Önce özete göz atDersin sonundaki özet, okumaya başlamadan önce yol haritası olarak.
Canlı set rubriği bir performansı sekiz alanda ve dört kademede değerlendirir: açılış, anlaşılabilirlik, zamanlama, beden ve ses, seyirci ilişkisi, yapı, süre ve profesyonellik. Kademeler başlangıç, gelişiyor, yetkin ve ileridir.
Rubrikte sayı yoktur, çünkü alanlar aynı birimde değildir, tek gece bir örneklemdir ve bazı alanlar odaya bağlıdır. Kademe adı, yanındaki gece notuyla birlikte okunur.
Bu rubrik icrayı, ilişkiyi, yapıyı ve profesyonelliği ölçer; şaka rubriğiyle birlikte altı yeterliğin hepsini kapsar.
En alt kademede iki alanda bir eksiklik değil bir yanlış durur: gülmenin üstüne konuşmak ve seyirciden kaçmak ya da ona saldırmak. En üst kademeler çoğu zaman komedyenin dışına döner.
Rubrik bir izleme aracıdır, bir oyun planı değil. Kayıt birkaç kez izlenir, iki göz ayrışan satırları konuşur, bir dönem için yalnızca bir ya da iki alan seçilir.
Açılış sahnesi
Bir cuma gecesi, kulüpte on beş dakikalık bir set. Selin nezaket şakasını bu kez yeni bir sırayla taşıyor: anne, ev sahibi, doktor ve en sonda yine anneye dönüş. Salonun arkasında iki kişi oturmuş, ellerinde aynı kâğıt. Biri Deniz, öbürü Mert. Kâğıtta sekiz satır var ve her satırın yanında dört kelime: başlangıç, gelişiyor, yetkin, ileri.
Kâğıtta tek bir sayı yok. Toplam yok, geçme notu yok. Mert ilk başta buna takılıyor: "Bir puan verelim, kaç aldı söyleyelim." Deniz başını sallıyor. Bir önceki hafta Selin'in şakası kâğıt üzerinde on dokuz almıştı, ama sahnede yarım gülme almıştı. Bu gece ölçülen şey kâğıttaki metin değil, metnin bir odada yaşadığı on beş dakika.
Set bittiğinde iki kâğıt yan yana konuyor. Sekiz satırın altısında aynı kelimeler yazılmış, ikisinde farklı. Bu ders o sekiz satırı, dört kademenin nasıl okunacağını ve kâğıtta neden hiç sayı olmadığını açıyor.
Bu derste ne olacak
Önce canlı bir setin neden bir toplam puana dönüştürülmediğini göreceğiz. Sonra sekiz alanı ve her birinin dört kademesini Selin'in, Can'ın ve Mert'in sahnedeki anları üzerinden açacağız: açılış, anlaşılabilirlik, zamanlama, beden ve ses, seyirci ilişkisi, yapı, süre ve profesyonellik. Ardından bu rubriğin, şaka rubriğinin bıraktığı yeterlikleri nasıl tamamladığını, en düşük kademede neden iki ayrı hatanın birlikte durduğunu ve en üst kademenin neden komedyenin dışına döndüğünü konuşacağız. Ders bittiğinde bir seti sekiz alanda değerlendirebilecek ve bu değerlendirmeyi o gecenin koşullarıyla birlikte okuyabileceksin.
Sıfır noktası
Bir doktorun hastasını muayene ettiğini düşün. Tansiyon bir sayıdır, ateş bir sayıdır; ama nefes alışın rahatlığı, cildin rengi, hastanın odaya girişindeki yürüyüşü sayı değildir. Doktor bunları toplayıp tek bir "sağlık puanı" vermez. Her birine ayrı bakar ve kaydın yanına muayenenin koşullarını yazar: hasta sabah mı geldi, merdiven çıkıp mı geldi, aç mıydı.
Canlı set de böyle bir muayenedir ve üç sebeple bir toplam puana dönüşmez. Birincisi, alanlar aynı birimde değildir. Süre bir olgudur: aşıldı ya da aşılmadı. Seyirci ilişkisi ise bir izlenimdir. İkisini toplamak, iki ayrı türden şeyi tek bir sayıya sıkıştırmaktır.
İkincisi, tek gece bir örneklemdir. Aynı set farklı odalarda farklı sonuç verir; bir gecelik puan komedyenin değil, o gecenin puanıdır. Üçüncüsü, bazı alanlar odaya bağlıdır. Zor bir odada güvenli bir ilişki kurmak, kolay bir odada aynı ilişkiyi kurmaktan çok daha zordur. Bir sayı bu farkı taşımaz; bir kademe adı ise yanındaki notla birlikte okunur.
Mekanizma
İcrayı ölçen dört alan
Açılış alanında başlangıç geç ve belirsiz bir açılıştır; gelişiyor, ilk dakika içinde netleşen; yetkin, ilk otuz saniyede netleşen; ileri ise persona ve ritmi anında kuran açılıştır. Sekiz alan içinde bir saat taşıyan tek alan budur, dolayısıyla kayıttan ölçülebilir.
Anlaşılabilirlik alanında başlangıçta bilgi kaybolur, gelişiyor kademesinde yer yer takip zorlaşır, yetkin kademede anlatım nettir. İleri kademe "daha net" demez; karmaşık bir yapıda bile zahmetsiz der. Ölçüt, zorluğun altında korunan netliktir.
Zamanlamada başlangıç gülmenin üstüne konuşmaktır, gelişiyor tutarsızlık, yetkin çoğunlukla kontrollü bir zamanlama, ileri ise gerilimi ve sessizliği yaratıcı biçimde kullanmaktır. Beden ve seste başlangıç kapalı ya da rastgele bir duruştur; gelişiyor bazı bilinçli seçimler, yetkin metni destekleyen bir beden, ileri anlamın ayrılmaz parçası olan bir beden ve sestir. Buradaki çizgi açıktır: rastgele, bilinçli, destekleyici, ayrılmaz.
İlişki, yapı ve profesyonellik
Seyirci ilişkisinde başlangıç kaçınmak ya da saldırmaktır; gelişiyor sınırlı bir bağ, yetkin güvenli ve açık bir ilişki, ileri ise odayı esnek biçimde yönetmektir. Yapıda başlangıç rastgele bir sıra, gelişiyor temel bir başlangıç ve son, yetkin akış ve çeşitlilik, ileri tema, ritim ve geri çağırmaların bir bütün oluşturmasıdır.
Sürede başlangıç belirgin biçimde aşmak, gelişiyor küçük bir sapma, yetkin süre içinde kalmak, ileri süreyi yaratıcı ve esnek yönetmektir. Profesyonellikte başlangıç hazırlıksız ya da güvensiz bir duruş, gelişiyor temel bir hazırlık, yetkin güvenilirlik, ileri ise ekibin ve gecenin bütününü güçlendirmektir.
İki rubrik, altı yeterlik
Şaka rubriği altı yeterlikten ikisini ölçüyordu: bakış açısı ve yazım. Bu rubriğin sekiz alanı kalan dördünü kapatır. Açılış, anlaşılabilirlik, zamanlama, beden ve ses icrayı; seyirci ilişkisi ilişkiyi; yapı yapıyı; süre ve profesyonellik profesyonelliği ölçer. İki araç birlikte altı yeterliğin hepsini kapsar ve neredeyse hiç örtüşmez.
Bir sınır noktası var: anlaşılabilirlik yazımla da ilgilidir, çünkü dağınık bir metin zor anlaşılır. Kademe tanımları ise yönü belli eder: "bilgi kayboluyor" ve "takip zor" ifadeleri metnin değil aktarımın sorununu anlatır. Bu yüzden alan icraya aittir; aynı sorun kâğıtta da görülüyorsa şaka rubriğinin kurulum satırına da yansır.
En alttaki iki hata, en üstteki dışa dönüş
Çoğu alanda başlangıç kademesi bir eksikliği anlatır: belirsiz, kapalı, rastgele. İki alanda ise bir eksiklik değil, yapılan bir yanlış durur. Gülmenin üstüne konuşmak bir şeyi yapmamak değil, tepki anını bölen bir şeyi yapmaktır. Seyirci ilişkisinde ise en alt kademede iki zıt davranış birlikte durur: kaçınmak ve saldırmak. Biri seyirciye hiç bakmaz, öbürü onu karşısına alır. İkisi de aynı şeyin yokluğudur: güven. Kaçınan komedyen seyirciyle anlaşmayı hiç açmaz, saldıran komedyen açılmış anlaşmayı bozar.
En üst kademelere bakınca başka bir örüntü çıkar. Bazıları komedyenin içine bakar: zahmetsiz netlik, anlamın parçası olan beden. Bazıları ise dışarı döner. Seyirci ilişkisinde ileri, kendini değil odayı yönetmektir. Sürede ileri, süreyi bir kısıt olmaktan çıkarıp bir araca dönüştürmektir. Profesyonellikte ileri, ölçülen şeyin artık senin performansın değil gecenin bütününe kattığın şey olmasıdır.
Örneklerden okuma
Usta katmanı
Kademe adı bir yön söyler
Kademe adları bir gelişim dilidir: başlangıç, gelişiyor, yetkin, ileri. "Zayıf" ya da "başarısız" gibi bir hüküm taşımazlar; komedyenin bir çizginin neresinde durduğunu söylerler. Bir değerlendirme okunurken adın tamamı söylenir: "Zamanlaman zayıf" değil, "zamanlaman gelişiyor kademesinde." İkisi aynı bilgiyi verir, ama ikincisi bir yön gösterir ve dinleyeni savunmaya itmez.
Açılış ve süre ikili alanlardır
Açılış ve süre öbür altı alandan farklıdır, çünkü ikisinin de bir olgu tarafı vardır. Açılışın ilk netleştiği an kayıtta bir saniyeyle işaretlenebilir; sürenin aşılıp aşılmadığı saatle ölçülür. Bu alanlarda iki değerlendirici nadiren ayrışır. Ama ikisinin de ileri kademesi yine bir izlenimdir: persona ve ritmin anında kurulması, sürenin yaratıcı biçimde yönetilmesi. Olgu yetkin kademeye kadar taşır, ilerisi yorum ister.
İki göz, ayrışan satırlar
Aynı seti iki kişinin değerlendirmesi, rubriğin en verimli kullanımıdır. İki kâğıt yan yana konur ve yalnızca ayrışan satırlar konuşulur; aynı kademede birleşen satırlar zaten doğrulanmıştır. Ayrışma çoğu zaman bir değerlendirme farkı değil, bir görme farkıdır: biri o anda saatine bakıyordu, öbürü arka masayı izliyordu. Konuşma, iki kişinin tek başına göremediği bir seti ortaya çıkarır.
Odanın koşulları da yazılır
Rubrik tek bir gecenin örneklemi olduğu için her değerlendirmenin yanına o gecenin koşulları eklenir: saat, doluluk, önceki setin nasıl gittiği, mekânın sesi. Bu not, aynı kademenin iki farklı gecede ne kadar farklı ağırlık taşıdığını gösterir. Notsuz bir değerlendirme, bir komedyeni o gecenin şansıyla karıştırır.
Rubrik bir hedef listesi değildir
Sekiz alanın en üst kademeleri bir sahne planına çevrilmez. Her alanda ileriyi aynı anda oynamaya çalışan komedyen, her vuruşa sessizlik ve her cümleye jest koyar; sonuç zorlanmış bir settir. Rubrik bir izleme aracıdır. Bir dönem için bir ya da iki alan seçilir, provada o alanlara çalışılır, sahnede ise set olduğu gibi oynanır. Bir sonraki değerlendirme, o iki alanın kayıp kaymadığını gösterir.
Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler
Yaygın yanlışSayısı olmayan rubrik eksik bir rubriktir.
Sayının yokluğu bir karardır. Alanlar aynı birimde değildir ve tek gece bir örneklemdir; bir toplam puan o gecenin veremeyeceği bir kesinlik vaat eder.
Yaygın yanlışCanlı set rubriği her şeyi ölçer.
Bakış açısını ve yazımı ölçmez. Bu ikisi şaka rubriğinin işidir; iki araç birlikte altı yeterliği kapsar.
Yaygın yanlışSeyirciyle sert konuşmak, seyirciden kaçmaktan iyidir.
İkisi de rubrikte aynı kademededir. Biri anlaşmayı hiç açmaz, öbürü açılmış anlaşmayı bozar; ikisinde de güven yoktur.
Yaygın yanlışGülme gelirken konuşmaya devam etmek enerjiyi korur.
Gülmenin üstüne konuşmak zamanlamanın en alt kademesidir. Tepki anını böler ve bir sonraki kurulumun duyulmasını engeller.
Yaygın yanlışİleri kademe, aynı şeyi daha iyi yapmaktır.
Birçok alanda ileri kademe komedyenin dışına döner: odayı yönetmek, süreyi gecenin aracı yapmak, ekibi güçlendirmek.
Yaygın yanlışDeğerlendirmeyi okuduktan sonra bütün alanlarda en üst kademeyi oynamak gerekir.
Rubrik bir oyun planı değildir. Sekiz alanı aynı anda zorlamak seti katılaştırır; her dönem bir ya da iki alana çalışılır.
Uygulama — kendin dene
Kilit özet
Canlı set rubriği bir performansı sekiz alanda ve dört kademede değerlendirir: açılış, anlaşılabilirlik, zamanlama, beden ve ses, seyirci ilişkisi, yapı, süre ve profesyonellik. Kademeler başlangıç, gelişiyor, yetkin ve ileridir.
Rubrikte sayı yoktur, çünkü alanlar aynı birimde değildir, tek gece bir örneklemdir ve bazı alanlar odaya bağlıdır. Kademe adı, yanındaki gece notuyla birlikte okunur.
Bu rubrik icrayı, ilişkiyi, yapıyı ve profesyonelliği ölçer; şaka rubriğiyle birlikte altı yeterliğin hepsini kapsar.
En alt kademede iki alanda bir eksiklik değil bir yanlış durur: gülmenin üstüne konuşmak ve seyirciden kaçmak ya da ona saldırmak. En üst kademeler çoğu zaman komedyenin dışına döner.
Rubrik bir izleme aracıdır, bir oyun planı değil. Kayıt birkaç kez izlenir, iki göz ayrışan satırları konuşur, bir dönem için yalnızca bir ya da iki alan seçilir.
Sonraki derse köprü
İki kâğıt masada duruyor ve sıra Selin'e bunları anlatmaya geliyor. Mert ilk cümleyi hazırlamış: "Ortadaki doktor kısmı komik değildi." Deniz'in aklındaki cümle ise başka: "Ben olsam o kısmı şöyle yazardım." Bir sonraki ders bu iki cümlenin ikisini de reddediyor ve yerine dört adımlı bir model koyuyor: gözlem, etki, ilke ve deney. Asıl soru şu: bir komedyene, onun sesini elinden almadan nasıl yol gösterilir?