Belde sıkışma hissinde karar ağacı

Açılış sahnesi

Bir öğrenci Urdhva Hastasana'dan geriye eğilirken belinde bir sıkışma tarif ediyor. Öğretmen ne "devam et" diyor ne de "hemen çık." Bunun yerine üç kısa soru soruyor: "Bu bir çekilme mi yoksa noktasal bir batma mı? Poz bitince kaç saniyede geçiyor? Bacağına doğru bir yayılma var mı?"

Öğrenci üçüne de cevap veriyor ve öğretmen ancak o zaman bir karar veriyor.

Bu üç soru rastgele değil. Her biri bu kursun daha önce ayrı ayrı öğrettiği bir araçtan geliyor: gerilme hissi ile keskin hissin farkı, geçiş süresi, alarm belirtileri listesi. Bugüne kadar bu araçlar ayrı derslerde durdu. Bu ders onları tek bir sıraya, bel bölgesine özel bir karar ağacına diziyor.

Bu derste ne olacak

Önce bu kursun bel ve arkaya eğilme için şimdiye kadar ayrı ayrı verdiği araçları hatırlayacağız: Y2.09'un gerilme/keskin his ayrımı, Y0.06'nın üç bölge modeli, Y2.19'un alarm belirtileri listesi. Sonra bunları bel bölgesindeki bir sıkışma hissi için tek bir sabit sıraya, bir karar ağacına dizeceğiz. Ardından bu serinin kendi bulgusunu ekleyeceğiz: bel sıkışması çoğu zaman belin kendi sorunu değil, başka bir bölgenin kaçağının bel üzerinde göründüğü an. Kapanışta bu ağacı gerçek bir örnek üzerinden baştan sona işleteceğiz. On yedi durum farklı kombinasyonları gösterecek. Ders bittiğinde bir öğrenci belinde bir his tarif ettiğinde hangi soruyu önce soracağını bileceksin.

Sıfır noktası

Üç araç zaten elimizde.

Y2.09 gerilme hissini bir aralığın sonuna yaklaşırken beliren çekilme duyusu olarak, keskin hissi ise ani, delici ve tek noktada beliren, ilerlenmemesi gereken bir his olarak tanımlamıştı. Aynı ders geçiş süresini ve izi de tanımladı: his pozdan sonra ne kadar sürede kayboluyor, ertesi güne bir şey kalıyor mu.

Y0.06 üç bölge modelini kurmuştu: yeşil devam, sarı azalt, kırmızı dur. Bu bir tanı aracı değil, pratiğin ortasında bir sonraki hareketi seçmek için kullanılan bir öz-düzenleme aracıydı.

Y2.19 alarm belirtileri listesini verdi: varlığı kursun kapsamı dışında olabileceğini gösteren ve değerlendirme gerektiren yedi madde, artı sekizinci kapı.

Bu üç ders birbirine hiç bağlanmadı, çünkü her biri kendi konusunu öğretiyordu. Y2.09 bir hissin türünü ayırt etmeyi öğretti, Y0.06 o hisle ne yapılacağına dair genel bir çerçeve verdi, Y2.19 ise hiçbirinin kapsamadığı bir uç durumu ele aldı. Üçü de doğru araçlar, ama üçü de kendi başına "şimdi ne yapmalıyım" sorusuna tam bir cevap vermiyor.

Y2.109'dan itibaren lomber bölgeyi diğer bölgelerin eksiğini fark edilmeden üstlenen bir yer olarak tanımlamıştık. Şimdi o üstlenmenin kendini bir hisse dönüştürdüğü anı, sıkışmayı, ele alıyoruz ve üç aracı bu tek an için birleştiriyoruz.

Mekanizma

Birinci soru: tür

Karar ağacının ilk basamağı Y2.09'un ayrımı: gerilme hissi mi, keskin his mi.

Keskin hissin cevabı basit ve tek: dur. Y0.07'nin durdurma sırası devreye giriyor, hareket bırakılıyor, güvenli bir konuma geçiliyor. Karar ağacının geri kalanı burada işlemiyor; keskin his ikinci bir soruya gerek bırakmıyor.

İkinci soru: alarm kontrolü

Gerilme hissi tarafına düşen her durum otomatik olarak devam etmiyor. İkinci soru Y2.19'un listesinden geliyor, ama listenin tamamı değil, bel için özellikle ilgili iki maddesi: bacak boyunca yayılan, pozisyondan bağımsız ve ilerleyen bir uyuşma var mı; oturma bölgesinde bir farklılaşma ya da tuvalet alışkanlığında bir değişiklik var mı.

Bu iki soru evet ise karar ağacı burada da kapanıyor ve Y2.19'un sekizinci kapı mantığı devreye giriyor: yönlendirme.

Üçüncü soru: kaynak sorgusu

Bu, serinin kendi katkısı ve önceki hiçbir dersin sormadığı bir soru.

Y2.109'dan beri bu blokta kalça kaçağı, omuz eksik katkısı ve boyun kaçağı gördük. Üçü de aynı örüntüyü tekrarlıyordu: bir bölge kendi payını vermediğinde eksik, bel tarafından fark edilmeden karşılanıyordu. Sıkışma hissi çoğu zaman bu karşılamanın kendini gösterdiği an.

Bu soruyu sormanın pratik yolu şu: his tam olarak hangi anda belirdi. Kalça öne itilirken mi, göğüs kaldırılırken mi, baş geriye giderken mi? Cevap genellikle bir bölgeyi işaret ediyor.

Bu sorunun bir de olumsuz sonucu var ve bu sonuç kendi başına bilgi taşıyor. His pozun her aşamasında sabit kalıyorsa ve tek bir harekete bağlanamıyorsa, bu genellikle kaçak değil gerçek bir yük dağılımı meselesi olduğunu gösteriyor; bel o gün gerçekten kendi payına düşenden fazlasını taşıyor olabilir. Kaynak sorgusunun görevi her seferinde bir suçlu bulmak değil, bulunabiliyorsa bulmak.

Dördüncü soru: geçiş süresi ve iz

Kaynak sorgusu bir sonuç vermediğinde ya da düzeltmeden sonra his tamamen kaybolmadığında, Y2.09'un iki ölçütüne dönülüyor: poz bittikten kaç saniyede geçiyor, ertesi güne bir iz kalıyor mu.

Beşinci soru: ilk tekrar kuralı

Örneklerden okuma

Usta katmanı

Karar ağacının kendisi yeni bir bilgi üretmiyor; üç dersin (Y2.09, Y0.06, Y2.19) araçlarını ve bu blokta öğrenilen kaçak kavramını sabit bir sıraya diziyor. Yeniliği bilgide değil, sırada.

Bu sıranın neden önemli olduğu, açılış sahnesindeki öğretmenin neden üç soruyu belirli bir düzende sorduğunda yatıyor. Zaman baskısı altında bir öğretmen aklına gelen soruyu sorma eğiliminde; kaynak sorgusu ilginç geldiği için önce sorulabiliyor, oysa bir alarm belirtisi varsa hiçbir düzeltme onu geçersiz kılmıyor. Sabit sıra, en ciddi olasılığı en başa koyarak bu riski kapatıyor.

Kaynak sorgusunun bu ağaçtaki yeri de bilinçli seçildi. Alarm kontrolünden sonra, geçiş süresinden önce geliyor, çünkü bir kaçağı düzeltmek genellikle geçiş süresi ölçmekten daha hızlı ve daha kalıcı bir çözüm. Sırf bel bölgesine odaklanıp diğer üç bölgeyi (kalça, omuz, boyun) sorgulamadan geçiş süresine geçmek, çoğu zaman gereksiz bir "azalt" kararına götürüyor.

Bu sıralama aynı zamanda bir öğretmenin zamanını nereye harcadığını da belirliyor. Geçiş süresini ölçmek dakikalar alıyor; bir kaçağı bulup düzeltmek çoğu zaman birkaç saniyelik bir gözlem ve tek bir sözlü yönergeyle tamamlanıyor. Kaynak sorgusu önce sorulduğunda, sınıfın çoğu durumunda karar ağacı üçüncü basamakta kapanıyor ve geri kalan iki soru yalnızca gerçekten gerektiğinde işletiliyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Karar ağacı yeni bir araç değil; Y2.09'un gerilme/keskin his ayrımını, Y0.06'nın üç bölge modelini ve Y2.19'un alarm listesini bel bölgesindeki bir sıkışma hissi için sabit bir sıraya diziyor.

Sıra önemli: tür, sonra alarm kontrolü, sonra kaynak sorgusu, sonra geçiş süresi ve iz, en son ilk tekrar kuralı. En ciddi olasılık her zaman en başta soruluyor.

Kaynak sorgusu bu serinin kendi katkısı: bel sıkışması çoğu zaman kalça, omuz ya da boyunda kalan bir kaçağın belde görünmesi ve bu durumda düzeltme bel dışında bir yerde.

Sonraki derse köprü

Beş soru tek bir anı, bir hissin belirdiği anı ele alıyordu. Ama bir arkaya eğilme pratiği tek bir an değil, kırk dakikalık bir bütün.

Sıradaki ders bu bloğun (Y2.109'dan buraya kadar) bütün parçalarını, dört bölge katkısını, boyun ve bakışı, karar ağacını, tek bir kademeli pratikte bir araya getiriyor.