Sınıfa girmek

Açılış sahnesi

Asiye Edremit'te bir zeytinyağı kooperatifinin muhasebecisi. Kırk yedi yaşında. Bütün kış akşamları, hasat bittikten sonra, bu akademinin derslerini birer birer okudu. Mutfak masasında, bir fincan ıhlamurun yanında, bir defter tuttu. Defterin ilk sayfasında "neden okuyorum?" diye bir soru var; altında tek bir cümle: "Kendimi biraz daha iyi anlamak için."

Bu akşam son derse geldi. Defteri baştan karıştırıyor. Bir sayfada çocukluğunda annesinin ona hiç "hayır" dememesini, bir başkasında kendi kızına çok kolay "hayır" dediğini yazmış. Bir sayfada bir kooperatif toplantısında öne çıkmaktan nasıl kaçındığını, bir başkasında kardeşinin hastane günlerinde bedeninin nasıl boşaldığını. Her sayfanın altında bir soru işareti var.

Asiye defteri kapatıp düşünüyor. Okuduklarının çoğunu anladı. Ama bir şeyi de anladı: bu derslerin hiçbiri ona bir şeyin nasıl yapıldığını öğretmedi. Bir kasın nasıl yoklandığını, bir yapının bir insanda nasıl okunduğunu, bir şokla nasıl çalışıldığını bilmiyor. Her dersin sonunda bir "Sınıfta" bölümü vardı ve her biri aynı kapıyı gösteriyordu.

Defterin son sayfasına yeni bir soru yazıyor: "Şimdi ne yapacağım?" Bu soruyu bu kez cevapsız bırakmak istemiyor.

Bu derste ne olacak

Akademinin son dersinde yüz yüze eğitimde neyin öğrenildiğini, eğitimin hangi basamağının kime göre olduğunu ve okur için bir sonraki adımın ne olabileceğini konuşacağız. Bu ders bir davet; ama bir zorunluluk değil, çünkü bazen bir sonraki adım hiçbir şey yapmamak da olabilir. Asiye de, derste anılan öteki okurlar da kurgusal.

Sıfır noktası

Bir dili kitaptan öğrenen birini düşün. Dilbilgisini biliyor, kelimeleri ezberlemiş, birçok metni okuyup anlayabiliyor. Bir gün o dilin konuşulduğu bir şehre gidiyor. Bir fırına giriyor ve ekmek istemek için ağzını açtığında cümlenin boğazında kaldığını fark ediyor. Satıcı hızlı konuşuyor, el kol hareketleri yapıyor, gülüyor. Kitapta bunların hiçbiri yoktu.

Bu, kitabın boşa okunduğu anlamına gelmez. O kişi o şehre gittiğinde ne duyduğunu bir yabancıdan çok daha hızlı anlar. Kelimeler oradadır; eksik olan, bir insanın karşısında, gerçek bir anda o kelimeleri kullanabilmektir. Bu da ancak o şehirde, insanlarla konuşarak öğrenilir.

Bu akademi bir dilin kitabıydı. Sınıf o şehir.

Mekanizma

Akademinin çizgisi

Bu akademi baştan bir çizgi çekti: burada Bodynamic'in ne gördüğünü ve neden öyle gördüğünü anlattık; nasıl çalışıldığını anlatmadık. Kas adıyla bir dönemi ya da işlevi aynı cümlede eşlemedik. Beden alıştırmalarını yalnız üç kısa tadım dersinde, hafif ve isteğe bağlı olarak verdik. Bodymap'in nasıl yapıldığını, karakter yapılarının bir insanda nasıl okunduğunu, şokla nasıl çalışıldığını metne taşımadık.

Bu çizginin bir nedeni vardı. Bedenle çalışmak bir başkasının bedenine, korkusuna ve geçmişine dokunmaktır. Bu iş bir metinden okunarak öğrenilirse yanlış öğrenilebilir; yanlış öğrenildiğinde de zarar verebilir. Kurumun eğitim basamakları da bunu yansıtıyor: her basamakta sınav, terapi ve süpervizyon var.

Eğitimde ne öğrenilir

Bodynamic International'ın eğitim sayfaları basamakları ve içerikleri açıkça yazıyor. Kısa atölyeler bir ile beş gün sürüyor ve ön koşul aramıyor. Temel eğitim bir yıla yayılan yirmi günden oluşuyor; konusu yedi gelişim evresi, gelişimsel travma ve bedeni okumak; evreler doğumdan önceki aylardan ergenliğin eşiğine uzanıyor. Uygulayıcı eğitimi üç yıla yayılan beşer günlük modüllerden oluşuyor.

Uygulayıcı eğitiminin başlıkları bu akademinin derslerinde adı geçen kavramların eğitimdeki karşılığını gösteriyor. Birinci yılda Bodyknot, merkezlenme, aynalama, etkin duyumsama, yaşam öyküsü, temel anatomi ve test ile bazı ego işlevleri var. İkinci yılda grup süreci, etik, sözleşme, öbür ego işlevleri, Bodymap okuma ve «Aquarium» adı verilen çalışma var. Son yılın başlıkları ergenlik, kanıta dayalı araştırma ve ruhsal bozuklukların bilgisi olan psikopatoloji; anatomi ve Bodymap analizi bu yılın sınavları arasında.

Bunların yanında başka programlar da var: kurumun şok travma eğitimi altı modüllük bir düzende önce katılımcıların kendi şok deneyimlerine, sonra mesleki uygulamaya ayrılıyor. Tam Bodymap eğitimi yalnız uygulayıcılar için. Doğumun yeniden ele alındığı ayrı bir eğitim de var. Kurumun çevrim içi kütüphanesinde ise kendi hızında izlenebilen video dersler bulunuyor.

Kime göre

Basamakların içeriği birbirinden farklıdır ve hangisinin kime uyduğunu düşünmek işe yarar. Kurumun temel eğitim sayfası eğitimi terapistlere seslenerek tanıtıyor; uzaktan izlenen oturumun sayfası ise çocuk yetiştirenleri, okulda çalışanları ve eğitim verenleri de anıyor ve on sekiz yaş ve üstünü yazıyor. Türkiye organizatörü İstanbul Healing Academy'ye göre ise on sekiz yaşın üstündeki herkes bu eğitime katılabiliyor. Yani kapı bir mesleğe göre kapanmıyor; asıl soru, hangi basamağın kişinin bugünkü amacına uyduğu.

Bu ayrımın pratik bir anlamı var. Bir terapist, psikolojik danışman ya da psikolog için temel eğitim mesleğinin içinde yeni bir yol olabilir. Bir yoga eğitmeni, bir öğretmen ya da bir ebeveyn için de temel eğitim açık bir yol; bazıları için ise kısa bir atölye iyi bir ilk adım olabilir. Kendi bedeni ve hayatı için yardım arayan biri için ise eğitimden önce bir uzmanla çalışmak daha doğru bir adım olabilir.

Dil ve yer

Bu akademinin kaynak taraması yapıldığında kurumun eğitim takviminde on bir ülkede eğitimler listeleniyordu ve listelenen diller arasında Türkçe yoktu. Kurumun tarihçesine göre ilk uluslararası Bodynamic konferansı iki bin yirmi dörtte İstanbul'da yapılmıştı. Türkiye'de Bodynamic eğitimlerini bugün İstanbul Healing Academy düzenliyor; takvim, dil ve başvuru için ilk adres orası.

Dil sorusu küçük bir soru sayılmaz. Bedenle çalışan bir eğitimde insan çoğu zaman en ince duygularını anlatır. Bunu ikinci bir dilde yapmak bazıları için mümkündür, bazıları için zordur. Bir eğitime girmeden önce bunu düşünmek ve sormak iyi bir başlangıçtır.

Bir sonraki adım

Bir sonraki adım herkes için aynı olmaz. Bu akademiyi bitiren biri için birkaç yol düşünülebilir.

Okumayı sürdürmek bir yoldur. Akademinin derslerine geri dönmek, laboratuvardaki araçlarla kavramları yeniden düşünmek, kendi defterini tutmaya devam etmek. Kendi hayatı için bir uzmanla çalışmak bir başka yoldur; bir önceki dersin soru listesi bu yolun haritası olabilir. Kısa bir atölyeye katılmak yöntemle bir sınıfta ilk kez karşılaşmanın yoludur. Mesleği uygunsa temel eğitime başvurmak daha uzun bir yolun ilk adımıdır.

Bir yol daha var: şimdilik hiçbir şey yapmamak. Okuduklarını hayatında bir süre taşımak, bir yakınına daha sakin bakmak, kendi bedenini biraz daha iyi duymak. Bu da bir adımdır ve küçümsenecek bir adım sayılmaz.

Kaynaklardan okuma

Yaygın yanlışlar

Kendin dene

Aklında kalsın

Bu akademi Bodynamic'in ne gördüğünü ve neden öyle gördüğünü anlattı; nasıl çalışıldığını bilerek anlatmadı. Bedenle çalışmak bir başkasına dokunmaktır ve bu iş yüz yüze, sınav, terapi ve süpervizyon içinde öğrenilir.

Bodynamic'in eğitimi basamak basamak ilerler: kısa atölyeler, temel eğitim, uygulayıcı eğitimi, şok travma eğitimi ve tam Bodymap. Türkiye'de on sekiz yaşın üstündeki herkes başvurabiliyor; hangi basamağın kime uyduğunu ise kişinin amacı belirler.

Bir sonraki adım herkes için farklıdır: okumayı sürdürmek, bir uzmanla çalışmak, bir atölye, bir eğitim ya da şimdilik hiçbir şey. Hepsi birer adımdır.

Asiye o gece defterinin son sayfasına bir cümle yazdı: "Önce kendim için bir uzman bulacağım; atölyeyi sonra düşüneceğim." Altına bir tarih ekledi ve defteri kapattı.

Sınıfta

Her dersin sonundaki bu bölüm, o dersin konusunun yüz yüze eğitimde hangi başlığa düştüğünü gösterdi. Şimdi hepsi yan yana duruyor. Gelişim dönemleri temel eğitimde ve uygulayıcı eğitiminde, ego işlevleri uygulayıcı eğitiminin iki yılında, Bodymap okuma ve analizi ikinci ve üçüncü yılda çalışılıyor. Şok çalışmasının kendi uzun eğitimi var. Etik, sözleşme, grup süreci, psikopatoloji ve kanıta dayalı araştırma da yolun parçaları; terapi ve süpervizyon her basamakta. Bu akademi o yolun haritasını çizdi; yürümek bir sınıfta, bir eğitmenle ve bir grupla mümkün. Bir atölyeye ya da eğitime başvurmadan önce önceki dersteki soruları yanına al ve organizatöre sor: belge, dil, hedef kitle, süpervizyon ve kanıt sorusu. Türkiye'de bu kapı İstanbul Healing Academy.

Akademinin sonu

Bu akademi bir soruyla başladı: Bodynamic hangi soruyla doğdu ve insanı nasıl görür? Sonra bedenin bir dil olduğunu, bir çocuğun doğmadan önceki aylardan ergenliğin eşiğine yedi dönem yaşadığını, gündelik hayatta on bir ego işlevine yaslandığımızı, bir döneme verilen cevabın bir örüntüye nasıl dönüştüğünü ve neden bir etiket olmadığını konuştuk. Yoğun anlara, stres ile şok arasındaki yelpazeye ve bir yakının yanında olmaya baktık. İlişkilere, aileye, çifte, ekibe ve bakım verenin bedenine geçtik. Son bölümde de dürüst bir soru sorduk: bütün bunların ne kadarı sınandı, ne kadarı hâlâ bir sorudur?

Bu yolun her adımında bir şeyi korumaya çalıştık: Bodynamic'in insana bakışındaki sıcaklığı ve inceliği, ama aynı zamanda neyin kuram, neyin gözlem, neyin araştırma olduğunu bilmeyi. Bu yöntemi sevmek ile onu dürüstçe tartmak birbirinin rakibi sayılmaz.

Akademi burada bitiyor. Okuduğun kelimeler artık senin. Onlarla ne yapacağın, bir sonraki adımın ne olacağı da senin. Bir gün bir sınıfa girersen, bu kelimelerin seni orada beklediğini göreceksin.