Uygulayıcının kendi sınırı

Açılış sahnesi

Dört yıldır çalışıyor ve iyi çalışıyor.

Bir cumartesi, bir danışan babasının onları terk edişini anlatıyor. Sahne kuruluyor.

Ve kolaylaştırıcı konuşamıyor.

Danışan bekliyor. Grup bekliyor. On saniye geçiyor, yirmi saniye.

O an odadaki pencere dışında olan kişi kolaylaştırıcı.

Toparlanıyor, çalışmayı bitiriyor, kimse fark etmiyor.

Akşam arayabileceği kimse yok. Süpervizörü yok, düzenli görüştüğü bir meslektaşı yok.

Dört yıldır bu böyle.

Bu akademi eğitim amaçlıdır; tanı, kişiye özel tedavi veya acil yardım sunmaz. Aktif intihar düşüncesi, gerçeklikle bağın ciddi biçimde bozulması, ağır dissosiyasyon, kontrolsüz madde etkisi ya da devam eden şiddet varsa kişisel çalışma yapmak yerine uygun profesyonel desteğe başvurun. Türkiye'de yakın ve ciddi tehlikede yüz on iki Acil Çağrı Merkezi aranmalıdır; acil olmayan psikiyatri başvurusu için Merkezi Hekim Randevu Sistemi kullanılabilir.

Bu derste ne olacak

Önce süpervizyonun neden bir seçenek olmadığını kuracağız. Sonra süpervizör bulunamadığında ne yapılacağını yazacağız. Ardından kendi geçmişinizle temasa geleceğiz. Sonra tükenmişliğin nasıl göründüğüne bakacağız. En sonda kendinizi nasıl tanıtacağınızı belirleyeceğiz: belge, yetki ve sınır.

Ders bittiğinde kendi sınırınızı bir cümleyle söyleyebiliyor olacaksınız.

Bu ders yeşil bölgede başlar. Kendi uygulamanızı ve kendi geçmişinizi gözden geçirmeye başladığınızda sarıya geçebilir.

Sıfır noktası

Bu akademinin ilk doksan dersi karşınızdaki kişi içindi.

Bu ders sizin için ve konusu tek bir soru: bu işi kim yapıyor?

Katman boyunca bir örüntü tekrarlandı ve fark edilmiş olabilir. Her modülde bir yerde aynı cümle geçti: kolaylaştırıcının kendi ihtiyacı, kendi rahatsızlığı, kendi eşiği, kendi kör noktası.

M31'de müdahaleyi yönlendirdi. M32'de kapanış cümlesine sızdı. M33'te yönlendirmeyi geciktirdi.

Bunların hiçbiri bilgiyle çözülmüyor. Hepsi görülmeyi gerektiriyor ve kimse kendini tek başına göremiyor.

Mekanizma

Süpervizyon neden seçenek değil

Üç nedeni var ve üçü de bu katmanda gösterildi.

Bir — kör nokta tanım gereği görünmez. M32'de bir yöntem vermiştik: kapanış cümlelerinde tekrar eden kelimeyi saymak. O yöntem işe yarıyor ama sınırlı; kendi kayıtlarınızı kendi çerçevenizle okuyorsunuz.

İki — eşik kendi eşiğinizle ölçülüyor. M31'de kurulmuştu: yoğunluğa alışmış bir kolaylaştırıcı geç kalıyor. Bu sapmayı ölçen bir dış nokta gerekiyor.

Üç — yalnız çalışmak kaymayı hızlandırıyor. Kimse itiraz etmediğinde uygulama sessizce kayıyor ve kayma her adımda küçük olduğu için fark edilmiyor.

Üçü birleştiğinde şu çıkıyor: süpervizyonsuz bir uygulayıcı kötü niyetli değil, ölçüsüz oluyor.

Süpervizör bulunamazsa

Türkiye'de bu alanda kurumsal bir süpervizyon yapısı yok. Bu bir gerçek ve görmezden gelinmiyor.

Üç alternatif var, hiçbiri süpervizyonun tam karşılığı değil ama hiçbiri de sıfır değil.

Akran gözden geçirme. Aynı işi yapan bir ya da iki kişiyle düzenli buluşma. Ayda bir, sabit gün, gündemi belirli.

Farklı alandan süpervizyon. Ruh sağlığı alanında çalışan ve süpervizyon veren biri. Yöntemi bilmiyor olabilir; sınır, etik ve kendi tepkileriniz konusunda yine de görebiliyor.

Kayıt üzerinden kendi gözden geçirmeniz. M29'da kurduğunuz kayıt bunu zaten mümkün kılıyordu: otuz kaydı yan yana koymak kendi eğilimlerinizi gösteriyor. Ayda bir, son on kaydınızı okuyun ve dört sayıya bakın: kaç müdahale, kaç yönlendirme, kaç takip araması, kapanış cümlelerinde hangi kelime.

Üçüncüsü tek başına yetmiyor. Ama birinci ya da ikincisiyle birleştiğinde konuşulacak somut malzeme üretiyor.

Kendi geçmişinizle temas

Bu alana gelen çoğu kişi kendi ailesindeki bir şey için geldi. Bu bir sorun değil, olağan bir başlangıç.

Sorun, o şeyin çalışılmamış olması.

Üç işaret var ve üçü de kayıtta görünüyor.

Belirli bir konu tekrarlanıyor. Sizin çalışmalarınızın çoğu aynı temaya geliyorsa, o temayı odaya taşıyan siz olabilirsiniz.

Belirli bir konuda hızlanıyorsunuz. Bir konu geldiğinde müdahaleniz artıyor, sorularınız yönleniyor.

Belirli bir konuda donuyorsunuz. Açılış sahnesindeki durum. Bu en görünür olanı ve en az söylenen.

Ne yapılır? İki şey ve sırası var.

Önce kendi çalışmanızı yapın — bir uygulayıcı olarak değil, bir kişi olarak ve başka biriyle.

Sonra o konuyu kendi uygulamanızda geçici olarak sınırlayın. "Şu an bu konuda çalışmıyorum" demek meşru bir cümle ve M33'ün yönlendirme dersinde kurulan gerekçeyle söyleniyor: bu benim sınırım.

Tükenmişlik nasıl görünür

Yorgunluk gibi görünmüyor. Dört biçimde beliriyor.

Duyarsızlaşma. Anlatılan hikâyeler artık dokunmuyor. Bu bir olgunlaşma sanılıyor.

Hızlanma. Ön görüşme kısalıyor, kapanış atlanıyor, takip yapılmıyor. Adımlar tek tek düşüyor.

Sinizm. Katılımcılar hakkında küçümseyici bir iç ses beliriyor.

Sonuç arayışının artması. Yoğun çalışmalara ihtiyaç duyulmaya başlanıyor — M31'in geri bildirim döngüsü burada kişisel hâle geliyor.

İkincisi ölçülebilir ve bu dersin en yararlı bilgisi: tükenmişlik önce kayıtta görünüyor. Boşalan alanlar, kısalan notlar, yapılmayan aramalar.

Kayıt tutmak bu yüzden yalnız katılımcı için değil, sizin için de bir güvenlik önlemi.

Kendinizi nasıl tanıtırsınız

Bu, katmanın son somut konusu ve tek bir listeye iniyor.

Söylenebilecek olan: eğitim tamamlama belgesi, katılım ve tamamlama belgesi.

Söylenemeyecek olan: uluslararası geçerli uygulayıcı sertifikası, terapistlik yetkisi, travma tedavi uzmanlığı, epigenetik şifa uygulayıcısı, resmî uzmanlık belgesi, tek başına danışan görme yetkisi.

Verilmeyen dört şey: ruh sağlığı mesleği, psikoterapi yetkisi, klinik yeterlilik, bağımsız uygulama lisansı.

Ve bir tanıtım cümlesi kalıbı:

"Aile dizimi alanında eğitim tamamlama belgem var. Ruh sağlığı meslek unvanım yok ve psikoterapi yapmıyorum. Yaptığım şey eğitim ve grup çalışması."

Üç cümle. Yirmi saniye. Ve bu katmanın öğrettiği her şeyi tek başına taşıyor.

Kaynaklardan okuma

Usta katmanı

Üç ince nokta.

Birincisi: "yeterince iyi değilim" ile "bu benim sınırım" farklı cümleler.

Birincisi bir öz değerlendirme ve genellikle yanlış. İkincisi bir kapsam bildirimi ve genellikle doğru.

Bu ayrımı yapamayan iki uygulayıcı tipi çıkıyor. Biri sürekli yetersiz hissediyor ve çalışmayı bırakıyor. Diğeri sınır diye bir şey tanımıyor ve her talebi alıyor.

İkisi de aynı hatadan doğuyor: yeterlilik ile kapsamı karıştırmak.

Yeterlilik gelişiyor. Kapsam ise bir karar — ve o karar belgenizle, eğitiminizle ve bugünkü durumunuzla belirleniyor.

İkincisi ve en zoru: bu katman size bir yetki vermedi.

Katman 3'ün başında yazmıştı ve sonunda tekrar ediliyor: hiçbir teknik, onu uygulayacak kişiye bir yetki vermez.

Doksan bir ders okumak, otuz beş modül tamamlamak ve bir belge almak — üçü birlikte bile bir ruhsat üretmiyor.

Bu cümle hayal kırıklığı gibi okunabilir. Değil.

Çünkü tersi de doğru: bu katmanı tamamlamış bir kişi, çoğu atölyede yapılmayan on beş şeyi yapabiliyor. Ön görüşme yapıyor, onam alıyor, risk tarıyor, gözlemi yorumdan ayırıyor, sahneyi okumuyor, cümle dayatmıyor, kapanışı bugüne bağlıyor, takip arıyor ve sınırını söyleyebiliyor.

Bunların hiçbiri bir yetki değil. Hepsi bir standart. Ve standart, yetkiden daha zor bulunuyor.

Üçüncüsü ve en pratiği: bir sonraki adımı bugün yazın.

Bu katman burada bitiyor ve bitiş noktası bir boşluk üretiyor. O boşluk genellikle bir sonraki eğitimle doldurulmaya çalışılıyor.

Daha yararlı bir doldurma var: üç satır yazın.

Kiminle düzenli gözden geçirme yapacaksınız ve ne sıklıkta. Hangi konuda şu an çalışmıyorsunuz. Kendinizi nasıl tanıtacaksınız — tam cümlesiyle.

Üç satır. Bir sonraki eğitimden önce bunlar duruyorsa, o eğitim işe yarayacak. Durmuyorsa, öğrenilen her yeni teknik ölçüsüz bir uygulamaya ekleniyor demektir.

Yaygın hatalar

Uygulama

Kilit özet

1. Bu katmanın her modülünde kolaylaştırıcının kendi ihtiyacı bir yerde belirdi; bunlar bilgiyle değil görülmeyle çözülür.
2. Süpervizyon bir denetim değil, kör noktanın dışarıdan görülmesidir.
3. Süpervizyonsuz uygulayıcı kötü niyetli değil, ölçüsüz olur.
4. Süpervizör bulunamadığında üç alternatif vardır: akran gözden geçirme, farklı alandan süpervizyon, kayıt üzerinden inceleme.
5. Kendi geçmişiyle temasın üç işareti kayıtta görünür: tekrarlanan konu, hızlanma, donma.
6. Bir konuda geçici sınır koymak meşrudur ve gerekçesi uygulayıcının sınırıdır.
7. Tükenmişlik dört biçimde belirir: duyarsızlaşma, hızlanma, sinizm, sonuç arayışı.
8. Tükenmişlik önce kayıtta görünür; kayıt tutmak uygulayıcı için de bir güvenlik önlemidir.
9. "Yeterince iyi değilim" bir öz değerlendirmedir; "bu benim sınırım" bir kapsam bildirimidir.
10. Bu katman bir yetki vermez, bir standart verir — ve standart yetkiden daha zor bulunur.

Katmanın sonu

Katman 3 burada tamamlanıyor.

Sekiz modül ve yirmi dört ders boyunca bir oturumun kendi sırasını izledik: görüşme, onam, talep, kurulum, sorma, müdahale, kapanış, takip.

Ve katmanın başında konan üç kural her modülde tutuldu. Her beceri sınırıyla birlikte öğretildi. Hiçbir teknik bir yetki üretmedi. Her modülde bir durma noktası bulundu.

Bu, akademinin şu an açık olan son katmanı.

Kaynak programın tanımında üç katman daha var. Katman dört kayıp, göç, çift ilişkileri, çocuklar, şiddet, istismar, bağımlılık ve hastalık anlatıları gibi ileri ve hassas alanlara ayrılmış. Katman beş Hellinger sonrası yaklaşımları karşılaştırıyor. Katman altı karmaşık vaka çözümleme, kör noktalar, süpervizyon ve eğitmenliği içeriyor.

Üçü de bu akademide henüz açılmadı. Açıldığında burası giriş koşulu olacak — çünkü hassas alanlara, ön görüşmesiz ve sınırsız girilmiyor.

Şimdilik yapılacak şey bu katmanın kendisi: her dersin uygulama görevlerini yapmak, kendi listelerinizi kurmak ve o üç satırı yazmak.

Ve bir şeyi hatırlamak: bu katmanın en çok kullanacağınız cümlesi bir teknik değil.

"Bunu bilmiyorum."