Beatmatching

Açılış sahnesi

Bir öğrenci ilk dersinde bir düğme keşfediyor.

Basıyor. İki parça anında kilitleniyor. Vuruşlar tek bir vuruş gibi duyuluyor ve hiçbir şey yapması gerekmiyor.

Sonra soruyor: "Peki ben bunu neden öğreniyorum?"

Bu soru dürüst bir soru ve dürüst bir cevabı hak ediyor.

Kolay cevap şu olurdu: "Çünkü gerçek DJ'ler elle yapar." Bu cevap işe yaramaz, çünkü doğru değil. Pek çok deneyimli DJ o düğmeyi kullanıyor ve bundan gizli bir şey yapmıyor.

Gerçek cevap daha ilginç ve iki parçadan oluşuyor.

Birincisi: o düğme, bir önceki modüllerde konuştuğumuz grid'e güveniyor. Grid yanlışsa düğme de yanlış hizalıyor — ve sana bunu söylemiyor.

İkincisi: hizanın bozulduğunu DUYAMAYAN biri, bozulduğunda düzeltemiyor. Düğme kulağını eğitmiyor.

Yani mesele düğmeye karşı olmak değil. Mesele, düğme yanıldığında bunu fark edebilecek durumda olmak.

Bu ders o kulağı kuruyor.

Bu derste ne olacak

Önce beatmatching'in ne olduğunu iki parçaya ayıracağız: hizaya getirmek ve hizada tutmak. Sonra iki parça ayrı olduğunda kulağın tam olarak ne duyduğunu tarif edeceğiz — bu, öğrenilmesi gereken ilk şey. Ardından hangi yöne kaydığını anlamayı ele alacağız. Sonra düzeltmenin iki ayrı aracını göreceğiz. Ardından adım adım bir yöntem kuracağız. En sonda sync sorusuna dönüp tam cevabı vereceğiz.

Sıfır noktası

Beatmatching, iki parçanın vuruşlarını üst üste getirmek ve orada TUTMAK.

İki kelime var ve ikisi ayrı iş.

Üst üste getirmek bir konum işi. İki parça aynı hızda olabilir ama biri öbüründen biraz önde ya da arkada başlamış olabilir. Bunu düzeltmek için birini biraz itmen ya da tutman gerekiyor.

Orada tutmak bir hız işi. İki parçanın hızı tam olarak aynı değilse, bugün hizalasan bile yavaşça ayrılıyorlar.

Yeni başlayanların çoğu birinciyi çözüp ikinciyi kaçırıyor. Vuruşları üst üste getiriyorlar, seviniyorlar, ve on saniye sonra ayrıldıklarını görüyorlar.

İkisi birden çözülmeden beatmatching olmuyor.

Mekanizma

Ayrı olduklarında ne duyuyorsun

İlk öğrenilecek şey bu ve tarif edilmesi zor olduğu için çoğu zaman atlanıyor.

İki vuruş tam üst üsteyse tek bir vuruş duyuyorsun. Daha kalın, daha dolu ama tek.

Ayrıldıklarında iki şey duyabiliyorsun.

Çok az ayrılmışlarsa bir tür genişleme duyuyorsun. Vuruş hâlâ tek gibi ama kenarları dağılmış, yayılmış gibi. Buna kısa bir yankı hissi de diyebilirsin.

Daha çok ayrılmışlarsa net biçimde iki ayrı vuruş duyuyorsun. Ta-tak, ta-tak diye.

Öğrenmen gereken şey birincisi. İkincisini zaten herkes duyuyor; asıl beceri, henüz ikiye ayrılmadan o genişlemeyi fark etmek.

Neden? Çünkü erken fark eden erken düzeltiyor ve düzeltme küçük kalıyor. Geç fark eden büyük düzeltme yapmak zorunda kalıyor ve büyük düzeltme salonda duyuluyor.

Hangi yöne kaydığını anlamak

Genişlemeyi duydun. Şimdi hangi parçanın önde olduğunu bilmen gerekiyor.

Bu, yeni başlayanların en çok takıldığı yer ve bir kestirmesi var.

Kulaklıkta hazırladığın parçayı, salondaki parçayla birlikte dinle ve şu soruyu sor: hazırladığım parça erken mi geliyor, geç mi?

Cevabı bulmanın yolu, tek bir vuruşa odaklanmak. Bütün müziği dinleme; yalnız en belirgin, en sert vuruşu takip et. Genellikle bas davul bu iş için en uygun.

O tek vuruşu takip ettiğinde yön çok daha kolay anlaşılıyor.

Bir yardımcı daha: gözünü kapat. Görsel bilgi burada yardımcı olmuyor, tersine dikkat çalıyor. Deneyimli DJ'lerin beatmatching sırasında ekrana bakmamalarının bir sebebi bu.

Ve şu bilgi rahatlatıcı: başlangıçta yönü yanlış tahmin etmek çok normal. Yanlış yöne düzeltirsen ayrılma büyüyor ve bu, doğru yönü öğrenmenin en hızlı yolu. Hata burada bir bilgi kaynağı.

İki ayrı araç

Düzeltmenin iki aracı var ve karıştırılmamaları gerekiyor.

Birincisi geçici itme. Parçayı bir an için hızlandırıp yavaşlatıyorsun — plağa dokunarak, tekerleği çevirerek ya da bir düğmeye basarak. Etki anlık: parça biraz öne ya da arkaya kayıyor ve sonra kendi hızında devam ediyor.

Bu, KONUM düzeltmesi. Bir kere kaymış olanı yerine oturtuyor.

İkincisi kalıcı hız. Tempo sürgüsünü oynatıyorsun. Etki sürekli: parça bundan sonra farklı bir hızda çalıyor.

Bu, HIZ düzeltmesi. Yeniden ayrılmayı önlüyor.

Şimdi kritik olan: hangi sorunu hangi araçla çözeceğin.

Parçalar hizalanmış ama yavaşça ayrılıyorsa sorun hızda. Sürgüyü çok az oynatman gerekiyor.

Parçalar aynı hızda ama biri öbüründen kaymış duruyorsa sorun konumda. Bir itme yeterli.

Yeni başlayanların en sık hatası, hız sorununu itmeyle çözmeye çalışmak. İtiyorsun, düzeliyor, on saniye sonra yine bozuluyor, yine itiyorsun. Gece boyunca aynı şeyi yapıyorsun ve asıl sorun hiç çözülmüyor.

Bu, üçüncü modülde ana seviyeyle uğraşan DJ'nin durumuyla aynı mantık: doğru duyum, yanlış araç.

Adım adım

Şimdi yöntem.

Kulaklıkta hazırladığın parçayı çalıştır ve salondakiyle birlikte dinle.

Önce hızı yaklaştır. Tempo sürgüsüyle iki parçayı kabaca aynı hıza getir. Bu adımda ekranı kullanabilirsin; yasak bir şey yok.

Sonra konumu düzelt. Vuruşları üst üste getir; gerekiyorsa it ya da tut.

Şimdi bekle ve dinle. Sekiz ölçü boyunca hiç dokunma.

Ayrılıyorlarsa hızda hâlâ küçük bir fark var. Sürgüyü çok az oynat — düşündüğünden az. Yeni başlayanlar hep fazla oynatıyor.

Yeniden hizala ve yeniden bekle.

Bu döngüyü, sekiz ölçü boyunca hiç ayrılmayana kadar tekrarla. Ayrılmıyorsa hazırsın.

Bir önceki modülün bilgisi burada devreye giriyor: bu kontrolü cümle sınırları arasında yapmak, hem saymanı hem duymanı aynı anda çalıştırıyor.

Sync sorusunun tam cevabı

Açılıştaki soruya dönüyoruz.

O düğme meşru bir araç. Kullanmak bir kusur değil ve bu ders sana kullanma demiyor.

Ama üç şeyi bilmen gerekiyor.

Birincisi: düğme grid'e güveniyor. Altıncı modülde grid'in bir tahmin olduğunu ve yanlış olabileceğini konuşmuştuk. Yanlış grid'e basılan düğme, parçaları yanlış hizalıyor ve emin bir görüntüyle yanlış hizalıyor.

İkincisi: düğmenin çalışmadığı durumlar var. Canlı çalınmış, tempo değiştiren ya da belirgin vuruşu olmayan müzikte güvenilmez oluyor. Bu tür parçalar çalacaksan elle yapmak zorundasın.

Üçüncüsü ve en önemlisi: düğme kulağını eğitmiyor. Bir gece bir şey ters gittiğinde — ki gidecek — sorunu duyabilmen ve düzeltebilmen gerekiyor. O beceri yalnız elle çalışarak geliyor.

Buradan çıkan sonuç dengeli: önce elle öğren, sonra istediğini kullan.

Elle yapabilen biri düğmeyi kullandığında bir kolaylık kazanmış oluyor. Yalnız düğmeyi bilen biri ise, düğme yanıldığı gün elinde bir şey kalmıyor.

Ve şunu da dürüstçe söyleyelim: beatmatching, DJ'liğin küçük bir parçası. Kursun ilk modülünde konuştuğumuz asıl iş — seçmek, sıralamak, odayı okumak — çok daha belirleyici. Beatmatching'i saatlerce çalışıp müzik seçimini hiç düşünmeyen biri, yanlış yere emek harcıyor.

Örneklerden okuma

Usta katmanı

Dört nokta.

Birincisi: kulaklık ile salon arasındaki gecikme yanıltabiliyor. Salondaki hoparlör senden uzaktaysa, ses sana bir gecikmeyle geliyor ve kulaklıktakiyle karşılaştırdığında olmayan bir kayma duyabiliyorsun. Bu yüzden beatmatching kararı kulaklıkta veriliyor; salon kontrol için, karar için değil.

İkincisi: bazı parçalarda vuruş belirsiz ve bu senin hatan değil. Yumuşak başlayan, ritmi geride duran ya da çok katmanlı parçalarda hizayı duymak gerçekten zor. Böyle bir parçayı çalacaksan, hizalamayı ritmi belirgin olan bölümünde yapıp öyle açmak işi kolaylaştırıyor.

Üçüncüsü: elle öğrenmek düşünüldüğünden kısa sürüyor. Düzenli çalışan biri için birkaç hafta yeterli oluyor. Bu becerinin yıllar aldığı yönündeki yaygın izlenim, çoğunlukla düzensiz çalışmaktan doğuyor. Günde on beş dakika, haftada iki saatten iyi sonuç veriyor.

Dördüncüsü: iki parça arasındaki tempo farkı büyükse beatmatching zorlaşmıyor, imkânsızlaşıyor. Sürgünün bir aralığı olduğunu daha önce konuşmuştuk ve o aralık bir duvar. Birbirinden çok uzaktaki iki parçayı zorlamak yerine araya bir köprü parça koymak ya da hız değişimini bir bölüm boyunca yaymak daha iyi çalışıyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Yaygın yanlış: Sync varken beatmatching öğrenmeye gerek yok. Düğme grid'e güveniyor ve grid yanlış olabiliyor; ayrıca bazı müzik türlerinde güvenilmiyor. En önemlisi, kulağını eğitmediği için bir şey ters gittiğinde elinde bir şey kalmıyor.

Yaygın yanlış: Beatmatching yıllar alan bir beceridir. Düzenli çalışan biri için birkaç hafta yeterli oluyor. Uzun sürdüğü izlenimi genellikle düzensiz çalışmaktan doğuyor.

Yaygın yanlış: Vuruşları üst üste getirdim, tamam. Getirmek bir konum işi; orada tutmak ayrı bir hız işi. Sekiz ölçü bekleyip ayrılıp ayrılmadıklarına bakmadan hazır sayılmıyor.

Yaygın yanlış: Kayma varsa itip düzeltirim. İtme konum düzeltmesi; sorun hızdaysa on saniye sonra yine bozuluyor. Hız sorunu yalnız tempo sürgüsüyle çözülüyor.

Yaygın yanlış: Beatmatching DJ'liğin özüdür. Gerekli bir beceri ama küçük bir parça. Seçmek, sıralamak ve odayı okumak sonucu çok daha fazla belirliyor.

Uygulama

Bu çalışma günde on beş dakika ve iki hafta sürüyor. Tek seferde yapılan bir alıştırma değil; kulağın günlerle öğreniyor.

Önce en kolay hâliyle başla. Aynı parçanın iki kopyasını iki kanala koy. Tempoları zaten aynı olduğu için yalnız konumla uğraşacaksın. Birini başlat, öbürünü hizalamaya çalış.

Bu alıştırma önemli çünkü doğru sesin nasıl olduğunu öğretiyor: tam üst üste geldiklerinde tek ve kalın bir vuruş duyacaksın. O sesi tanı.

İkinci aşamada tempoları birbirine yakın iki farklı parça seç. Şimdi hem konum hem hız var. Yöntemi uygula: yaklaştır, hizala, sekiz ölçü bekle, dinle.

Kaç kez düzeltmen gerektiğini say. Bu sayı zamanla düşecek ve ilerlemeni ölçmenin en somut yolu o.

Üçüncü aşamada yön çalışması yap. Bir parçayı bilerek biraz kaydır ve gözünü kapatarak hangi yönde kaydığını tahmin et. Sonra bak ve doğrulayın. Yirmi denemede kaç tanesini doğru bildiğini yaz.

Son olarak sync karşılaştırması yap. Bir geçişi önce elle hizala, sonra geri al ve düğmeyle yap. Sonucu karşılaştır. Bazı parçalarda ikisi de aynı sonucu verecek; bazılarında düğme yanılacak. Yanıldığı parçaları not et — o parçalar sana bu dersin neden var olduğunu gösteriyor.

Kilit özet

Beatmatching iki ayrı işten oluşuyor: vuruşları üst üste getirmek bir konum işi, orada tutmak bir hız işi. İkisi birden çözülmeden hazır sayılmıyor.

Öğrenilecek ilk şey ses: tam hizalıyken tek ve kalın bir vuruş duyuluyor, çok az ayrıldıklarında bir genişleme oluyor. Asıl beceri, ikiye ayrılmadan önce o genişlemeyi fark etmek — çünkü erken fark eden küçük düzeltme yapıyor ve küçük düzeltme salonda duyulmuyor.

Yön bulmak için tek bir belirgin vuruşu takip etmek ve gözü kapatmak işe yarıyor. Başlangıçta yönü yanlış tahmin etmek normal ve yanlış düzeltme, doğru yönü öğrenmenin en hızlı yolu.

İki ayrı araç var: geçici itme konumu düzeltiyor, tempo sürgüsü hızı. En sık hata, hız sorununu itmeyle çözmeye çalışmak — gece boyunca aynı düzeltmeyi tekrarlamak ve asıl sorunu hiç çözmemek.

Sync meşru bir araç ve kullanmak bir kusur değil. Ama grid'e güveniyor, bazı müzik türlerinde güvenilmiyor ve kulağı eğitmiyor. Dengeli sonuç şu: önce elle öğren, sonra istediğini kullan. Ve dürüst ölçek: beatmatching, DJ'liğin küçük bir parçası.

Sonraki derse köprü

Vuruşları hizaladık, cümleleri hizaladık. Şimdi iki parçanın birlikte nasıl duyulacağına geçiyoruz.

Bir sonraki modülde EQ, filtre ve harmonik miksi ele alacağız.

İki parça üst üste çaldığında birbirlerinin alanına giriyorlar. Özellikle alt frekanslarda iki bas aynı anda duyulduğunda ortaya bulanık ve güçsüz bir ses çıkıyor — teknik olarak hizalı ama kulakta kötü.

Orada bunun çözümünü ve bir kavramı daha göreceksin: iki parçanın tonlarının birbirine uyup uymadığı. Harmonik miks, geçişi teknik olmaktan çıkarıp müzikal yapan şey.

Bugünkü çalışmanın sayılarını tut — kaç düzeltme yaptığın ve yön tahminlerinden kaçını doğru bildiğin. İki hafta sonra aynı ölçümü tekrarladığında ilerlemeni göreceksin.