Boşluk bir alandır

Negatif alan, kadrajda öznenin dışında kalan boş alandır: bir duvar, gökyüzü, karanlık bir koridor. Asimetrinin uç biçimidir (Ders 336): öznenin karşısında bir karşı ağırlık yoktur, yalnız alan vardır. Boşluk çoğunlukla yalnızlık, bekleyiş, tehdit ya da nefes olarak okunur; bu okumalar sahneye bağlıdır ve bir kural değildir.

Işık açısından boşluğun üç hâli vardır. Okunabilir boşluk: yüzeyi görünür, dokusu seçilir (bir duvar, bir gökyüzü). Gürültülü boşluk: kayda girmiştir ama açıldığında gürültü öder. Okunamaz boşluk: gürültünün altında ya da kuyunun üstündedir; içinde bilgi yoktur. Son ikisi ışıkla üretilir ve dramatik işlevleri farklıdır: izleyici okunabilir bir boşlukta ne olduğunu görür, okunamaz bir boşlukta ne olabileceğini düşünür.