İçeriğe geç

Ders 32.4

A, B ve C hikâyeleri

Senaryo Akademisi — Bölüm IV, Modül 32

2.766 kelime12 film örneği≈ 13 dk okuma≈ 18 dk seslendirmesıfırdan ileri

Önce özete göz atDersin sonundaki özet, okumaya başlamadan önce yol haritası olarak.
  • A hikâyesi bölümün olay örgüsünü taşır.
  • B hikâyesi çoğu zaman bölümün duygusunu taşır.
  • C hikâyesi kısa ve hafiftir, bölüme nefes aldırır.
  • Harfler süreyi gösterir, önemi değil.
  • Bölüm teması üç hikâyenin ortak sorusudur.
  • Karakter paylaşımı hatları birbirine bağlar.
  • Süre payı sahne ve dakikayla ölçülür.
  • Koşucu hat her dönüşünde bir adım ilerler.
  • Kesişme sahnesinde iki hikâye birbirinin yönünü değiştirir.
  • Doruklar art arda sıralanır, en ağırı sona kalır.
  • Son sahne üç hikâyenin sonucunu birlikte gösterir.
  • Ortak mekân kesişmeyi doğallaştırır.
  • B hikâyesi çoğu zaman sezon çizgisinin bir adımıdır.
  • Her hikâyenin kendi sonu olmalıdır.
  • Bir bölüm tek cümleyle anlatılabilmelidir.
  • Koşucu hattın da küçük bir sonu vardır.
  • Harfler sahneler sayıldıktan sonra kesinleşir.

Açılış sahnesi

Mantar pano duvardan indirilmiş. Yerine beyaz bir tahta asılmış, tahtada altı dikey sütun. Her sütunun başında bir bölüm numarası yerine bir kelime: kayıt, deneme, sır, düğün, kavga, sınav. Platformdan onay gelmiş: Sıra artık altı bölüm, her biri kendi akşamında izlenecek.

Sevda üçüncü sütunun önünde duruyor. Elinde üç renk kalem var: kırmızı, yeşil, mor. Tuba masada, dizüstü bilgisayarında bir bölüm süresi hesaplıyor. Kırk beş dakika, diyor. Otuz iki, otuz üç sahne.

Sevda kırmızı kalemle yazıyor: Gülizar ilk deneme sınavına gizlice giriyor ve Remzi'den önce eve dönmek zorunda. Yeşil kalemle: Baran annesinin ders çalıştığını fark ediyor. Mor kalemle: davulcu Ferhat bodrumun duvarlarını yumurta kolileriyle kaplıyor.

Tuba ekrandan başını kaldırıyor. Film olsa bu üç hat iki saate yayılırdı, diyor. Burada kırk beş dakikada başlayıp bitmeleri lazım. Her birinin kendi küçük sonu olacak. Hangisi bölümü taşıyor?

Sevda kırmızıya dokunuyor. Hangisi bölümün sorusunu taşıyor peki? Kalem yeşil hattın üstünde duruyor. Tuba gülümsüyor. İşte orada iki ayrı soru var, diyor. Biri bölümü sürükleyen, biri bölümü anlamlı kılan.

Bir dizi bölümünde her hikâyenin kendine düşen bir işi ve kendine düşen bir süresi vardır; bölümü iyi yapan, üçünün aynı soruya üç ayrı kapıdan girmesidir.

Bu derste ne olacak

Bu derste bir dizi bölümünün içindeki katmanlara yakından bakacağız. Bölümü sürükleyen ana çatışmayı, ona eşlik eden ilişki ya da karakter çizgisini ve kısa, hafif destek çizgisini ayıracağız. Üç hikâyenin ortak bir soruyu nasıl paylaştığını, karakterlerin hikâyeler arasında nasıl dolaştığını ve dakikaların nasıl bölüştürüldüğünü göreceğiz. Hikâyelerin nerede kesiştiğini, dorukların hangi sırayla geldiğini ve bölümün son sahnesinde nasıl bir araya geldiklerini konuşacağız. Sevda'nın üçüncü sütununu bu gözle dolduracağız ve her renkten kaç sahne düştüğünü sayacağız. Sayının neden önemli olduğunu da o sırada göreceğiz. Ardından on iki dizinin bölümlerini açacağız.

Sıfır noktası

Sözlükteki A-B-C düzeni bir dizi bölümünün üç katmanını adlandırıyordu. En çok süreyi alan ana hikâye, ona eşlik eden ikinci hikâye ve kısa bir üçüncü hikâye. Bu derste o düzenin içine giriyoruz. Harfler bir sıralama değil, bir iş bölümü. A hikâyesi bölümün olay örgüsünü taşıyor. B hikâyesi çoğu zaman bölümün duygusunu. C hikâyesi ise nefesini.

Uzun metrajda alt öyküler iki saate yayılıyor. Dizi bölümünde ise üç hikâye kırk dakikanın içinde açılıp kapanıyor. Bu yüzden her hattın yeri daha dar, işi daha belirgin. Bir filmde bir alt öykü yirmi dakika ortadan kaybolabiliyor. Bir dizi bölümünde bir hikâye on dakika görünmezse seyirci onu unutuyor.

Bir de şu fark var. Film tek bir kez bitiyor. Dizi ise her hafta yeniden başlıyor. Bir bölümün A hikâyesi o bölümde bitiyor, ama B hikâyesi bazen birkaç bölüme yayılıyor. Bu yüzden dizi yazarı her bölümde iki şeyi aynı anda düşünüyor. Bu bölümün sorusu ne? Bu bölüm sezonun sorusuna ne ekliyor?

A, B ve C'nin hangisi olduğunu süre belirliyor, önem değil. Bazen B hikâyesi seyircinin en çok hatırladığı hat oluyor. Bir komedide C hikâyesinin tek bir şakası bölümün en çok konuşulan anı olabiliyor. Harfler kimin ne kadar yer kapladığını söylüyor. Kimin daha değerli olduğunu söylemiyor. Bu yüzden harfleri bölüm yazılmadan önce değil, sahneler sayıldıktan sonra kesinleştirmek daha güvenli. Bazen yazar kâğıt üstünde B dediği hattın sahneleri saydığında A'yı geçtiğini görüyor.

Sevda'nın üçüncü bölümünde kırmızı hat A. Gülizar'ın gizli deneme sınavı bölümün olay örgüsünü sürüklüyor: saatler, yalanlar, kapanan kapılar. Yeşil hat B. Baran'ın annesini fark etmesi bölümün duygusunu taşıyor. Mor hat C. Ferhat'ın yumurta kolileri seyirciye gülme molası veriyor.

Mekanizma

Üç katmanın ortak sorusu

Üçüncü bölümün teması saklanmak. Gülizar sınava gittiğini Remzi'den saklıyor. Baran provaya gittiğini babasından saklıyor ve dershanede olduğunu söylüyor. Ferhat bile davulunu komşulardan saklıyor. Üç hikâye üç ayrı ölçekte aynı soruyu soruyor: İnsan sevdiği bir şeyi ne kadar süre gizleyebilir?

Bölüm teması sezonun temasından küçük. Sezon Gülizar'ın ailesine ne kadar borçlu olduğunu soruyor. Bölüm bu sorunun tek bir yüzünü açıyor. Her bölüm başka bir yüz.

Tahtadaki öteki sütunlara bakınca bu daha net görünüyor. İlk bölümün teması başlamak, dördüncünün teması kutlamak, beşincinin teması öfke. Sevda her sütunun üstüne küçük bir kelime yazıyor. Altı kelime yan yana okununca sezonun sorusu da yavaş yavaş beliriyor. Bir bölümün teması belirsizse, o sütunun kelimesi de boş kalıyor.

Karakterlerin hatlar arasında dolaşması

Baran üç hikâyede birden var. A hikâyesinde annesinin yalanının tanığı. B hikâyesinde annesiyle yüzleşen oğul. C hikâyesinde Ferhat'ın arkadaşı ve bodrumun kiracısı. Seyirci Baran'ı izlerken bir hattan ötekine farkında olmadan geçiyor. Karakter paylaşımı üç hikâyeyi tek bir bölüm gibi hissettiriyor.

Dakikaların bölüşümü

Tuba sahneleri sayıyor. Otuz iki sahnenin on dördü kırmızı, on biri yeşil, yedisi mor. Kaba bir kural var: A hikâyesi bölümün yarısına yakın, B üçte birine yakın, C geri kalanı. Ama asıl önemli olan sahnelerin dağılımı. Kırmızı sahneler bölümün başında sık, sonunda seyrek. Yeşil sahneler ise sona doğru yoğunlaşıyor. Mor sahneler bölüm boyunca eşit aralıklarla serpiştirilmiş.

Ferhat'ın hattı bir koşucu hat. İlk sahnede kolileri topluyor. Ortada duvara yapıştırıyor. Sonda bir komşu kapıyı çalıyor ve kolilerin yarısı yere düşüyor. Her sahne otuz saniye. Ama seyirci her dönüşte bir önceki adımı hatırlıyor.

Kesişme ve doruklar

Gülizar deneme sınavından çıkıyor. Dershanenin kapısında Baran ile karşılaşıyor. Baran'ın sırtında gitar var. O saatte o dershanede olması gerekiyordu. Anne ile oğul birbirine bakıyor. İki yalan aynı anda açığa çıkıyor. A hikâyesi ile B hikâyesi tek bir kapıda çarpışıyor ve ikisinin de yönü değişiyor.

Üçüncü bölümün sonunda üç doruk sırayla geliyor. Önce C: kolilerin yere düşmesi, küçük bir gülme. Sonra A: Gülizar koşarak eve giriyor, Remzi'nin anahtarı kilitte dönmeden birkaç saniye önce. Sonra B: akşam yemeğinde Baran, annesinin deneme sonucunu tabağının altına sessizce bırakıyor. En hafif doruk önce, en ağır doruk en sonda.

Son sahnede birleşme

Bölümün son sahnesi bir akşam yemeği. Üç kişi masada, herkes bir şey saklıyor. Remzi hiçbir şeyin farkında değil. Bodrumdan belli belirsiz bir davul sesi geliyor. Üç hikâye tek bir karede duruyor: gizli bir sınav kâğıdı, bir oğulun bakışı, kolilerin arasından sızan ses.

Bu son sahne üç hikâyenin ortak sonucunu gösteriyor. Hepsi saklanmayı sürdürüyor, ama artık herkes birinin sırrını biliyor. Bölüm teması bir cümleyle söylenmiyor. Bir akşam yemeğinin sessizliğinde duruyor.

Filmlerden okuma

Usta katmanı

Önce bölüm temasını yaz. Üç hikâyeyi yazmadan önce bölümün sorduğu tek soruyu bir cümleyle yaz.

A hikâyesine bir saat ver. Ana çatışmanın bir süresi olsun. Bir sınav, bir teslim tarihi, bir akşam yemeği.

B hikâyesini duygu için kur. Olay örgüsünü A taşıyor. B, bölümün kalbini taşısın.

C hikâyesini kısa tut. Üçüncü hikâye üç dört sahneyi geçmesin. Her dönüşünde bir adım ilerlesin.

Hikâyeleri renkle işaretle. Sahne listesinde her hikâyeye bir renk ver. Bir rengin uzun süre görünmediği yerleri bul.

Bir karakteri iki hatta kullan. Hatlar arasında dolaşan bir karakter bölümü tek parça hissettirir.

Süre payını ölç. Her hikâyenin sahne sayısını ve dakikasını say. A'nın payı B'nin altına düşüyorsa harfleri yeniden düşün.

Sahneleri serpiştir. Aynı hikâyenin sahnelerini art arda dizme. Hatları birbirine örerek kes.

Kesişmeyi ortaya koy. İki hikâyenin karşılaştığı sahne bölümün ortasına ya da ikinci yarısının başına yerleşirse dengeyi değiştirir.

Dorukları sırala. En hafif doruğu önce, en ağırını en sona koy. Aynı anda gelen üç doruk birbirini boğar.

Son sahnede üç hikâyeyi bir araya getir. Bir yemek, bir kapı önü, bir ortak mekân. Üç hikâyenin sonucu tek bir karede görünsün.

Temayı söyleme, göster. Bölümün teması bir iç sesle söylenebilir. Ama önce sahnelerde görünmeli.

B hikâyesini sezona bağla. Bölümün B hikâyesi çoğu zaman sezonun ilişki çizgisinin bir adımıdır.

C hikâyesini karakteri tanıtmak için kullan. Hafif bir hat, bir yan karakterin tuhaflığını küçük dozlarla tanıtır.

Aynı karakteri her bölümde A'ya koyma. Topluluk dizilerinde A hikâyesinin sahibi bölümden bölüme değişebilir.

Mekânı bağlayıcı olarak kullan. Bir bar, bir apartman, bir karakol. Ortak mekân kesişmeyi doğallaştırır.

Her hikâyeye kendi sonunu ver. B ve C de bir sonuca ulaşsın. Yarım kalan hikâye seyirciye eksik bir bölüm bırakır.

Bölümü bir cümleyle anlat. Üç hikâyeyi tek cümlede toplayamıyorsan, bölüm teması henüz belli değildir.

Koşucu hattın son adımını büyüt. Hafif hattın son dönüşü ilk dönüşlerinden biraz daha büyük olsun. Seyirci birikimi ödüllendirilmek ister.

Kesişmeyi bir yalanla ya da bir sırla besle. İki hikâye, birinin sakladığı şey ötekinin önüne düştüğünde en sert biçimde çarpışır.

Açılış sahnesinde üç hattı da haber ver. İlk birkaç dakikada her hikâyenin küçük bir izi görünsün. Sonradan beliren hat seyirciye yabancı gelir.

Sezon tahtasında temaları yan yana oku. Her bölümün teması birbirinden farklı olsun, ama hepsi sezonun sorusuna bakan birer pencere gibi dursun.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Yaygın yanlış"A hikâyesi bölümün en önemli hikâyesidir."
Doğrusu

Her zaman değil. A en çok süreyi alan hikâyedir; en çok hatırlanan hikâye B ya da C olabilir.

Yaygın yanlış"B hikâyesi A'nın küçük bir kopyasıdır."
Doğrusu

Değildir. B çoğu zaman başka bir türden hikâyedir ve bölüme başka bir duygu katar.

Yaygın yanlış"C hikâyesi dolgu malzemesidir."
Doğrusu

Değildir. İyi bir C hikâyesi bölümün ritmini düzenler ve bir yan karakteri canlandırır.

Yaygın yanlış"Üç hikâye birbirinden bağımsız olmalıdır."
Doğrusu

Olmamalı. Aynı temayı paylaşmayan üç hikâye üç ayrı bölüm gibi durur.

Yaygın yanlış"Hikâyeler mutlaka kesişmelidir."
Doğrusu

Her zaman değil. Bazı bölümlerde hikâyeler yalnız temada buluşur ve bu da yeterlidir.

Yaygın yanlış"Süre payı her bölümde aynı kalmalıdır."
Doğrusu

Kalmak zorunda değil. Bazı bölümlerde B hikâyesi büyüyüp A kadar yer kaplayabilir.

Yaygın yanlış"Doruklar aynı anda gelirse etki büyür."
Doğrusu

Büyümez. Aynı anda gelen doruklar birbirinin gücünü böler.

Yaygın yanlış"Her bölüm üç hikâye taşımak zorundadır."
Doğrusu

Zorunda değil. Bazı bölümler iki hikâyeyle, bazıları tek bir hikâyeyle daha güçlü olur.

Yaygın yanlış"C hikâyesi yalnızca komik olur."
Doğrusu

Değil. Hafif olması gerekir ama komik olmak zorunda değildir; küçük bir hüzün de taşıyabilir.

Yaygın yanlış"Karakter paylaşımı hikâyeleri karıştırır."
Doğrusu

Karıştırmaz. Doğru kullanıldığında seyirciyi bir hattan ötekine yumuşakça taşır.

Yaygın yanlış"Bölümün sonu yalnız A hikâyesini kapatmalıdır."
Doğrusu

Kapatmamalı. Son sahne üç hikâyenin sonucunu birlikte göstermelidir.

Yaygın yanlış"A, B, C düzeni yalnızca komedilere aittir."
Doğrusu

Değildir. Hastane dizileri, polisiyeler ve aile dramları da bu düzeni kullanır.

Yaygın yanlış"Koşucu hat bölümün sonunda unutulabilir."
Doğrusu

Unutulmamalı. Hafif hattın da küçük bir sonu olmalı; yoksa seyirci onu yarım bir şaka olarak hatırlar.

Yaygın yanlış"Bölüm teması iç sesle ya da bir konuşmayla açıklanmalıdır."
Doğrusu

Açıklanmak zorunda değil. Sahneler temayı gösteriyorsa, söylemek çoğu zaman fazlalıktır.

Yaygın yanlış"Harfler bölüm yazılmadan önce kesin olarak belirlenir."
Doğrusu

Belirlenmez. Sahneler sayıldığında bir hattın beklenenden büyük ya da küçük olduğu ortaya çıkabilir.

Uygulama — kendin dene

Kilit özet

  • A hikâyesi bölümün olay örgüsünü taşır.
  • B hikâyesi çoğu zaman bölümün duygusunu taşır.
  • C hikâyesi kısa ve hafiftir, bölüme nefes aldırır.
  • Harfler süreyi gösterir, önemi değil.
  • Bölüm teması üç hikâyenin ortak sorusudur.
  • Karakter paylaşımı hatları birbirine bağlar.
  • Süre payı sahne ve dakikayla ölçülür.
  • Koşucu hat her dönüşünde bir adım ilerler.
  • Kesişme sahnesinde iki hikâye birbirinin yönünü değiştirir.
  • Doruklar art arda sıralanır, en ağırı sona kalır.
  • Son sahne üç hikâyenin sonucunu birlikte gösterir.
  • Ortak mekân kesişmeyi doğallaştırır.
  • B hikâyesi çoğu zaman sezon çizgisinin bir adımıdır.
  • Her hikâyenin kendi sonu olmalıdır.
  • Bir bölüm tek cümleyle anlatılabilmelidir.
  • Koşucu hattın da küçük bir sonu vardır.
  • Harfler sahneler sayıldıktan sonra kesinleşir.

Sonraki derse köprü

Dizi bölümünde hikâyeler kısa ve belirgin, aralarındaki bağ da görünür. Sevda ise platform toplantısından sonra filme dönecek, çünkü film sürümü de yazılmaya devam ediyor. Orada Nazlı'nın kınası, Remzi'nin dükkânı ve Baran'ın grubu iki saate yayılıyor. Bu hatlar Gülizar'ın hikâyesine hangi iplerle bağlanacak? Aynı soru mu, aynı kişi mi, aynı mekân mı, bir sebep mi? Sonraki ders alt öyküleri ana hikâyeye bağlamanın yollarını inceliyor.

Anlamadığın bir yer mi var?

Mentor yalnız bu dersin metnine dayanarak cevap verir. Metinde geçmeyen bir şey sorarsan uydurmaz, geçmediğini söyler.

Aşağısı derse dahil değildir ve seslendirilmez. Metnin animasyona dönüştürülmesi için hazırlanmış üretim notlarıdır.

Animasyon ve seslendirme notları

Bu bölüm seslendirilmez. Sonraki animasyon aşaması içindir.

Görsel anlar

  • Açılış — beyaz bir tahtada altı sütun, birinin önünde üç renk kalem tutan bir el.
  • Bölüm teması — üç ayrı kapı, arkalarında aynı soru işareti.
  • Karakter paylaşımı — üç renkli ipin üçüne birden değen bir figür.
  • Süre payı — bir sahne listesinde kırmızı, yeşil ve mor şeritler.
  • Koşucu hat — bir duvara birer birer yapıştırılan yumurta kolileri.
  • Kesişme — bir dershane kapısında karşı karşıya gelen bir kadın ve sırtında gitar taşıyan bir genç.
  • Doruk basamakları — birbirinden yüksek üç basamak.
  • Son kare — bir akşam yemeği masası, bir tabağın altından görünen bir kâğıt köşesi.

Ritim

Tahtadaki üçüncü sütun ders boyunca doluyor; üç renk önce ayrı ayrı akıyor, sonra birbirine örülüyor ve en sonda tek bir akşam yemeği karesinde birleşiyor.