Anlatım
Odanın unutulan iki yüzeyi
Bir mekâna girince önce duvarlara bakarız. Ama küçük bir odada zemin ve tavan toplam yüzeyin yaklaşık yarısıdır: Ders 443’ün odasında 70,8 m²’nin 30,24’ü, %43. Ortam formülündeki ortalama yansıtmaya duvarlar kadar girerler. Üstelik iki yönlü özellikleri vardır: aşağı bakan her yüzey (çene altı, burun altı, kaş altı, dudak altı) çoğunlukla zemini görür; yukarı bakan her yüzey (saç tepesi, omuz, elmacık kemiğinin üstü) çoğunlukla tavanı görür.
Ders 153 tavanı, Ders 154 zemini bilinçli bir sekme tekniği olarak işledi: kaynağı tavana çevirmek, yere kart koymak. Bu ders zemini ve tavanı yapım tasarımının seçtiği yüzeyler olarak ölçer: açık bir parke, koyu bir halı, beyaz bir tavan ya da siyah bir asma tavan, hiç ışık kurulmadan, yüzün altına ve üstüne bir dolgu verir.
Küçük odada zemin ve tavan yüzeyin ≈ %43’ü: ortamın ortalamasına duvarlar kadar girer. Aşağı bakan yüzeyler (çene, burun altı) zemini, yukarı bakanlar (saç tepesi, omuz) tavanı görür. Ders 153–154 bilinçli sekmeyi; bu ders seçilmiş yüzeyi ölçer.
Sette
Küçük bir odada zemin ve tavan yüzeyin ≈ %43’üdür; ortamın ortalamasına duvarlar kadar girer. Beyaz duvarlı odada zemin 0,06’dan 0,60’a çıkınca ortam 31,6’dan 52,8 lx’e, kontrast 1,95’ten 1,78’e; tavan 0,06’dan 0,90’a çıkınca ortam 21,4’ten 45,4 lx’e çıkar. Yönleri de vardır: aşağı bakan yüzeyler zemini, yukarı bakanlar tavanı görür. Laboratuvar bu yönü göstermez; analitik olarak aşağı bakan yüzeyde E ≈ ρ_zemin × E_zemin (üst sınır). Zemin 90–111 lx iken çene altına koyu halı 5,4 lx (−6,52 stop), orta parke 35,0 (−3,82), açık taş 66,6 lx (−2,89): açık zemin kalıcı bir alt karttır, koyu zemin çene altını bedavaya kapatır. Ten 6’nın çene altı koyu halıda saf siyahta (0,6 IRE), açık taşta belirsiz bantta (6,9) kalır; çene çizgisi isteniyorsa bilinçli bir alt dolgu gerekir. Beyaz tavan yukarı bakan yüzeylere 45–55 lx verir ve saç tepesini hafifçe ayırır; siyah tavan saç ışığını bize bırakır. Odanın yüzeylerini bitirdik; şimdi malzemelere geçiyoruz: sıradaki ders mat yüzeylerin dağınık davranışını, neden öngörülebilir ve bağışlayıcı olduklarını ve dokularının ancak sıyırma ışığıyla nasıl ortaya çıktığını işliyor.
Kaynakça
- Ders 153 — tavan sekmesi (cb-05, cb-95); Ders 154 — yerden dolgu (fb-0, fb-10); Ders 443 — ortam formülü; Ders 197 / 406 — ekip bantları
- Ek sondalarla ölçüldü (zemin normal yukarı, tavan normal aşağı); çene altı ρ × E_zemin analitik, motorun luxToIre’siyle IRE’ye çevrildi
- Laboratuvar zemini ve tavanı yönsüz ortam sayar; yüzeyler arayüzden değiştirilemez; marka yok