Anlatım
Uzak nesne hem söner hem havaya benzer
Atmosferde uzaktaki bir nesnenin görünümünü iki şey değiştirir. Nesneden gelen ışık yolda parçacıklara çarpıp kaybolur (sönüm, T = e^(−σ·d)). Öte yandan yol boyunca havanın kendi saçtığı ışık araya girer ve görüntüye eklenir (hava parlaklığı). Sonuç: uzak nesne ortalamaya, havanın parlaklığına yaklaşır. Buna atmosferik perspektif denir; derinlik hissini kuran bu kademedir.
Görünür yansıtma ρ_g = ρ · T + ρ_hava · (1 − T). Hava, gri kart kadar parlaksa (ρ_hava = 0,18, senaryo) gri kart mesafeyle hiç değişmez; siyah parlar, beyaz söner. Nesneler mesafeyle havanın gri değerine yakınsar.
Dürüst sınır: motor haze ve dumanı hesaplamaz. Motorun ölçtüğü şey sissiz üç kartın IRE’si; atmosferik perspektifi motorun kendi IRE dönüşümüyle analitik hesaplıyoruz. σ ve ρ_hava senaryo; haze ürünü verisi yok. Ders 138’de huzmenin kadrajda bir nesne olması için iki koşul (demet içi aydınlık ve kenar) ölçülmüştü; burada nesnelerin derinlik kademesine bakıyoruz.
ρ_g = ρ·T + ρ_hava·(1 − T), T = e^(−σ·d). Uzak nesne havanın parlaklığına yaklaşır. Motor haze’i hesaplamaz; σ ve ρ_hava senaryo.