Kamera oyuncunun bedeninde

Snorricam, kamerayı oyuncunun gövdesine bağlı bir yeleğe ya da kuşağa takılan bir kolun ucunda, oyuncunun yüzüne dönük tutar. Oyuncu yürüdüğünde, koştuğunda ya da sendelediğinde kamera onunla birlikte hareket eder: yüz kadrajda sabit kalır, arkadaki dünya sallanır ve akar. Bir kafa karışıklığı, sarhoşluk, panik ya da bir içe kapanma duygusu için sık kullanılır; bu bir eğilimdir, sahneye bağlıdır, kural değildir.

Işık açısından ilişki tersine döner. Şimdiye kadar kamera hareket ederken özne ışığı sabitti (Ders 359). Burada kamera özneye göre sabittir; değişen, oyuncunun içinden geçtiği dünyanın ışığıdır. Yüzün ışığı iki kaynaktan gelir: rigin kendisine bağlı bir ışık (varsa) ve dünyanın ışığı. Birincisi sabit, ikincisi her adımda farklı.