Klinik iletişim çoğu zaman bir kişilik özelliği sayılır: «o hekim hastayla iyi anlaşır». Bu modül iletişimin tanının, uyumun ve hasta güvenliğinin bir parçası olduğunu, öğrenilip ölçülebildiğini ve ÇEP 2020'nin mezun bir hekimden neyi beklediğini gösterir.
Bu modülün sonunda
- İletişimin klinik sonuçlara hangi yollarla bağlandığını kanıtıyla açıklar.
- Hastalık merkezli ve hasta merkezli görüşmeyi bir muayene kesitinde ayırır.
- Bir görüşmeyi Calgary-Cambridge rehberinin aşamalarına böler.
Dersler
- M01-D01Konuşmak da bir müdahaledirYayında
İyi iletişimin tanı doğruluğu, tedaviye uyum ve hasta sonuçlarıyla ilişkisini gösteren kanıtları ayırır ve hangisinin nedensellik, hangisinin ilişki gösterdiğini söyler.
Dayanak: Sistematik derleme: Stewart 1995 (CMAJ); Zolnierek ve DiMatteo 2009 (Medical Care), iletişim ve tedaviye uyum meta-analizi
- M01-D02Hastalık ve hasta: iki gündemYayında
Biyomedikal öyküyle hastanın hastalık deneyimini ayırır ve bir görüşmede ikisinin nasıl birlikte toplandığını gösterir.
Dayanak: Engel 1977 (Science), biyopsikososyal model; Mead ve Bower 2000 (Social Science & Medicine), hasta merkezlilik
- M01-D03Görüşmenin haritasıYayında
Calgary-Cambridge rehberinin beş aşamasını ve iki sürekli görevini sayar ve kendi son görüşmesini bu haritaya yerleştirir.
Dayanak: Uzlaşı ve model: Kurtz, Silverman ve Draper, Calgary-Cambridge rehberi; Kalamazoo uzlaşı bildirgesi (Makoul 2001)
- M01-D04Mezun hekimden ne bekleniyorYayında
ÇEP 2020'nin İletişimci yetkinliğini ve beşeri bilimler listesindeki iletişim güçlüklerini okur ve kendi eğitiminde karşılığını arar.
Dayanak: Ulusal müfredat: ÇEP 2020, Yetkinlik 2.5 ve Tablo 3.1
- M01-D05İletişim öğretilebilir miYayında
İletişim becerisi eğitiminin etkisini sınayan çalışmaları okur ve eğitimin neyi değiştirip neyi değiştirmediğini söyler.
Dayanak: Sistematik derleme: Berkhof ve arkadaşları 2011 (Patient Education and Counseling); Moore ve arkadaşları 2018 Cochrane derlemesi