Ne yapacaksın
Bu bölümde yaptığın sekiz çalışmayı tek bir belgede toplayacaksın.
Dosya on dört başlıktan oluşuyor. İlk yedisi: başlık, tek cümlelik fikir, konsept, premise, geçici logline, ana dramatik soru ve tematik soru. Öteki yedisi: hikâyenin vaadi, dünya özeti, araştırma planı, hedef mecra, hedef izleyici, özgünlük açıklaması ve bir sonraki geliştirme adımı.
Hiçbir başlık sıfırdan yazılmayacak. On dördünün on dördü de elindeki kâğıtlarda zaten var.
İşin zor kısmı yazmak değil, tutarlılık. On dört başlık bir arada durduğunda birbirini tutmayan yerler ortaya çıkıyor — logline karakteri başka gösteriyor, tematik soru başka bir metne bakıyor, hedef izleyici tonla uyuşmuyor. Bu alıştırmanın asıl işi o çelişkileri bulmak.
Süre: iki oturum. Birincide dosyayı doldur, ikincide tutarlılık taramasını yap. Çıktı: iki üç sayfalık bir hikâye çekirdeği dosyası ve tek satırlık bir sonraki adım.
Neden bu alıştırma
Bu bölüm boyunca sekiz ayrı belge ürettin: yirmi fikir listesi, on versiyon kâğıdı, konsept kartı, dört soru sayfası, tema haritası, araştırma dosyası, dünya taslağı ve mecra testi.
Sekizi ayrı ayrı doğru olabiliyor ve bir arada yanlış olabiliyor. Sebebi basit — her biri ayrı bir oturumda yazıldı ve arada metin kaydı. Kart doldurulduğunda amaç "dükkânı açmak"tı; dört soru yazıldığında "siparişi teslim etmek" oldu. İkisi de doğru; ikisi aynı metin değil.
Bu dosya o kaymayı görünür kılıyor ve bir karar verdiriyor.
İkinci fayda taşınabilirlikte. Bir hikâyeyi başkasına anlatman gereken her durumda bu belge kullanılacak. Sekiz kâğıt taşınmıyor; iki sayfa taşınıyor.
Üçüncüsü, ve en çok işe yarayanı: bu dosya Bölüm III'e girerken elinde olacak tek belge. Sıradaki bölümün bütün karakter çalışması — geçmiş, istek, ihtiyaç, ilişki ağı, ark — bu dosyanın üstüne kurulacak. Ve bağ doğrudan: karakter tasarımı, karakteri boşlukta değil bir dünyanın ve bir tematik sorunun içinde kuruyor. İkisi de bu dosyada duruyor.
Ve son bir şey: en son başlık en önemlisi. "Bir sonraki geliştirme adımı" satırı, dosyayı bir arşiv olmaktan çıkarıp bir çalışma belgesine çeviriyor. O satır yazılmadığında dosya bir dolapta kalıyor.
Hazırlık
Sekiz belgeyi masaya yay. Hepsi görünür olsun; bir tanesi bile aranmak zorunda kalmasın.
Üç sayfa ayır ve on dört başlığı yaz. Başlıkların altına yer bırakma — yerini yazarken açacaksın, çünkü hangi başlığın ne kadar yer istediğini şimdi bilmiyorsun.
İkinci oturum için ayrı bir kâğıt hazırla: "çelişkiler" başlıklı. Tarama sırasında bulduğun her uyumsuzluk oraya yazılacak, dosyanın üstüne değil.
Ve bir kural: dosyayı iki oturumda yaz. Aynı oturumda doldurup taramaya kalkan yazar çelişkileri görmüyor — yazdığı şeyi henüz kendi hafızasından okuyor. İki oturum arasında en az bir gece geçsin.
Adımlar
Üçünü yan yana oku. Fikir satırı ile konsept cümlesi arasında bir mesafe olacak ve olması gerekiyor — fikir bir gözlem, konsept bir kurulum. Ama mesafe çok açıldıysa fikir başka bir metne dönüşmüş demektir; bunu bir not olarak yaz.
İkisinin farkı sık karıştırılıyor. Premise iç iş — kimseye gösterilmiyor ve metnin neye inandığını söylüyor. Logline dış iş: kim, ne istiyor, önünde ne var, ne pahasına.
Logline'ı yazarken iki yasak: isim kullanma ve sıfat yığma. "Yorgun ve inatçı bir kırtasiyeci" değil, "bir kırtasiyeci".
İki soruyu yan yana koy ve tek kontrolü yap: tematik sorunun cevabı, ana dramatik sorunun cevabına bağlı mı? Bağlı değilse iki ayrı metin var.
Vaat, tonla türün birleşimi ama ikisinden fazlası: izleyicinin bu metni izlemeye başlarken ne beklediği. Ve metnin sonunda o beklentiye ne olduğu — karşılandı mı, aşıldı mı, bilerek çevrildi mi?
Araştırma planı buraya kısaltılmış hâliyle geliyor: hangi üç soru hâlâ cevapsız, hangi birincil kaynak hâlâ görülmedi, hangi bilgi doğrulanmayı bekliyor. On soru değil; üç kritik olan.
Hedef izleyici başlığı en çok geçiştirilen başlık. "Herkes" bir cevap değil; "on sekiz ile kırk beş arası" da bir cevap değil, bir yaş aralığı. İşe yarar cevap bir davranış tarif ediyor: bu metni kim, hangi sebeple, ne yerine seçecek?
Ve sonra bir kontrol: bu izleyici, kartındaki tonu ister mi?
Kural şu: fark yüzeyde değil özde olacak. Başka bir şehir, başka isimler ve başka bir dönem bir fark değil. Fark; bakış açısı, engel türü, dünya kuralı ya da anlatı biçimi düzeyinde olur.
"Karakterler üstünde çalışacağım" bir adım değil. "Bu hafta içinde kırtasiyeciyle görüşme yapacağım ve sipariş defteri sorusunu cevaplayacağım" bir adım.
Karakter ekseni: fikir, konsept, logline ve dramatik soru aynı kişiyi mi gösteriyor? En sık kayan yer bu.
Amaç ekseni: logline'daki istek, dramatik sorudaki istekle aynı mı? Kart doldurulduktan sonra amaç değiştiyse logline eski amacı taşıyor olabilir.
Ton ekseni: vaat, tür, hedef izleyici ve dünya özeti aynı tonu mu söylüyor? Sıcak bir vaatle soğuk bir dünya özeti bir arada duramıyor.
Ölçek ekseni: hedef mecra, dünya özetinin hacmini ve dramatik sorunun süresini taşıyor mu?
Bulduğun her çelişkiyi ayrı kâğıda yaz ve dosyaya dokunma. Tarama bitince çelişkileri tek tek çöz — her çözüm bir seçim ve her seçim dosyada bir satırı değiştiriyor.
Çözümlü örnek
Bu bölüm boyunca taşınan fikirden doldurulmuş bir dosya. Kısaltılmış hâli.
Başlık. Peron.
Tek cümlelik fikir. Yirmi fikir listesi, beşinci satır: Bir dükkân sahibi kepenği indirmiş ama tabelasını sökmemiş; her sabah gelip camı siliyor.
Konsept. Kapanmış bir tren istasyonundaki kırtasiyeci, bina yıkılmadan önce son bir siparişi teslim etmeye çalışırken, onu buradan koparmaya çalışan eşiyle karşı karşıya kalıyor.
Premise. Bir insanın kendini bir işle tanımlaması bir hata değil; asıl mesele o iş bittikten sonra kendisiyle ne yapacağı. Ve bu soruyu cevaplamanın tek yolu bir şeyi son bir kez tamamlamaktan geçiyor.
Geçici logline. Kapanmış bir istasyondaki kırtasiyeci, dükkânı yıkılmadan son siparişini teslim etmek için, o dükkândan nefret eden eşinden yardım istemek zorunda kalır.
Ana dramatik soru. Kendisinin o dükkândan başka bir şey olduğunu kabul edecek mi?
Not: Bu içsel soru. Tek soru testinde bütün metni taşıyan soru bu çıktı; dışsal soru — siparişi teslim edecek mi — yalnız yirmi dakika taşıyor.
Tematik soru. Bir insanın kendini bir işle tanımlaması, o iş bittikten sonra ne anlama gelir?
Hikâyenin vaadi. İzleyiciye bir veda vaat ediliyor: küçük, sessiz, kimsenin bağırmadığı bir veda. Beklenti şu — bir şeyin kapanışını izleyecek. Metin bu beklentiyi karşılıyor ama bir yerde çeviriyor: kapanan şey dükkân değil, adamın kendisi hakkındaki bir inancı.
Dünya özeti. Demiryolu hattı kapandıktan sonra küçülmüş bir kasaba, günümüz. Gelen giden yok, geçim başka şehirdeki çocuklardan geliyor, herkes birbirinin hâlini biliyor. Kararlar resmî dairede değil çay ocağında alınıyor ve bir şeyi bıraktığını söylemek ayıp sayılıyor. Mümkün olmayan şey: burada kimse yeni bir iş kurmuyor.
Araştırma planı. Üç kritik madde. Bir: sipariş defterinin gerçekten kullanılıp kullanılmadığı — merkez sahne buna bağlı, bu hafta bir telefonla çözülecek. İki: yıkım bildirim süresi — geri sayımın uzunluğu buna bağlı. Üç: kırk yıldır aynı dükkânı işleten bir kırtasiyeciyle bir saatlik görüşme; henüz yapılmadı.
Hedef mecra. Uzun metraj. Gerekçe: motor doksan dakikada tükeniyor, çünkü yıkım tarihi bir geri sayım veriyor ve teslimle kapanıyor. Dönüşüm süresi yetiyor — istenen şey görüş değişimi değil görüş kayması ve bu üç haftaya sığıyor. Mini dizide eşin haklılığı daha iyi görünürdü; o kayıp bilerek kabul edildi.
Hedef izleyici. Taşra dramı izlemeye alışkın, sessiz filmlerden sıkılmayan seyirci; özellikle bir yakınının işini bırakmasına tanık olmuş kişiler. Bu metni bir gerilim yerine değil, bir aile filmi yerine seçecekler. Ton kontrolü: bu izleyici sıcak ve acıklı tonu istiyor ve alaycı tarafı da kaldırıyor.
Özgünlük açıklaması. Kapanan bir işyerini konu alan taşra dramlarına yakın. Ayrıldığı yer yapısal: o filmlerde engel dışarıdan geliyor — bir kurum, bir zengin, bir yasa. Burada engel evin içinde ve haklı. Metin, karşı tarafın haklı olduğu ve karakterin de bunu bildiği bir vedayı anlatıyor; bu yüzden bir mücadele değil bir sadakat meselesi.
Bir sonraki geliştirme adımı. Bu hafta içinde bir kırtasiyeciyle görüşme yapılacak ve sipariş defteri sorusu cevaplanacak. Cevap geldikten sonra merkez sahne yazılacak.
Tutarlılık taraması. Yazar ikinci oturumda dört eksene bakıyor.
Karakter ekseni tutuyor: dört yerde de aynı kişi.
Amaç ekseni bir sorun gösteriyor. Konsept cümlesinde ve logline'da amaç "son siparişi teslim etmek" ama tek cümlelik fikirde ve dünya özetinde hâlâ "camı silmek" var. Yazar bunun bir çelişki olmadığına karar veriyor — camı silmek amaç değil, davranış. Ama not düşüyor: "Metinde cam silme, siparişe bağlanmalı. Yoksa iki ayrı motif olur."
Ton ekseni bir çelişki veriyor. Dünya özeti "biraz alaycı" diyor; vaat ise "kimsenin bağırmadığı bir veda" diyor ve hedef izleyici alaycılığı kaldırıyor. Üçü uyuşuyor gibi görünüyor ama yazar bir şey fark ediyor: alaycılık dünyada var, karakterin bakışında yok. Ayrımı dosyaya yazıyor.
Ölçek ekseni tutuyor: dünya özeti bir paragraf, mecra uzun metraj, dramatik soru üç haftaya sığıyor.
Okutma. Dosyayı okuyan kişi "ne hakkında" sorusuna şöyle cevap veriyor: "Bir adamın bir şeyi bırakmayı öğrenmesi hakkında." Yazar bunu tematik sorusuyla karşılaştırıyor. Yakın ama tam değil — okuyan kişi bir öğrenme hikâyesi görüyor, yazar ise bir tanımlanma hikâyesi yazıyor. Fark küçük ve önemli. Yazar premise satırını bir kez daha gözden geçiriyor.
Kendini değerlendir
Sekiz soru.
Birincisi: on dört başlığın on dördü de dolu mu? Boş bırakılan başlık, o kararın hiç verilmediğini gösteriyor.
İkincisi: hiçbir başlığı sıfırdan yazdın mı? Yazdıysan o başlık önceki sekiz belgede yoktu ve bu bir eksiklik işareti — geri dön ve hangi çalışmanın atlandığını bul.
Üçüncüsü: premise ile logline farklı işler yapıyor mu? İkisi aynı cümleyse biri yanlış yazılmış: premise iç iş, logline dış iş.
Dördüncüsü: logline'da isim ya da sıfat yığını var mı? İkisi de çıkacak.
Beşincisi: hedef izleyici satırı bir davranış tarif ediyor mu? Yaş aralığı ya da "herkes" yazan satır boş sayılıyor.
Altıncısı: özgünlük açıklamasındaki fark yapısal mı? Başka şehir, başka isim, başka dönem bir fark değil.
Yedincisi: bir sonraki geliştirme adımı somut ve tarihli mi? Tarihsiz adım, adım değil bir niyet.
Sekizincisi, ve en önemlisi: dört eksenin dördünü de taradın mı ve bulduğun çelişkileri çözdün mü? Çelişki bulmayan tarama, tarama yapılmadığını gösteriyor — sekiz belge arasında her zaman en az bir kayma oluyor.
Yaygın tuzaklar
Yaygın yanlışBirincisi ve en yaygını: dosyayı tek oturumda doldurup taramak.
Aynı oturumda yazan yazar, yazdığını kendi hafızasından okuyor ve çelişkileri göremiyor. İki oturum arasındaki boşluk bir tercih değil, alıştırmanın koşulu.
Yaygın yanlışİkincisi: başlıkları sıfırdan yazmak.
On dördünün on dördü de önceki sekiz belgede var. Sıfırdan yazılan başlık, bir çalışmanın atlandığını gösteriyor ve o başlık dosyanın en zayıf yeri oluyor.
Yaygın yanlışÜçüncüsü: premise ile logline'ı aynı şey sanmak.
Premise metnin neye inandığını söylüyor ve kimseye gösterilmiyor. Logline kim, ne istiyor, önünde ne var, ne pahasına — ve dışarıya gidiyor.
Yaygın yanlışDördüncüsü: logline'ı sıfatla doldurmak.
"Yorgun, inatçı ve kırılgan bir kırtasiyeci" cümlesi karakteri tarif etmiyor; yazarın karaktere olan duygusunu tarif ediyor.
Yaygın yanlışBeşincisi: hedef izleyiciyi yaş aralığı olarak yazmak.
Bir yaş aralığı bir izleyici değil. İşe yarar tanım bir davranış içeriyor: bu metni ne yerine seçecek?
Yaygın yanlışAltıncısı: özgünlüğü bir üstünlük iddiasına çevirmek.
"Daha gerçekçi", "daha derin", "daha samimi" — hiçbiri fark değil. Fark yapısal olmalı ve karşılaştırdığın eseri küçültmeden söylenmeli.
Yaygın yanlışYedincisi: hikâyenin vaadini tür olarak yazmak.
"Dram" bir vaat değil bir tür. Vaat, izleyicinin ne bekleyerek başladığı ve sonunda o beklentiye ne olduğu.
Yaygın yanlışSekizincisi: araştırma planını on soruyla taşımak.
Bu dosyaya üç kritik madde giriyor; on soru araştırma dosyasında kalıyor. Dosya bir arşiv değil bir çalışma belgesi.
Yaygın yanlışDokuzuncusu: tutarlılık taramasını gözle yapıp yazmamak.
Bulunan çelişki kâğıda yazılmadığında bir sonraki oturumda kayboluyor. Çelişki listesi ayrı bir kâğıtta tutuluyor.
Yaygın yanlışOnuncusu, ve en incesi: son başlığı boş bırakmak.
Bir sonraki adım yazılmadığında dosya bitmiş bir iş gibi duruyor ve dolaba kalkıyor. O tek satır dosyayı canlı tutan şey.
Varyasyonlar
Sonraki adım
Bölüm II burada bitiyor. Elinde bir hikâye çekirdeği dosyası var ve o dosya bir hikâyenin ne hakkında olduğunu söylüyor.
Söylemediği tek şey şu: bu hikâyeyi kim taşıyacak.
Sıradaki bölümde karakter tasarımına geçiyoruz — geçmiş ve kimlik, istek ile ihtiyaç arasındaki fark, başkarakter, karşı güç, ilişki ağı, karakter sesi ve ark. Ve bütün o çalışma bu dosyanın üstüne kurulacak: karakter, kurduğun dünyanın içinde ve tematik sorunun etrafında tasarlanıyor. Zayıf bir çekirdek dosyası bir kadroyu taşımıyor.