir kurulum için "hazırlık mı" sorusunu evet ya da hayır diye cevaplamıyor, hangi kalem için evet hangi kalem için hayır diye cevaplıyor olacaksın.

Sıfır noktası

Bu kursun basamak makinesi çoktan kurulmuş durumda ve bu dersin işi ona bir parça eklemek değil.

Sahte basamak Y2.111'de kuruldu: bir poz ara adım diye sunuluyor ve hedefin taleplerini hiç içermiyor. Basamak ölçütü Y2.84'te kuruldu: bir basamaktan ötekine geçme kararı önceden yazılmış ölçülebilir bir koşula bağlanıyor. Ön koşul testi, bağımsız eşik ve zayıf halka kuralı Y2.116'da kuruldu: hedefin kapasiteleri tam poz hiç denenmeden, ayrı ayrı ve düşük riskli kurulumlarda sınanıyor. Varsayılan denetimi Y2.96'da kuruldu: yerleşik bir ilerleme adımı dört soruyla sınanıyor. Perdeleyen talep Y2.85'te kuruldu: bir pozu erken bitiren talep, arkasındakileri hiç yüklenmeden bırakıyor.

Bu takım tam. Eksik olan bir alet değil, bir ara durum.

Sahte basamak hedefin taleplerinden hiçbirini içermeyen kurulumu adlandırıyor. Hedefin taleplerinin hepsini içeren kurulumun adı zaten var; o hedefin kendisi. Arada kalan duruma — bir kısmını yükleyip bir kısmını hiç yüklemeyen kuruluma — bu kursta henüz bir ad verilmedi ve bu bölümün sıradaki üyesi tam oraya düşüyor.

Kurulumun kendi parçaları da hazır. Ön kol kurulumu Y2.66'da yükün ön kolun tamamına aktarılması diye tanımlandı ve bileği zincirden çıkarıp dirsek ile omuz kuşağına devrettiği orada yazıldı. Yukarı rotasyon ve katılma eşiği Y2.62'de, etkin taban ile kenar payı Y2.89'da, talep eksenleri Y2.130'da duruyor.

Mekanizma

Bu kurulum kimin satırında yazılı

Kaynak kataloğunun poz satırları dört hücreden oluşuyor: pozun adı, ailesi, temel öğrenme hedefi, ve başlangıç seçeneği ile önemli not.

Yunus pozu bu satırlardan hiçbirinin ilk hücresinde geçmiyor.

Adı, Pincha Mayūrāsana satırının dördüncü hücresinde duruyor. O satırın ilk hücresinde hedef pozun adı var, ikincisinde ailesi: önkol inversiyonu. Üçüncü hücrede iki kalem yan yana yazılmış, omuz kuvveti ile ters yönelim. Dördüncü hücrede ise Yunus pozu ve bir not duruyor; not, duvarla gözetmenin kendi başına yetmediğini söylüyor.

Satırı hızlı okuyan biri dört hücreyi tek bir şeyin tarifi sanıyor. O zaman Yunus bir önkol inversiyonu oluyor, üçüncü hücredeki iki kalemi birden üstleniyor ve duvar notu ona da yapışıyor.

Üçü de o satırın sahibine ait. Yunus'ta ayaklar zeminde ve beden ön kolların üstüne dikilmiş değil; ayaklar zeminde kaldığı sürece de düşülecek bir yer bulunmuyor. Not, gözetimin yetmediği bir kurulum için yazılmış; gözetim gerektirmeyen bir kurulum için değil.

Ve bu ters yönden de çalışıyor. Duvar notunun aşağı inmemesi, Yunus'un notsuz bir kurulum olduğu anlamına gelmiyor; yalnızca notunun henüz yazılmadığı anlamına geliyor.

Hedefin iki kalemi var; bu kurulum hangisini yüklüyor

Satırın üçüncü hücresi tek bir hedef gibi okunuyor ve iki kalem taşıyor. Birincisi omuz kuvveti, ikincisi ters yönelim.

İki kalemi ayrı ayrı soralım.

Omuz kuvveti. Ön kol kurulumunda yük bileği atlayıp dirsek ve omuz kuşağına geçiyor; kol gövdeye göre baş üstüne yakın bir yerde duruyor ve kürek kemiğinin yukarı rotasyonu yük altında isteniyor. Bu kalem Yunus'ta yükleniyor.

Ters yönelim. Bu kalem tek parça değil ve ikiye ayırmadan cevaplanamıyor.

Birinci parçası yönelimin kendisi: kalça yukarıda, leğen kemiği başın üstünde kalıyor. Yunus'ta bu parça var; bölümün ilk dersi bu kurulumu aileye yazarken buna dayanıyordu.

İkinci parçası taşımanın yeri: beden ağırlığının tamamı ön kollara geçiyor ve denge orada kuruluyor. Yunus'ta bu parça yok. Ayaklar zeminde, ağırlık iki temas kümesi arasında bölünmüş ve ağırlık merkezi ön kolların üstünde değil; kenar payı büyük olduğu için bir denge talebi de doğmuyor. Azalmış olarak değil, hiç yok.

Hedef poz adını ikinci parçadan alıyor ve Yunus'ta eksik olan tam olarak o.

Açılıştaki iki öğretmenin ikisi de haklıydı ve ikisi de eksik soru soruyordu. Biri omuz kalemini görüyordu, öteki ikinci kalemin eksik parçasını. Tartışmanın bitmemesinin sebebi inat değil, cevabın iki değil üç hücreye dağılmış olması.

Sahte basamaktan farkı burada. Sahte basamak hedefin taleplerinden hiçbirini içermiyor ve şekil benzerliğiyle iş görüyor gibi duruyor. Yunus şekil benzerliğiyle iş görmüyor; gerçekten bir kalem yüklüyor. Aradaki fark bir derece farkı değil, bir kayıt farkı: sahte basamağın satırı tümüyle boş, kısmi basamağın satırında bir hücre dolu ve bir hücre boş.

Boş hücrenin de bir bedeli var. Taşımanın ön kollara geçmesi hiç yüklenmediği için o hücrede geçen zaman sıfır kalıyor ve sıfır hiçbir yerde görünmüyor; görünen tek şey kurulumun tekrarlandığı.

Bileğin yokluğu bir eksik mi, bir alet mi

Bu kurulum bölümde bir yerde daha duruyor ve orada hedefin hazırlığı olarak değil, kendi başına bir ölçüm olarak duruyor.

Ön kol kurulumu bileği zincirden çıkarıyor. Komşu kurulumda, yani ellerin yerde olduğu sürümde bilek zincirin içinde ve kendi açısını taşıyor. İki kurulum arasında başka hiçbir şey değişmezse, aradaki fark tek bir şeyi okuyor: bileğin payı.

Yunus'un iki boş hücresi iki ayrı cinsten. Taşımanın ön kollara geçmesi bir açık; kurulum oraya hiç uğramıyor ve uğramadığı yazılmazsa geçen zaman ilerleme sanılıyor. Bilek hücresi ise bir araç; talep oradan bilerek kaldırılmış durumda ve tam bu yüzden geriye kalanı yalnız başına okumaya yarıyor.

Bu ayrım bir kurulumun basamak mı yer mi olduğunu ölçülebilir kılıyor. Bir kurulumun kendi yeri var demek, ondan başka hiçbir kurulumda alınamayan bir okuma alınıyor demek. Burada alınan okuma şu: ellerin yerde olduğu sürümde zorlanan bir kişide zorluğun ne kadarı bilekten, ne kadarı omuz kuşağından geliyor. Bu soru hedef pozun hazırlığıyla ilgili değil ve hedef poz hiç var olmasa da sorulur.

Bu ölçüt neyi eliyor? Aynı okumayı komşusundan farksız veren kurulumları. Ön kol sürümünün altına bir yükselti koymak kurulumu değiştiriyor ve başka hiçbir yerde alınamayan bir okuma üretmiyor; kendi satırını hak etmiyor, komşusunun satırında bir dipnot kalıyor. Neyi elemiyor: kendine özgü bir okuma üreten ama o okumanın kimse tarafından alınmadığı bir kurulumu. Böyle bir kurulumun yeri var ve satırı boş; yerin bulunması ile satırın dolması ayrı iki iş.

Şimdi son soru: bu kurulumu ne bitiriyor?

Bölümün ilk dersi bu kurulumu talep eksenlerine yerleştirirken yükün yukarı çıktığını ve sürenin kısaldığını yazmıştı. Süreyi kısaltan şey bir karar değil; ön koldan ve omuz kuşağından geçen yük belli bir noktada kurulumu kendisi bitiriyor.

Burada perdeleyen talep işliyor. Kurulumu bitiren talep hangisiyse, arkasında duran talepler hiç yüklenmeden kalıyor. Ön kol dayanıklılığı kurulumu erkenden bitiriyorsa, kürek kemiğinin yük altındaki rotasyonu kendi aralığının tamamında hiç sınanmamış oluyor ve kayda yalnız bir süre düşüyor.

Usta katmanı

Bir kurulumun hazırlık olup olmadığı sorusu, sorulduğu düzey yüzünden cevapsız kalıyor. Poz düzeyinde sorulduğunda cevap bir tutum beyanına dönüşüyor ve iki öğretmen yıllarca aynı kurulum hakkında zıt şeyler söylemeye devam edebiliyor. Kalem düzeyinde sorulduğunda cevap ikiye bölünüyor ve ikisi de kontrol edilebilir oluyor.

Bunun bedeli kayıt sütunlarının artması ve kazancı bir cümlenin kaybolması: artık hazırlık yapıyoruz denemiyor. Neyin hazırlığı diye sorulduğunda cevap bir kalem adı olmak zorunda.

Boş bir hücrenin iki cinsten olabilmesi bu bölümün geri kalanında da karşımıza çıkacak. Bir kurulumun bir talebi taşımaması bazen onun aracı, bazen açığı. İkisini ayıran şey niyet değil, o talebin başka bir yerde yüklenip yüklenmediği; bir kurulumdan çıkarılan talep başka bir durakta yükleniyorsa araç, hiçbir durakta yüklenmiyorsa açık. Bu, bir seansın tamamına bakmadan cevaplanamıyor ve tek bir kurulumun kaydında görünmüyor.

Ve ödünç satır bu bölüme özgü bir kaza değil. Bir katalog satırı yer kazanmak için seçenekleri ana pozun yanına yazıyor; okuyan kişi ise satırı bir tarif gibi okuyor. Satırın hangi hücresinden söz edildiğini yazmak, bir katalogla çalışan herkesin borcu.

Uygulama

Aklında kalsın

Bu kurulumun katalogda kendi satırı yok; adı başka bir pozun satırındaki bir hücrede duruyor ve o satırın aile adı, hedefi ve ihtiyat notu hücreye kendiliğinden geçmiyor.

Hedefin üçüncü hücresi iki kalem taşıyor ve ikincisi kendi içinde ikiye ayrılıyor; omuz kuvveti yükleniyor, yönelimin kendisi var, taşımanın ön kollara geçmesi hiç yok.

Hazırlık mı sorusu poz düzeyinde cevaplanamıyor; hücre düzeyinde sorulduğunda bir hücreye evet, ötekine hayır çıkıyor ve ikisi de kontrol edilebiliyor.

Sahte basamaktan farkı boş satır ile yarım satır arasındaki fark; burada bir hücre gerçekten dolu ve sorun içeriğin yokluğu değil, yarım olduğunun yazılmaması.

Boş hücrenin iki cinsi var: bilerek zincirden çıkarılmış bir talep bir ölçüm aracı, hiç uğranmamış bir talep bir açık; ikisi kayıtta aynı görünüyor.

Bu kurulumu bitiren şey ön koldan ve omuz kuşağından geçen yük; bitiren talebin adı yazılmadığında arkasında duran talepler hiç sınanmamış kalıyor ve kayda yalnız bir süre düşüyor.

Sonraki derse köprü

Burada ayaklar hiç yerden ayrılmadı ve üçüncü hücre tam bu yüzden boş kaldı.

Sıradaki üyede ayakların yerden ayrılması bir yan ürün değil, konunun kendisi.

Bakāsana kaynak kataloğunda kendi satırında duruyor ve ailesi kol dengesi diye yazılmış. Öğrenme hedefi de iki kalem taşıyor, ama bu kez ikisi de harekete ait: ağırlık aktarımı ve güvenli çıkış. Satırın notu çıkışı önceden kuruyor — ayaklar blokta, baş önünde minder, boyna düşülmemesi.

Yani bir sonraki derste öğrenme hedefi tutulan bir şekil değil, şeklin öncesi ve sonrası.

Bir kurulumun asıl hedefi geçiş anıysa durak sorusu nereye bakar? Pozda geçirilen zamana mı, yoksa ağırlığın yer değiştirdiği ve henüz hiçbir şeyin tutulmadığı o kısa ana mı?