Adho Mukha Śvānāsana

Açılış sahnesi

Bir öğretmenin defterinde bu pozla ilgili tamamlanmış bir kayıt var.

Kayıt bir öğrenciye ait ve eksiksiz: hangi bölgede kısıt bulunduğu, hangi sınamayla ayrıldığı, hangi yönergenin neden işe yaramadığı. Bu kursta o iş Y2.67'de yapıldı ve oradaki soru tek bir soruydu — kısıt nerede.

Aynı öğrenci bu kez başka bir şey soruyor.

"Bu pozda kollarım neden yoruluyor?"

Öğretmen deftere bakıyor. Defterde kısıtın yeri yazıyor, hangi sınamanın ne verdiği yazıyor ve kollardan ne kadar yük geçtiğine dair tek satır yok.

Kayıt eksik değil. Kayıt başka bir soruya yazılmış.

Aynı poz, aynı beden, başka bir soru ve o soru başka bir yere bakıyor.

Bu derste ne olacak

Bu ders o ikinci soruyu açıyor: taşıma işinin bir bölümü ellere geçtiğinde el, kürek kemiği ve gövde birbirine göre ne yapıyor?

Önce elin zemine verdiği baskı ile kürek kemiğinin üretebildiği hareket arasındaki bağın bu pozda hangi yöne döndüğünü göstereceğiz. Ardından el içindeki dağılımın bir seçim mi yoksa yukarıdan gelen yükün sonucu mu olduğunu ayıracağız. Üçüncü adım payı gerçekten taşıyan kurulum kalemlerini veriyor. Son adımda, aynı poz adının ellerden geçen pay bakımından ne kadar geniş bir aralığa yayıldığını göreceğiz.

On beş sınıf durumu metnin içinde, her adımın yanında duruyor. Bu dersten sonra bu pozu gördüğünde iki ayrı kayıt tutuyor olacaksın ve ikisini birbirinin yerine kullanmayacaksın.

Sıfır noktası

Bu kursun elinde bu poz için hazır bir sürü parça var ve bu ders hiçbirini yeniden kurmuyor.

Y1.39 elin yük taşırken bastığı üç bölgeyi ayırdı. Y1.40 pozu duvardan tanıttı, kol desteği pozu ve yüklü uç aralık kavramlarını verdi. Y1.41 el–kürek bağını kurdu: elin zemine verdiği baskının dağılımı ile kürek kemiğinin üretebildiği hareket birbirine bağlı, ve aynı ders kapalı zincirde okumanın ters yönden yapıldığını yazdı — kürek yerinde sayarken gövde ona göre yer değiştiriyor.

Y2.62 kol baş üstüne çıkarken küreğin yukarı dönmesini ve katılma eşiğini verdi. Y2.63 omuz indirme yönergesinin bir görüntü ipucu olabildiğini gösterdi. Y2.65 bilek ekstansiyon açısını bir düğme olarak kurdu ve elden geçen ağırlığı bir teraziyle okumayı önerdi. Y2.66 aynı ailede bölge kaydırmayı ve her seçeneğin kendi bedelini ayırdı. Y2.89 destek alanının gerçekten yüklenen temaslarla belirlendiğini etkin taban adıyla yazdı.

Bir önceki ders de bir şey bıraktı: bu ailede taşınan yük kendi başına bir talep ekseni ve ötekilerden bağımsız artıyor.

Hepsi adıyla anılacak. Yeni olan tek şey bunların yük payı büyüdüğünde birbirine ne yaptığı.

Mekanizma

Aynı bağ, büyümüş yük

Dört ayak konumunda el–kürek bağı bir yönde okunuyordu: elin baskısını dağıtıyorsun, kürek kemiği ona göre iş üretiyor. Baskı avuç kökünde yığıldığında itme kaçıyor, parmak diplerine yayıldığında iletiliyor.

Bu poz aynı bağı taşıyor ve bir şeyi değiştiriyor: ellerden geçen pay çok daha büyük.

Yön tersine döndüğünde yönergenin ulaştığı yer değişmiyor, ama karar veren yer değişiyor. Parmak diplerini yere yay demek, dört ayakta bir eylem çağrısı; burada çoğu zaman bir dilek.

Bu, dört ayak konumundaki çalışmanın boşa gittiği anlamına gelmiyor. Tersine, o çalışma bu pozda kullanılacak eylemi kurdu. Kurulan eylemin burada ne kadarının uygulanabildiği ise ayrı bir soru ve bu dersin sorusu o.

Dağıtım kimin elinde

Bunun pratikteki karşılığı sert. Ağırlığın bileşkesi ellerin gerisine düşüyorsa avuç kökü yükleniyor ve parmak diplerine yayma çağrısı o yükü ortadan kaldırmıyor; yalnızca kişiden, kendi üstüne düşen ağırlığa karşı kas kuvvetiyle direnmesini istiyor.

Bu direnç bir süre işe yarıyor ve sonra bitiyor. Açılıştaki öğrencinin sorusu tam olarak buradan geliyordu.

Etkin taban tam burada işliyor. Elin dış hattı sabit; gerçekten yüklenen bölge ise kayıyor ve taban o kayan bölge kadar.

Payı taşıyan düğmeler

İki düğme de dışarıdan görünüyor ve ikisi de kayda kendiliğinden girmiyor. Ayaklar ellere yaklaştıkça ellerin payı büyüyor. Kalça yükseldikçe ağırlık ayaklara doğru kayıyor ve ellerin payı küçülüyor.

Bir üçüncü kalem de var ve o bir düğme değil: ellerin altındaki yüzeyin yüksekliği. Yükselti payı düşürüyor ve aynı anda omuz talebini de düşürüyor; yani tek bir hamlede iki şey birden değişiyor ve kayda hangisinin değiştiği yazılmazsa okuma bulanıklaşıyor.

Adın altında ne var

Bir önceki ders bu ailede yoğunluğun tek bir sıraya sığmadığını ve taşınan yükün kendi ekseni olduğunu kurmuştu. Bu poz o eksenin tek başına ne kadar geniş olabildiğini gösteriyor.

Programda tek bir ad yazıyor. O adın altında, ellerinden neredeyse hiç yük geçmeyen bir kurulum da var, ellerinden belirgin bir pay geçen bir kurulum da. İkisi aynı poz adıyla anılıyor ve iki ayrı talep taşıyor.

Burada gizleyen dayanak devreye giriyor. Ellerin altındaki bir yükselti kurulumu sürdürülebilir kılıyor ve dışarıdan bakan göz payın düştüğünü görmüyor; gördüğü şey aynı poz.

Bu durakta hangi soru sorulacak

Bir akışın biriminin poz adı değil durak sorusu olduğu bir önceki bölümde kurulmuştu. Bu pozun iki ayrı sorusu var ve ikisi iki ayrı kayda gidiyor.

Birinci soru bu kursta çoktan soruldu: kısıt nerede ve hangi sınama onu ayırıyor. O soru Y2.67'de duruyor ve burada tekrarlanmıyor.

İkinci soru bu bölümün sorusu: bu kurulumda ellerden ne kadar pay geçiyor, o pay elin neresine düşüyor ve kürek kemiği o yük altında dönüşünü sürdürebiliyor mu?

İki soru birbirinin yerine geçmiyor. Kısıtı bulunmuş bir öğrencinin payı hâlâ ölçülmemiş olabiliyor; payı ölçülmüş bir öğrencinin kısıtı hâlâ bilinmiyor olabiliyor.

Usta katmanı

Bir yönergenin yanlış olmakla ulaşılamaz olmak arasındaki fark, bu dersin sınıfa taşıdığı ayrım. Parmak diplerini yere yay cümlesi doğru bir eylemi adlandırıyor ve pay büyüdüğünde o eylemin adresine ulaşamıyor. Böyle bir cümleyi bırakmak gerekmiyor; önce ulaşabileceği bir kurulum kurmak gerekiyor.

Bir pozun iki kez çalışılmasının değeri de burada görünüyor. İki ders arasındaki fark bir tekrar değil, bir soru değişimi; ve soru değişince aynı bedende başka bir şey ölçülüyor. Bu kursun bazı pozları iki kez işlemesinin gerekçesi budur ve gerekçe yazılmadığında ikinci ders bir tekrar gibi okunuyor.

Payın görünmez olması bu ailede sürekli karşımıza çıkacak. Bir kurulum aynı görünürken içinden geçen yük değişebiliyor ve bunun tek çaresi payın kurulum kalemleriyle birlikte yazılması. Kayda poz adı yazmak burada bir bilgi vermiyor; ayakların yeri, kalçanın yüksekliği ve ellerin altında ne olduğu yazıldığında kayıt karşılaştırılabilir hâle geliyor.

Ve bir sınıf gerçeği: iki düğmenin ikisi de öğretmenin gözünün önünde duruyor. Bu pozda göz ele, sırta ve topuğa kolayca gidiyor; ayakların ellere uzaklığı ise bir karar olarak kurulmadıkça kendiliğinden kayda girmiyor. Bakışın durduğu yerin ne görülebileceğini belirlediği bu kursta daha önce ölçülmüştü; burada aynı şey payı görünmez bırakıyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

El ile kürek kemiği arasındaki bağ bu pozda da geçerli ve yönü değişiyor; pay küçükken el bilgi veriyor, pay büyüdükçe gövdeden gelen yük elin ne yapabileceğini belirliyor.

El içindeki dağılım o zaman bir seçim olmaktan çıkıyor; ele verilen yönerge kişiden kendi ağırlığına kas kuvvetiyle direnmesini istiyor ve bu direnç bir süre sonra bitiyor.

Payı taşıyan iki kalem ayakların ellere uzaklığı ve kalçanın yüksekliği; ikisi de gözün önünde duruyor ve ikisi de kayda kendiliğinden girmiyor.

Ellerin altındaki yükselti payı ve omuz talebini birlikte indiriyor; tek hamlede iki değişken değiştiği için sonuç ayrıca ayrılıyor.

Aynı poz adı altında iki ayrı talep duruyor ve ad hangisinin çalışıldığını söylemiyor; kayda yazılan şey ad değil kurulum satırı oluyor.

Bu pozun bu kursta iki sorusu var ve ikisi iki ayrı kayda gidiyor; kısıt sorusu Y2.67'de duruyor, pay sorusu burada.

Sonraki derse köprü

Bu poz ellerden geçen payı ayarlanabilir kıldı ve pay büyüdüğünde zincirin yönünün nasıl döndüğünü gösterdi.

Sıradaki üye aynı ekseni öbür uca taşıyor.

Viparīta Karaṇī kaynak kataloğunda destekli inversiyon olarak geçiyor ve öğrenme hedefi tek kelimeyle yazılmış: dinlenme. Kollardan geçen bir pay yok, taşıma işini büyük ölçüde zemin ve bir destek üstleniyor, bacaklar sandalyeye de alınabiliyor ve duvara çok yaklaşmak gerekmiyor.

Yani bir sonraki derste taşınan yük ekseni neredeyse sıfıra iniyor ve geriye bambaşka bir soru kalıyor: talebi düşürülmüş bir kurulumda ölçülecek ne var?

Bu üye kolayca yanlış anlaşılıyor, çünkü hafif olan bir şeyin ölçülecek bir yanı yokmuş gibi duruyor.