Yoga programı heterojenliği

Açılış sahnesi

Bel ağrısı olan öğrencilerle çalışan bir öğretmen, konuyla ilgili bir derlemenin ek tablosunu açıyor. Tabloda "yoga grubu" başlığı altında on iki çalışma sıralanmış. Satırları tek tek okuyunca başlığın altında ne kadar farklı şeyin durduğunu görüyor.

Kimi satırda donanımla, yavaş ve hizalamaya odaklanan haftalık doksan dakikalık dersler var; kimisinde ısıtılmış bir odada sabit bir dizi. Sandalyede oturarak yapılan hareketler ve nefes de listede, öğretmensiz, bir videodan evde yapılan yirmi dakikalık bir akış da. İki satırda ise programın içeriği hiç yazılmamış; yalnızca "yoga" deniyor.

Derlemenin özeti tek bir cümle kuruyor: yoga bel ağrısında küçük bir iyileşme sağlıyor. Öğretmen kendine soruyor: bu cümledeki "yoga" hangisi? Ve kendi salonunda verdiği ders, bu on iki satırdan hangisine benziyor?

Bu derste ne olacak

Bu derste çalışmaların "yoga" adıyla birbirinden çok farklı programlar sınamasını ele alıyoruz. Önce yoganın neden tek bir girişim olmadığını, stillerin, sürelerin ve bileşenlerin nasıl ayrıştığını göreceğiz. Sonra bu farklılığı araştırma dilinde adlandıracağız: klinik çeşitlilik ve yöntemsel çeşitlilik. Ardından bir programın ne kadar yorucu olduğunu ölçmenin bir yoluna, metabolik eşdeğere bakacağız; aynı adı taşıyan iki dersin bedene bambaşka bir yük bindirebileceğini sayılarla göreceğiz. En sonda derlemelerin bu farkı nasıl çözmeye çalıştığına ve neden çoğu zaman çözemediğine geçeceğiz; ten tonu burada, programın kimin için ve hangi kültürel içerikle kurulduğunun da bu farkın bir parçası olduğunu soracak.

Sıfır noktası

Y5.72'de çalışmalar arası heterojenliği gördük: sonuçların ölçüm hatasıyla açıklanamayacak kadar dağınık olmasını. Y5.83'te ise aynı protokolün, tek bir çalışmada bile, öğretmenden öğretmene değişerek verilebildiğini konuştuk.

Bu ders iki soruyu birleştiriyor. Sonuçların dağınıklığının en olası kaynaklarından biri, çalışmaların aslında aynı şeyi sınamamasıdır. Yoga araştırmasında bu kaynak özellikle büyük, çünkü "yoga" kelimesi tek bir hareket dizisini değil, yüz yılı aşkın bir süre içinde çoğalan bir aileyi adlandırıyor. Y4'te bu ailenin ekollerini tek tek inceledik; burada o çeşitliliğin bir araştırma sorununa nasıl dönüştüğüne bakıyoruz.

Mekanizma

Aynı ad, farklı girişim

Egzersiz olarak yoga maddesi, Batı dünyasında yoga okullarının ve stillerinin sayısının hızla arttığını ve iki bin on iki itibarıyla en az on dokuz yaygın stil bulunduğunu yazıyor. Madde, bu stillerin farklı yönleri öne çıkardığını belirtiyor: aerobik egzersiz, duruşlardaki kesinlik ve haṭha yoga geleneğindeki maneviyat. Örnek olarak ısıtılmış odada sabit bir diziyle aerobik bir tarz izleyen Bikram yogasını, donanımla ve yavaş çalışıp dinlenmeyle biten Iyengar yogasını ve ilahi, nefes çalışması, meditasyon ve dinlenmeyi her derse koyan Sivananda yogasını sayıyor. Madde, bunların yanında pek çok öğretmenin kendi duruş birleşimlerini kuran markasız bir "haṭha yoga" sunduğunu da ekliyor.

Madde süre bakımından da farkı gösteriyor: çoğu stilde tipik bir seans bir saatle bir buçuk saat arasında sürerken, Mysore tarzında öğrenciler üç saatlik bir zaman penceresi içinde kendi hızlarında, öğretmenin kişisel yönlendirmesiyle çalışıyor.

Klinik çeşitlilik, yöntemsel çeşitlilik

Çalışma heterojenliği maddesi, sonuçlar arasındaki fazladan değişkenliğin genellikle çalışmaların kendi farklılıklarından kaynaklandığını yazıyor ve bu farklılıkları iki aileye ayırıyor. Bir yanda incelenen nüfuslar, tedavi programları, sonlanım tanımları gibi farklar var; madde buna "klinik çeşitlilik" diyor. Öte yanda verinin nasıl çözümlendiği, hangi modellerin kullanıldığı, tahminlerin düzeltilip düzeltilmediği gibi farklar var; madde buna da "yöntemsel çeşitlilik" diyor.

Yoga tedavi olarak maddesi, yoganın tedavi amaçlı kullanımına dair araştırmanın büyük kısmının ön çalışmalar ya da yöntemsel niteliği düşük klinik çalışmalar biçiminde olduğunu yazıyor ve küçük örneklemleri, yetersiz kontrol ve körlemeyi, randomizasyon eksikliğini ve yüksek yanlılık riskini sayıyor. Bu, yoga derlemelerinde yöntemsel çeşitliliğin de yüksek olduğu anlamına geliyor: Y5.77'nin kontrol grubu seçimi, Y5.78'in körleme güçlüğü ve Y5.82'nin kayıp katılımcısı her çalışmada farklı biçimde çözülmüş olabilir.

Aynı derste farklı yük

Stil ve süre farkının yanında programlar bedene bindirdikleri yük bakımından da ayrışır. Egzersiz olarak yoga maddesi, egzersizin enerji maliyetinin metabolik eşdeğer birimiyle ölçüldüğünü yazıyor: üçün altı hafif, üç ile altı arası orta, altı ve üstü yoğun egzersiz sayılıyor. Madde, duruşları ve nefes çalışmalarını içeren tam bir yoga seansının ortalama üç virgül üç, artı eksi bir virgül altı birim sağladığını, yani ortalamada orta düzey bir egzersiz olduğunu aktarıyor. Güneşe selamın hafif bir iki virgül dokuzdan yoğun bir yedi virgül dörde kadar değiştiğini, güneşe selam içermeyen bir seansın ortalamasının ise hafif bir iki virgül dokuz olduğunu ekliyor.

Bu sayılar program heterojenliğinin bir yüzünü görünür kılar. Aynı "yoga" adı altındaki iki program, birinde yoğun ve art arda güneşe selamlar, ötekinde yalnızca oturarak yapılan duruşlar ve dinlenme varsa, bedene bambaşka bir yük bindirebilir. Y1.35'te dozun yoğunluk, süre ve sıklığın birlikte belirlediği toplam talep olduğunu görmüştük; Y5.74'te ise doz arttıkça etkinin düzenli değişmesinin bir neden işareti olabileceğini konuştuk. Yoğunluğu raporlanmamış çalışmalar birleştirildiğinde, bir derleme böyle bir ilişkiyi arama olanağını da kaybeder.

Farkı çözmeye çalışmak

Çalışma heterojenliği maddesi, heterojenliğin kaynağı belirli çalışma özelliklerine bağlanabildiğinde çözümlemenin çalışmaları alt gruplara ayırarak ya da bir meta-regresyonla bu özellikleri hesaba katarak yapılabileceğini yazıyor. Ama hemen ardından bir sınır koyuyor: yayımlanmış literatüre dayanan meta-analizler çoğu zaman ilgili bütün etkenlere dair veri toplamaya izin vermez. Madde, sonuçları esaslı biçimde ayrışan çalışmaları birleştirmenin, anlamlı bir soruya karşılık gelmeyen bir ortalama üretebileceği uyarısını da ekliyor.

Ten tonu burada, programın kimin için ve hangi kültürel içerikle kurulduğunun da program heterojenliğinin bir parçası olduğunu sorar. Egzersiz olarak yoga maddesi, bazı stillerin ilahi, Sanskritçe ve meditasyonu derse koyduğunu, Malezya'da Kuala Lumpur'un yogaya ilahi ya da meditasyon içermemesi koşuluyla izin verdiğini, Batı'daki yoga mekânlarının da uç fiziksel yetenekleri olan kişileri barındırdığını aktarıyor. Bir programın dili, müziği, manevi içeriği ve hangi bedenler düşünülerek kurulduğu, farklı topluluklardan katılımcıların onu nasıl yaşayacağını değiştirebilir. Y5.83'te uyarlamanın tarif edilmesi gerektiğini gördük; tarif edilmemiş kültürel içerik ve raporlanmamış katılımcı bilgisi, bir derlemenin "bu etki kimin için geçerli" sorusunu sorabileceği etkenleri ortadan kaldırır.

Örneklerden okuma

Usta katmanı

"Yoga" bir derlemede tek bir satır gibi görünür, ama o satırın altında stil, süre, sıklık, yoğunluk, öğretmen, ortam ve kültürel içerik bakımından birbirinden ayrışan programlar durur. Program heterojenliği yüksekse, birleşik sonuç tek bir girişimin etkisini değil, farklı girişimlerin bir karışımını anlatır.

Usta öğretmen, bir bulguyu aktarmadan önce "hangi yoga" sorusunu sorar. Derlemenin dahil ettiği programları, süreleri ve yoğunlukları okur; kendi dersine benzeyen çalışmaları ayrıca arar. Stil adının bir programı tarif etmeye yetmediğini bilir.

Usta öğretmen, yazarların heterojenliği nasıl ele aldığına da bakar: alt gruplara ayırmışlar mı, bir meta-regresyon yapmışlar mı, yoksa her şeyi tek bir sayıda mı birleştirmişler? Ve ilgili bilgi raporlanmadığında bu soruların hiç sorulamadığını, bunun kimin deneyiminin görünmez kaldığını da belirlediğini akılda tutar.

Yaygın hatalar ve yanlış bilinenler

Uygulama

Aklında kalsın

Bir derlemedeki "yoga", stil, süre, sıklık, yoğunluk ve içerik bakımından birbirinden ayrışan programların ortak adıdır.

Klinik çeşitlilik katılımcılardaki ve programlardaki, yöntemsel çeşitlilik tasarımdaki ve çözümlemedeki farktır; ikisi de sonuçları ayrıştırır.

Aynı adı taşıyan iki ders bedene birkaç kat farklı bir yük bindirebilir; metabolik eşdeğer bunu görünür kılar.

Alt gruplar ve meta-regresyon heterojenliğin kaynağını arar, ama yalnızca raporlanmış özelliklerle.

Bir bulguyu aktarmadan önce sor: bu hangi yoga, kimin için kurulmuş ve benim dersime ne kadar benziyor?

Sonraki derse köprü

Bu derste çalışmaların "yoga" adıyla farklı programları sınadığını ve bu programların bedene farklı yükler bindirdiğini gördük. Yoga tedavi olarak maddesi, yoganın görece güvenli olduğunu, ama risksiz bir egzersiz biçimi olmadığını ve her yıl uygulayıcıların küçük bir kısmının spor yaralanmalarına benzer yaralanmalar yaşadığını yazıyor.

Sıradaki ders bu yüzün araştırmada nasıl göründüğüne bakıyor: olumsuz olay raporlaması.

Soru şu: bir yoga çalışması katılımcılarının yaşadığı yaralanmaları, ağrı artışlarını ve beklenmedik tepkileri kaydediyor mu, bunları nasıl adlandırıyor, ve bir makalede hiç olumsuz olay bildirilmemesi programın güvenli olduğunu mu, yoksa bunların hiç aranmadığını mı gösterir?