Tam gösteri geliştirme takvimi

Açılış sahnesi

Kırk beş dakikalık bir gösteri yapmak istiyorsun.

Elinde yirmi dakikalık iyi malzeme var. Mantıklı plan şu görünüyor: yirmi beş dakika daha yaz.

Ve bu plan çalışmıyor.

Nedeni şu: kırk beş dakika, yirmi dakikanın iki katı değil. Başka bir şey.

Yirmi dakikalık bir set bölümlerden oluşuyor. Kırk beş dakikalık bir gösteri bir yolculuktan.

Ve yolculuk, bölümler toplanarak çıkmıyor.

Bu ders altı aşamalı bir takvim veriyor. Ve takvimin ilk aşaması yazmak değil — araştırmak.

Çünkü ne yazacağını bilmeden yazmaya başlayan kişi, yirmi beş dakika bölüm üretiyor ve elinde hâlâ bir gösteri olmuyor.

Bu derste ne olacak

Önce gösterinin neden setin büyütülmüş hâli olmadığını göreceğiz. Sonra altı aşamayı tek tek kuracağız: araştırma, parça üretimi, birleştirme, ön gösterimler, teknik prova, gösterim ve kayıt. Ardından sürelerin neden bu kadar uzun olduğunu açacağız. Sonra modül bitirme görevini ele alacağız — sekiz maddelik bir plan. Ardından yirmi bir özgün örnekle takvimi inceleyeceğiz. Ders bittiğinde kendi gösteri takvimini kurmuş olacaksın.

Sıfır noktası

Bir ev yapımını düşün.

Önce tuğla almıyorsun.

Önce arsayı inceliyorsun: zemin nasıl, güneş nereden geliyor, komşu ne kadar yakın?

Sonra plan çiziyorsun. Sonra malzeme. Sonra inşaat. Sonra tesisat. Sonra oturma.

Ve tuğlaları önce alıp sonra plan çizen kişi, elinde yanlış tuğlalarla kalıyor.

Şimdi bir soru: bu sıra bir zaman kaybı mı?

Değil — tek zaman kazandıran şey bu. Plansız başlanan bir inşaat üç kez yıkılıyor.

Şimdi benzetmeyi kırayım. Evde plan tamamlanıyor ve sonra inşaat başlıyor.

Gösteride plan hiç tamamlanmıyor. Tema, bölümler yazıldıkça netleşiyor.

Yani araştırma aşaması bir plan değil, bir yön. Ve yön, yol boyunca düzeltiliyor.

Mekanizma

Önce set ile gösteri farkına bakalım.

Bir set bölümlerden oluşuyor ve bölümler bağımsız. Sırası değiştirilebiliyor, biri çıkarılabiliyor.

Bir gösteri bir hareket taşıyor. İkinci derste tematik yankıyı kurmuştuk: tema beş aşamadan geçiyor.

Ve o beş aşama bölümlerin sırasına bağlı. Çıkarılan bir bölüm bir aşamayı boşaltabiliyor.

Yani gösteri, bölümlerin toplamı değil — bölümlerin bir düzen içinde birbirine yaptığı şey.

Şimdi altı aşamaya bakalım.

Birinci aşama: araştırma dönemi. Dört ile sekiz hafta.

Ne yapılıyor? Tema sorusu, hayat alanları, hikâyeler, okumalar ve serbest yazım.

Ve dikkat: bu aşamada bölüm yazılmıyor.

Neden? Çünkü erken yazılan bölümler yönü kilitliyor. Üç iyi bölüm yazdıktan sonra gösteri o üç bölümün etrafında kuruluyor — hangi konu daha verimli olurdu diye sorulmuyor.

Üçüncü modülde malzeme madenciliğini kurmuştuk. Bu aşama, o madenciliğin gösteri ölçeğindeki hâli.

Ve "okumalar" kelimesi dikkat çekici. Komedi malzemesi yalnız gözlemden çıkmıyor — okuduğun şey de bir kaynak.

İkinci aşama: parça üretimi. Sekiz ile on altı hafta.

Kısa bölümler ayrı ayrı yazılıyor ve sınanıyor.

"Ayrı ayrı" önemli: bu aşamada bölümler bir araya gelmiyor. Her biri kendi başına açık mikrofona çıkıyor.

On birinci modülün bütün araçları burada çalışıyor: deney sorusu, A/B testi, üç geçişli analiz, malzeme durumları.

Ve aşama uzun — on altı haftaya kadar. Nedeni ölçüm: bir bölümün "güvenilir" duruma gelmesi için farklı koşullarda denenmesi gerekiyor.

Üçüncü aşama: birleştirme. Dört ile sekiz hafta.

Bölüm sırası, geçişler, tekrarlar ve duygusal eğri kuruluyor.

Ve bu aşama, gösteriyi gösteri yapan aşama.

Sekizinci modülde set mimarisini kurmuştuk. Burada aynı iş kırk beş dakika ölçeğinde yapılıyor — ve dört ayrı katman var.

Sıra: hangi bölüm nerede?

Geçişler: bölümler arasında nasıl gidiliyor?

Tekrarlar: bu modülün yedinci dersinde kurduğumuz hatlar nereye yerleşiyor?

Duygusal eğri: dördüncü derste kurduğumuz gerilim eğrisinin gösteri ölçeği.

Dördüncü aşama: ön gösterimler. En az birkaç farklı koşul.

Gösteri baştan sona küçük seyirci önünde oynanıyor. Zayıf noktalar zaman koduyla düzeltiliyor.

Ve "baştan sona" kritik. Parçalar tek tek çalışıyor olabiliyor ve bütün çalışmıyor olabiliyor.

Nedeni yorulma: seyirci kırk beş dakika boyunca aynı dikkatte kalmıyor. Bir bölüm on beşinci dakikada iyi, otuz beşinci dakikada zayıf olabiliyor.

Bu yalnız tam provayla görünüyor.

"Birkaç farklı koşul" ise başka bir şey söylüyor: bir ön gösterim yeterli değil. Küçük oda, büyük oda, farklı seyirci.

Beşinci aşama: teknik prova.

Ses, ışık, giriş, çıkış, video, müzik ve süre çalışılıyor.

Ve bu aşama en çok atlanan aşama, çünkü sanatsal değil.

Atlandığında ne oluyor? Gösteri gecesi teknik sorunlarla geçiyor ve komedyenin dikkati metinde değil, ışıkta.

On beşinci modülde ses ve ışık asgarisini çalışacağız. Burada bilinmesi gereken şey, bunun ayrı bir prova gerektirdiği.

Altıncı aşama: gösterim ve kayıt.

Ve kaynağın cümlesi burada çok değerli: tek gecenin kusursuz olacağı varsayılmaz. Mümkünse kayıt için birden fazla gösteri planlanır.

Neden?

Çünkü bir gece her şey olabiliyor. Oda soğuk olabiliyor, teknik bir sorun çıkabiliyor, sen hasta olabiliyorsun.

Ve aylarca çalışılmış bir gösteriyi tek bir gecenin rastlantısına bağlamak, ölçüm mantığına aykırı.

On birinci modülde kurmuştuk: tek gece cevap vermiyor.

İki üç gece kaydedildiğinde en iyisi seçilebiliyor — ya da birleştirilebiliyor.

Şimdi sürelere bakalım.

Toplam: on altı ile otuz iki hafta arası, artı ön gösterimler ve prova.

Yani dört ile sekiz ay.

Bu uzun geliyor ve kısaltılabiliyor mu?

Kısaltılabilen tek aşama üçüncüsü — birleştirme. Deneyim arttıkça hızlanıyor.

Kısaltılamayan aşama ikincisi: parça üretimi. Nedeni takvimsel değil, ölçümsel. Bir bölümün güvenilir duruma gelmesi için belirli sayıda gece gerekiyor ve o geceler haftaya yayılıyor.

Yani takvimi kısaltmak, ölçümü kısaltmak demek. Ve ölçümü kısaltılmış bir gösteri, ön gösterimde çöküyor.

Son mesele: modül bitirme görevi.

Kaynak sekiz maddelik bir plan istiyor. Sırayla.

Tek cümlelik tema sorusu. İkinci derste kurmuştuk — ve bir soru, bir cevap değil.

Üç ana hareket. Gösterinin üç bölgesi: nereden başlıyor, nerede dönüyor, nereye varıyor?

En az sekiz bölüm kartı. Her bölüm bir kart — adı, süresi, işlevi.

Duygusal eğri. Dördüncü dersin gösteri ölçeği.

Dört yeniden çağırma fırsatı. Yedinci dersteki tekrar hatlarının yerleşimi.

İki farklı icra biçimi. Dokuzuncu modülün üç icra modundan ikisi — gösteri içinde ton değişimi.

On dakikalık güvenilir final kümesi. On birinci modülün "güvenilir" durumundaki malzeme, sona konuyor.

Kesilebilir beş dakikalık yedek plan. Süre taşarsa çıkarılacak bölümler önceden belirleniyor.

Ve sekiz madde bir şey söylüyor: gösteri yazılmadan önce tasarlanıyor.

Örneklerden okuma

Usta katmanı

Birinci katman, aşamaların örtüşmesi.

Altı aşama sırayla yazıldı ve pratikte örtüşüyorlar.

Parça üretimi sürerken birleştirme başlayabiliyor: elindeki sekiz bölümü sıralamayı denemek, hangi bölümlerin eksik olduğunu gösteriyor.

Ve bu örtüşme verimli. "Şu aşamada bir bağlantı bölümü lazım" bilgisi, ne yazacağını söylüyor.

Kesin sıra gerektiren tek geçiş şurada: ön gösterimler, birleştirme bitmeden yapılmıyor. Yarım bir yapıyı seyirci önünde denemek, yanlış veri üretiyor.

İkinci katman, tema sorusunun soru kalması.

Bitirme görevinin ilk maddesi bir soru istiyor, bir cevap değil.

Nedeni şu: cevabı bilen bir gösteri, anlatmaktan çok savunmak zorunda kalıyor.

Soru olan bir tema ise gösteriye bir hareket veriyor: seyirci cevabı seninle birlikte arıyor.

Ve ikinci derste kurduğumuz beş aşama tam olarak bir soruyla çalışıyor — özellikle üçüncü aşama, karşı örnekle zorlama. Bir cevabı zorlayamıyorsun, bir soruyu zorlayabiliyorsun.

Üçüncü katman, üç ana hareketin ne olduğu.

Bitirme görevinin ikinci maddesi "üç ana hareket" diyor.

Bu üç perde değil. Üç konum.

Birinci hareket: durum kuruluyor. Anlatıcı nerede duruyor, dünya nasıl?

İkinci hareket: durum zorlanıyor. Bir şey işlemiyor, bir çelişki büyüyor.

Üçüncü hareket: bir konum değişiyor. Anlatıcı aynı yerde durmuyor.

Ve üçüncü hareket en çok atlanan hareket. Bir gösteri iki hareketle de bitebiliyor — ve o zaman zeki duruyor, dokunmuyor.

İkinci derste aynı şeyi kurmuştuk: kişisel bedel aşaması.

Dördüncü katman, bölüm kartlarının ne taşıdığı.

Sekiz bölüm kartı isteniyor ve her kartta üç bilgi olmalı.

Ad: bölümü tek kelimeyle çağıran şey. On birinci modülde not kartını kurmuştuk — aynı disiplin.

Süre: gerçek süre, planlanan değil. Sekizinci modülde zaman payını çalışmıştık.

İşlev: bu bölüm gösteride ne yapıyor? Temayı tanıtıyor mu, zorluyor mu, bedeli mi gösteriyor?

Ve üçüncü alan en önemlisi. İşlevi yazılamayan bir bölüm, gösteride yeri olmayan bir bölüm.

Beşinci katman, iki icra biçiminin yerleştirilmesi.

Bitirme görevi iki farklı icra biçimi istiyor.

Dokuzuncu modülün projesinde üç mod kurmuştuk: nötr, yüksek enerjili, kuru.

Kırk beş dakikada tek bir modda kalmak yoruyor. İki mod arasında geçiş, bir dinlenme veriyor.

Pratik yerleşim: yüksek enerjili mod açılışta ve zirvede, kuru mod ağır bölümlerde ve bedel aşamasında.

Ve geçişler tesadüfi olmuyor — bölüm kartlarına yazılıyor.

Altıncı katman, yedek planın tasarımı.

Beş dakikalık kesilebilir bölüm hangisi?

Yanlış seçim: en zayıf bölüm.

Nedeni şu: en zayıf bölüm zaten çıkmalı. Yedek plan, gösteri sağlamken bile çıkarılabilecek bölümleri gösteriyor.

Doğru seçim: iyi ama yapıya bağlı olmayan bölümler.

Yani tema aşamalarından birini taşımayan, callback hattında olmayan, çıkarıldığında bir boşluk bırakmayan bölümler.

Ve bunu bilmek bir güven veriyor: süre taşarsa ne yapacağını biliyorsun ve o bilgi sahnedeki kaygıyı düşürüyor.

Yedinci katman, takvimin gerçekçiliği.

Dört ile sekiz ay uzun geliyor ve bir şey daha var: bu süre boyunca yaşamaya devam ediyorsun.

Yani takvim, haftada birkaç saatlik bir çalışmayı varsayıyor — tam zamanlı değil.

Ve bu, aslında bir avantaj: araştırma aşaması zaten zamana yayılmayı istiyor. Gözlem birikiyor, tema oturuyor.

Bir uyarı: takvim başlangıç tarihi olan bir şey. "Bir ara başlarım" diye bir aşama yok.

Pratik hamle: bitirme görevini bugün yaz. Sekiz madde bir gösteriyi kurmuyor ama takvimi başlatıyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama — kendin dene

Kilit özet

Kırk beş dakikalık gösteri, setin büyütülmüş hâli değil: set bölümlerden oluşuyor, gösteri bir hareket taşıyor.

Altı aşama var: araştırma dört-sekiz hafta, parça üretimi sekiz-on altı hafta, birleştirme dört-sekiz hafta, ön gösterimler birkaç farklı koşulda, teknik prova, gösterim ve kayıt.

Araştırma aşamasında bölüm yazılmıyor — erken yazılan bölüm yönü kilitliyor.

Kısaltılabilen tek aşama birleştirme. Parça üretimi kısaltılamıyor, çünkü nedeni takvimsel değil ölçümsel.

Baştan sona prova zorunlu: parçalar tek tek çalışıp bütün çalışmayabiliyor ve yorulma yalnız orada görünüyor.

Ve tek gecenin kusursuz olacağı varsayılmıyor — kayıt için birden fazla gösteri planlanıyor.

Sonraki derse köprü

On üçüncü modül burada bitiyor. Artık bir gösteri kurabiliyorsun.

On dördüncü modülde etik, özgünlük, telif, mahremiyet ve yayın güvenliğini çalışacağız. Yani şimdiye kadar "nasıl yapılır" sorusunu sorduk; şimdi "neyi yapmaya hakkın var" sorusuna geliyoruz.