Grup yönetimi

Açılış sahnesi

Kırkıncı dakika. Paylaşım turu.

Bir katılımcı konuşmaya başlıyor ve birkaç cümle sonra anlattığı şey ağırlaşıyor. Ayrıntılı bir olay anlatımı. Sesi düzgün, anlatımı akıcı, durma niyeti yok.

Odada iki şey aynı anda oluyor.

Konuşan kişi dinlendiğini hissediyor. Bu iyi bir şey.

Ve diğer sekiz kişi, seçmedikleri bir anlatının içine giriyor. Birinin omuzları yukarı çıkıyor. Bir başkası telefonuna bakıyor. Biri hiç kıpırdamıyor.

Eğitmenin karar vermek için yaklaşık on saniyesi var.

Kesse, konuşan kişi susturulmuş oluyor. Kesmese, odadaki herkes taşımayı seçmediği bir yükü taşıyor.

Bu anın zorluğu, eğitmenin bir teknik bilmemesi değil.

Zorluk şu: bu karar bu odada verilemez. Haftalar önce, ilk oturumda verilmiş olması gerekirdi.

Grup yönetiminin büyük kısmı grup başlamadan önce yapılıyor.

Bu derste ne olacak

Önce açılış anlaşmasını kuracağız — bu dersin en çok işe yarayan parçası. Sonra zamanı ve söz hakkını ele alacağız ve kimsenin yapmadığı bir aritmetiği yapacağız. Ardından zorlayıcı paylaşımı işleyeceğiz: önlemesini, anlık müdahalesini ve sonrasını. Sonra çatışma ve onarımı konuşacağız — özellikle hata eğitmenden geldiğinde. En sonda da çevrim içi grupları ve mahremiyeti ele alacağız.

Ders bittiğinde iki dakikada okunabilen bir açılış anlaşması yazabiliyor, bir oturumun söz bütçesini çıkarabiliyor ve kesme ile onarım cümlelerinizi hazırda tutuyor olacaksınız.

Sıfır noktası

Işıksız bir dörtyol kavşağı düşünün.

İki ihtimal var. Ya herkes nazik davranır ve kimse geçemez; ya da herkes atak davranır ve bir kaza olur.

Işık konduğunda kimsenin özgürlüğü kısılmıyor. Tam tersi: kavşak ilk kez herkes tarafından kullanılabilir hâle geliyor.

Kural, en atak sürücüyü sınırlamak için değil, en çekingen sürücüye sıra vermek için var.

Bir gruptaki anlaşma da bunu yapıyor. En çok konuşan kişiyi susturmak için değil, hiç konuşmayan kişiye yer açmak için.

Bu benzetmenin zayıf tarafı ise şu: kavşakta herkes herkesi görüyor. Bir arabanın geçtiği ya da geçmediği ölçülebiliyor.

Bir grupta olan biten görünmüyor. Bir başkasının anlattığı şeyle zorlanan kişiyle iyi olan kişi, dışarıdan tıpatıp aynı görünüyor.

Bu yüzden grup kuralı gözleme dayanamıyor. Önceden konuşulmuş olmak zorunda.

Mekanizma

Açılış anlaşması

Altı madde taşıması gerekiyor.

Bir: ne öğretiliyor, ne öğretilmiyor. S9-M01'de yazdığınız konum paragrafının grup hâli. Bir cümle yeter.

İki: katılım ve pas geçme hakkı. Her paylaşımda "pas" tek kelimeyle kullanılabilen bir hak. S9-M03'te seçenek mantığını kurmuştuk; burada bir grup kuralına dönüşüyor — paylaşmama hakkı, paylaşma hakkı kadar açık söylenir.

Üç: gizlilik ve sınırı. Burada konuşulan burada kalır; istisnası güvenlik. S8-MB'de bu sınırı gençlerle çalışırken kurmuştuk, kural yetişkin gruplarında da aynı.

Dört: zaman. Oturum süresi, paylaşım süresi, geç gelindiğinde ne olacağı.

Beş: geri bildirim ve şikâyet kanalı. Bir şey ters gittiğinde nereye başvurulacağı — sorunun kaynağı siz olduğunuzda dâhil.

Altı: kayıt ve görüntü. Kaydediliyor mu, ne kaydediliyor, kim erişiyor.

Ve anlaşmanın kurulma biçimi, içeriği kadar önemli.

Okunup geçilen bir liste, ilk zorlanmada hatırlanmıyor. Katılımcıların bir madde ekleyebildiği bir anlaşma ise hatırlanıyor — çünkü kendileri kurmuş oluyorlar.

Tek soru yeterli: "Bu grubun sizin için güvenli olması adına eklemek istediğiniz bir şey var mı?"

Anlaşma tek seferlik de değil. Yeni bir katılımcı geldiğinde tekrarlanır. Herkesin her hafta gelebildiği açık gruplarda bu her hafta demek — bu yüzden iki dakikayı geçmemeli.

Zaman ve söz hakkı

Şimdi kimsenin yapmadığı aritmetik.

On kişilik bir grup. Paylaşım için ayrılan süre yirmi dakika.

Kişi başına iki dakika.

Bu sayı söylenmediğinde ne oluyor? İlk üç kişi on beş dakikayı kullanıyor. Kalan yedi kişi sıkışıyor. Ve genellikle en son sıkışan kişi, en çok konuşması gerekendi.

Elinizde birkaç araç var.

Süreyi baştan söylemek ve görünür tutmak. Sayı söylendiğinde çoğu kişi kendiliğinden uyuyor.

Tur usulü. Herkes sırayla konuşuyor, pas serbest. Turun avantajı, konuşmayanı görünür kılması; riski de aynı yerde — bu yüzden pas hakkı turun içine yazılır, sonradan hatırlatılmaz.

Eşli paylaşım. On kişinin gerçekten konuşması isteniyorsa tek yol bu. Grup önünde on kişilik bir paylaşım bir oturuma sığmıyor; ikişerli konuşmada aynı iş beş dakikada oluyor.

Kesmenin dili. En zor beceri ve öğrenilebilir. Kesmek kabalık değil, sözün eşit dağıtılması.

Ve kesmeyi kişisel olmaktan çıkaran şey, önceden söylenmiş olması: "Süre dolduğunda elimi kaldıracağım; cümlenizi tamamlamanızı rica edeceğim." Bu cümle anlaşmada geçtiyse, kırkıncı dakikadaki el hareketi bir müdahale değil, hatırlatma oluyor.

Son bir madde ve en çok gözden kaçanı: eğitmenin kendi payı.

Çoğu grupta en çok konuşan kişi eğitmen ve bunu fark etmiyor. S9-M03'teki kayıt alıştırmasını grup oturumuna uygulayın — toplam sürenin ne kadarını siz konuştunuz?

Zorlayıcı paylaşım

Önce bir çerçeve düzeltmesi: paylaşan kişi yanlış bir şey yapmıyor. Genellikle tam da davet edildiği şeyi yapıyor.

Kusur kişide değil tasarımda. Bunu böyle görmek, hem müdahaleyi kolaylaştırıyor hem de kimseyi suçlu konuma sokmuyor.

Üç aşama var.

Önleme. Anlaşmada tek bir cümle çoğu durumu baştan yönlendiriyor: "Burada geçmişte ne olduğunu değil, şu anda ne fark ettiğimizi konuşuyoruz."

Bu cümle, içerik anlatımı ile şimdiki deneyim arasına bir çizgi çekiyor. Kaynağın kendi ilkesi de aynı yerde duruyor: ayrıntılı travma anlatımı grup içinde teşvik edilmez.

Anlık müdahale. Yine de olduğunda, saygıyı bozmadan durdurmak gerekiyor. Üç iş yapan bir cümle işe yarıyor.

"Burada duralım. Anlattığınız şey önemli ve bu grup onun için doğru yer değil. Ders sonunda birlikte nereye başvurabileceğinize bakalım."

Durduruyor, küçültmüyor, bir sonraki adımı veriyor. Üçü birden olmadığında müdahale ya işe yaramıyor ya da yaralıyor.

Sonrası. Odadaki diğer kişiler. En kötü seçenek hiçbir şey olmamış gibi devam etmek.

Kısa bir cümle ve kısa bir ara yetiyor: "Az önce ağır bir şey duyduk. Bir dakika sessiz kalalım ve herkes kendi hâline baksın."

Ve burada S9-M01'deki tetikleyici meselesi geri geliyor. Yoğun duygu, eğitmenlerin en yaygın tetikleyicilerinden biriydi. Müdahale kararının kimin ihtiyacından geldiğini ayırmak gerekiyor.

Ayırt edici tek soru şu: bu kişi bana tek başına anlatıyor olsaydı da durdurur muydum?

Cevap "hayır" ise müdahale odadaki diğer kişiler için yapılıyor ve yerinde.

Cevap "evet" ise, durdurma sebebiniz kendi rahatsızlığınız olabilir — ve o zaman durdurmak yerine bakılacak yer sizsiniz.

Çatışma ve onarım

Bir grupta üç tür kırılma oluyor: iki katılımcı arasında, bir katılımcıyla eğitmen arasında, ve kimsenin adını koymadığı bir incinme.

Üçüncüsü en yaygın ve en çok kaybettiren.

En sık görülen başarısızlık biçimi sessizlik. Bir şey oluyor, herkes hissediyor, ertesi hafta kimse anmıyor ve katılım düşüyor. Kimse nedenini söylemiyor.

Hata sizden geldiğinde onarım grubun önünde yapılır ve üç parçası var.

Ne oldu. Benim payım ne. Ne değişecek.

Savunma yok, açıklama uzun değil, gerekçe sıralaması yok.

Bu, S9-M01'de saydığımız uzman kimliği risklerinin ilkinin — hata kabul edememenin — tam karşılığı. Ve grubun geri kalanı için en güçlü ders, o üç cümlenin kurulabilmesi oluyor.

Şikâyet kanalı ise ayrı bir mesele. Sorun sizseniz, katılımcının başvurabileceği yer siz olamazsınız.

Bu yüzden kanal dışarıda tanımlanır: bağlı olduğunuz bir kurum, bir süpervizör, ya da en azından yazılı bir adres. Kaynağın eğitmen seçme listesinde bu madde açıkça geçiyor — hesap verebilirlik süreci var mı?

Ve bir gerçekçilik notu: bazı çatışmalar onarılmıyor ve kişi gruptan ayrılıyor. Bu başarısızlık değil. Kötü olan, ayrılma sebebinin hiç konuşulmaması.

Çevrim içi gruplar ve mahremiyet

Çevrim içi grup, yüz yüzenin kolaylaştırılmış hâli değil. Bazı şeyler kolaylaşıyor, bazı şeyler zorlaşıyor — ve zorlaşanlar genellikle güvenlik tarafında.

Beş fark var.

Oda artık katılımcının evi. Arkasında kim var, kim duyuyor, kapı kapalı mı — hiçbirini kontrol edemiyorsunuz. Bu yüzden kamera zorunlu tutulmaz ve arka plan sorulmaz.

Kayıt. En büyük fark. Kaydedilen bir oturumda söylenen her şey kalıcı hâle geliyor. Kural üç parçalı: kayıt varsa önceden söylenir, neyin kaydedildiği söylenir, ve paylaşım bölümü kaydedilmez. Sonuncusu en güvenli düzen.

Sohbet kutusu ve ekran görüntüsü. Yazılanlar kopyalanabiliyor ve katılımcılar bunu düşünmüyor. Hassas bir paylaşımın yazıyla yapılması, sözle yapılmasından daha kalıcı.

Kriz anında mesafe. Zorlanan bir kişi, ulaşamayacağınız bir yerde. Bu yüzden çevrim içi grupta ek bir madde gerekiyor: katılımcının bulunduğu şehir ve acil bir durumda ulaşılabilecek bir yol. Bu bilgi bir kez alınır ve kullanılmaz — ama alınmadığında hiç kullanılamaz.

Sessizce çıkabilmek. Hem avantaj hem risk. Çıkmak kolay, ama zorlanan kişi görünmeden kayboluyor. Karşılığı, oturum sonrası kısa bir yazılı kanal.

Kurumsal gruplarda bir madde daha ekleniyor: kaydın ya da katılım listesinin işverene gidip gitmediği. S8-MD'de çalışan verisinin mahremiyetini ele almıştık; çevrim içi düzen bu riski büyütüyor.

Örneklerden okuma

Üçüncü haftadaki pas

Yirmi dakikanın bölünmesi

Kırkıncı dakikadaki anlatım

Eğitmenin hatası

Usta katmanı

Üç ileri not.

Birincisi: sessiz katılımcı bir sorun değil. Yeni eğitmen sessizliği katılmama sanıyor ve konuşturmaya çalışıyor. Oysa dinleyerek katılmak bir katılım biçimi ve bazı kişiler için tek sürdürülebilir biçim. Konuşturma çabası, o kişiyi gruptan çıkarıyor.

İkincisi: bir grup kendi kültürünü ilk iki oturumda kuruyor. İlk uzun paylaşım ne kadar sürdüyse, norm o oluyor. Bu yüzden ilk turda süreye uymak, sonraki sekiz haftayı belirliyor — ve ilk turda gevşemek, sonradan sıkılaştırmaktan çok daha kolay görünüp çok daha pahalıya mal oluyor.

Üçüncüsü: bir grubun en zor anı genellikle en sessiz anı değil, eğitmenin sorgulandığı an. S9-M01'deki tetikleyici listesinin başında o vardı. Sorgulanmayı bir tehdit değil bir veri olarak alabilmek, gruba verilen en güçlü örnek — çünkü odadaki herkes o anda, bu grupta itiraz etmenin güvenli olup olmadığını öğreniyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Rehberli uygulama

Bu bölüm üç yazılı çalışma. Toplamı yaklaşık bir saat ve ilk grubunuzu açmadan önce yapılır.

Birinci çalışma — açılış anlaşması. Otuz dakika.

Altı maddeyi kendi grubunuz için yazın: ne öğretiyorum, pas hakkı, gizlilik ve sınırı, zaman, şikâyet kanalı, kayıt.

Sonra yüksek sesle okuyun ve süre tutun.

İki dakikayı geçiyorsa kısaltın. Uzun anlaşma okunmaz; okunmayan anlaşma yoktur.

Ve sona tek bir soru ekleyin: eklemek istediğiniz bir şey var mı?

İkinci çalışma — söz bütçesi. Yirmi dakika.

Bir oturumu dakika dakika yazın ve paylaşıma ayrılan süreyi katılımcı sayısına bölün.

Çıkan sayı bir dakikanın altındaysa paylaşım biçimini değiştirin — eşli çalışma ya da yazılı paylaşım.

Sonra kendi payınızı da yazın: bu oturumda kaç dakika siz konuşacaksınız? Bu satırı yazmayı unutan çoğu eğitmen, sürenin yarısından fazlasını kendisi kullanıyor.

Üçüncü çalışma — iki cümle provası. Yirmi dakika.

İki cümle yazın ve yüksek sesle söyleyene kadar hazır saymayın.

Birinci cümle kesme cümlesi: durduran, küçültmeyen, sonraki adımı gösteren.

İkinci cümle onarım cümlesi: ne oldu, payım ne, ne değişecek.

İkisini de kâğıttan okumadan söyleyebilene kadar tekrarlayın. Bu iki cümleye ihtiyaç duyduğunuz anlar, cümle kurmanın en zor olduğu anlar olacak.

Neler olabilir?

Anlaşma çalışmasında çoğu kişinin ilk taslağı dört dakikayı buluyor. Kısaltma turunda genellikle şikâyet kanalı maddesi düşüyor — oysa en az düşmesi gereken madde o.

Söz bütçesinde en sık görülen sonuç, kişi başına düşen sürenin bir dakikanın altına inmesi. Bu, grubun büyük olduğunu değil, paylaşım biçiminin yanlış seçildiğini gösteriyor.

İki cümle provasında kesme cümlesi çoğu kişide kolay çıkıyor, onarım cümlesi zor. Zorluğun yeri genellikle ikinci parça: kendi payını tek cümlede söylemek.

Ve bazı kişilerde bu çalışmalar grup açma kararını erteletiyor. Bu bir gecikme değil; anlaşmasız açılmış bir grubu ortasında düzeltmek çok daha zor.

Güvenlik ve sınır

Grup yönetiminin sınır tarafı beş maddede duruyor.

Birincisi: bir uygulama grubu terapi grubu değildir ve öyle yürütülemez. S8-MJ'de yazdığımız yetki sınırı burada da geçerli — grubun işi öğretmek, işlemek değil.

İkincisi: gizlilik cümlesinin kapsamı söylenir. Eğitmen kendi susmasını taahhüt eder, diğer katılımcıların susmasını garanti edemez, ve bu cümle yasal bir koruma değildir.

Üçüncüsü: kriz işaretlerinden biri belirdiğinde yapılacak şey uygulamaya devam etmek değil, durdurmak ve yönlendirmektir. Sevk adreslerinin grup başlamadan hazır olması gerekir.

Dördüncüsü: çevrim içi grupta konum ve acil ulaşım bilgisi alınır. Alınmadığında, ihtiyaç duyulduğunda hiçbir şey yapılamaz.

Beşincisi: bir katılımcının gruptan ayrılma hakkı, sebebini açıklama zorunluluğu olmadan vardır. Ayrılan kişiye yöneltilen ısrarlı bir "neden" sorusu, bir ilgi göstergesi değil bir baskı biçimi olabilir. Kapı açık bırakılır, arkasından çekiştirilmez.

Kendin dene

Kilit özet

Birincisi: grup yönetiminin büyük kısmı grup başlamadan yapılır ve aracı açılış anlaşmasıdır — altı madde, iki dakika, katılımcıların ekleme yapabildiği bir kurma.

İkincisi: söz hakkı bir aritmetiktir; süre söylenmediğinde ilk konuşanlar bütçeyi tüketir ve en çok ihtiyacı olan kişi sona kalır.

Üçüncüsü: zorlayıcı paylaşımda kusur kişide değil tasarımdadır; müdahale durdurur, küçültmez ve sonraki adımı gösterir — ve kararın odadakiler için mi kendi rahatsızlığınız için mi verildiği tek soruyla ayrılır.

Dördüncüsü: onarım özür değildir; ne olduğunu, kendi payınızı ve neyin değişeceğini söylemektir — ve şikâyet kanalı, sorunun kaynağı siz olabileceğiniz için dışarıda tanımlanır.

Beşincisi: çevrim içi grup daha kolay değil daha zordur — kayıt kalıcıdır, gizlilik garanti edilemez ve kriz anında ulaşılabilirlik önceden hazırlanmadıysa hiç yoktur.

Sonraki derse köprü

Bu derste ağır bir şeyin odaya geldiği anı ele aldık: nasıl durdurulur, oda nasıl toparlanır, kırılma nasıl onarılır.

Şimdi bir katman altına iniyoruz.

Çünkü bu dersin araçları olayın sonrasında çalışıyor. Bir sonraki dersinki ise öncesinde: uygulamanın kendisi öyle kurulur ki, zorlanma daha az sıklıkla ve daha yönetilebilir biçimde ortaya çıkar.

Bunun tasarımdaki karşılıkları somut — dikkati içeri değil dışarı çağırmak, uygulamayı kısa tutmak, harekete yer vermek, ve seçimi her adımda görünür tutmak.

Bir sonraki ders olan S9-M05 travma duyarlı öğretimi ele alıyor: seçim, öngörülebilirlik ve kontrolü; iç odak yerine dış odağı; kısa uygulama ve hareketi; ayrıntılı travma anlatımı istememeyi; ve klinik tedavi sunmadan güvenli sevki.

Son madde bu seviyenin en keskin sınırı: yardım etmek ile tedavi etmeye kalkışmak arasındaki çizgi.