Öğretiyi öğretirken uygulayıcının sorumluluğu

Açılış sahnesi

İki uygulayıcı, aynı içerikle aynı atölyeyi veriyor.

Aynı kavramlar, aynı sıra, aynı sahne düzeni.

Fark tek bir yerde: birinin söylemediği dokuz cümle var.

"Sen aslında büyükannensin."

"Dışlanan üyeyi taşıyorsun."

"Bilen alan üzerinden oluyor."

"Bu, aile vicdanının düzeltmesi."

"Ona eğil, o senin baban."

"Kör sevgiyle davranıyorsun."

"Bu yöntem bilimsel olarak kanıtlandı."

"Terapiye alternatiftir."

"Bu çalışmadan sonra o belirtin geçecek."

Dokuz cümle. Katman 2'nin bütün çıktısı bu listede.

Bu ders o listeyi kapatıyor ve yerine ne konacağını söylüyor.

Bu derste ne olacak

Önce bu katmanda altı kez tekrarladığımız tek hamleyi toplayacağız. Sonra aktarımın üç kuralını kuracağız. Ardından sembolik dilin nerede izinli, nerede olmadığını belirleyeceğiz. Sonra bu katmanın size neye mal olduğunu dürüstçe söyleyeceğiz. En sonda Katman 3'e köprü kuracağız.

Ders bittiğinde bir öğretiyi savunmadan da reddetmeden aktarabiliyor olacaksınız.

Bu ders yeşil bölgede başlar. Kendi uygulamanızı gözden geçirmeye başladığınızda sarıya geçebilir.

Sıfır noktası

Bu katmanın çıktısı bir bilgi yığını değil. Tek bir beceri.

Bir öğretiden soruyu alıp kuralı bırakabilmek.

Altı modülde altı kez aynı hamleyi yaptık.

M19'da aidiyet kavramından "kim burada yok?" sorusunu aldık, nedensellik iddiasını bıraktık.

M20'de hiyerarşi ilkesinden kardeş sırasına ve önceki birlikteliklere dikkat etmeyi aldık, düzen kuralını bıraktık.

M21'de dengeden "bu ilişkide akış hangi yönde?" sorusunu aldık, muhasebe kuralını bıraktık.

M22'de vicdandan "bu his aidiyeti mi bildiriyor?" okumasını aldık, alan iddiasını bıraktık.

M23'te dolaşıklıktan "bu senin kusurun olmayabilir" rahatlamasını aldık, taşıyıcı kimliğini bıraktık.

M24'te temsilci bildirimlerini malzeme olarak aldık, bilgi kaynağı iddiasını bıraktık.

Altı kez aynı işlem.

Mekanizma

Aktarımın üç kuralı

Bir — kaynağı söyle. Öğretiye ait her önerme bir kaynağa bağlanır. "Ekole göre", "bu öğretide", "klasik yaklaşımda".

Bir cümlenin kaynağını söyleyemiyorsanız, onu henüz aktaramıyorsunuz.

İki — düzeyi söyle. Cümlenin ne tür bilgi olduğu belirtilir. Yerleşik bilgi mi, sınırlı kanıt mı, ekol öğretisi mi, kişisel anlam mı, desteklenmeyen iddia mı?

Bu, bir kez söylendiğinde bütün oturumu netleştiriyor.

Üç — belirsizliği çekirdeğe koy. M19'da kurmuştuk: kenardaki şart sadeleşmede düşer, çekirdekteki kalır.

"Sen taşıyorsun — tabii bu kesin değil" işe yaramıyor. "Burada yapabileceğimiz şey, bunu denemek ve sizde ne yaptığını görmek" işe yarıyor.

Sembolik dil nerede izinli

Bu katman sembolik çalışmayı yasaklamıyor. Sınırını çiziyor.

İzinli olduğu yer: bir deneyimi adlandırmak, bir imge önermek, bir konuşma açmak, bir duyguya yer vermek.

Söylenebilecek biçim: "Bu sahnede ona bir yer vermeyi deneyelim ve bunun sizde ne yaptığına bakalım."

İzinli olmadığı yer: doğrulanmamış bir tarihsel iddiayı kesinleştirmek, bir kişiye kimlik atamak, tıbbi veya psikiyatrik bir sonuç vaat etmek, bir aile üyesini suçlamak, mağduru faille uzlaştırmak.

Ayırt edici test M23'te kuruldu ve tek soruluk: kişi bu cümleden sonra hâlâ "belki de değildir" diyebiliyor mu?

Katman 0'ın sınırı hâlâ geçerli

Bu katmanı bitiren kişi bir uygulayıcı olmuyor.

Katman 0'da kurulmuştu ve burada tekrar edilmeli: bu akademi eğitim tamamlama belgesi verir. Klinik yetki, mesleki ruhsat, uzmanlık unvanı, süpervizyon yeterliliği veya bağımsız uygulama izni vermez.

Ve bir önceki dersin sonucu buna ekleniyor: yöntem psikoterapi çerçevesinde sunulamaz.

İki cümle birlikte, bir uygulayıcının kendini nasıl tanıtacağını belirliyor.

Kaynaklardan okuma

Usta katmanı

Üç ince nokta ve sonuncusu katmanın kapanışı.

Birincisi: bu katman size bir şeye mal oldu ve bunu söylemek gerekiyor.

Artık bir odada daha az etkileyicisiniz.

Kesin konuşan bir kolaylaştırıcı güçlü görünür. Şartlı konuşan biri görünmez. Bir katılımcı "sen aslında büyükannensin" cümlesini yıllarca hatırlar; "bu benzerliğin size ne anlattığına bakalım" cümlesini muhtemelen unutur.

Bu gerçek bir kayıp ve inkâr etmenin anlamı yok.

Karşılığında ne aldınız?

İki şey. Birincisi: yakalanmıyorsunuz. Kanıtı aşmayan bir konum çürütülemez.

İkincisi ve asıl olan: katılımcınız gerçekten bilerek katılıyor. Ne aldığını, neyin kanıtlanmış neyin kanıtlanmamış olduğunu, neyin vaat edilmediğini biliyor.

Bu, etkileyici olmaktan daha ağır bir şey.

İkincisi ve en zoru: meslektaşlarınız.

Bu katmandan sonra bir atölyede duyduğunuz şeyleri artık duymamış olamazsınız.

Birinin K5 bir cümle kurduğunu fark edeceksiniz. Ve o kişi muhtemelen iyi niyetli, deneyimli ve saygı duyduğunuz biri olacak.

Ne yapacaksınız?

İki uç var ve ikisi de kötü. Susmak, zamanla kendi ölçütlerinizi aşındırır. Her atölyede itiraz etmek ise sizi çalışamaz hâle getirir.

Orta yol şu: kendi çalışmanızda ödün vermeyin, başkasınınkinde yalnız somut zarar riski varsa müdahale edin.

Somut zarar riski dar bir küme: şiddet vakasında barışma yönlendirmesi, tıbbi belirtiye manevi neden atfetmek, bir kişiyi doğrulanmamış bir suçla işaretlemek.

Bu üç durumda susulmaz. Diğerlerinde kendi işinizi doğru yapmak yeterli — ve zamanla en etkili yol da o.

Üçüncüsü ve kapanış: bu katmanın asıl kazancı bir cümle söyleyebilmek.

Katman 2 boyunca çok şey öğrendik. Ama hepsi tek bir cümlede toplanabilir ve o cümle bir uygulayıcının en zor söyleyeceği şey:

"Bilmiyorum."

Nasıl olduğunu bilmiyoruz. Bunun sizin ailenizde ne anlama geldiğini bilmiyoruz. Bu çalışmanın size ne yapacağını bilmiyoruz.

Bu cümleyi söyleyebilen kişi, öğretiyi doğru öğrenmiş demektir. Çünkü bir öğretiyi gerçekten bilmek, nerede bittiğini de bilmektir.

Yaygın hatalar

Uygulama

Kilit özet

1. Katman 2'nin çıktısı bir bilgi yığını değil, tek bir beceridir: bir öğretiden soruyu alıp kuralı bırakabilmek.
2. Bu hamle altı modülde altı kez tekrarlandı.
3. Aktarımın üç kuralı vardır: kaynağı söyle, düzeyi söyle, belirsizliği çekirdeğe koy.
4. Bir cümlenin kaynağını söyleyemiyorsanız, onu henüz aktaramıyorsunuz.
5. Sembolik dil izinlidir: bir deneyimi adlandırmak, bir imge önermek, bir konuşma açmak.
6. Sembolik dil izinli değildir: tarihsel iddiayı kesinleştirmek, kimlik atamak, klinik sonuç vaat etmek, suçlamak, mağduru uzlaştırmak.
7. Ayırt edici test tek sorudur: kişi hâlâ "belki de değildir" diyebiliyor mu?
8. Bu katman bir bedel getirir: odada daha az etkileyici olursunuz.
9. Karşılığında iki şey verir: kanıtı aşmayan bir konum çürütülemez, ve katılımcı gerçekten bilerek katılır.
10. Katmanın asıl kazancı bir cümledir: "bilmiyorum." Bir öğretiyi gerçekten bilmek, nerede bittiğini de bilmektir.

Sonraki derse köprü

Katman 2 burada kapanıyor.

Yirmi dört derste klasik öğretinin sekiz kavramını kurduk, her birinin kanıt düzeyini işaretledik, sınırlarını çizdik ve eleştirileri adıyla aktardık.

Katman 3 uygulayıcı çekirdeğidir ve orada bu sorumluluk somut bir çerçeveye dönüşür: ön görüşme, bilgilendirilmiş onam, talep oluşturma, ilk dizilim, temsilci deneyimini sorma, müdahale, kapanış ve yönlendirme.

Yani bu katmanda kurduğunuz cümleler orada bir uygulama düzenine dönüşecek.

Ve bir şey değişmeyecek: her adımda aynı soru sorulacak. Bu ne tür bilgi ve bunu söylerken kaynağını söyleyebiliyor muyum?