Bağlanma araştırmalarının sınırları

Açılış sahnesi

Bir danışan görüşmeye bir ekran görüntüsüyle geliyor. İnternette bir test doldurmuş ve sonuç şu: kaygılı bağlanma.

O günden sonra her şeyi bu sonuçla açıklıyor. İlişkisindeki tartışmaları, işteki gerginliği, annesiyle olan mesafeyi.

Görüşmede bir soru soruluyor: bu sonuç sana neyi yapmanı söylüyor?

Cevap yok. Soru birkaç kez sorulduğunda da bir eylem çıkmıyor.

Sonuç açıklayıcı bir şey söylüyormuş gibi geliyor, oysa hiçbir eylem önermiyor — ve S00-P02-D02'de konuştuğumuz ad koyma yanılgısının tam örneği: bir etiket, açıklamanın yerine geçiyor.

Bu ders, bir önceki derste anlatılan kuramın nerede durduğunu ve popülerleştikçe hangi iddiaların kuramın kendisinden koptuğunu anlatıyor. Amaç kuramı geçersiz kılmak değil; hangi cümlenin bulguya, hangisinin anlatıya dayandığını ayırmak. Bu ayrım yapılmadığında iki şey birden kaybediliyor: kuramın gerçekten verdiği araç ve okuyucunun kendi durumu üzerindeki söz hakkı.

Bu derste ne olacak

Önce yetişkinlerde bağlanmanın nasıl ölçüldüğüne bakacağız. İki ayrı gelenek var ve birbirini tutmuyorlar.

Sonra kararlılık sorusuna geleceğiz: bebeklikteki sınıflama ne kadar sürüyor.

Ardından ebeveynden çocuğa aktarımın açıklanamayan kısmına bakacağız.

Sonrasında farklı toplumlarda aynı ölçümün aynı şeyi ölçüp ölçmediğini konuşacağız.

Son bölümde kuram adının kullanıldığı ama kuramla ilgisi olmayan uygulamalara geleceğiz — ve orada gerçek bir zarar var.

Bu derste geçen kişilerin hiçbiri gerçek değildir; hepsi ders için yazılmış kurgusal örneklerdir ve hiçbir danışan kaydından alınmamıştır.

Sıfır noktası

Mekanizma

Ne kadar kararlı

Bir kuramın klinikte taşıdığı ağırlık, büyük ölçüde ne kadar uzağı gördüğü iddiasına bağlı. Bağlanma kuramının popüler anlatımdaki gücü de buradan geliyor: bebeklikte kurulanın ömür boyu sürdüğü varsayımı. Bu varsayım ölçülebilir ve ölçüldü.

Aynı ölçüm her yerde aynı mı

Bir düzenek belirli bir yerde ve belirli bir aile düzeni içinde geliştirildiğinde, başka bir yerde aynı davranışın aynı anlama geldiği varsayılamaz. Bu bölüm, dağılım farklarının neden tek başına yorumlanamayacağıyla ilgili.

Usta katmanı

Adı kullanılan uygulamalar

Buraya kadarki eleştiriler yöntem düzeyindeydi ve alanın kendi içinden geliyor. Bu bölümdeki sorun ise farklı: kuramın adının, kuramla hiçbir bağı olmayan uygulamalara taşınması. Burada tartışılan şey bir ölçüm sınırı değil, doğrudan bir zarar.

Sınır ve güvenlik

Bu alandaki en ciddi zarar, kuramın adını taşıyan bazı uygulamalardan gelmiş durumda.

Çocuğu zorla tutmayı, hareketini kısıtlamayı, göz temasına ya da fiziksel temasa zorlamayı içeren "bağlanma tedavisi" adlı uygulamalar güvenli değil. Bu uygulamalar meslek örgütleri tarafından açıkça uygun bulunmuyor ve geçmişte ağır zararlara yol açtı. Bir yöntemin bu kuramın adını taşıması, güvenli olduğunun göstergesi değil.

İnternet testleri ve kısa ölçekler bir sınıflama vermiyor. Bu araçlardan çıkan sonuç bir tanı değil, bir değerlendirmenin yerine geçmiyor ve tedavi kararına dayanak olmuyor.

Bir çocuk ya da ebeveyn hakkında bağlanma terimleriyle kurulan cümleler, velayet, koruma ve yerleştirme kararlarında tek başına kullanılamaz. Bu kararlar için gereken değerlendirme ayrı bir uzmanlık alanı ve bu ders o yetkiyi vermiyor.

Bu dersteki eleştiriler, çocuk ihmali ve istismarının önemini azaltmıyor. Kuramın ölçüm sorunları olması, gerçek yoksunluğun ve zararın etkisiz olduğu anlamına gelmiyor; ikisi ayrı sorular.

Kendini ya da bir başkasını güvende hissetmediğin bir durumdaysan eğitim içeriğiyle bekleme. Bulunduğun ülkenin acil hattına, en yakın acil servise ya da bir ruh sağlığı uzmanına başvur. Eğitim içeriği acil durumu yönetmez.

Kendin dene

Aklında kalsın

Yetişkinlerde iki ayrı ölçüm geleneği var ve birbirini tutmuyorlar; aynı adı kullanmaları aynı şeyi ölçtükleri anlamına gelmiyor.

Bebeklikten yetişkinliğe kararlılık, erken çalışmalarda bildirilenden düşük; kararlılık bir özellik değil, koşulların sürmesiyle ilgili bir sonuç.

Ebeveynden çocuğa aktarımın orta halkası ölçülemiyor — alanın kendi adlandırdığı bir açık.

Sınıflama dağılımları toplumlar arasında değişiyor ve ölçümlerin kültürler arası eşdeğerliği yeterince sınanmadı.

Kuramın adını taşımak bir yöntemi kanıtlı yapmıyor; bazı uygulamalar bu adı taşıyarak ciddi zarar verdi.

Sonraki derse köprü

Bu ders bir boşluk bıraktı: ebeveynden çocuğa uzanan zincirin ortası ölçülemiyorsa, o boşluğu ne dolduruyor?

Adaylardan biri en baştan beri orada duruyordu ve uzun süre görmezden gelindi. Çocuk dünyaya boş gelmiyor; kendine ait bir tepki verme biçimiyle geliyor. Aynı bakım, farklı bebeklerde farklı sonuç veriyorsa, denklemin ikinci tarafına bakmak gerekiyor: mizaç.