Tebrikler ve sonraki rotalar

Açılış sahnesi

Yetmiş sekiz ders ve iki yüz otuza yakın terim.

Şimdi biri sana sorsa: bu kurs ne öğretti?

İki yüz otuz şey saymazdım.

Altı ilke sayardım. Geri kalan her şey, o altı ilkenin farklı yerlere uygulanmış hâliydi.

Ve bu, bu dersin birinci işi: o altı ilkeyi bir arada göstermek.

İkinci işi de var. Buradan nereye gidileceğini söylemek. Beş kurs daha var ve hangisine hangi durumda geçileceği belli bir ölçütle.

Bir de üçüncüsü, en kısası ve en önemlisi: bu kursu bitirmenin ne anlama geldiğini ve ne anlama gelmediğini netleştirmek.

Başlıyoruz.

Bu derste ne olacak

Önce altı ilkeyi tek tek göreceksin; her biri için kursta kaç kez ve nerede tekrarlandığını yazacağım. Sonra bu kursu bitirmenin ne anlama geldiğini ve gelmediğini net biçimde söyleyeceğim. Ardından beş sonraki kursu ve her birine hangi durumda geçileceğini kuracağız. Sonra sıra ve bir dürüst öneri vereceğim. En sonda bu kursun sana bıraktığı tek soruyu söyleyeceğim. On altı örnekle çalışacağız. Ders bittiğinde nereye gideceğini biliyor olacaksın.

Sıfır noktası

Bu tanım dersin tamamını taşıyor. Aşağıdaki altı ilkenin hepsi aktarılabilir; hiçbiri belirli bir poza bağlı değil.

Mekanizma

Birinci ilke: ölçüt değiştirebileceğin bir şeyi ölçer

Y1.01'de görünür ölçüt ile işlevsel ölçütü ayırmıştık.

Sonra o ayrım defalarca geri geldi. Y1.02'de "esnek olmak" bir hedef olmaktan çıktı. Y1.27'de çömelme derinliği bir ölçüt olmaktan çıktı; kemik yapısı ve beden oranları değişmiyordu. Y1.31'de diz açısı bir başarı göstergesi olmaktan çıkıp bir ayar düğmesi oldu. Y1.40'ta topuk mesafesi, Y1.65'te yine derinlik.

Altı yerde aynı işlem: bir ölçütü alıp değiştirilebilir bir şeye taşımak.

Ve bu ilkenin bir yan sonucu var: bir hedef koyarken önce sorulacak soru "bu değişebilir mi" oluyor.

İkinci ilke: taşıyıcı eylem korunur, şekil esnetilir

Y1.14'te taşıyıcı eylemi tanımlamıştık: pozun amacını gerçekleştiren eylem; uyarlamada korunacak tek şey.

Y1.44'te bu bir ölçüte dönüştü; seçenek denkliği. Y1.66'da bir karar kuralına dönüştü; doz indirimi mi poz kaybı mı.

Ve arada onlarca kez kullanıldı. Y1.27'de destekli çömelme, Y1.32'de üç destek, Y1.43'te yalancı kısa plank, Y1.57'de destekli köprü, Y1.60'ta dinlenme alternatifleri.

Bu ilke, uyarlamayı bir taviz olmaktan çıkarıp bir karara çeviren şey.

Üçüncü ilke: temas yüzeyinin yüksekliği yükü ayarlar

Bu, kursun en çok tekrarlanan tek fikri ve altı yerde kullanıldı.

Y1.33'te el yüksekliği. Y1.40'ta duvarda köpek. Y1.42'de plank eğimi. Y1.52'de destek merdiveni. Y1.58'de dizlerin altına yükseklik. Y1.34 ve Y1.59'da oturma ve dinlenme yükseklikleri.

Altı ayrı poz ailesi, tek bir düğme.

Ve Y1.58'de bunu saymıştım: bir kursun kalitesi kaç şey öğrettiğiyle değil, kaç şeyi aynı az sayıda ilkeyle açıkladığıyla ölçülüyor.

Dördüncü ilke: bir seferde bir değişken

Y1.14'te başladı, Y1.65'te gerekçesi yazıldı, Y1.72'de bir karar kuralına girdi.

Gerekçe üç maddeydi: atıf, geri dönüş ve artışın büyüklüğü.

Ve bu ilke kursun en çok ihlal edilen ilkesi. Çünkü iki şeyi birden değiştirmek daha hızlı görünüyor.

Beşinci ilke: geri bildirim gecikiyorsa karar soğukken verilir

Y1.45'te yük tavanı olarak kurulmuştu. Y1.51'de provalı çıkış olarak, Y1.53'te iki merdiven kararı olarak, Y1.74'te kademe kayması olarak, Y1.75'te aksama protokolü olarak geri geldi.

Beş yerde aynı yapı: ısınmış bir beden iyimser karar veriyor, bozulma anında karar verilemiyor, o hâlde karar önceden ve yazılı olarak veriliyor.

Bu ilkenin yoga dışında da karşılığı var ve onu söylemeye gerek yok; kendin göreceksin.

Altıncı ilke: yönergenin kapsamı ve iddianın kaynağı sorulur

Bu ilke bu akademinin imzası ve iki parçası var.

Birinci parça kapsam. Y1.38'de kürek yönergesi, Y1.48'de leğen yönergesi, Y1.58'de omuz yönergesi, Y1.64'te tepe poz modeli. Dördünde de aynı işlem: yaygın bir kuralı al, hangi problemi çözdüğünü sor, nerede geçerli olduğunu yaz, nerede zarar verdiğini göster.

İkinci parça kaynak. Kurs boyunca her iddianın yanına ne olduğu yazıldı: geleneksel model, modern anatomi, klinik kanıt ya da öğretim tercihi. Y1.35'te bir poz için beş iddia üç kutuya ayrıldı; Y1.48'de bir hizalama kuralı geleneksel bir tercih olarak işaretlendi.

Ve bu parçanın en somut hâli bir ayrım: doz sorusu mu profesyonel sorusu mu? Y1.22, Y1.39, Y1.55, Y1.59 ve Y1.73'te aynı ayrım yapıldı.

Altı ilke. Ve iddiam şu: bu kursun kalıcı çıktısı bu altı satır.

Bu kursu bitirmek ne anlama geliyor

Üç şey.

Birincisi: araçlar elinde. Y1.77'deki envanter bunu ölçüyor.

İkincisi: kendi pratiğini kurup ölçebiliyorsun. Şablon türetebiliyorsun, hazırlık türetebiliyorsun, on iki haftalık plan yazabiliyorsun ve bir aksamada ne yapacağını biliyorsun.

Üçüncüsü: başka bir yerde karşılaştığın bir iddiayı değerlendirebiliyorsun. Bir öğretmen bir yönerge verdiğinde kapsamını sorabiliyorsun; bir kaynak bir iddia ileri sürdüğünde türünü ayırt edebiliyorsun.

Ne anlama gelmiyor

Dört şey ve dördünü de net söylemem gerekiyor.

Birincisi: bu kurs bir öğretmenlik yetkinliği vermiyor. Başkasına öğretmek ayrı bir beceri; gözlem, geri bildirim, sınıf yönetimi ve etik ayrı bir eğitim istiyor. O, Y5'in konusu.

İkincisi: pozlarının "doğru" olduğunu göstermiyor. Bu kurs görünüşü bir ölçüt olarak hiç kullanmadı ve bir doğruluk iddiası da üretmedi.

Üçüncüsü: belirli bir kapasite düzeyine ulaştığını göstermiyor. Kapasiteler kendi kaydında ölçülü ve o kayıt yalnız seninle karşılaştırılabilir.

Dördüncüsü ve en önemlisi: başka birinin belirtilerini değerlendirme yetkinliği vermiyor. Kendi belirtilerini doz sorusu ile profesyonel sorusu arasında ayırt edebiliyorsun; bir başkası için bunu yapmıyorsun.

Beş sonraki rota

Y2, Yoga Anatomisi, Hareket Bilimi ve Āsana Ustalığı. Bu kursta kullandığın anatomi araçlarının derinleştiği kurs. Ölçütü: Y1.77'deki üçüncü grup, yani beş ölçüt aracı tamamlanmışsa geçilir. Tamamlanmadıysa önce onlar.

Y3, Prāṇāyāma, Meditasyon ve İçsel Uygulamalar. Bu kursta solunumu bir gösterge olarak kullandın; orada bir çalışma alanı hâline geliyor. Ölçütü: Y1.77'deki ikinci grup tamamlanmışsa; yani nefesin durduğunu fark ediyor ve baş dönmesi protokolünü biliyorsan.

Y4, Yoga Tarihi, Felsefesi ve Klasik Metinler. Bu kursta geleneksel modelleri etiketleyip bağlamlarına bıraktım; orada o bağlamların kendisi inceleniyor. Ölçütü: altıncı grup tamamlanmışsa. Kaynak ayrımını yapamayan biri o kursta gelenekle anatomiyi yeniden karıştırır.

Y5, Yoga Öğretmenliği, Etik, Araştırma ve Ustalık. Ölçütü en katı: Y1.77'deki yirmi maddenin tamamı ve bir on iki haftalık planın gerçekten uygulanmış olması. Kendi pratiğini yürütemeyen biri bir başkasının pratiğini yürütemez.

Ve Y0, Yoga'ya Bilinçli Başlangıç. Bu bir geri dönüş rotası. Bu kursa Y0'ı atlayarak başladıysan ve Y1.77'de birinci grupta eksikler çıktıysa oraya dönmek en hızlı yol.

Sıra ve bir dürüst öneri

Sıra zorunlu değil. Y2, Y3 ve Y4 birbirinden bağımsız; ölçütünü karşıladığın hangisine istersen geçebilirsin.

Y5 en sonda ve bu bir tercih değil; ölçütü diğerlerinin çıktısını istiyor.

Şimdi dürüst öneri.

Bir sonraki kursa hemen geçme.

Y1.76'daki on iki haftalık planı bir kez uygula. Baştan sona, iki aksamayla birlikte.

Sebebi şu: bu kursun çıktısı bir bilgi değil bir alışkanlık ve alışkanlık uygulanarak kuruluyor. Yeni bir kursa geçmek yeni bilgi ekliyor; on iki hafta uygulamak elindekini kullanılabilir kılıyor.

Ve bir gözlem: bu kursu bitirip hemen bir sonrakine geçen kişi, genellikle iki kursu da uygulamadan bitiriyor.

Bu kursun bıraktığı tek soru

Yetmiş sekiz ders boyunca bir soruyu tekrar tekrar sordum ve şimdi onu sana bırakıyorum.

Bunu neye göre ölçüyorum?

Bir poz yaparken, bir yönerge duyarken, bir hedef koyarken, bir plan yazarken, bir düşüş görürken.

Cevabı olan biri kendi pratiğini yürütebiliyor. Olmayan biri her seferinde bir başkasına soruyor.

Bu kursun yapmaya çalıştığı tek şey bu: o sorunun cevabını senin elinde bırakmak.

Örneklerden okuma

Usta katmanı

Şimdi biraz inceltelim.

Birincisi: altı ilke bir seçim ve başka bir okuma başka bir liste çıkarabilir. Örneğin "ölçüm karşılaştırılabilir olmalı" ilkesi ayrı bir madde olarak sayılabilirdi; Y1.36, Y1.63 ve Y1.72'de üç kez geçti. Ben onu birinci ilkenin içine katladım. Bir listenin doğru uzunluğu, akılda tutulabildiği uzunluk; altı madde bunun sınırında.

İkincisi: geçiş ölçütlerini envanter gruplarına bağlamak bir yenilik değil, bir zorunluluk. Kursların sırayla numaralanmış olması bir sıra dayatıyormuş gibi görünüyor ve o sıra çoğu kişi için yanlış. Bir kişinin solunum göstergesi hazır ama ölçüt araçları eksikse, Y3 ona Y2'den daha uygun. Numaralar bir sıra değil bir kimlik; ölçütler sırayı belirliyor.

Üçüncüsü: bir sonraki kursa hemen geçmeme önerisi bu dersin en çok göz ardı edilecek kısmı ve bunu biliyorum. Yeni bir kurs somut bir ilerleme hissi veriyor; on iki hafta aynı planı uygulamak vermiyor. Y1.72'de aynı kalıbı görmüştün; yayla bir ilerleme hissi vermiyor ama ilerlemenin kendisi orada oluyor. Bir kursu bitirmek ile öğrendiğini kullanmak arasındaki fark, tam olarak o kalıbın bir örneği.

Dördüncüsü ve en incesi: bu kurs yetmiş sekiz derste bir şeyi yapmaya çalıştı ve son derste onu adlandırmak dürüstlük gereği. Kurs boyunca sana verdiğim her tarifi sonra geri aldım ve yerine bir yöntem koydum. Kurulumlar türetmeye, şablonlar önceliklere, ölçütler kararlara dönüştü. Bunun bir maliyeti var: tarif taşımak yöntem taşımaktan kolay ve bu kurs kolay olanı vermedi. Karşılığı şu: bir kurs bittiğinde elinde tarif kalırsa duruyorsun, yöntem kalırsa başlıyorsun. Ve bu satır, kursun en başından beri yazdığım şeyin özeti.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Bu kursun kalıcı çıktısı iki yüz otuz terim değil, altı aktarılabilir ilke ve onları kullanma alışkanlığıdır.

Altı ilke şunlardır: ölçüt değiştirilebilir bir şeyi ölçer; taşıyıcı eylem korunur şekil esnetilir; temas yüzeyinin yüksekliği yükü ayarlar; bir seferde bir değişken; geri bildirim gecikiyorsa karar soğukken verilir; yönergenin kapsamı ve iddianın kaynağı sorulur.

Bu kursu bitirmek araçların elinde olduğunu, kendi pratiğini kurup ölçebildiğini ve bir iddiayı değerlendirebildiğini gösterir.

Öğretmenlik yetkinliği, poz doğruluğu, belirli bir kapasite düzeyi ya da başkasının belirtilerini değerlendirme yetkinliği vermez.

Sonraki kurslar numara sırasıyla değil envanterdeki eksiklere göre seçilir; ve bir sonraki kursa geçmeden önce on iki haftalık plan bir kez uygulanır.

Sonraki derse köprü

Bu kursun son dersi bitti ve bir sonraki ders yok.

Onun yerine iki şey var.

Birincisi kendi on iki haftan. Y1.76'da yazdığın plan ve Y1.77'de çıkardığın envanter. Sıradaki ders o plan.

İkincisi beş kurs ve geçiş ölçütleri. Ölçütünü karşıladığında hangisine gireceğini biliyorsun.

Ve bir de son bir şey.

Bu kurs boyunca sana bir şeyi hiç söylemedim: pozların nasıl görünmesi gerektiğini. Bir kez bile.

Bunun bilinçli olduğunu artık biliyorsun. Ve o boşluğu neyle doldurduğunu da: beş ölçüt aracı, on iki değişken, üç şablon, bir envanter ve altı ilke.

Bir sonraki adımın hangisi olursa olsun, o araçlar seninle geliyor.