Ham talepten çalışma sorusuna

Açılış sahnesi

Kişi geliyor ve cümlesini söylüyor:

"Annemle aramı düzeltmek istiyorum."

Cümle iyi niyetli, anlaşılır ve makul.

Şimdi Katman 1'in altı ölçütünü uygulayın.

Sahiplik? Yok — cümlenin bir ucu annede. Gözlenebilirlik? Yok — "aramızı düzeltmek" ölçülemez. Sınırlılık? Yok — tek çalışmada bitecek bir şey değil.

Üç ölçütten kalıyor.

Ama şunu da fark edin: bu kişi yolda gelirken bu cümleyi hazırladı. Belki haftalardır kuruyor.

Ve şimdi siz onu değiştireceksiniz.

Nasıl değiştirirsiniz — elinden almadan?

Bu ders o soruyla ilgili.

Bu akademi eğitim amaçlıdır; tanı, kişiye özel tedavi veya acil yardım sunmaz. Aktif intihar düşüncesi, gerçeklikle bağın ciddi biçimde bozulması, ağır dissosiyasyon, kontrolsüz madde etkisi ya da devam eden şiddet varsa kişisel çalışma yapmak yerine uygun profesyonel desteğe başvurun. Türkiye'de yakın ve ciddi tehlikede yüz on iki Acil Çağrı Merkezi aranmalıdır; acil olmayan psikiyatri başvurusu için Merkezi Hekim Randevu Sistemi kullanılabilir.

Bu derste ne olacak

Önce dönüştürmenin bir düzeltme olmadığını göreceğiz. Sonra ham talebi dinlemenin neden acele edilemeyeceğine bakacağız. Ardından altı ölçütü bir oturumda nasıl uygulayacağınızı kuracağız. Sonra dönüştürmenin birlikte yapılmasını sağlayacak yöntemi göreceğiz. En sonda sorunun neden kişinin kendi cümlesiyle bitmesi gerektiğine geleceğiz.

Ders bittiğinde bir ham talebi, sahibi kişide kalacak biçimde çalışma sorusuna dönüştürebiliyor olacaksınız.

Bu ders sarı bölgededir.

Sıfır noktası

Dönüştürme bir düzeltme değil.

Düzeltme şöyle görünür: kişi bir cümle söyler, uygulayıcı daha iyi bir cümle verir, kişi kabul eder.

Sonuç teknik olarak doğru bir soru. Ve bir sorunu var: soru artık uygulayıcının.

Kişi o soruyu odanın ortasında taşıyacak. Taşımadığı bir soruyu taşıyacak.

Ve olan şu: çalışma yüzeyde kalıyor. Kişi kendi meselesiyle değil, kendisine verilen bir formülasyonla uğraşıyor.

Bu ayrım bütün dersi taşıyor: ölçüt uygulayıcının, cümle kişinin.

Mekanizma

Önce dinleyin ve acele etmeyin

En yaygın hata dönüştürmeye erken başlamak.

Kişi ilk cümlesini söylüyor ve uygulayıcı hemen çalışmaya giriyor: "peki bunu şöyle sorabilir miyiz?"

Oysa ilk cümle nadiren asıl cümle.

İnsanlar taleplerini hazırlanmış bir biçimde getiriyor. O hazırlanmış hâl, kabul edilebilir olması için düzeltilmiş oluyor — sosyal olarak makul, söylenebilir, fazla kişisel olmayan.

Konuşma sürdükçe altındaki şey çıkıyor.

Pratik kural: ilk cümleden sonra en az iki soru sorun.

"Bu sizin için neden şimdi önemli?"

"Bu düzelirse hayatınızda ne değişirdi?"

İki soru genellikle asıl talebi getiriyor. Ve bazen ilk cümleyle hiç ilgisi olmuyor.

Altı ölçütün oturumda uygulanması

Katman 1'in son dersinde altı ölçütü kurmuştuk: sahiplik, güncellik, gözlenebilirlik, açıklık, sınırlılık, güvenlik.

Orada bir liste. Burada bir konuşma.

Ölçütleri liste olarak okumazsınız. Soruya çevirirsiniz.

Güvenlik — önce bu. "Bu konuda şu anda süren bir tehlike var mı?"

Sahiplik — "Bunun sizin elinizde olan kısmı hangisi?"

Güncellik — "Bu bugünlerde nerede karşınıza çıkıyor?"

Gözlenebilirlik — "O an tam olarak ne oluyor? Ne yapıyorsunuz?"

Açıklık — "Bunun cevabını şimdiden biliyor musunuz?"

Sınırlılık — "Bugün bir tek şeye bakabilseydik, hangisi olurdu?"

Altı soru. Ve dikkat edin: hiçbiri kişinin cümlesini reddetmiyor. Hepsi bir şey soruyor.

Kişi bu altı soruyu cevaplarken cümlesini kendisi daraltıyor.

Dönüştürme birlikte yapılır

Altı soru sorulduktan sonra cümle kendiliğinden değişmiş oluyor. Uygulayıcının işi onu geri yansıtmak.

Kullanılabilecek biçim:

"Anladığım kadarıyla asıl mesele şu: annenizle konuşurken bir noktada kapanıyorsunuz ve sonra üzülüyorsunuz. Bugün bakabileceğimiz şey o kapanma anı olabilir. Böyle mi?"

Üç özelliği var.

Kişinin kendi kelimeleriyle. "Kapanmak" kelimesini kişi kullandıysa siz de kullanın.

Soru olarak biter. "Böyle mi?" Kişi düzeltebilir.

Bir öneri, bir hüküm değil. "Olabilir" — "budur" değil.

Ve kişi düzelttiğinde düzeltme kabul edilir. Kişi kendi meselesini sizden iyi biliyor.

Soru kişinin cümlesiyle biter

Son adım ve atlanmamalı.

Dönüştürme bitince kişiden soruyu kendi ağzıyla söylemesi istenir.

"Şimdi bunu kendi cümlenizle söyler misiniz? Bugün neye bakmak istiyorsunuz?"

Bu adımın iki işlevi var.

Birincisi: sahipliği teyit ediyor. Kişi kendi cümlesini kuruyorsa soru onun.

İkincisi: bir kontrol. Kişinin söylediği cümle sizin anladığınızdan farklıysa, dönüştürme tamamlanmamış demektir.

Ve M27'deki geri söyletme testiyle aynı mantık: anlaşıldığını sınamanın tek yolu, karşıdakine söyletmek.

Bu ne kadar sürer

Somut bir cevap gerekiyor çünkü uygulamada zaman baskısı var.

On ila on beş dakika.

Kısa görünüyor ama iki soru artı altı soru artı bir yansıtma artı bir teyit — bu kadar sürüyor.

Ve bu süre çalışmadan çalınmıyor. Çalışmanın kendisi.

Yanlış kurulmuş bir soruyla yapılan kırk dakikalık bir çalışma, doğru kurulmuş bir soruyla yapılan yirmi dakikalık çalışmadan az iş görüyor.

Kaynaklardan okuma

Usta katmanı

Üç ince nokta.

Birincisi: sahiplenilmemiş bir soru odada yaşamıyor.

Bu, dersin pratik özeti.

Uygulayıcının kurduğu teknik olarak kusursuz bir soru, kişi onu kendi sorusu saymıyorsa çalışmıyor.

Belirtileri var ve tanınabilir. Kişi çalışma sırasında kısa cevaplar veriyor. Sahneye dışarıdan bakıyor. "Bilmiyorum" diyor. Ya da uygulayıcıya bakıp onay arıyor.

Bunların hepsi tek bir şeye işaret ediyor: soru onun değil.

O anda yapılacak şey devam etmek değil, geri dönmek. "Bir dakika duralım. Bugün buraya niye geldiniz?"

İkincisi ve genellikle fark edilmeyen: yeterince dinlemek, tek başına bir müdahale.

Bir kişi meselesini baştan sona anlatabildiğinde bir şey oluyor.

Cümleler yerine oturuyor. Bazı bağlantılar konuşurken görünüyor. Ve talep değişiyor — çünkü kişi konuşurken kendi meselesini yeniden düzenliyor.

Bu, uygulayıcı hiçbir şey yapmadan oluyor. Yalnız dinleyerek.

Uygulamada bu adım en çok kısaltılan adım, çünkü "asıl çalışma" sahne sanılıyor.

Oysa çoğu değişim burada başlıyor. Ve bazı durumlarda burada bitiyor — kişi konuşup rahatlıyor ve sahneye ihtiyaç kalmıyor.

Bunu fark eden uygulayıcı, o gün sahne kurmayabilir. Bu bir eksiklik değil, bir karar.

Üçüncüsü ve zor olan: kişi dönüştürmeyi reddederse.

Olur. Kişi diretiyor: "hayır, ben annemin neden böyle olduğunu öğrenmek istiyorum."

İki yanlış hamle var.

Birincisi boyun eğmek ve o soruyla çalışmak. Sonuç: odada olmayan bir kişi hakkında hüküm üretiliyor.

İkincisi ısrar etmek ve kişiyi ikna etmeye çalışmak. Sonuç: bir çekişme ve kaybedilmiş bir güven.

Üçüncü yol var: farkı açıkça söylemek ve kararı kişiye bırakmak.

"Annenizin neden öyle olduğunu buradan öğrenemeyiz — o bilgi bizde yok ve üretemeyiz. Bakabileceğimiz şey sizin onunla temasınızda ne olduğu. Bu size yetersiz geliyorsa, bugün çalışmayabiliriz de."

Bu cümle bir kapı bırakıyor ve bir sınır koruyor.

Ve çoğu kişi, seçenek gerçekten sunulduğunda ikinciyi seçiyor. Çünkü ilk talebinde ısrar etmesinin nedeni genellikle inat değil — başka bir şeyin mümkün olduğunu bilmemesi.

Yaygın hatalar

Uygulama

Kilit özet

1. Dönüştürme bir düzeltme değil, birlikte kurmadır.
2. Ölçütler uygulayıcının, cümle kişinindir.
3. İlk cümle nadiren asıl cümledir; en az iki soru sorulur.
4. Altı ölçüt liste olarak okunmaz, soruya çevrilir.
5. Güvenlik sorusu önce gelir.
6. Yansıtma kişinin kendi kelimeleriyle yapılır, soru olarak biter ve bir öneri sunar.
7. Dönüştürme, kişinin soruyu kendi ağzıyla söylemesiyle tamamlanır.
8. Süre on ila on beş dakikadır ve bu süre çalışmadan çalınmaz; çalışmanın kendisidir.
9. Sahiplenilmemiş bir soru odada yaşamaz; belirtileri kısa cevaplar, dışarıdan bakma ve onay aramadır.
10. Kişi dönüştürmeyi reddederse fark açıkça söylenir ve karar kişiye bırakılır.

Sonraki derse köprü

Talebi dönüştürdük. Şimdi bir katman daha ineceğiz.

Sıradaki derste söylenen talep ile aranan şeyin farklı olabildiğini göreceğiz.

Bir kişi bir açıklama istiyor olabilir. Ya da bir rahatlama. Ya da bir izin. Ya da yalnızca duyulmayı.

Ve bunları ayırmak, ne vaat edeceğinizi de belirliyor.