Bütünleştirici plan ve bitirme projesi

Açılış sahnesi

Eğitim yılının son perşembesi. Süpervizyon odasında bu kez masanın bir tarafında üç kişi oturuyor: grubun süpervizörü, birimin başka bir kıdemli psikoloğu ve dışarıdan davet edilmiş bir aile hekimi. Karşılarında, el yıkama davranışlarıyla çalıştığı danışanı yıl boyunca izleyen psikolog adayı var.

Adayın önünde birkaç sayfalık bir belge duruyor: danışanın değerlendirmesinden sürecin bitişine kadar uzanan bir plan. Bitirme projesi bu: bir vakayı baştan sona, her kararın gerekçesiyle birlikte yazmak ve bu planı başkalarının sorularına karşı savunmak.

Aile hekimi belgeyi çeviriyor ve ilk soruyu soruyor: "Bu planda, danışanın kendi söylediği şey nerede?"

Aday bir an duraksıyor. Sonra belgenin ikinci sayfasını açıyor ve danışanın ilk görüşmede kullandığı cümleyi okuyor: "Ellerim kanayana kadar yıkamaktan yoruldum; ama yıkamazsam birine bir şey bulaştıracağım diye korkuyorum."

Bu derste ne olacak

Bu ders ustalık laboratuvarını ve programın tamamını kapatıyor. Programın önceki bölümlerinde kurulan kavramların hiçbiri burada yeniden tanımlanmıyor; S02-P01'deki Tedavi hedefi, Yeterli düzey ölçütü ve Planlı sonlandırma, S07-P01'deki formülasyon araçları, S10-P01'deki Tedavi sıralaması, S11-P01'deki kanıt değerlendirme araçları ve bu laboratuvarın önceki derslerinde çalışılanlar, tek bir planın içinde birlikte kullanılıyor.

İlk bölüm, bütünleştirici bir planın parçalarını ve her parçanın bir öncekine nasıl bağlandığını ele alıyor. İkinci bölüm, planın içine, işler beklendiği gibi gitmediğinde izlenecek yolları önceden yerleştirmeye bakıyor.

Usta katmanı, planın başkalarının sorularına karşı savunulmasını ve planın cevaplayamadığı soruların açıkça yazılmasını çalışıyor. Yeterliğin nasıl değerlendirildiğine dair bulgular da bu katmanda.

Bu derste geçen kişilerin hiçbiri gerçek değildir; hepsi ders için yazılmış kurgusal örneklerdir ve hiçbir danışan kaydından alınmamıştır.

Sıfır noktası

Bir işin parçalarını tek tek bilmek, onları bir bütün olarak yürütebilmekten farklı. Bir müzisyen bütün notaları çalabilir; bir eseri baştan sona, bir yorumla ve bir tutarlılıkla çalmak ayrı bir beceri.

Bu örneklerde ortak olan şey, parçaları birleştiren bir gerekçe, bozulma ihtimaline karşı önceden düşünülmüş yollar ve bunların başkalarının eleştirisine açılması. Bütünleştirici bir terapi planı da bu üçünü içeriyor.

Mekanizma

Parçaları bağlamak

Bozulmayı önceden düşünmek

Usta katmanı

Savunmak ve sınırı yazmak

Sınır ve güvenlik

Bu program, terapiyi anlamak ve düşünmek için bir eğitim içeriği; tek başına terapi yapma yetkisi ya da yetkinliği kazandırmıyor. Ruh sağlığı alanında uygulama yapmak, bulunduğun ülkenin düzenlemelerine uygun bir mesleki eğitimi, denetimli uygulamayı ve süpervizyonu gerektiriyor.

Bütünleştirici bir plan, gerçek bir danışanla yazıldığında danışanın bilgisi ve onayıyla, onun kendi hedefleri ve sözleriyle birlikte yazılıyor. Eğitim amacıyla kullanılan vakalarda danışanın kimliği korunuyor ve gerekiyorsa ayrıca onay alınıyor.

Bir plan, ne kadar iyi yazılmış olursa olsun, acil bir durumda doğrudan müdahalenin yerini almıyor. Danışanın canı tehlikeye girdiğinde, plan bir kenara konup kurumun acil durum yolu izleniyor; plan daha sonra bu deneyimle yeniden yazılıyor.

Kendini ya da bir başkasını güvende hissetmediğin bir durumdaysan eğitim içeriğiyle bekleme. Bulunduğun ülkenin acil hattına, en yakın acil servise ya da bir ruh sağlığı uzmanına başvur. Eğitim içeriği acil durumu yönetmez.

Kendin dene

Aklında kalsın

Bütünleştirici vaka planı, değerlendirmeden sonlandırmaya kadar sürecin bütün parçalarını, danışanın sözleri ve tercihleriyle birlikte tek bir belgede bağlar.

Gerekçe zinciri, her müdahaleyi bir hedefe, her hedefi formülasyona, formülasyonu da değerlendirmeye bağlar; koptuğu yer, eksik ya da gereksiz bir parçayı gösterir.

Dallanma noktası, planın belirli bir sonuca göre önceden belirlenmiş başka bir yola geçeceği yerdir; planı bozulmaya karşı dayanıklı kılar.

Plan savunması, planın farklı bakış açılarından gelen sorulara karşı gerekçelendirilmesidir; amacı sıkıştırmak değil, sınamaktır.

Açık uç listesi, planın cevaplayamadığı soruları ve uygulayıcının sınırlarını açıkça yazar; planın dürüstlüğüdür.

Aile hekiminin ilk sorusu, "danışanın kendi söylediği şey nerede?", savunmanın en önemli sorusu oldu. Planın her sayfası o ilk cümleye, ellerini kanayana kadar yıkamaktan yorulan ve yine de birine bir şey bulaştırmaktan korkan bir gencin sesine bağlanıyordu.

Sonraki derse köprü

Bu ders programın son dersi; ondan sonra gelen bir ders yok. Ama programın sonu, öğrenmenin sonu değil. Her vakada bir sonraki adım, danışanın kendi cümlesini dinlemekle, gerekçeyi yazmakla, açık uçları kabul etmekle ve bir süpervizörle, bir meslektaşla ya da bir kanıt özetiyle o açık uçlara yeniden dönmekle başlıyor.

Programın başında sorulan soru, terapinin ne olduğu ve nasıl işlediğiydi. Programın sonunda o soru daha kişisel bir hale geliyor: sen, bir danışanın karşısında oturduğunda, neyi bildiğini, neyi bilmediğini ve neyi öğrenmeye devam edeceğini nasıl söyleyeceksin?