Kurs 01 Katmanlı Değerlendirme

Açılış

Kursun son dersi. Ve bir sınav dersi değil — kendini nasıl sınayacağını öğreten bir ders.

Fark önemli. Bir sınav sana bir puan verir. Bu ders sana bir yöntem vermeyi hedefliyor: hangi katmanda ne kadar hazır olduğunu, kimseye ihtiyaç duymadan ölçmenin yolu.

Bir konuyu bildiğini sanmak ile bilmek arasındaki fark, ancak üretmeye çalıştığında ortaya çıkar. Okurken her şey tanıdık gelir; tanıdıklık, bilgi değildir.

Bu derste ne olacak

Önce katmanlı değerlendirmenin ne olduğunu ve neden gerektiğini kuracağız. Sonra her katman için ölçütü tanımlayacağız — K1'den K5'e, her biri farklı bir şey sorar. Ardından kendini sınamanın pratik yöntemini ele alacağız. Sonra sonuçları nasıl okuyacağını göreceğiz. Son olarak izleme yolunu seçmeye döneceğiz.

Sıfır noktası

Programın beş katmanı (Ders 00-03'te tanıtılmıştı):

• K1 — Keşif: kavramı tanımak.
• K2 — Temel: yapıyı açıklamak.
• K3 — Tıp: işleyişi ve ilişkileri kurmak.
• K4 — Klinik: uygulamaya çevirmek.
• K5 — Ustalık: sınırları ve sentezi görmek.

Neden tek bir ölçüt yetmiyor? Çünkü "biliyorum" ifadesi tek anlamlı değil. Bir yapının adını bilmek ile ne yaptığını açıklayabilmek ile bir bulgudan yola çıkıp onu düşünebilmek, üç farklı yetkinlik.

Tek bir sınav bunları birbirine karıştırır ve sonuç yanıltıcı olur.

Mekanizma

Katman ölçütleri

Her katman, farklı bir fiil ister. Ölçüt, o fiili yapıp yapamadığındır.

K1 — Tanı ve ayırt et.

Soru biçimi: "Bu nedir?" / "Bu ikisi arasındaki fark nedir?"

Ölçüt: Terimi duyduğunda ne olduğunu biliyor musun? İki benzer terimi ayırabiliyor musun?

Örnek: Sagittal düzlem ile frontal düzlemi ayırt edebilmek.

K2 — Açıkla ve türet.

Soru biçimi: "Neden böyle?" / "Bundan ne çıkar?"

Ölçüt: Bir yapının neden o biçimde olduğunu açıklayabiliyor musun? Bir bilgiden başka bir bilgiyi çıkarabiliyor musun?

Örnek: Bir eklemin kaç eksenli olduğunu bilerek hangi hareketleri yapabileceğini söyleyebilmek.

K3 — İlişkilendir ve sınırla.

Soru biçimi: "Bu neyle bağlantılı?" / "Burada ne kesin, ne tartışmalı?"

Ölçüt: Farklı derslerden gelen iki bilgiyi birleştirip üçüncü bir sonuç çıkarabiliyor musun? Bilginin nerede bittiğini söyleyebiliyor musun?

Örnek: Kapalı kutu mantığı ile potansiyel boşluk kavramını birleştirip, kafatası içindeki bir aralığın açılmasının neden basınç ürettiğini söyleyebilmek.

K4 — Uygula ve aktar.

Soru biçimi: "Bu bulguyla ne yaparsın?" / "Bunu nasıl kaydedersin?"

Ölçüt: Bilgiyi bir duruma uygulayabiliyor musun? Sonucu başkasının anlayacağı biçimde aktarabiliyor musun?

Örnek: Bir lokalizasyon kaydını dört bileşeniyle eksiksiz yazabilmek.

K5 — Sentezle ve eleştir.

Soru biçimi: "Bu yaklaşımın sınırı nerede?" / "Bunu başka nasıl kurgulardın?"

Ölçüt: Kullandığın aracın nerede bozulduğunu görebiliyor musun? Alternatif bir düzenleme önerebiliyor musun?

Örnek: Bir sınıflandırmanın hangi soruyu cevapladığını ve hangisini cevaplayamadığını söyleyebilmek.

Katmanlar arasındaki ilişki tek yönlü: bir üst katman, alttakini gerektirir ama tersi doğru değil. K3 yapabilen biri K1'i de yapar; K1 yapabilen biri K3'ü yapamayabilir.

Bu, kendini değerlendirirken önemli: en üst katmandan başlayıp aşağı inmek, en verimli sınama yoludur. K3 sorusunu cevaplayabiliyorsan K1'i ayrıca sınamana gerek yok.

Kendini sınama yöntemi

Ders 00-13'te aralıklı tekrar sistemini kurmuştuk. Burada onun kurs sonundaki uygulaması var. Dört kural:

1. Kaynağı kapat. Kaynağa bakarak yapılan tekrar, sınama değil okumadır. Tanıdıklık hissi yanıltır.

2. Yazarak ya da sesli anlatarak yap. Zihinden geçirmek yeterli değil. Üretim, boşlukları görünür kılar.

3. Bir başkasına anlat. Anlatmak, en sert sınamadır. Anlatamadığın yer, bilmediğin yerdir.

4. Cevabı sonra doğrula. Önce üret, sonra kontrol et. Sırayı tersine çevirmek, sınamayı ortadan kaldırır.

Üçüncü madde en verimlisi ve sebebi öğretici: anlatmak, bilgiyi yeniden düzenlemeyi zorunlu kılar. Okurken bilginin sırası kaynağın sırasıdır; anlatırken kendi sıranı kurmak zorundasın ve bu, gerçek bir yeniden inşadır.

Sonuçları nasıl okursun

Sınama sonrasında üç durum çıkar ve üçünün cevabı farklı.

1. Cevaplayabildin. O konu, o katmanda oturmuş. Bir sonraki tekrar aralığını uzat.

2. Cevaplayamadın ama bakınca "tabii ya" dedin. Bu, en yaygın ve en yanıltıcı durum. Bilgi tanınıyor ama üretilemiyor.

Bu durumun adı var ve önemli: tanıma ile hatırlama farklı şeylerdir. Tanıma, karşına çıkınca bilmektir; hatırlama, yokken üretebilmektir. Sınavlar ve gerçek kullanım hatırlama ister.

Cevabı: o konuyu yeniden çalışma. Aralığı kısalt ve tekrar sına.

3. Cevaplayamadın ve bakınca da anlamadın. Temel eksik. Alt katmana dön — muhtemelen K1 ya da K2'de bir boşluk var.

Üçüncü durum sıkıntı verici görünür ama aslında en açık bilgidir: nereye döneceğini kesin olarak söyler.

Kurs 01 için katman haritası

Kursta hangi konuların hangi katmanda olduğu, ne kadar hazır olduğunu ölçmene yarar.

K1 ağırlıklı bölümler: 01.1, 01.2, 01.3'ün ilk yarısı, 01.5'in ilk dört dersi, 01.6'nın boşluk dersleri.

Bu bölümler tanıma ve ayırt etme ister. Sınama biçimi: terim–tanım eşleştirmesi ve karşılaştırma.

K2 ağırlıklı bölümler: 01.3'ün ikinci yarısı, 01.4, 01.5'in bölgesel hareketleri, 01.6'nın harita dersleri, 01.7'nin ilk üçü.

Bu bölümler açıklama ve türetme ister. Sınama biçimi: "neden" soruları.

K3 dersleri: 01-45, 01-46, 01-47, 01-56, 01-61, 01-62, 01-63.

İlişkilendirme ve sınır çizme ister. Sınama biçimi: iki dersi birleştiren sorular.

K4 dersleri: 01-14 (klinik pozisyonlar), 01-33, 01-34 (görüntü okuma), 01-57 (lokalizasyon).

Uygulama ister. Sınama biçimi: bir durum verilip ne yapılacağının sorulması.

K5 dersi: 01-64 (ontoloji).

Sentez ve eleştiri ister.

Ve bir hatırlatma, Ders 00-04'ten: her öğrenci her katmanı çalışmak zorunda değil. İzleme yolun hangi katmanları kapsıyorsa, sınamanı da o katmanlarda yap. K4 ve K5 dersleri, o yolları izlemeyen biri için değerlendirme dışıdır.

Değerlendirme neyi ölçmez

Kapanış uyarısı — ve kursun tekrar eden sınır alışkanlığının son uygulaması.

Katmanlı değerlendirme üç şeyi ölçmez:

1. Kalıcılığı. Bugün cevaplayabildiğin bir soruyu üç ay sonra cevaplayabileceğin anlamına gelmez. Kalıcılık, ancak aralıklı tekrarla ölçülür.

2. Aktarımı. Bir bağlamda öğrenilen bilginin başka bir bağlamda kullanılabilmesi ayrı bir yetkinliktir ve ayrı sınanır.

3. Uygulamalı beceriyi. Bir hareketi tarif edebilmek, o hareketi bir kişide değerlendirebilmekle aynı şey değildir. Elle yapılan işler, elle sınanır.

Üçüncü madde bu akademinin bilinçli bir sınırı: bu kurs bilgi verir, uygulama yetkisi vermez. Ders 00-16'dan beri tekrarladığımız ayrımın son kez söylenişi — ve kursun sonunda söylenmesi gereken şey.

Kendin dene

Toparlayalım

• Katmanlı değerlendirme, bilgiyi tek bir düzeyde değil katman katman ölçer; her katman farklı bir FİİL ister.
• K1 tanı ve ayırt et, K2 açıkla ve türet, K3 ilişkilendir ve sınırla, K4 uygula ve aktar, K5 sentezle ve eleştir.
• Bir üst katman alttakini gerektirir ama tersi doğru değildir — bu yüzden üstten başlayıp aşağı inmek en verimli sınamadır.
• Sınamanın dört kuralı: kaynağı kapat, yazarak ya da sesli anlat, bir başkasına anlat, cevabı sonra doğrula.
• Anlatmak en sert sınamadır çünkü bilgiyi yeniden düzenlemeyi zorunlu kılar.
• Yeniden okuma tanıdıklık üretir; tanıdıklık bilgi değildir.
• TANIMA ile HATIRLAMA farklıdır: tanıma karşına çıkınca bilmek, hatırlama yokken üretebilmektir. Gerçek kullanım hatırlama ister.
• "Bakınca anlamadım" durumu sıkıntılı görünür ama en açık bilgidir: nereye döneceğini kesin söyler.
• Her öğrenci her katmanı çalışmak zorunda değil; sınama, izleme yoluna göre yapılır.
• Değerlendirme üç şeyi ölçmez: kalıcılığı, aktarımı ve uygulamalı beceriyi.
• Bu kurs bilgi verir, uygulama yetkisi vermez.

Kurs 01 burada bitiyor. Altmış altı derste bir dil, bir referans sistemi ve bir düşünme çerçevesi kuruldu. Bundan sonraki her kurs bu çerçeveyi kullanacak — bu yüzden Kurs 01, bitirilen değil geri dönülen kurstur.

Sıradaki kurs, çerçeveyi doldurmaya en küçük ölçekten başlıyor: hücre ve doku.