Duygu düzenleme

Açılış sahnesi

Bir danışan elindeki listeyi okuyor. Nefes çalışması. Günlük tutmak. Olumlu cümleler. Soğuk su. Yürüyüş.

Hepsini denemiş. Her biri bir süre işe yaramış, sonra yaramaz olmuş.

Sonuç olarak vardığı yer şu: "Bende bir sorun var, hiçbiri bende çalışmıyor."

Listeye bakıldığında görülen şey başka. Kişi her durumda aynı sırayla aynı üç şeyi deniyor: önce nefes, sonra yürüyüş, sonra olumlu cümleler. Kaygıda da, öfkede de, yalnızlıkta da.

Yani araçlar bozuk değil. Araç seçimi yok.

Bu ders bir teknik listesi vermiyor. Hangi durumda hangisinin işe yaradığını ve bu seçimin neye göre yapıldığını anlatıyor — çünkü alandaki en sağlam bulgu, tek bir kazanan stratejinin bulunmaması.

Bu derste ne olacak

Önce düzenlemenin nerede yapılabileceğini haritalayacağız. Duygu oluşurken beş ayrı noktada müdahale mümkün ve maliyetleri farklı.

Sonra en çok çalışılmış iki stratejiyi karşılaştıracağız: yorumu değiştirmek ve ifadeyi kısmak.

Ardından işleri kötüleştiren iki örüntüye geleceğiz — ikisi de düzenleme çabası olarak başlıyor.

Sonrasında esnekliğe geçeceğiz. Alanın son yıllardaki en önemli kayması burada.

Kapanışta ise görüşmede bu seçimin nasıl kurulduğunu göreceğiz.

Bu derste geçen kişilerin hiçbiri gerçek değildir; hepsi ders için yazılmış kurgusal örneklerdir ve hiçbir danışan kaydından alınmamıştır.

Sıfır noktası

Mekanizma

İki strateji, iki farklı bilanço

Düzenleme çabası olarak başlayan iki tuzak

Usta katmanı

Esneklik

Odada nasıl çalışılıyor

Sınır ve güvenlik

Duygu düzenleme çalışmaları yararlı olduğu kadar yanlış hedefe yöneltilmeye de açık.

Bir kişinin duygusu, içinde bulunduğu koşullara verilmiş yerinde bir tepki olabiliyor. Kötü davranılan, güvencesiz çalışan ya da şiddet gören bir kişide yapılacak ilk iş duygusunu düzenlemesini öğretmek değil; koşulların güvenliğini değerlendirmek. Düzenleme becerisi, dayanılmaması gereken bir duruma dayanma aracına dönüştürüldüğünde zarar veriyor.

Kendine zarar verme, madde kullanımı ve aşırı yeme gibi davranışlar da çoğu zaman bir düzenleme girişimi olarak işliyor. Bu, onların zararsız olduğu anlamına gelmiyor; bir uzman değerlendirmesi gerektiriyor ve tek başına beceri öğretmekle ele alınmıyor.

Kabul ve maruz kalma içeren çalışmalar, kişinin dayanma kapasitesi değerlendirilmeden yapıldığında belirtileri artırabiliyor. Burada anlatılanlar bir uygulama tarifi değil; bu tür çalışmaları yalnız konusunda eğitim almış bir uygulayıcı yürütebilir.

Bir yakınına "duygularını düzenle" demek, çoğu zaman yardım değil bir yargı olarak duyuluyor. Bu dersteki kavramlar başkasını değerlendirmek için değil, kişinin kendi örüntüsünü görmesi için var.

Kendini ya da bir başkasını güvende hissetmediğin bir durumdaysan eğitim içeriğiyle bekleme. Bulunduğun ülkenin acil hattına, en yakın acil servise ya da bir ruh sağlığı uzmanına başvur. Eğitim içeriği acil durumu yönetmez.

Kendin dene

Aklında kalsın

Düzenleme beş ayrı noktada yapılabiliyor ve erken noktalar daha ucuz; çoğu kişi yalnız en pahalı noktayı kullanıyor.

İfadeyi kısmak duyguyu kısmıyor: uyarılma sürüyor, temas azalıyor ve yük ertelenmiş oluyor.

Ruminasyonu sorun çözmeden ayıran ölçüt basit — sonunda yapılabilir bir şey kalıyor mu.

Bir düşünceyi kovmaya çalışmak ona ayrılan dikkati artırıyor; işe yarayan şey kovmak değil, tepkiyi değiştirmek.

En sağlam bulgu tek bir kazanan strateji olmadığı: değiştirilebilir durumda eylem, değiştirilemez durumda taşıma, ve bazen hiçbir şey yapmamak.

Sonraki derse köprü

Bu ders, bir duygu ortaya çıktığında ne yapılacağını konuştu.

Ama daha önce gelen bir soru var: kişiyi harekete geçiren şey nedir? Bir davranışın başlaması için duygunun geçmesi mi gerekiyor, yoksa başka bir şey mi devrede? İstek gelmediğinde ne yapılır, ödül ne zaman işe yarar ve ne zaman ters teper? Sıradaki ders bu soruyu ele alıyor: motivasyon.