Aktif Hatırlama ile Anatomi Öğrenme

Açılış

İki öğrenci aynı bölümü çalışıyor. Biri metni dört kez okuyor. Diğeri bir kez okuyup üç kez kapatıp kendine anlatıyor.

Aynı süre. Aynı içerik. Bir hafta sonra ikincisi belirgin biçimde daha fazlasını hatırlıyor.

Bu, öğrenme araştırmalarının en tekrar tekrar doğrulanmış bulgularından biridir ve adı test etkisidir: bilgiyi geri çağırmak, bilgiyi tekrar okumaktan daha çok öğretir.

Okumak bilgiyi tanıdık yapar. Hatırlamak bilgiyi ulaşılabilir yapar. Sınavda ve klinikte lazım olan ikincisidir.

Bu derste ne olacak

Önce tanımak ile hatırlamak arasındaki farkı netleştireceğiz — bu ayrım anlaşılmadan yöntem işe yaramaz. Sonra anatomiye özel altı aktif hatırlama tekniği vereceğim. Ardından yöntemin en zor tarafını konuşacağız: aktif hatırlama zor hissettirir ve bu yüzden terk edilir.

Sıfır noktası

Beyninde iki ayrı yetenek var ve ikisi aynı şey değil.

Tanıma: Bir şeyi gördüğünde "bunu biliyorum" diyebilmek. Kolay, hızlı, güvenilmez.

Hatırlama: Bir şey ortada yokken zihninde üretebilmek. Zor, yavaş, gerçek.

Anatomi metnini okurken tanıma devreye girer ve seni yanıltır. Her cümle tanıdık gelir, her yapı adı bildiğin bir şeye benzer. "Bunu biliyorum" hissi güçlüdür.

Sonra kitabı kapatırsın ve brakiyal pleksusun beş uç dalını sayamazsın.

Mekanizma

Neden hatırlamak daha çok öğretiyor

Basit bir benzetme: ormanda patika.

Bir bilgiyi okumak, patikanın üzerinden uçmaya benzer — yolu görürsün ama açmazsın. Bilgiyi hatırlamaya çalışmak, patikada yürümektir. Her yürüyüş yolu biraz daha belirginleştirir.

Ve önemlisi: zorlanarak hatırlamak, kolay hatırlamaktan daha çok iz bırakır. Cevabı hemen bulduğunda patikaya az basmışsındır; on saniye zorlanıp bulduğunda çok basmışsındır.

Bu yüzden aktif hatırlama zor hissettirir. Zorluk yan etki değil, mekanizmanın kendisidir.

Altı teknik

1. Kapat ve anlat.

En basit ve en güçlü olanı. Bir bölümü okuduktan sonra kaynağı kapat ve yüksek sesle kendine anlat. Takıldığın yer, öğrenmediğin yerdir.

Anatomi için özel bir avantajı var: anlatırken sırayı kurmak zorunda kalırsın — nereden başlayıp nereye gideceğini. Bu, yapının düzenini test eder.

2. Boş sayfa.

Bir bölümü bitirdikten sonra boş bir kâğıda hatırlayabildiğin her şeyi yaz. Sıra önemli değil, eksiksizlik önemli değil. Sonra kaynağı aç ve eksikleri farklı renkle ekle. Kâğıttaki renk oranı, o bölümdeki durumunu gösterir.

3. Etiketsiz görsel.

Bir önceki dersin konusu. Anatomide aktif hatırlamanın en doğal biçimi budur.

4. Komşuluk sorusu.

Bir yapı seç ve altı yönü kendine sor: üstünde, altında, önünde, arkasında, medialinde, lateralinde ne var? Bu, dokuzuncu derste kurduğumuz zincirin hatırlama sürümüdür.

5. Ters soru.

Normalde "median sinir hangi kasları çalıştırır" diye çalışırsın. Tersini sor: "bu kas hangi sinirle çalışır?" Aynı bilgi, ters yönden. Klinik akıl yürütme neredeyse her zaman ters yöndedir — bulgudan yapıya gider.

6. Kart (flash card).

Klasik yöntem ve anatomi için uygundur, ama bir koşulla: kart tek bir şey sormalı. "Brakiyal pleksusu anlat" bir kart değildir. "C5–C6 kökleri hangi gövdeyi oluşturur" bir karttır.

Kartların gücü bir sonraki dersin konusuyla — aralıklı tekrarla — birleştiğinde ortaya çıkar.

Başkasına anlatmak

Altı tekniğin arasında saymadım çünkü ayrı bir yeri var: birine anlatmak, kendine anlatmaktan daha güçlüdür.

Sebebi şu: kendine anlatırken atladığın yeri kendin fark etmeyebilirsin. Karşındaki insan fark eder ve sorar. O soru, senin kendine hiç sormayacağın sorudur.

Çalışma arkadaşın yoksa da işe yarar bir sürümü var: anlatıyormuş gibi yaz. Bir yapıyı hiç bilmeyen birine anlatan kısa bir metin yaz. Basitleştirmek zorunda kalmak, gerçekten anlayıp anlamadığını ortaya çıkarır — anlamadığın şeyi basitleştiremezsin, sadece tekrar edebilirsin.

Kendini kandırmanın üç yolu

Aktif hatırlama yaptığını sanıp yapmamak kolaydır. Üç yaygın hâli:

1. Yarım kapatmak. Kaynağa göz ucuyla bakarak "hatırlamak". Bu tanımadır. Kaynak gerçekten kapalı olmalı.

2. Cevabı çok çabuk açmak. Üç saniye düşünüp cevaba bakmak, patikaya basmamaktır. En az on beş saniye zorlan.

3. Doğru bildiklerini tekrar etmek. İyi bildiğin yapıları tekrar sormak rahatlatıcıdır ama öğretmez. Çalışma listesi yanlışlardan oluşmalı.

Zorluk hissi ve terk etme

Bu yöntemin en büyük sorunu psikolojiktir.

Metni dördüncü kez okuduğunda kendini iyi hissedersin: her şey tanıdık, akıcı, rahat. Kapatıp hatırlamaya çalıştığında kötü hissedersin: takılıyorsun, unutmuşsun, yavaşsın.

Ve bu yüzden çoğu öğrenci ilk yönteme döner. Kendini iyi hissettiren yöntem, daha az öğreten yöntemdir.

Çalışırken ne kadar rahat hissediyorsan, o kadar az öğreniyor olma ihtimalin yüksektir.

Bunu bilmek yeterlidir. Zorlandığında yanlış bir şey yapmıyorsun; yöntem çalışıyor.

Ne zaman, ne kadar

Pratik bir bölüşüm: bir okuma, üç hatırlama.

Bir bölümü bir kez dikkatle oku. Sonra aynı bölüme üç ayrı zamanda hatırlama sorusuyla dön — hemen sonra, ertesi gün, bir hafta sonra. Bu üçüncü nokta bir sonraki dersin konusu.

Çalışma süresinin kabaca üçte ikisi hatırlamaya, üçte biri okumaya gitsin. Çoğu öğrencide bu oran tam tersidir.

Kendin dene

Toparlayalım

• Tanıma ile hatırlama farklı yeteneklerdir; okumak birinciyi, geri çağırmak ikinciyi geliştirir.
• Zorlanarak hatırlamak daha çok iz bırakır; zorluk yan etki değil, mekanizmadır.
• Altı teknik: kapat ve anlat, boş sayfa, etiketsiz görsel, komşuluk sorusu, ters soru, kart.
• Kart tek bir şey sormalı; "şunu anlat" bir kart değildir.
• Üç kandırma: yarım kapatmak, cevabı çabuk açmak, doğru bildiklerini tekrarlamak.
• Rahat hissettiren çalışma genellikle az öğreten çalışmadır.
• Bölüşüm: bir okuma, üç hatırlama.

Bir sonraki derste hatırlamanın ne zaman tekrarlanacağını belirleyeceğiz: aralıklı tekrar.