Ne yapacaksın
Aynı fikri altı ayrı kapta tasarlayacaksın: bir dakikalık video, on dakikalık kısa film, uzun metraj, mini dizi, devam eden dizi ve interaktif hikâye.
Altısını da tasarlayacaksın — beğenmediklerini de. Bu bir seçim alıştırması değil; her kabın neyi mümkün kıldığını öğrenme alıştırması.
Bir kabın ne yaptığını, ancak fikrini o kaba zorladığında öğreniyorsun.
Her tasarım üç satır: bu kapta ne anlatılıyor, neyi feda ediyor, neyi kazanıyor. Üçüncü satır en önemlisi — çünkü her kap bir şey feda ederken bir şey veriyor ve kazanç genellikle beklenmedik bir yerden geliyor.
En sonda altı tasarımı yan yana koyup bir karar verecek ve gerekçesini yazacaksın. Karar konsept kartındaki hedef mecra satırıyla aynı çıkmayabilir; çıkmıyorsa kartı düzelteceksin.
Süre: doksan dakika. Çıktı: altı tasarım, on sekiz satır ve bir gerekçeli karar.
Neden bu alıştırma
Kabı seçmenin yedi ölçütü bir hesap dersiydi; bu alıştırma o hesabı elle yaptırıyor.
Farkı şurada: hesap yaparak seçilen kap doğru olabiliyor ama yazar o kabın neyi imkânsız kıldığını hâlâ bilmiyor. Tasarlamak bunu öğretiyor. Bir fikri bir dakikaya sığdırmaya çalışan yazar, o fikrin gerçekten neye dayandığını başka hiçbir yolla öğrenemiyor.
İkinci fayda uçlarda. Altı kabın ikisi uç: bir dakikalık video ve devam eden dizi. İkisi de çoğu fikir için yanlış kap ve tam bu yüzden öğretici. En dar kap, fikrin çekirdeğini çıplak bırakıyor; en geniş kap, fikrin nerede tükendiğini gösteriyor.
Üçüncüsü: interaktif hikâye. Yazarların çoğu bunu kendi alanı saymıyor ve atlıyor. Oysa bu kap tek bir soruyu sormaya zorluyor — bu hikâyede izleyici hangi kararı verebilirdi? Cevap, metnin gerçek karar noktalarını gösteriyor. Karar noktası bulunamayan bir hikâyede, karakterin de gerçek bir seçimi yok demektir.
Ve bir uyarı: bu alıştırma altı ayrı proje üretmiyor. Altısı da aynı fikrin ölçüm sonuçları. Sonunda biri seçilecek, beşi atılmayacak — çünkü seçilmeyen kaplarda bulunan çözümler, seçilen kapta kullanılabiliyor.
Hazırlık
Konsept kartını, dört soruyu ve dünya çalışmasındaki on sahne fikrini yanına al. Altı tasarım bu üç belgeden çıkacak.
Bir sayfaya altı bölüm çiz ve her bölümde üç satır bırak: "ne anlatılıyor", "feda edilen", "kazanılan".
Sırayı dardan geniş: bir dakika, on dakika, uzun metraj, mini dizi, devam eden dizi, interaktif. Sıra önemli — dardan başlamak, çekirdeği en başta bulmayı sağlıyor.
Ve bir kural: hiçbir bölümü boş bırakmayacaksın. "Bu fikir bir dakikaya sığmaz" bir cevap değil. Sığmıyorsa neyin sığdığını yazacaksın — ve sığan şey, fikrin çekirdeği.
Adımlar
Bir dakikada yapılabilecek tek şey bir şeyi göstermek. Sorulacak soru şu: bu fikrin tek bir görüntüsü olsa, hangi görüntü olurdu? Ve o görüntüde kim var, ne yapıyor?
Feda edilen açık: bağlam. Kazanılan ise şaşırtıcı — çekirdek. Bu bölüm doğru yazıldığında, elindeki cümle bütün metnin özeti oluyor ve sonraki beş tasarımın hepsi ona bakıyor.
Kısa filmin kuralı: bir dönüşüm taşımıyor, bir açığa çıkma taşıyor. Karakter değişmiyor; izleyicinin karakter hakkındaki bilgisi değişiyor.
Bu bölümde en sık yapılan hata, uzun metrajın özetini yazmak. Kısa film bir özet değil; kendi başına tamamlanan bir yapı. Yazacağın şey "filmin ilk çeyreği" değil, tek bir tam sahne dizisi.
Burada asıl iş, motorun doksan dakikada tükenmesini sağlamak. Erken tükeniyorsa ortaya bir alt öykü koyacaksın; tükenmiyorsa bir şeyi çıkaracaksın. İki satırla yaz: hangi olay ortada duruyor, hangi olay finali kapatıyor?
Şart şu: sonu şimdiden yazacaksın. Bölüm sayısını da yazacaksın — dört, altı, sekiz. Sayı seçilmeden yazılan mini dizi, mini dizi değil.
Bu bölümün asıl faydası şu soruda: uzun metrajda taşınamayan ne var? Cevap genellikle bir karakter ya da bir alt öykü — ve o cevap, uzun metraj tasarımında neyin feda edildiğini de söylüyor.
Tek bir şey yazacaksın ve zor olan bu: üç ayrı bölüm konusu. Üçü de aynı kurulumdan çıkacak ve üçü birbirine benzemeyecek.
Üç konu bulamıyorsan bu bölümün cevabı net: bu fikir devam eden diziyi taşımıyor. Ve bunu yazmak bir başarısızlık değil bir ölçüm sonucu — kaydet ve geç.
Üç karar noktası yaz. Her karar noktası için iki seçenek ve her seçenek için tek bir sonuç.
Kural şu: iki seçenek de savunulabilir olacak. Biri açıkça doğru, öbürü açıkça yanlışsa orada karar yok, bir sınav var.
Bu bölüm bittiğinde geriye dön ve bak: bu üç karar noktası, seçtiğin kapta da duruyor mu? Duruyorsa metnin karar noktaları belli. Durmuyorsa karakterin sahnelerde gerçek bir seçimi yok demektir ve bu, en değerli bulgu.
Bu satırlar bu alıştırmanın asıl çıktısı. Seçilmeyen kaplarda bulunan çözümler, seçilen kapta kullanılabiliyor — ve genellikle metnin en iyi fikirleri oradan geliyor.
Karar konsept kartındaki hedef mecra satırıyla aynı çıkmadıysa kartı düzelt. Kart yaşayan bir belge; buradaki ölçüm ona üstün.
Çözümlü örnek
Kapanmış istasyondaki kırtasiyeci fikri, altı kapta.
Bir dakikalık video. Ne anlatılıyor: Bir adam kapalı bir kepenğin camını içeriden değil dışarıdan siliyor; iş bitince bir adım geri çekilip camdan içeriye bakıyor ve içeride hiçbir şey yok. Feda edilen: bütün bağlam — kim, neden, ne olacak. Kazanılan: çekirdek. Yazar bu bir dakikayı yazdıktan sonra fark ediyor ki metnin asıl meselesi dükkânın açılması değil, adamın kendi yansımasına bakması.
On dakikalık kısa film. Ne anlatılıyor: Bir sabah. Adam camı siliyor, kızı geliyor, tabelayı istiyor, adam vermiyor, kız gidiyor. Adam camı bir daha siliyor. Feda edilen: eşin bütün hattı ve dönüşüm. Kazanılan: bir açığa çıkma — adamın vermeyi reddetmesi, dükkânı değil kızından bir şeyi sakladığını gösteriyor.
Uzun metraj. Ne anlatılıyor: Yıkım tarihine kadar geçen üç hafta; son siparişi teslim etme çabası; eşle çatışma; teslim ve yıkımı görmeme. Ortadaki olay: eşinden yardım istemek zorunda kalması. Finali kapatan olay: teslim. Feda edilen: kasabanın diğer hikâyeleri, çay ocağındaki karar düzeni, kızın kendi hayatı. Kazanılan: dönüşüm için yer — adam görüşünü tamamen değiştirmiyor ama kaydırıyor.
Mini dizi. Ne anlatılıyor: Dört bölüm. Her bölüm bir başka kişinin gözünden aynı üç haftayı anlatıyor: adam, eş, kız, çay ocağı işletmecisi. Son bölümde yıkım. Feda edilen: tek bakış açısının yoğunluğu ve gerilimin sürekliliği. Kazanılan: eşin haklılığı. Uzun metrajda eş bir engel olarak duruyor; burada kendi bölümünde bir ana karakter oluyor ve tema haritasındaki ikinci görüş gerçekten taşınıyor.
Devam eden dizi. Ne anlatılıyor: Kasabadaki kapanan işyerleri üstüne bölüm bölüm ilerleyen bir anlatı; kırtasiyeci sabit karakter, her bölümde başka bir esnaf kapanıyor. Üç bölüm konusu: bir fırının kapanması ve kimin ekmek götüreceği meselesi; çay ocağının el değiştirmesi ve kararların nerede alınacağının bozulması; minibüs hattının kaldırılması. Feda edilen: kırtasiyecinin kendi hikâyesinin sonu — sabit karakter dönüşemiyor. Kazanılan: kasabanın kendisi bir karakter oluyor ve dünya çalışmasındaki üç toplumsal çatışma tamamen kullanılabiliyor.
İnteraktif hikâye. Ne anlatılıyor: İzleyici adamın kararlarını veriyor. Üç karar noktası. Bir: kızı tabelayı istiyor — verilsin mi? Verilirse kızla bağ kuruluyor, dükkânın son izi gidiyor. Verilmezse iz kalıyor, kız bir daha gelmiyor. İki: eski bekçinin iş teklifi — kabul mü? Kabul edilirse yeni bir hayat, teslim edilmemiş bir sipariş. Edilmezse sipariş, imkânsız bir kalış. Üç: yıkım günü — teslim mi, izlemek mi? Teslim iş bitiyor, veda yok. İzlemek veda var, iş yarım.
Feda edilen: anlatıcının hükmü; hangi seçimin doğru olduğu söylenemiyor. Kazanılan: metnin gerçek karar noktalarının listesi. Yazar üç noktayı uzun metraj tasarımına götürüyor ve ikisinin orada bir seçim olarak durmadığını görüyor — kızın tabela isteği bir tartışma olarak geçiyor, bekçinin teklifi hiç yok.
Üçüncü satırların okunması. Yazar altı "kazanılan" satırını yan yana koyuyor. En beklenmedik iki tanesi mini diziden ve interaktiften geliyor: eşin kendi bölümünde ana karakter olması, ve üç karar noktasının listesi.
Karar. Uzun metraj. Gerekçe üç satır: motor doksan dakikada tükeniyor, çünkü yıkım tarihi bir geri sayım veriyor ve teslimle kapanıyor. Dönüşüm süresi yetiyor — görüş değiştirmesi değil kayması isteniyor ve bu üç haftaya sığıyor. Taşınamayan şey: eşin haklılığı, mini dizide olduğu kadar görünmeyecek.
Ve iki düzeltme: uzun metraj tasarımına, interaktiften gelen iki karar noktası ekleniyor — bekçinin teklifi bir sahne oluyor, tabela isteği bir tartışma değil bir karar hâline getiriliyor. Konsept kartındaki hedef mecra satırı değişmiyor ama gerekçesi yeniden yazılıyor.
Kendini değerlendir
Sekiz soru.
Birincisi: altı bölümün altısı da dolu mu? "Bu fikir bu kaba sığmaz" yazan bölüm boş sayılıyor — sığmıyorsa neyin sığdığı yazılacaktı.
İkincisi: bir dakikalık videoda bir açıklama var mı? Varsa o bir dakika değil bir tanıtım. Bir dakika yalnız gösterir.
Üçüncüsü: kısa film tasarımı bir özet mi, tamamlanan bir yapı mı? "Filmin ilk çeyreği" yazan satır kısa film değil.
Dördüncüsü: mini dizide bölüm sayısı ve son yazılı mı? İkisi yoksa o bir mini dizi değil, süresi belirsiz bir dizi.
Beşincisi: devam eden dizi için üç ayrı bölüm konusu yazabildin mi? Yazamadıysan bu, bir başarısızlık değil bir ölçüm sonucu — ama yazılması gerekiyor.
Altıncısı: interaktifteki üç karar noktasının her ikisi seçeneği de savunulabilir mi? Biri açıkça doğruysa orada karar yok.
Yedincisi: üç karar noktası seçtiğin kapta da duruyor mu? Durmuyorsa karakterin gerçek bir seçimi yok ve bu, düzeltilecek en önemli şey.
Sekizincisi, ve en önemlisi: "kazanılan" satırlarından en az biri seni şaşırttı mı? Şaşırtmadıysa altı tasarımı yeterince farklı kurmamışsın.
Yaygın tuzaklar
Yaygın yanlışBirincisi ve en yaygını: beğenmediğin kabı atlamak.
"Bu bir dizi olamaz" diye boş bırakılan bölüm, alıştırmanın en öğretici bölümü. Sığmıyorsa neyin sığdığı yazılacak.
Yaygın yanlışİkincisi: her tasarımı bir uzunluk olarak düşünmek.
Kap bir süre değil; kendi yapısı, ritmi ve izleyici sözleşmesi olan bir çerçeve. Aynı hikâyenin kısaltılmış hâlini yazmak bir tasarım değil.
Yaygın yanlışÜçüncüsü: bir dakikalık videoya açıklama sığdırmaya çalışmak.
Bir dakikada bağlam kurulmuyor. Yalnız bir görüntü ve o görüntüdeki bir eylem var.
Yaygın yanlışDördüncüsü: kısa filmi uzun metrajın özeti gibi yazmak.
Kısa film kendi başına tamamlanıyor ve bir dönüşüm değil bir açığa çıkma taşıyor.
Yaygın yanlışBeşincisi: mini diziyi sonu belirsiz yazmak.
Bölüm sayısı ve son yazılmadan tasarlanan mini dizi, bir dizinin ilk sezonu olarak duruyor.
Yaygın yanlışAltıncısı: devam eden dizi için tek bir kurulum yazıp geçmek.
Bu kabın tek sınavı üç ayrı bölüm konusu. Üç konu yazılmadan devam eden dizi tasarlanmış sayılmıyor.
Yaygın yanlışYedincisi: interaktif bölümü kendi alanı saymayıp atlamak.
Bu bölüm bir oyun tasarımı değil; metnin karar noktalarını bulmak için bir araç. Atlayan yazar en pratik bulguyu kaçırıyor.
Yaygın yanlışSekizincisi: interaktifte bir seçeneği açıkça yanlış yazmak.
İki seçenek de savunulabilir olmadığında karar bir sınava dönüşüyor ve hiçbir şey ölçmüyor.
Yaygın yanlışDokuzuncusu: seçilmeyen beş tasarımı atmak.
Bu alıştırmanın asıl çıktısı "kazanılan" satırları ve o satırların çoğu seçilmeyen kaplardan geliyor. Beş tasarım saklanacak.
Yaygın yanlışOnuncusu, ve en incesi: altı tasarımı altı proje sanmak.
Altısı da aynı fikrin ölçüm sonuçları. Altı ayrı projeye başlayan yazar, hiçbirini bitirmiyor.
Varyasyonlar
Sonraki adım
Bu bölümün bütün parçaları artık masada: yirmi fikir, on versiyon, bir konsept kartı, dört soru, bir tema haritası, bir araştırma dosyası, bir dünya taslağı ve bir mecra kararı.
Sıradaki uygulama hepsini tek bir belgede toplayacak: hikâye çekirdeği dosyası. On dört başlık ve bir sonraki geliştirme adımı. Bu dosya Bölüm II'nin çıktısı ve Bölüm III'e girerken elinde olacak tek belge — bir sonraki bölümün bütün yapı çalışması onun üstüne kurulacak.