Bu atlas Y2'nin poz ansiklopedisinden nerede ayrılır?

Açılış sahnesi

Bir öğrenci Y2'yi bitirmiş. Beş eksenli tabloyu kâğıda dökebiliyor, bir pozun sıfır ayardan kaç adım uzakta olduğunu söyleyebiliyor, bir telafinin hangi bölgeye yazıldığını tahmin edebiliyor. Bir cumartesi atölyesine gidiyor ve öğretmen Pārśva Bakāsana'yı, dizlerin bir kolun üstüne konduğu yan kargayı veriyor. Öğrenci bu pozu daha önce hiç yapmamış.

Elinde bütün araçlar var ve donup kalıyor.

Araçlar ona pozu nasıl çözümleyeceğini söylüyor. Ama o anda sorduğu soru çözümleme sorusu değil. Sorusu çok daha sıradan: bu pozun hazırlığı ne, nasıl girilir, benim kalçamla hangi biçimi seçmeliyim, bugün hiç denememem gereken bir durum var mı?

Bu soruların cevabı Y2'de yok, çünkü Y2 başka bir soruya cevap veriyordu.

Bu kurs o eksik soruyu tamamlıyor.

Bu derste ne olacak

Önce Y2'deki poz derslerinin aslında ne işe yaradığını adlandıracağız; o derslerde poz bir hedef değil, bir aracı öğretmenin yoluydu. Sonra bu kursta ilişkinin nasıl tersine döndüğünü göreceğiz. Ardından atlasın nasıl okunacağını konuşacağız: baştan sona değil, ihtiyaç anında, sayfa sayfa. Bir atlas sayfasının Y2'ye nasıl adres verdiğini ve neden hiçbir aracı yeniden anlatmadığını açacağız. En sonda bu kursun neyi vaat etmediğini söyleyeceğiz, çünkü atlas büyüdükçe en kolay yanlış anlaşılan şey o. Yol boyunca on altı örnek var. Ders bittiğinde elindeki şey yeni bir poz değil, bu kursun her sayfasını nasıl kullanacağını belirleyen bir okuma biçimi olacak.

Sıfır noktası

Y2'nin dokuzuncu bölümünden on dördüncü bölümüne kadar onlarca poz geçti. Tāḍāsana'dan dönmüş üçgenin hazırlığına, Paścimottānāsana'dan Bakāsana'ya kadar. O dersleri yeniden düşün ve her birinin sonunda elinde ne kaldığına bak.

Tāḍāsana dersinden sıfır ayar kaldı. Ūrdhva Hastāsana dersinden telafi adresi kaldı. Yüksek hamleden talep türü, Utthita Pārśvakoṇāsana'dan satırsız değişken, üçgenden okunan ayar kaldı. Her ders bir pozun adını taşıyordu ama elinde kalan şey pozun kendisi değil, o pozun öğrettiği bir araçtı.

Bu bir kusur değildi; tasarımın kendisiydi. Ve bu kursu anlamak için ona bir ad vermek gerekiyor.

İki tür arasındaki fark içerik değil yön. Örnek pozda araç pozdan sonra gelir: poz araca giden kapıdır. Hedef pozda araç pozdan önce gelir: araç poza giden kapıdır.

Mekanizma

Y2 hangi soruyu cevaplıyordu

Y2'nin poz derslerinin her biri aynı soruyu farklı bir pozda soruyordu: bu poz neden, kimde ve hangi bedelle çalışır? Bu bir çözümleme sorusu. Cevabı bir pozdan ötekine taşınabilir, çünkü cevabın kendisi pozla ilgili değil, bir ilkeyle ilgili.

Bu yüzden Y2 bir pozu bilerek eksik bırakabiliyordu. Üçgen dersinde alt elin bloğa mı yere mi ineceği bir karar olarak işlendi ama üçgenin bütün varyasyonları sayılmadı. Varyasyonlar dersin konusu değildi; dersin konusu elin yerinin bir okuma olmasıydı.

Atlas hangi soruyu cevaplıyor

Bu kursun sorusu çok daha yakın plan: bu pozu ben nasıl yaparım, bugün yapmalı mıyım ve yapmayacaksam yerine ne var?

Bu soru taşınabilir değil. Yan karganın kurulumu Marīcyāsana'ya geçmiyor. Bir pozun hazırlığı başka bir pozun hazırlığı olmuyor. Her pozun cevabı o poza ait.

Bu yüzden atlas başka bir biçimde yazılıyor ve başka bir biçimde okunuyor.

Bir sözlüğü baştan sona okumazsın. Bir kelimeyi ararsın, o maddeyi okursun, kapatırsın. Atlasın sayfaları da böyle. Bir atölyeden önce, bir öğrencinin sorusundan sonra ya da kendi pratiğinde yeni bir poza bakarken o sayfayı açarsın.

Atlas Y2'yi yeniden anlatmaz, adres verir

Atlasın her sayfası Y2'nin araçlarını kullanıyor ama hiçbirini yeniden kurmuyor. Bir sayfada "bu pozda telafi alt kaburga hattına yazılır" cümlesini görürsen, telafi adresinin ne olduğu orada anlatılmaz. Cümle seni Y2'deki derse gönderir.

Bunun bir bedeli var ve açıkça söylemek gerekiyor. Y2'yi okumamış biri bu sayfalarda sık sık takılacak. Geri gönderme ona açıklamayı vermiyor, yalnız açıklamanın nerede olduğunu söylüyor.

Bu bir eksiklik değil, bir koruma. Aynı kavram iki yerde anlatıldığında er ya da geç iki farklı biçimde anlatılıyor ve okur hangisinin doğru olduğunu bilemiyor.

Atlasın kapsadığı pozlar

Bu kursun pozları bilerek seçildi: Y1 ve Y2'de çözümlenmemiş pozlar ya da orada yalnız hazırlığı işlenip kendisi bırakılmış pozlar. Y2'de bir pozun tam dersi varsa atlas onu tekrarlamıyor.

Bazı pozlar iki kursta da geçiyor ve bu bir tekrar değil. Güvercin Y2'de kalça açısının hazırlığı olarak geçti; atlasta öne katlanan biçimi ve arka ayağın tutulduğu biçimi kendi sayfalarını alıyor. Bakāsana Y2'de ağırlık aktarımının örnek pozuydu; atlasta tutuş, geri atlama ve geçiş zinciri hedef poz olarak işleniyor.

Örneklerden okuma

Örneklere geri dönüp ortak bir şeye bak. Takılan öğrencilerin hiçbiri bilgisizlikten takılmadı. Takıldılar, çünkü bir dersi başka türden bir ders gibi okudular.

Y2'yi katalog gibi okuyan öğretmen listeyi kısa buldu. Atlası Y2 gibi baştan sona okuyan öğrenci yoruldu ve bıraktı. Atlas sayfasını Y2'siz okuyan öğrenci geri göndermede takıldı ve ancak adresi izleyince ilerledi.

Hepsinin çaresi aynı soruyu sormaktı: bu ders bana bir araç mı veriyor, yoksa bir poz mu?

Bu soru yalnız bu kurs için geçerli değil. Bir atölye broşüründe, bir kitapta ya da bir video serisinde de işe yarıyor. Bir kaynak sana bir pozu gösterirken aslında bir ilkeyi mi öğretiyor, yoksa o pozu mu? İkisini karıştıran okur, ilkeyi öğreten kaynakta poz tarifi arar ve bulamaz; poz tarifi veren kaynakta ilke arar ve onu da bulamaz.

Usta katmanı

Atlasın en sık yanlış anlaşılan yeri genişliği. Yüz elli poz sayfası bir yol gibi görünebilir: hepsini yapabildiğinde bitirmiş olursun. Bu kurs böyle bir yol değil.

Bir repertuvarın değeri büyüklüğünden gelmiyor, seçimden geliyor. Yirmi pozu gerekçesiyle kullanan bir öğretmen, yüz pozu tanıyıp hangisini ne zaman vereceğini bilmeyen bir öğretmenden daha geniş bir repertuvara sahip.

Atlasın her sayfası bu yüzden bir "yapabilir misin?" sorusu değil, bir "seçer misin?" sorusu taşıyor. Sayfanın son bölümü, uygun olmayan bağlam, tam olarak bunun için var. Bir sayfayı okuyup o pozu repertuvarına almamaya karar vermek, o sayfanın başarıyla okunduğu anlamına gelebiliyor.

İkinci bir incelik daha var. Bazı sayfalar ilk okumada hiç uygulanmayacak. Bu kursun ileri inversiyon ve ileri arkaya eğilme bölümleri bir öğrencinin pratiğine aylarca, belki hiç girmeyecek pozlar içeriyor. O sayfaların işi seni o poza götürmek değil, o pozu bir sınıfta gördüğünde neye baktığını bilmeni sağlamak. Y6.06 bu sayfalara konan işareti ayrıca açıyor.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Y2'nin poz dersleri örnek pozdu: poz bir aracı öğretmenin yoluydu ve elinde kalan şey araçtı. Bu kursun poz dersleri hedef pozdur: araçlar pozun kendisine hizmet eder.

Atlas baştan sona okunan bir yol değil, ihtiyaç anında açılan başvuru sayfalarıdır. Her sayfa kendi içinde tamam ama Y2'nin araçlarına geri gönderme ile adres verir ve onları yeniden anlatmaz.

Repertuvar sayıyla değil seçimle ölçülür. Bir sayfayı okuyup o pozu almamaya karar vermek, sayfayı doğru kullanmanın bir biçimidir.

Sonraki derse köprü

Bu derste bir atlas sayfasının neye hizmet ettiğini konuştuk ama sayfanın kendisini henüz açmadık. Her sayfa aynı dört bölümle yazılıyor: hazırlık, kurulum, seçenekler ve uygun olmayan bağlam.

Bu dört bölümün sırası tesadüf değil ve her birinin okura söylediği şey farklı. Sonraki ders bu yapıyı tek tek kuruyor ve bir sayfayı kendi pratiğin için nasıl okuyacağını gösteriyor.