Anlatım
Senaryoyu ışıkla okumak
Görüntü yönetmeni senaryoyu iki kez okur: bir kez hikâye için, bir kez ışık için. İkinci okumada her sahneden aynı soruların cevabı çıkarılır ve bir döküm tablosuna yazılır. Bu dersin tablosunun sütunları: sahne numarası, iç ya da dış, mekân, zaman, motivasyon kaynağı (sahnede ışığı açıklayan şey), duygu etiketi, ölçülebilir hedef, oyuncular ve tenleri, süreklilik bağı.
Duygu etiketi ölçülmez: o, ekibin sahneyi nasıl okuduğudur ve yönetmenle konuşulur. Ölçülen, o etikete bağlanan banttır. Bu bölümün önceki derslerinde bu bantların çoğunu kurduk: dramanın orta bandı, noirin oranı, belgeselin payı. Döküm, etiketi o bantlardan birine bağlayan yerdir.
Bu derste bu amaçla yazılmış kısa, kurgusal bir senaryonun beş sahnesini dökeceğiz. Gerçek bir esere atıf yok; sahneler yalnız tablonun nasıl çalıştığını göstermek için var.
Döküm sütunları: sahne, iç/dış, mekân, zaman, motivasyon kaynağı, duygu etiketi, ölçülebilir hedef, oyuncular ve tenleri, süreklilik bağı. Etiket okunur; hedef ölçülür.