Anlatım
Gece için güneşi kullanmak
Önceki derste gece bir sokağı lambalarla ve uzak bir “ay”la kurduk; 22 kW’a ve bir vince mal oldu. Geniş bir açık alanı gece gibi göstermenin eski ve ucuz bir yolu var: gündüz, güneşle çekmek ve kareyi geceye çevirmek (day for night).
Yaygın yanılgı bunun bir filtre işi olduğu: beyaz dengeyi mavi tarafa kaydırmak ya da mavi bir filtre takmak. Filtre yalnız rengi değiştirir. Seyircinin “gece” okuması için dört şeyin birden değişmesi gerekir. Renk: ay sözleşmesi (Ders 230), beyaz dengenin soğuk tarafı. Seviye: yüz ve çevresi karanlık. Yön: ay sert ve yandan ya da arkadan gelir; gölge tarafı koyu kalır. Gökyüzü: gece gökyüzü kadrajdaki en parlak şey değildir.
Ekibin bandı: yüz −1,5 stop (ten 6’da −0,75), kontrast 2,0–3,5, ayrım en az 1 stop, gökyüzü kadrajdaysa yüzden en fazla 1 stop parlak, yüz beyaz dengenin 100–150 mired soğuk tarafında.
Gündüzü gece göstermek dört ölçüyü değiştirir: renk (beyaz denge), seviye (pozlama), yön (güneşin açısı) ve gökyüzü. Filtre yalnız birincisidir.