Dolu kadraj

Pozitif alan, kadrajın öğelerle dolu kısmıdır: bir kalabalık, bir masa, bir pazar, eşyayla dolu bir oda. Doluluk arttıkça öğeler benzer boyda ve benzer uzaklıkta durur; yerleşim, boy ve bulanıklık tek başına birini öne çıkarmaz (Ders 324’ün sıkıştırılmış katmanlarında olduğu gibi). Kalabalığın bir bereket, bir boğulma ya da bir kaos olarak okunması sahneye bağlıdır.

Izgara bir yüzü ayırmaz; ışık ayırır. Üç ışık aracı vardır: ışığın nereye gittiği (demet, havuz), nereye gitmediği (bayrak) ve ne kadar uzaktan geldiği (mesafe, ters kare). Üçünün de bedeli ölçülebilir. Hangi farkın “ayrılmış” sayılacağı ekibin bandıdır ve önceden yazılır.