İçeriğe geç

Kaynakça

Bilimsel İddialar İçin Temel Kaynaklar

Anlatı ve gerçekliğin kurulması

Anlatıya kapılma ve ikna

  • Melanie C. Green ve Timothy C. Brock, “The Role of Transportation in the Persuasiveness of Public Narratives,” Journal of Personality and Social Psychology, 79(5), 2000, DOI: 10.1037/0022-3514.79.5.701. Anlatıya kapılma kavramı ve anlatı tutumları arasındaki ilişki için temel deneysel kaynaklardan biridir.

Yayın dili şu kadar dikkatli olmalıdır:

“Anlatıya kapılma, bazı deneysel çalışmalarda hikâyeyle uyumlu değerlendirme ve inançlarla ilişkili bulunmuştur.”

Şu aşırı iddiadan kaçınılmalıdır:

“İyi hikâye beynin direncini kapatır ve herkesi ikna eder.”

Kurmaca, simülasyon ve empati

  • Raymond A. Mar ve Keith Oatley, “The Function of Fiction is the Abstraction and Simulation of Social Experience,” Perspectives on Psychological Science, 3(3), 2008. Kurmacanın toplumsal deneyim simülasyonu olarak işlevi üzerine kuramsal yaklaşım.
  • “The effects of reading and watching fiction on the development of social cognition: a systematic review,” PubMed kaydı. Bulguların çalışma türü, örneklem ve ölçüme göre değişebildiğini göstermek için.

Kurs “kurmaca okumak kişiyi otomatik olarak daha empatik yapar” dememelidir. Daha doğru ifade:

“Kurmaca, perspektif alma ve toplumsal durumları zihinsel olarak deneme fırsatı sağlayabilir; empati üzerindeki etkinin büyüklüğü ve nedenselliği bağlama ve araştırma tasarımına göre değişir.”

Bellek ve anlatı odağı

“Hikâyeler her zaman çıplak veriden daha iyi hatırlanır” gibi koşulsuz cümlelerden kaçınılmalıdır. Bellek; ön bilgi, karmaşıklık, dikkat, tekrar, anlamlandırma, format ve ölçüm biçiminden etkilenir.