USB ve fiziksel erişim

Açılış

Hastanenin otoparkında, personel girişinin yanında, bir sabah küçük bir USB bellek bulundu. Üzerine bir etiket yapıştırılmıştı: "Maaş zamları 2027 — gizli". Belleği bulan idari personel, kimin olduğunu öğrenip sahibine vermek için onu kendi bilgisayarına takmak üzereydi ki bir iş arkadaşı "önce bilgi işleme sor" dedi.

Bellek Bora'nın masasına geldi. Bora onu hiçbir bilgisayara takmadı. Bir zarfa koydu, üzerine bulunduğu yeri, saati ve bulan kişinin adını yazdı ve kayda geçirdi. Sonra idari personele teşekkür etti ve neden takmadığını anlattı: bir bellek dışarıdan bir bellek gibi görünür, ama içinde ne olduğu, hatta ne olduğu, ancak takıldığında belli olur ve takıldığı an iş işten geçmiş olabilir.

Etiketteki kelimeler tesadüf değildi; maaş zammını kim merak etmez? O gün kimse belleği sahiplenmedi. Bora bir hafta sonra bütün personele kısa bir not gönderdi: bulunan bellek takılmaz, bilgi işleme getirilir. Bu ders, bir bilgisayara fiziksel olarak dokunabilmenin neden bütün diğer önlemleri atlatabildiğini ve buna karşı alınacak basit alışkanlıkları anlatıyor.

Tek fikir

Bir bilgisayara fiziksel olarak ulaşabilen kişi, yazılımla kurulan pek çok korumanın önüne geçebilir. Bulunan bir belleği takmamak, masadan kalkarken ekranı kilitlemek ve ortak cihazlara takılı yabancı bir aygıtı fark etmek, bu kapıyı kapatır.

Nasıl çalışır

Bu modülün önceki dersleri cihazları ağdan ve internetten gelen tehditlere karşı güçlendirdi. Bu ders en eski kapıya bakıyor: cihazın kendisine dokunan bir ele.

Fiziksel erişimin en sık yolu, bir USB bellektir. Bir belleğin tehlikesi iki yoldan gelir. Birincisi içindeki dosyalardır: bellekte bir belge gibi görünen ama aslında bir program olan bir dosya, çift tıklandığında çalışır. Dosya sistemi dersinde çift uzantılı dosyaları, Bora'nın danışmasındaki bilgisayarda da bellekten yayılan bir solucanı görmüştük.

İkinci yol daha sinsidir: bellek gibi görünen ama bellek olmayan bir aygıt.

İnsanlar bu aygıtları gerçekten takar mı? Bir üniversite kampüsünde yapılan bir saha deneyi bu soruyu ölçtü.

Fiziksel erişimin üçüncü yolu, aygıt bile gerektirmez: açık bırakılmış bir ekran. Kilitsiz bir bilgisayarın başına oturan biri, e-postayı okuyabilir, bir mesaj gönderebilir, bir dosyayı kopyalayabilir ya da bir ayarı değiştirebilir. Disk şifrelemesi, açık ve kilitsiz bir oturumu korumaz.

Sahada

Savunma

Fiziksel erişime karşı savunma, birkaç basit alışkanlığın her gün tekrarlanmasıdır.

İlk savunma, bulunan ya da kaynağı bilinmeyen bir belleği takmamaktır. Sahibine ulaştırmak isteniyorsa, takılmadan bulunduğu yerin yetkilisine ya da kurumun bilgi işlem birimine verilir. Bir belleği incelemek gerekiyorsa, bu, ağa bağlı olmayan ve bu iş için ayrılmış bir sistemde, yetkili kişilerce yapılır; kişisel ya da iş bilgisayarında yapılmaz. Bir hediye ya da tanıtım belleği bile, içinde ne olduğu bilinmeden önemli bir bilgisayara takılmamalıdır.

İkinci savunma, otomatik çalıştırmayı kapatmaktır. Takılan bir aygıt için işletim sisteminin hiçbir şey yapmaması, en azından ne yapacağını sorması, bellekteki bir programın kendiliğinden başlamasını önler. Bora'nın danışmasındaki solucan olayından sonra hastanede yapılan ilk iş buydu.

Üçüncü savunma, ekranı kilitlemektir. Windows'ta Windows tuşu ile L, macOS'ta Control, Command ve Q tuşları ekranı anında kilitler. Bunun yanında birkaç dakikalık hareketsizlikten sonra kendiliğinden kilitlenen bir ekran, unutulan anları kapatır. Telefonlarda da ekranın kısa sürede kilitlenmesi aynı işi görür.

Dördüncü savunma, ortak ve gözetimsiz cihazlara göz atmaktır. Danışma, toplantı odası ya da ortak kullanılan bilgisayarların kablolarına ve portlarına zaman zaman bakmak, Kaan'ın şirketindeki gibi takılmış yabancı bir aygıtı ortaya çıkarabilir. Ekranların ziyaretçilerin görüş alanına bakmaması ve masada hassas belgelerin açıkta bırakılmaması da fiziksel erişimin bir parçasıdır.

Beşinci savunma, telefonu yabancı şarj noktalarında dikkatle şarj etmektir. Telefonu bir bilgisayara ya da tanımadığın bir porta takarken telefon veri aktarımına izin isteyip istemediğini sorarsa, yalnız şarj seçilir; mümkünse kendi şarj adaptörünle prize takmak en sade yoldur.

Kurumlar için savunma, bu alışkanlıkları kurala çevirmektir: bilinmeyen bellek takılmaz ve bilgi işleme getirilir, ortak bilgisayarlarda çıkarılabilir depolama kısıtlanır, ekran kilidi ayarları merkezi olarak belirlenir ve ziyaretçi alanlarındaki cihazlar düzenli kontrol edilir.

Uygulama

Kendi bilgisayarında ve telefonunda fiziksel erişime karşı üç ayarı yapacak ve bir alışkanlığı başlatacaksın.

Kilitleme kısayolu ilk günlerde unutulacak; bir hafta sonra elin kendiliğinden gidecek.

Defter: Bilgisayarların ve telefonların envanter satırına otomatik kilit süresi ve otomatik çalıştırmanın durumu. Kural sayfasına bilinmeyen aygıt kuralı. Aylık güvenlik turuna, ortak kullanılan bilgisayarlar varsa, kablolarına ve portlarına bir bakış.

Hata köşesi

Etik ve sınırlar

Başkasının açık bıraktığı bir ekrana dokunmak, onun hesabını onun izni olmadan kullanmaktır; Duru'nun masa arkadaşının yaptığı zararsız görünse de, o açık ekran bir e-postayı, bir banka uygulamasını ya da bir tezi de taşıyordu. Bir iş arkadaşının kilitsiz ekranını gördüğünde yapılacak en iyi şey, ona söylemek ya da yalnızca ekranını kilitlemektir. Kurumların "bulunan bellek" tatbikatları, yani personelin bellekleri takıp takmadığını ölçmek için bilerek bellek bırakmak, ancak yönetimin yazılı izniyle, kapsamı belirlenmiş ve bellekler zararsız hazırlanmış olarak yapılır. Bulduğun bir aygıtı incelemek için kendi başına bir yöntem denemek yerine, onu yetkilisine teslim etmek gerekir; Bora'nın zarfı ve kaydı, bunun nasıl yapıldığını gösterir.

Kapanış

1. Fiziksel erişim, bir cihaza dokunabilme, ona aygıt takabilme ya da ekranını görebilmedir ve ekran kilidi ve şifreleme olmadığında yazılımla kurulan pek çok korumanın önüne geçer.
2. Bulunan bir bellek, içindeki dosyalarla ya da kendini klavye olarak tanıtıp tuşlara basarak tehlikeli olabilir; kampüs deneyi bu belleklerin çok sık takıldığını gösterir, bu yüzden kaynağı bilinmeyen aygıt hiçbir bilgisayara takılmaz.
3. Savunma, otomatik çalıştırmayı kapatmak, kalkarken ekranı kilitlemek ve kısa bir otomatik kilit kurmak, ortak cihazların kablolarına bakmak ve telefonu yabancı portlarda yalnız şarj için kullanmaktır.

Üç soru

1. Bora otoparkta bulunan belleği neden kimin olduğunu öğrenmek için bile takmadı?
2. Kampüs deneyinin bulguları, bulunan bellekler hakkındaki alışkanlıklar için ne söylüyor?
3. Diski şifreli olan Duru'nun açık bıraktığı ekran neden yine de bir riskti?

Yanıtlar

1. Bir belleğin içinde ne olduğu, hatta gerçekten bir bellek mi yoksa kendini klavye olarak tanıtan bir aygıt mı olduğu, ancak takıldığında belli olur ve o anda iş işten geçmiş olabilir. "Gizli" etiketi de merakı kışkırtmak için seçilmiş olabilirdi. Bora belleği zarfa koyup kayda geçirdi ve personele bulunan belleğin takılmayıp bilgi işleme getirileceğini duyurdu.
2. Araştırmacılar bir kampüse iki yüz doksan yedi bellek bıraktı; saldırının başarı oranı yüzde kırk beş ile doksan sekiz arasında tahmin edildi ve ilk bellek altı dakikadan kısa sürede takıldı. Bu, bellek takmanın dikkatsiz bir azınlığa özgü olmadığını, çok sık görülen bir davranış olduğunu gösterir; bu yüzden kural kişisel dikkate değil, açık bir alışkanlığa dayanmalıdır.
3. Şifreli bir disk, makine kapalı ya da kilitliyken işe yarar; açık ve kilitsiz bir oturumda e-posta, banka uygulaması ve dosyalar başına oturan herkese açıktır. Masa arkadaşı bu açık oturumdan bir paylaşım yaptı. Bu yüzden şifreleme, kalkarken kilitleme alışkanlığıyla ve kısa bir otomatik kilitle tamamlanmalıdır.

Sonraki derse köprü

Bu modülde cihazın her kapısına ayrı ayrı baktık: yamalar, uygulama izinleri, oturum ve disk, tarayıcı, kayıp günü ve fiziksel erişim. Her ders kendi ayarını getirdi. Ders 8.7 bunları tek bir yerde topluyor: telefon ve bilgisayar için adım adım bir cihaz sıkılaştırma kontrol listesi, ve onu kendi cihazlarında baştan sona uygulayacağın bir atölye.