Geri bildirim istemek

Açılış sahnesi

Set bitti. Komedyen sahneden iniyor ve arkadaşına soruyor: "Nasıl buldun?"

Cevap: "Güzeldi, çok iyiydi."

Şimdi bu cevaptan ne öğrendi?

Hiçbir şey.

Ve arkadaş yalan da söylemedi. Soru öyle bir soruydu ki başka bir cevap üretemezdi.

"Nasıl buldun?" bir değerlendirme istiyor. Ve insanlar yüz yüze değerlendirme yapmıyor — nezaket ediyor.

Şimdi başka bir soru: "Hangi bölüm fazla uzun hissettirdi?"

Bu soru bir değerlendirme istemiyor. Bir gözlem istiyor.

Ve gözlem verilebiliyor, çünkü kimseyi kırmıyor.

Aradaki bütün fark bu: soru ne kadar kolay cevaplanıyor?

Bu derste ne olacak

Önce "nasıl buldun" sorusunun neden çalışmadığını göreceğiz. Sonra altı iyi soruyu tek tek kuracağız ve her birinin hangi bilgiyi çıkardığını göstereceğiz. Ardından geri bildirimin nasıl alınacağını açacağız — savunmama kuralı. Sonra hangi geri bildirimin uygulanacağını konuşacağız: tekrar eden örüntü. Ardından yirmi bir özgün örnekle geri bildirimi inceleyeceğiz. Ders bittiğinde kullanılabilir cevaplar alabiliyor olacaksın.

Sıfır noktası

Bir doktor düşün ve muayenedeki sorularını.

"Nasılsınız?" diye sormuyor. Ya da soruyor ve cevabı bir veri saymıyor.

Şunları soruyor: ağrı nerede? Ne zaman başladı? Ne yapınca artıyor?

Üçü de dar ve somut. Ve üçünün cevabı da hastanın verebileceği türden.

Hastaya "sizce neyiniz var" diye sormuyor — çünkü teşhis hastanın işi değil.

Geri bildirim de böyle.

Seyirciye "sence bu set nasıl düzelir" diye sorulmuyor. Ne yaşadığı soruluyor.

Şimdi benzetmeyi kırayım. Hastanın doktora yalan söylemek için bir nedeni yok.

Arkadaşının sana nezaket etmek için nedeni var. Ve bu, soruları daha da dar yapmayı gerektiriyor.

Dar soru, nezaketin sığamayacağı kadar dar olmalı.

Mekanizma

Önce kötü sorunun mekanizmasına bakalım.

"Nasıl buldun?" üç şey birden istiyor.

Bir yargı. Bir genelleme. Ve bir de o yargının sana söylenmesini.

Üçü de zor. O yüzden insan en kolay çıkışı alıyor: "güzeldi".

Ve bu cevap yalan değil, boş. İçinde bilgi yok.

Şimdi altı iyi soruya bakalım.

Birinci soru: nerede takip etmek zorlaştı?

Ne çıkarıyor? Anlaşılabilirlik.

Sekizinci derste karar ağacını kurmuştuk ve ikinci basamağı anlaşılabilirlikti. Bu soru doğrudan oraya bakıyor.

Ve dikkat: "anlamadığın yer" demiyor. "Takip etmek zorlaştığı yer" diyor.

Fark önemli — insan anlamadığını itiraf etmek istemiyor, ama zorlandığını söyleyebiliyor.

Yani soru, cevabı vermeyi kolaylaştıracak biçimde kurulmuş.

İkinci soru: hangi görüntü aklında kaldı?

Ne çıkarıyor? Somutluğu.

Beşinci modülde çalışmıştık: soyut ifade değil, görülebilir ayrıntı.

Bu soru bir sınav: setinde gerçekten görüntü var mı?

Cevap "hiçbiri" ise metin soyut kalmış demektir. Cevap senin en çok emek verdiğin görüntü değilse, o görüntü yeterince güçlü değil.

Üçüncü soru: benim bu konu hakkındaki görüşüm neydi?

Ne çıkarıyor? Görüşün ulaşıp ulaşmadığını.

İkinci modülde görüşü kurmuştuk: gerilimi herkes görüyor, görüş senin ona ne dediğin.

Bu soru en sert testlerden biri. Kendi görüşünü biliyorsun; izleyici onu söyleyebiliyor mu?

Söyleyemiyorsa görüş metinde yok — kafanda var.

Dördüncü soru: en beklenmedik an hangisiydi?

Ne çıkarıyor? Sürprizin nerede olduğunu.

Ve iki şeyi birden ölçüyor.

Birincisi: bir sürpriz var mıydı? Cevap gelmiyorsa karar ağacının dördüncü basamağı — tahmin edilebilirlik.

İkincisi: sürpriz senin planladığın yerde mi? Değilse dokuzuncu derste çalıştığımız beklenmedik gülmenin bir başka biçimi.

Beşinci soru: hangi bölüm fazla uzun hissettirdi?

Ne çıkarıyor? Tempoyu.

Ve "hissettirdi" kelimesi önemli. Gerçek süre sorulmuyor — algılanan süre soruluyor.

Yedinci derste kesintisiz dikkati çalışmıştık. Bu soru onun sözlü karşılığı: izleyici nerede dağıldı?

Ayrıca bu soru çok kolay cevaplanıyor. İnsan "uzun geldi" demeyi "kötüydü" demekten kolay buluyor.

Altıncı soru: sahnedeki karakterimi üç sıfatla nasıl tarif edersin?

Ne çıkarıyor? Personayı.

Üçüncü modülde personayı bir tasarım kararı olarak kurmuştuk. Bu soru ölçümü veriyor.

Üç sıfat geliyor. Sen kendi personanı üç sıfatla tarif etmiş olsaydın ne yazardın?

İki liste karşılaştırılıyor.

Örtüşüyorsa persona ulaşıyor. Örtüşmüyorsa iki ihtimal var: ya persona kurulmamış ya kurulan persona senin sandığından farklı.

Dokuzuncu derste aynı bilgiye başka bir yoldan varmıştık — persona kaynaklı beklenmedik gülmeler. İki ölçüm birbirini doğruluyor.

Şimdi altı sorunun ortak özelliğine bakalım.

Hiçbiri "iyi miydi" sormuyor.

Hepsi bir olgu soruyor: nerede, hangisi, ne.

Ve hepsinin cevabı izleyicinin gerçekten bildiği bir şey. Kimseden uzmanlık istenmiyor.

Bu, geri bildirim tasarımının bütün sırrı: doğru soru, sıradan bir izleyiciyi kullanışlı bir gözlemciye çeviriyor.

Şimdi alma tarafına geliyoruz.

Kaynak net: geri bildirimi hemen savunma.

Neden bu ayrıca söyleniyor? Çünkü savunma refleksi güçlü.

Biri "üçüncü bölüm uzun geldi" diyor ve komedyenin ağzından "aslında orada bir şey kuruyordum" çıkıyor.

O cümle iki şey yapıyor ve ikisi de kötü.

Birincisi: bilgiyi reddediyor. İzleyici uzun hissetti — bu bir olgu ve tartışılmıyor.

İkincisi: bir daha geri bildirim gelmiyor. Savunulan kişi bir daha konuşmuyor.

Doğru hareket üç adımlı: not al, kaydı incele, örüntü ara.

Not al: tartışma yok, teşekkür var.

Kaydı incele: söylenen şey kayıtta görünüyor mu? Bir önceki derslerde kurduğumuz ölçüm burada devreye giriyor.

Örüntü ara: birden fazla kişide tekrar eden şey.

Ve son cümle dersin sınırı: her öneriyi uygulamak zorunda değilsin.

Geri bildirim veri, emir değil.

Bir kişi bir bölümü sevmedi — bu bir veri noktası. Beş kişi aynı yerde takıldı — bu bir örüntü.

Aradaki fark, uygulama kararının ölçütü.

Örneklerden okuma

Usta katmanı

Birinci katman, kime sorulacağı.

Altı soru kime sorulursa sorulsun çalışıyor. Ama farklı kişiler farklı bilgi veriyor.

Meslektaş komedyen: yapıyı görüyor. Kurulum uzunluğunu, vuruş yerini, geçişleri.

Sıradan izleyici: deneyimi görüyor. Nerede dağıldığını, ne hissettiğini, neyi hatırladığını.

Ve ikincisi genellikle daha değerli, çünkü setinin asıl muhatabı o.

Meslektaş geri bildiriminin bir riski de var: teknik bakış, komedinin nasıl olması gerektiğine dair kendi tercihini taşıyabiliyor.

Pratik denge: yapı için meslektaş, deneyim için izleyici.

İkinci katman, ne zaman sorulacağı.

Gösteriden hemen sonra sorulan sorular en kötü cevapları alıyor.

İki nedeni var. İzleyici hâlâ etkilenmiş durumda ve nezaket refleksi en yüksek noktada. Sen de yüksek uyarılmadasın ve savunma refleksin açık.

Ertesi gün sorulan aynı sorular çok daha iyi cevap veriyor. Ve bir bonus: bir gün sonra hâlâ hatırlanan şey, gerçekten kalan şey.

Özellikle ikinci soru — hangi görüntü aklında kaldı — ancak zaman geçtikten sonra anlamlı.

Üçüncü katman, sorunun kaydına bağlanması.

Geri bildirim tek başına bir veri kaynağı değil; ikinci bir kaynak.

Beşinci derste günlüğü, yedinci derste ölçüleri kurmuştuk. Geri bildirim onların yanına konuyor.

Ve asıl değer kesişimde: izleyici "üçüncü bölüm uzun geldi" diyor ve kayıtta o bölümde kesintisiz dikkat düşük çıkıyor.

İki bağımsız kaynak aynı şeyi söylüyorsa karar kolay.

Çelişiyorlarsa? Kayıt esas alınıyor — ama geri bildirim bir soru bırakıyor: neden bu kişi öyle hissetti?

Dördüncü katman, sorulmayan soru.

Altı soruda olmayan bir şey var: "hangi şaka en komikti?"

Bu soru bilerek dışarıda.

Nedeni şu: cevabı zaten kayıtta var. Gülme ölçülebiliyor ve izleyicinin hafızası ölçümden daha kötü.

Geri bildirim, ölçülemeyen şeyler için kullanılıyor. Ölçülebilen şey için insana sormak, hem zaman kaybı hem daha kötü veri.

Yani soru listesi bir tamamlayıcı: kaydın söyleyemediğini soruyor.

Beşinci katman, üç sıfat sorusunun gücü.

Altıncı soru diğer beşinden farklı bir yerde duruyor.

Diğerleri bir sette ne olduğunu soruyor. Bu, senin kim olduğunu soruyor.

Ve cevabı zaman içinde değişiyor — değişmeli.

Altı ayda bir aynı soruyu sor ve cevapları biriktir. Sıfatlar keskinleşiyorsa persona oturuyor. Dağınık kalıyorsa henüz kurulmamış.

On üçüncü modülde materyal ile kimlik arasındaki mesafeyi çalışacağız. Bu soru, oraya giden en somut yol.

Altıncı katman, geri bildirimin duygusal maliyeti.

Bu ders geri bildirimi bir veri toplama işi olarak anlattı ve bir gerçeği atlamak olmaz: duyması zor.

Özellikle üçüncü soru — görüşün ulaşmamış olduğunu duymak — canı yakıyor.

İki pratik koruma var.

Birincisi zamanlama: geri bildirimi kötü bir gecenin hemen ardından isteme. Kaydı izlemeden önce de isteme.

İkincisi çerçeve: soruyu sen sordun. Yani gelen şey bir saldırı değil, senin talep ettiğin bir ölçüm.

Ve bir şey daha: savunmama kuralı sessiz kalmak demek değil. Anlamadığın bir cevabı netleştirmek için soru sorabiliyorsun. Yasak olan açıklama yapmak.

"Nerede tam olarak?" iyi bir takip. "Ama orada şunu kuruyordum" bir savunma.

Yedinci katman, geri bildirimin karşılıklı olması.

En iyi geri bildirim düzeni tek yönlü değil.

İki komedyen birbirinin setini izleyip aynı altı soruyu cevaplıyor.

Üç faydası var. Sorular pratikleşiyor. Başkasının setinde gördüğün kalıbı kendinde de görmeye başlıyorsun. Ve karşılıklılık, geri bildirimi verenin dürüst olmasını kolaylaştırıyor — çünkü o da aynı şeye açık.

Altıncı derste karşılıklı puanlamayı, dördüncü derste karşılıklı kayıt izlemeyi konuşmuştuk. Üçü birlikte bir çalışma ortaklığı kuruyor.

On beşinci modülde ekip rollerini ve topluluk ilişkisini çalışacağız. Bu ortaklık, orada anlatacağımız ilişkinin en verimli biçimi.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama — kendin dene

Kilit özet

"Nasıl buldun?" nezaket cevabı üretiyor, çünkü bir yargı ve genelleme istiyor. İyi soru dar ve somut — cevabı nezaket cümlesiyle verilemeyecek kadar dar.

Altı soru altı ayrı şey ölçüyor: nerede takip zorlaştı anlaşılabilirliği, hangi görüntü kaldı somutluğu, görüşüm neydi görüşün ulaşmasını, en beklenmedik an sürprizi, hangi bölüm uzun hissettirdi tempoyu, üç sıfat personayı.

Hiçbiri "iyi miydi" sormuyor. Hepsi bir olgu soruyor ve kimseden uzmanlık istemiyor.

Geri bildirim hemen savunulmuyor: not al, kaydı incele, örüntü ara. Savunulan kişi bir daha konuşmuyor.

Ve her öneri uygulanmıyor — bir kişi bir veri noktası, tekrar eden şey bir örüntü.

Ölçülebilen şey sorulmuyor: "hangi şaka en komikti" sorusunun cevabı zaten kayıtta.

Sonraki derse köprü

Modül boyunca ölçüm, analiz, teşhis ve geri bildirim kurdu.

Modül projesinde hepsi bir arada çalışacak: aynı beş dakikalık seti en az üç oturumda, her seferinde tek bir ana değişiklikle uygulayacaksın. Çıktı dört parça — zaman kodlu günlük, A/B karşılaştırması, korunacak üç unsur ve değiştirilecek üç unsur.